เกียร์ร้ายล่ามรัก [วิศวะเกียร์ร้าย]

เกียร์ร้ายล่ามรัก [วิศวะเกียร์ร้าย]

last update최신 업데이트 : 2026-04-04
작가:  Fortune_289참여
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
57챕터
2.0K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

시놉시스

ฉายาของเค้าคือ ปากดี ขี้เหงา ต้องการให้เมียเอาใจ ... หนุ่มฮอตตัวตึงคณะวิศวะโยธา หล่อ รวย เก่ง แต่ดั้นมีปมพ่อแม่ไม่รัก... ในเมื่อลงกับใครไม่ได้ ก็ลงกับยัยตัวปัญหาเนี่ยแหละ "ขึ้นเตียง!"

더 보기

1화

บทนำ

浴室からシャワーの音が聞こえてくる。

森川拓海(もりかわ たくみ)がシャワーを浴びているのだ。

午前3時。

さっき帰宅したばかりだった。

森川知佳(もりかわ ちか)は浴室の扉の前に立っていた。話したいことがあったのだ。

これから相談しようとしていることを、彼が聞いてくれるだろうか。少し不安になった。

どう話しかけようかと迷っていると、中から妙な音が聞こえてきた。

耳を澄ませて、やっと理解した。拓海が一人でしていることの音だった……

荒い息づかいと押し殺したうめき声。胸を重いハンマーで叩かれたような衝撃が走った。苦しみが波のように押し寄せてくる。その痛みに息が詰まった。

今日は二人の結婚記念日で、結婚して5年が経つ。それなのに夫婦として一度も……

結局、自分で済ませることを選んでも、私には触れたくないということなのか?

彼の息づかいがさらに荒くなる中、限界まで我慢したような低い声で果てた。「結衣……」

この一言が、心を完全に砕いた。

頭の中で何かが音を立てて崩れ、すべてが粉々になった。

必死に口を押さえ、声を漏らさないよう振り返った瞬間、よろめいた。洗面台にぶつかって床に倒れてしまった。

「知佳?」中から拓海の声がした。まだ息が整わず、必死に抑えようとしているのが分かったが、呼吸は荒いままだった。

「あ……お手洗いに行こうと思って、シャワー中だなんて知らなくて……」苦しい言い訳をしながら、慌てて洗面台につかまって立ち上がろうとした。

でも焦れば焦るほど、みじめになっていく。床も洗面台も水で濡れていた。やっとの思いで立ち上がったとき、拓海が出てきた。白いバスローブを慌てて羽織って乱れていたが、腰の紐だけはしっかりと結ばれていた。

「転んだのか?俺が手伝うよ」彼女を抱き上げようとした。

痛みで涙が溢れそうになったが、それでも彼の手を振り払った。そして意地を張って、「大丈夫、一人でできるから」と言った。

そして再び滑りそうになりながら、足を引きずって寝室へと逃げ帰った。

「逃げる」という表現は決して大げさではない。

拓海と結婚したこの5年間、知佳はずっと逃げ続けていた。

外の世界から逃げ、周囲の視線から逃げ、そして拓海の憐憫の視線からも逃げていた――拓海の妻が足の不自由な人だなんて。

足の不自由な人が、端正で事業も成功している拓海と釣り合うはずがない。

でも彼女にも以前は健康で美しい脚があったのに……

拓海もすぐに出てきて、やさしい口調で心配そうに尋ねた。「痛くないか?見せてくれ」

「大丈夫」知佳は布団を引き寄せ、自分のみじめさと一緒に布団の中に身を隠した。

「本当に大丈夫か?」彼は本当に心配していた。

「うん」彼女は背中を向けて、強くうなずいた。

「じゃあもう寝るか?お手洗いに行きたかったんじゃなかったのか?」

「もう行きたくない。寝ましょうか?」知佳は小さく言った。

「わかった。そうそう、今日は俺たちの記念日だから、君にプレゼントを買ったんだ。明日開けて、気に入るかどうか見てくれ」

「うん」知佳は答えた。プレゼントはベッドサイドに置かれており、もう見ていた。ただ、開けなくても中身がわかる。

毎年同じ大きさの箱で、中には全く同じ時計が入っている。

知佳の引き出しには、誕生日プレゼントと合わせて、すでに9個の同じ時計が眠っており、これが10個目だった。

会話はそこで途切れ、彼は電気を消して横になった。空気中にボディソープの湿った香りが漂っていた。でもベッドの沈み込みをほとんど感じなかった。2メートルの大きなベッドで、彼女がこちら側に寝て、彼は向こう側の端に横になっている。二人の間にはまだ3人が寝られるほどの距離があった。

二人とも結衣という名前を口にすることはなく、ましてや彼が浴室でしていたことについても触れなかった。まるで、何も起こらなかったかのように。

知佳は固まったまま仰向けに横たわり、ただ目の奥がヒリヒリと痛むのを感じていた。

結衣、立花結衣(たちばな ゆい)は彼の大学の同級生で、初恋であり、憧れの人だった。

大学卒業のとき、結衣は海外に行き、二人は別れた。拓海は一時期立ち直れず、毎日酒に溺れていた。

知佳と拓海は中学の同級生だった。

中学時代からひそかに彼を好きだった。

その頃、拓海は学校一のイケメンで、クールな優等生だった。一方知佳は芸術系の生徒だった。美しくはあったが、美しい女の子は大勢いた。成績がすべてだった学生生活において、芸術系の生徒はそれほど目立たず、偏見を持たれることさえあった。

だから、それは彼女だけの片思いで、いつか彼の前に立てる日が来るなんて思ったこともなかった。

芸術大学のダンス学科を卒業して夏休みに実家に帰っていた時、落ち込んでいる拓海と再会するまでは。

その夜も拓海は酔っぱらっており、ふらふらと歩いていた。横断歩道を渡るとき信号を見ておらず、一台の車がブレーキも間に合わず突っ込んできた。彼を突き飛ばしたのは彼女だった。心配で彼の後をついていた知佳が、彼を押しのけて自分が車にはねられたのだった。

知佳はダンス専攻で、大学院への推薦も決まっていた。

しかし、この交通事故で、足は不自由になった。

もう二度と踊ることができなくなった。

その後、拓海は酒をやめ、知佳と結婚した。

知佳に対して罪悪感を抱き続け、感謝し続け、優しい言葉をかけ続けた。でも同時に冷淡で水のように冷たく、そしてたくさんのプレゼントをくれ、たくさんのお金をくれた。

ただ一つだけ、愛してはくれなかった。

知佳は、時間がすべてを癒してくれると思っていたし、時間がすべてを薄れさせてくれるとも思っていた。

しかし想像もしなかったのは、5年が過ぎても、彼は「結衣」という名前をこれほど深く心に刻んでいるということだった。さらには、自分で処理するときでさえ、呟いているのはその名前だということだった。

結局は私があまりにも愚かで世間知らずだったのだ……

一睡もできず、スマホの中のそのメールを、この夜100回は見返した。

海外のある大学からの大学院入学許可通知で、今夜彼と相談するつもりだったこと――私が海外の大学院に行くことは可能かどうか?

しかし今となっては、拓海と相談する必要はなさそうだった。

5年間の結婚生活、数え切れない眠れぬ夜。それがついにこの瞬間から終わりに向かって歩み始めるのだ。

拓海が起きたとき、知佳はまだ寝たふりをしていた。外で家政婦の中村さんと話している声が聞こえた。「今夜は接待があるから、彼女には待たずに休むよう伝えて」

言い終えると、彼はまた部屋に戻ってきて様子を見た。知佳は布団をかぶっており、涙で枕が濡れていた。

普段拓海が会社に行くときは、知佳が彼の着る服をコーディネートして脇に置いておき、彼はそれを着るだけだった。

しかし今日はそれをしなかった。

拓海は自分でクローゼットに行って着替え、会社に向かった。

知佳はそのとき目を開け、ただ目がひどく腫れぼったいのを感じた。

スマホのアラームが鳴った。

それは自分で設定した時間で、起きて英語を読む時間だった。

結婚後の知佳は、足のことで9割の時間を家に閉じこもっていた。もう外出することはない。一日の時間を区切って、それぞれに何かすることを見つけて時間を潰すしかなかった。

スマホを手に取ってアラームを止め、それからさまざまなアプリを目的もなく見始めた。

頭の中はぼんやりと混乱していて、何も頭に入らなかった。

それが、ある動画アプリで突然一つの動画を見つけるまでは。

画面の中の人があまりにも見覚えがある……

もう一度アカウント名を見ると――結衣CC。

このおすすめ機能は……

投稿時間は、昨夜だった。

知佳が動画をタップすると、すぐに賑やかな音楽が響き、それから誰かが叫んでいる声が聞こえた。「いち、に、さん、結衣おかえり!乾杯!」

この声は、なんと拓海だった。

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
57 챕터
บทนำ
คณะครุศาสตร์...ร่างบางลุกขึ้นยืนกระโดดโลดเต้นตามคำสั่งของรุ่นพี่ชั้นปีที่ 2 วันนี้มีกิจกรรมรับน้องในช่วงเย็น แล้วเธอเองจำเป็นที่จะต้องเข้าร่วมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ใครเป็นคนคิดค้นว่าจะต้องมีกิจกรรมการรับน้องเนี้ย และถึงแม้ว่าจะเป็นเอกชนชื่อดัง แต่ก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงกิจกรรมนี้ได้เลย น่าเบื่อขั้นสุด"ไก่ย่างถูกเผา ไก่ย่างถูกเผา มันจะถูกไม้เสียบ..."เสียงร้องเพลง และปรบมือของเพื่อนๆ ดังขึ้น เลดี้ น้ำตาล ทราย ทั้งสามคนถูกรุ่นพี่สั่งให้มายืนเต้นหน้าแถว เนื่องจากว่ามารับน้องสายกว่าคนอื่น"ร้อนจริงๆ ร้อนจริงๆ ร้อนจริงๆ"และเมื่อเสียงจบลงหญิงสาวถึงกับยืนเหนื่อยหอบ เสียงรุ่นพี่ตะโกนเข้ามา ให้พวกเธอกลับเข้าไปนั่งพักได้"เข้าไปนั่งในแถวได้เลยครับ คราวหลังอย่ามาสายอีกล่ะ ไม่อย่างนั้นก็จะโดนลงโทษแบบนี้แหละ แต่รอบหน้าพี่จะให้ไปวิ่งที่สนาม""รับทราบค่ะ"ทั้งสามคนตะโกนตอบรับก่อนจะขยับตัวไปนั่งลงในแถว จากนั้นรุ่นพี่ก็มีกระดาษมาให้หยิบคนละหนึ่งแผ่น หลังจากนั้นก็สั่งให้ทุกคนเปิดออก"เปิดกระดาษดูได้เลย ในนั้นจะมีรายละเอียดของพี่รหัสของตัวเอง ตามหาให้เจอว่าเขาเป็นใคร พี่ให้เวลาหนึ่งสัปดาห์ และถ้าวันนั้
더 보기
บทที่ 1
เขากระชากแขนหญิงสาวให้เดินตามมา และตลอดทางที่เดินก็มีสายตาของผู้ชายส่วนใหญ่จ้องมองอยู่ตลอด ซึ่งมันทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดใจเป็นอย่างมาก สิ่งที่ไม่ชอบที่สุดก็คือการที่เลดี้อ่อยผู้ชาย ถึงแม้ว่าหญิงสาวจะคอยบอกตลอด ว่าเธอไม่เคยทำอะไรในแบบที่เขากล่าวหาแม้แต่น้อย พวกผู้ชายพวกนั้นมองเธอเองทั้งนั้น เธอก็อยู่ของตัวเองดีๆ ไม่เคยยุ่งวุ่นวายกับใคร แต่เขาก็ยังคอยหาเรื่องไม่หยุด"บอกว่าอย่าอ่อยผู้ชายไง เธอนี่มันดื้อด้านจริงๆ""แต่ว่าเลดี้ไม่ได้อ่อยใครเลยนะคะ ทำไมคุณคชาถึงไม่เคยเข้าใจเลย"หญิงสาวเอ่ยตัดเพ้อใส่ชายหนุ่ม ข้อมือเล็กเริ่มแดงเพราะแรงบีบของเขา และยิ่งเธอต่อต้าน หรือใช้คำพูดเถียงกลับ เขาก็ยิ่งโกรธ และเอาแต่ใจตัวเองมากยิ่งขึ้น"เธอเถียงฉันเหรอ เคยตายคาเตียงไหม"และจบประโยคนั้นหญิงสาวก็หยุดเถียงชายหนุ่มทันที คำพูดที่เขาพ่นออกมา ไม่มีการข่มขู่แม้แต่น้อย ทำจริงแน่นอน เพราะฉะนั้นเธอควรจะสงบปากสงบคำดีกว่า"เมื่อกี้ฉันเห็นนะ ว่าเธอไปอ่อยไอ้พวกปี 2 แล้วไปยืนนิ่งให้มันเอาหน้ามาใกล้ทำไม""หึ... สงสัยเธออยากโดนดีสินะ"หญิงสาวเลือกที่จะเงียบไม่ตอบโต้ เพราะท้ายที่สุดเธอเองก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี ตั้งแต่ที่ถ
더 보기
บทที่ 2
หลังจากที่คุยกันเสร็จ หญิงสาวก็เข้าไปอยู่ในครัวหยิบผ้ากันเปื้อนมาสวมใส่ จากนั้นก็หยิบของสดในตู้เย็นออกมาดูว่ามีอะไรหลงเหลือบ้าง ซึ่งเท่าที่เห็นก็มีพวกเบคอน แล้วก็ผักบางชนิดที่เกือบจะเน่าเสีย แต่ก็ยังสามารถเอามาล้าง และคัดใบที่ยังสดมาใช้งานได้ ซึ่งเธอจำได้ว่าผักพวกนี้เป็นคนซื้อมาด้วยตัวเอง แต่เนื่องจากว่าเขาไม่เข้าครัวทำกับข้าวเลยสักครั้ง และถ้าเธอไม่ได้แวะเข้ามาที่นี่ เขาก็จะปล่อยให้มันเน่าเสีย"ทำสปาเก็ตตี้เบคอนพริกแห้งดีกว่า โชคดีนะเนี่ยที่มีใบโหระพา พริกสด แล้วก็เบคอน พอดีเลยทำอะไรง่ายๆ ดีกว่า"หญิงสาวยิ้มออกมาก่อนจะวางของทุกอย่างลงบนโต๊ะ จากนั้นก็ตั้งหม้อต้มน้ำให้เดือด รอเส้นสปาเก็ตตี้จนสุกดี ตักขึ้นมาผึ่งไว้จากนั้นก็เริ่มลงมือต่อด้วยความกระฉับกระเฉง เธอเองอยู่ที่บ้านได้ฝึกทำอาหารกับแม่บ้านบ่อยๆ จึงทำให้ตัวเองสามารถทำอาหารได้เก่งและรสชาติอร่อยถูกปาก"หอมมากๆ"หญิงสาวลงเครื่องปรุงลงในกระทะ ใช้ที่คีบทำให้ทุกอย่างเข้ากัน จากนั้นก็แบ่งใส่จานเป็นสองจาน และอีกจานหนึ่งเธอเพิ่มพริกแห้งทอดเข้าไปอีกหลายเม็ด เนื่องจากว่าชายหนุ่มชอบกินเผ็ด และถ้าทำสปาเก็ตตี้ทุกครั้งเขาจะกินพริกเป็นเม็ด ด้วยสี
더 보기
บทที่ 3
และเมื่อเจอประโยคหนักแน่นของชายหนุ่ม ที่ทำให้หญิงสาวรู้สึกว่าตัวเองเหมือนถูกต้อนให้จนมุม ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้เลย และยิ่งปฏิเสธก็แทบไม่มีทางทำได้เลยเพราะเธอรู้สึกกับเขาแบบนั้นจริงๆ ทว่าเริ่มตัวสั่นกลัวกับสายตาที่เขามองมา ไม่รู้ว่าตัวเองแสดงออกไปตอนไหน ถึงทำให้เขารู้สึกแบบนั้น เริ่มรู้สึกอันตรายมากจากการกระทำของเขาในตอนนี้"คือหนูว่า... คุณคชาเมาแล้วนะคะ ไปพักผ่อนดีไหมเดี๋ยวเลดี้เช็ดตัวให้ค่ะ"หญิงสาวพยายามเบี่ยงเบนความสนใจของชายหนุ่ม ทว่าเขากลับไล่สายตามองตั้งแต่ใบหน้า ลากไล่ลงไปถึงเนินอก มุมปากกระตุกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ จนหญิงสาวต้องรีบดันตัวเขาให้ออกห่าง"ไปเถอะค่ะ"น้ำเสียงเริ่มสั่นเครือ มือไม้เริ่มอยู่ไม่นิ่งเมื่อเห็นสายตาของเขามันดูกระหาย เหมือนต้องการอะไรบางอย่าง มือหนาค่อยๆ ซุกไซ้ไปตามซอกคอ หญิงสาวถึงกลับสะดุ้งเฮือกตาเบิกโพลง รู้สึกวูบวาบตามร่างกาย ก่อนจะได้สติรีบก้าวขาเตรียมจะเดินออกไปจากห้องนอนของชายหนุ่ม แต่ทว่าต้องหยุดชะงักเมื่อน้ำเสียงเยียบเย็นเอ่ยออกมา"ถ้าเธอก้าวขาออกไป ไม่ต้องโผล่หน้าเข้ามาอีก"สิ้นเสียงคำขาดของชายหนุ่มหญิงสาวถึงกับกลืนน้ำลายลงคอดังอึก มือเล็กเริ่มมีเห
더 보기
บทที่ 4
ชายหนุ่มเข้าไปอาบน้ำล้างเนื้อล้างตัวอยู่สักพัก จากนั้นก็เดินออกมาจากในห้องน้ำ จ้องมองไปยังร่างบางที่นอนหลับใหลอยู่บนเตียง สลบเหมือดเพราะโดนกระแทกเต็มแรงไม่มีหยุดยั้ง เขาขยับตัวลงไปนั่งบนเตียง ยื่นมือไปแตะหน้าผากเธอเอาไว้ ถือว่าอดทนเก่งโดนขนาดนั้นยังไม่เป็นอะไร "เลดี้ตื่นไปล้างเนื้อล้างตัวสิ แล้วก็กลับห้องไปเลยไม่ต้องมานอนตรงนี้"หญิงสาวค่อยๆ ลืมตาขึ้น เมื่อได้ยินเสียงของชายหนุ่มสะกิด และไล่ให้ออกจากห้องของเขา ทั้งที่เธอเองรู้สึกปวดเนื้อปวดตัว แถมยังลุกแทบไม่ขึ้น แต่เขาก็ยังไม่สนใจที่จะถามไถ่เลยด้วยซ้ำ "ค่ะ"หญิงสาวค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้น จากนั้นก็คลานลงเตียงด้วยสภาพไร้เรี่ยวแรง เธอหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่ เดินขากระเผลกกลับเข้าห้องนอนของตัวเองไป และคืนนั้นทั้งคืน ร่างกายร้อนรุ่มไปด้วยพิษไข้ ทว่าชายหนุ่มก็ไม่สนใจที่จะถามไถ่ หรือแสดงความห่วงใยต่อเธอแม้แต่น้อย และครั้งนั้นไม่ใช่ครั้งเดียวที่เขากระทำแบบนั้น ทุกครั้งหลังจากที่มีอะไรกัน เขาเองก็ไม่เคยอ่อนโยนต่อเธอแม้แต่น้อย จนมาถึงตอนนี้ความรู้สึกเริ่มชินชาไปเสียแล้ว ไม่ว่าเขาจะเอาใจใส่ หรือละเลยเธอเองก็ไม่ได้รู้สึกคาดหวังอะไรแล้วปัจจุบัน...ท
더 보기
บทที่ 5
เช้าวันต่อมา...หญิงสาวตื่นนอนแต่เช้าตรู่ ลุกขึ้นมาทำของอร่อยเพื่อให้ชายหนุ่มได้กิน และในระหว่างที่เขายังนอนหลับอยู่ เธอก็ทำข้าวต้มกุ้งอยู่ในครัว เจียวกระเทียมหอมๆ แยกให้ชายหนุ่ม เพราะว่าเขาชอบกินกระเทียมเจียวกับข้าวต้มกุ้ง แล้วต้องเพิ่มไข่ลวกอีกสองฟอง เป็นอันเสร็จเรียบร้อย ทางด้านของคชา เขาค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นควานมือหาหญิงสาว ทว่าตอนนี้กลับไม่อยู่บนเตียง ซึ่งคาดว่าอาจจะออกไปทำกับข้าวมื้อเช้า เพราะปกติเธอก็ทำแบบนี้ตลอด เขาบิดขี้เกียจอยู่บนเตียง จากนั้นค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้น เข้าไปในห้องน้ำล้างหน้าล้างตา แปรงฟัน จากนั้นแช่น้ำอยู่ในอ่างเกือบ 10 นาที ก็ขยับร่างหนาลุกขึ้นเช็ดตัวให้เรียบร้อย เขาใช้ผ้าขนหนูผืนเดียวพันรอบเอว จากนั้นก็เดินออกไปหาเลดี้ในห้องครัว"ตื่นแล้วเหรอคะ""อืม... ทำอะไรเหรอ""ข้าวต้มกุ้งค่ะ แล้วก็มีกระเทียมเจียว ไข่ลวกอีก 2 ฟอง แบบที่คุณคชาชอบกินไงคะ"หญิงสาวยิ้มออกมาทีโลกสดใสทั้งใบ ทั้งที่คชาก็รู้ดีว่าหญิงสาวไม่ได้มีพิษภัยอะไร ทว่าความเกลียดชังที่คนเป็นพ่อแม่สร้างไว้ ทำให้เขาเอาแต่ปฏิเสธ และจดจำไว้ตลอดว่าคนที่เป็นสาเหตุของเรื่องทุกอย่าง ก็คือผู้หญิงคนนี้ ครอบครัวที่เคยอบ
더 보기
บทที่ 6
หลังจากที่แต่งตัวเสร็จเรียบร้อย ทั้งสองคนก็พากันเดินออกไปจากคอนโด ไม่ลืมที่จะหิ้วกระเป๋าอุปกรณ์ติดมือมาด้วย และมีกระติกอีกอันที่สามารถเก็บความเย็นได้ ในนั้นมีน้ำกับผ้าเย็นที่คุณคชาชอบใช้ตลอดอยู่เมื่อนั่งอยู่ที่รถ เลดี้ก็หยิบครีมทาผิวขึ้นมาบรรเลงลงบนตัว ไม่ลืมที่จะกลบด้วยกันแดดเนื่องจากสนามแข่งค่อนข้างเปิดโล่ง แต่ทว่าปกติเธอก็นั่งอยู่ในร่มไม่ได้ออกแดด แต่ยังไงมันก็ร้อนอยู่ดีจึงทำให้ต้องป้องกันไว้ก่อน"กลิ่นโคตรฉุนเลย ไม่รู้จะใส่ทำไม"เขาใช้นิ้วถูไถจมูกก่อนจะเบือนหน้าหนีไปอีกทาง ปกติเขาชอบกลิ่นของเลดี้ โดยที่ไม่ต้องเติมแต่งเครื่องสำอาง เพราะเธอเป็นคนดูแลสุขภาพ จึงมีกลิ่นหอมประจำตัวที่เขาถูกใจ"หนูใส่กันแดดค่ะ อากาศมันร้อนเดี๋ยวผิวจะเสีย คุณคชาใส่ไหมคะ เดี๋ยวหนูทาให้""ไม่เอาอ่ะ อีกอย่างชุดของฉันก็คลุมทั้งตัวอยู่แล้ว ไม่ต้องใส่ก็ได้""ตามใจแล้วกันค่ะ"หญิงสาวยิ้มกว้างออกมา ก่อนจะเก็บครีมบำรุงทุกอย่างใส่ไว้ในกระเป๋าตามเดิม แล้ววันนี้เธอเลือกใช้กระเป๋าแบบสะพายข้าง สะดวกในการพกพา และเมื่อมาถึงสนามแข่งรถหญิงสาวก็เบิกตากว้างอย่างตื่นตะลึง สนามแข่งใหญ่กว่าที่เคยพบเห็น ระยะทางในการวิ่งเกือบ 5
더 보기
บทที่ 7
คชาเดินตรงเข้ามาในสนามอยู่กับครูฝึก เตรียมรถของตัวเองดูอุปกรณ์เซฟตี้ต่างๆ ซึ่งเขาเองก็พอจะดูเบื้องต้นได้ เพราะว่าชอบขับรถแข่งโดยส่วนตัว สั่งสมประสบการณ์มาเยอะจึงทำให้สามารถเช็คความเรียบร้อยเบื้องต้นได้"เช็ครถให้ผมหรือยัง""เรียบร้อยหมดแล้วครับคุณคชา อันนี้เช็คพวกเบรค คันเร่ง ขาคลัทช์ พวกหม้อน้ำ เครื่องเกียร์ เบรค power ต่างๆ ตรวจเช็คให้เสร็จเรียบร้อยแล้ว""ขอบคุณครับ งั้นเดี๋ยวผมขอลองไปเทสสนามดูก่อน ยังไม่เคยลองเหมือนกัน"พูดจบเขาก็ขยับตัวเข้าไปนั่งอยู่ในรถ โดยใช้สะโพกดันไปให้สุดชิดเบาะ หลังตรงแนบกับพนัก คาดเบลท์ให้แน่นจนตัวแทบจะขยับไม่ได้ และรถที่ใช้แข่งจะมีเบลท์อยู่หลายจุด เพราะเวลาเกิดอุบัติเหตุ ถ้ารัดไม่แน่นพอร่างกายอาจจะขยับได้ และมีโอกาสเกิดการสะบัดของเอว คอ หรือหลัง ในกรณีที่ไม่เป็นไรมากก็อาจจะแค่เคล็ด แต่บางกรณีเป็นหนักถึงขั้นอัมพาตได้ จากนั้นเขาก็ปรับเบาะเลื่อนมาด้านหน้า จนถึงตำแหน่งที่ยืดแขนออกไปตรงๆ จากนั้นก็วางข้อมือไว้บนพวงมาลัยจะได้องศาพอดี "ดูแลตัวเองด้วยนะครับคุณคชา""ครับครูฝึก ผมก็ไม่ชินสนามซะด้วยสิ ยังไงจะพยายามไม่ขับเร็วแล้วกันนะครับ""หวังว่าคุณคชาจะทำได้นะครับ
더 보기
บทที่ 8
หลังจากที่เทสสนามเสร็จเรียบร้อย ชายหนุ่มก็เดินมานั่งที่บาร์ตรงกลางของแกรนด์สแตน โดยมีเลดี้เดินตามมาด้วย ชายหนุ่มขยับตัวไปนั่งตรงโซฟาก่อนจะตบเบาะให้หญิงสาวเดินมานั่งลงข้างๆ"มานั่งตรงนี้สิ""ค่ะ"เลดี้ขยับตัวมานั่งลงข้างชายหนุ่ม จากนั้นก็วางของที่หิ้วมาไว้ข้างล่างโซฟา คชาส่งเมนูมาให้เธอเลือก ที่บาร์แห่งนี้มีทั้งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์หลากหลาย รวมไปถึงอาหารมีทั้งญี่ปุ่น อิตาเลียน และอาหารไทย"อยากกินอะไรก็สั่งเองนะ""คุณคชาหิวไหมคะ เดี๋ยวเลดี้สั่งมาเผื่อให้""ฉันก็กินกับเธอนั่นแหละ สั่งมาเหอะ"ชายหนุ่มเอ่ยออกมาก่อนจะหยิบโทรศัพท์มากดเล่นในระหว่างที่รอเพื่อน เมื่อครู่พวกมันส่งข้อความมา บอกว่าจะเข้ามาเทสสนามเหมือนกัน เขาจึงตอบกลับไปว่าจัดการเรียบร้อยแล้วตอนนี้นั่งอยู่ที่บาร์ใจกลางแกนด์สแตน "ไงเพื่อนรัก มึงมาเร็วเกินไปหรือเปล่าวะ กูเพิ่งตื่นเอง"ชาวินที่เดินเข้ามาก็เอ่ยทักทายด้วยใบหน้าอารมณ์ดี ขยับตัวมานั่งลงตรงโซฟาฝั่งตรงข้าม จากนั้นก็จ้องมองคนสวยที่นั่งอยู่เคียงข้างเพื่อนสนิทของเขา ใบหน้ารูปไข่ผิวขาวผ่องจมูกโด่งเป็นสันหน้าตาจิ้มลิ้มเป็นที่น่ามองของผู้ชายทั้งหลาย ก็ไม่แปลกใจว่าทำไมเพื่อนของเ
더 보기
บทที่ 9
เลดี้อยู่ในห้องน้ำนานพอสมควร หญิงสาวรู้สึกไม่อยากออกไปอยู่กับคุณคชา เพราะอดที่จะประชดประชันเขาไม่ได้ คำพูดคำจาไม่เคยทะนุถนอมกับเธอเลย ขูู่เก่งเป็นไหนๆ แต่ก็ต้องอดทนเพราะเลือกที่จะอยู่แบบนี้แล้ว เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็เดินออกไปหาชายหนุ่มที่นั่งอยู่ที่บาร์ตรงกลางแกรนด์สแตน เธอขยับตัวนั่งลงใกล้เขา จากนั้นก็นั่งหันหลังเอาคางเกยไว้บนขอบโซฟา จ้องมองไปยังสนามแข่งซึ่งตอนนี้มีแต่นักแข่งดังๆ กำลังเตรียมลงสนามอยู่ ชาวินมองหน้าเพื่อนก่อนจะใช้เท้าสะกิดข้างล่างโต๊ะ เพื่อเตือนสติ และให้เขารีบง้อเลดี้ เพราะดูท่าทางฝ่ายหญิงจะงอนอยู่"ง้อดิ""ทำไมกูต้องง้อ"ชายหนุ่มยักไหล่ยังไม่แคร์ แล้วทำไมเขาจะต้องง้อผู้หญิงคนนี้ด้วย อยากโกรธก็โกรธไปเถอะ เพราะท้ายที่สุดเธอเองก็ต้องทำตามที่เขาต้องการอยู่ดี "มึงนี่มัน..."ชาวินถึงกับส่ายหน้าด้วยความเหนื่อยใจ ความหยาบกระด้างของเพื่อนที่แสดงออกกับผู้หญิง ดูก็รู้ว่ารักเขาแถมยังหวงจนออกนอกหน้า แต่ทว่าทำนิสัยชอบข่มขู่ และไม่ยอมรับความรู้สึกของตัวเอง คิดว่าเขารักจนยอมทุกอย่าง และถ้าวันหนึ่งผู้หญิงเขาจะทนไม่ไหวเทขึ้นมา ถึงตอนนั้นจะได้กลายเป็นหมาสมใจ"เพื่อนรักมาถึง
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status