All Chapters of เพื่อนพ่อลุงโรมยอดรัก: Chapter 131 - Chapter 140

สำนักงานที่ก้องภพบอกก็คือตู้คอนเทนเนอร์ขนาดใหญ่ที่ถูกดัดแปลงเป็นสำนักงานสำหรับทำบัญชีและเอกสารเกี่ยวกับรายรับรายจ่ายและเงินเดือนของพนักงานในฟาร์มและไร่ซึ่งรวมแล้วก็ร้อยกว่าคน“แล้วแต่คุณอาค่ะ... ”“แล้วแต่อาได้ยังไง... อาอยากให้มันเกิดจากความสมัครใจของเธอด้วย”“ค่ะ... บัวเต็มใจไปช่วยงานค่ะ”ใบบัวตอบชัดถ้อยชัดคำ แววตาออกอาการตื่นเต้นออกมาอย่างเห็นได้ชัดอันที่จริงเธอเคยเสนอตัวเพื่อช่วยงานมาแล้วหลายครั้งหลายหน หากพ่อเลี้ยงเป็นคนห้ามเอาไว้เอง เขาชอบที่เห็นใบบัวช่วยงานนวลพรรณผู้เป็นมารดาของเธออยู่ในบ้านมากกว่าจะออกไปเผชิญแดดลมในไร่ในฟาร์ม... ซึ่งพ่อเลี้ยงไม่รู้ตัวว่าอาการแบบนั้นเป็นเพราะว่าเขากำลัง ‘หวง’ หญิงสาวคนนี้โดยไม่รู้ตัว“งั้นบัวไปเปลี่ยนเสื้อก่อนนะคะ”สาวน้อยรีบบอก“งั้นอาไปรอที่หน้าบ้าน... อย่าช้าล่ะ”บอกแล้วร่างบอบบางก็วิ่งกลับเข้าไปในบ้าน ครู่ใหญ่ๆ ก็กลับออกมาด้วยเสื้อยืดและกางเกงยืดซึ่งดูทะมัดทะแมงกว่าชุดกระโปรงที่สวมใส่ก่อนหน้า“ชุดนี้เนี่ยนะ... เอิ่ม ถามจริง... นี่จะไปทำงานหรือจะไปเต้นแอโรบิค?”พ่อเลี้ยงก้องภพจ้องมองเรือนร่างเอิบอิ่มของหญิงสาวในวัยเกือบยี่สิบปีด้วยสายตาตะลึ

ใบบัวตั้งข้อสันนิษฐานเล่นๆ บางทีเขาอาจจะเป็นพวกนิยมไม้ป่าเดียวกันแน่ๆ“ว้าย... พี่ว่าไม่น่าใช่ เพราะว่าพ่อเลี้ยงออกจะหล่อล่ำดำเข้มออกปานนั้น”“แต่พวกผู้ชายที่กินกันเองก็เห็นหล่อๆ ล่ำๆ ด้วยกันทั้งนั้นแหละค่ะ”ใบบัวว่า“แต่พี่ยืนยันว่าพ่อเลี้ยงก้องภพเป็นชายชาตรีร้อยเปอร์เซ็นต์จ้ะ เพราะว่าเมื่อหลายเดือนก่อนหน้าที่คุณบัวกับคุณแม่จะย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งมาติดพันพ่อเลี้ยง ชื่อคุณโรส เป็นลูกสาวเจ้าของโรงแรมชื่อดังของเมืองเชียงรายจ้ะ”“แล้วตอนนี้ยังคั่วกันอยู่หรือเปล่าคะ”สาวน้อยสำเสียงอยากรู้“อันนี้ไม่แน่ใจ... แต่ว่าหลายเดือนแล้วนะที่พี่ไม่เห็นคุณคุณโรสแวะมาที่นี่ บางทีอาจจะเลิกกันไปแล้ว ท่าทางพ่อเลี้ยงเป็นคนขี้เบื่อซะด้วย”ใบบัวพยายามเป็นฝ่ายชักชวนบังอรคุย ทำให้เธอได้รู้ในหลายเรื่องที่ไม่เคยรู้เกี่ยวกับพ่อเลี้ยงก้องภพ“พรุ่งนี้พี่อรว่างไหมคะ... ถ้าว่างบัวขอเชิญนะคะ พ่อเลี้ยงจะจัดงานเลี้ยงวันเกิดให้บัวค่ะ”“อุ๊ย... วันเกิดคุณบัวหรอคะ ถ้างั้นก็ถือโอกาสแฮปปี้เบิร์ดเดย์ล่วงหน้าก่อนละกัน... แล้วพรุ่งนี้พี่จะเตรียมของขวัญไปให้”“ของขวัญไม่ต้องลำบากหรอกค่ะพี่อร... แค่มาสนุกด้วยกัน

อะไรนัก แต่สำหรับก้องภพเขามองว่ามันรู้สึกขัดหูขัดตายังไงไม่รู้... และเขาไม่ชอบ“ผมจะขึ้นข้างบนแล้วนะ”พ่อเลี้ยงหันมาบอกกับนวลพรรณ ตอนที่หล่อนเดินกลับเข้ามานั่งร่วมโต๊ะดื่มสุราเป็นเพื่อนเขาอีกพักใหญ่ๆ หลังจากแอบออกไปเดินชมจันทร์อ้อยอิ่งอยู่กับธนนท์ที่สวนกุหลาบด้านหลังสนามหญ้าซึ่งใช้เป็นสถานที่จัดงานเลี้ยง“อ้าวเฮีย... จู่ๆ ก็จะหนีกันไปซะงั้น นั่งเป็นเพื่อนกันก่อนสิ” “ไม่ดีกว่า... กูรู้สึกว่าตัวเองเหมือนเป็นส่วนเกินยังไงก็ไม่รู้ กูไปเสียได้มึงจะได้นั่งจีบคุณนวลโดยไม่ต้องมีกว้างขวางคอ... ไม่ดีหรือไงวะไอ้นนท์”พ่อเลี้ยงเอ่ยไม่อ้อม มีหรือที่เขาจะไม่รู้ว่าท่าทางของนวลพรรณก็มีใจกับธนนท์อยู่ไม่น้อย“น่า... อยู่อีกเดี๋ยวนะเฮีย”น้องชายพยายามยื้อ“ไม่ดีกว่า บางทีกูอาจจะแก่เกินไปสำหรับงานเลี้ยงสังสรรค์แบบนี้ ปล่อยให้หนุ่มสาวเค้าสนุกกันไปเถอะ” ก้องภพชำเลืองไปที่ใบบัวบ่อยครั้งด้วยสายตาปวดแปลบที่เห็นเธอเริงร่าอยู่กับกลุ่มเพื่อนๆ สนุกสนานกันจน ไม่หันมาสนใจเขาเลยสักนิด ทำราวกับว่าเขาเป็นฝุ่นธุลีอะไรสักอย่างที่กลืนหายไปกับอากาศธาตุ ไม่มีตัวตนอยู่ตรงนั้นร่างสูงใหญ่หยัดขึ้นจากเก้าอี

พ่อเลี้ยงเปล่งเสียงครางยืดยานออกมาทั้งที่ดวงตายังพริ้มสนิท มือใหญ่เผลอขยุ้มศรีษะของนวลพรรณโดยไม่รู้ตัว บั้นท้ายหนาขยับยกขึ้นจากพื้นที่นอนเป็นจังหวะ ด้วยแรงขับทางเพศที่อัดอั้นเอาไว้ในปริมาณมหาศาล ทำให้บั้นท้ายของพ่อเลี้ยก้องภพลอยร่อนขึ้นจากพื้นที่นอน รับริมฝีปากเอิบอิ่มของนวลพรรณที่แนบเน้นลงมาในความแข็งแกร่งของเขาเป็นจังหวะเสียงดังอั่กๆ คล้ายคนกำลังสำลักน้ำ“ไม่ไหวแล้ว... ”นวลพรรณคลายริมฝีปากออกจากความแข็งแกร่งของเขา หล่อนถลกผ้าถุงแล้วขึ้นไปคร่อมร่างของพ่อเลี้ยงมือข้างหนึ่งเอื้อมไปทางด้านหลังเพื่อคว้าแก่นกายเข้ามาจดจ่อกับกลีบเนื้อแฉะฉ่ำของตัวเองเพื่อจะสอดใส่ ทว่าในจังหวะที่กำลังจะบดเน้นสะโพกให้เนื้อกับเนื้อสนิทแน่นเข้าหากันก็มีอันต้องสะดุดลงเสียก่อนเพราะเสียงพึมพำเหมือนคนเพ้อของพ่อเลี้ยงที่เสียดแทงใจของนวลพรรณเข้าอย่างจัง“บัวจ๋า... ใบบัวของอา อาต้องการหนูเหลือเกิน ต้องการที่สุด ใบบัวจ๋า... ”ชื่อของลูกสาวหล่อนที่หยุดออกมาจากปากของพ่อเลี้ยงก้องภพ ทำให้นวลพรรณรู้สึกเจ็บแปลบเหมือนโดนมีดกรีดลงบนก้อนเนื้อหัวใจ เมื่อได้รู้ว่าผู้ชายที่หล่อนแอบรักมาโดยตลอด ‘หลงรักใบบัว’ ลูกสาวของห

ชายชาตรีขนาดไม่ธรรมดาที่เห็นตรงหน้าทำให้หัวใจของนวลพรรณเกิดอาการเต้นแรงขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก“อย่าค่ะคุณนนท์... ”มือซุกซนของธนนท์กระชากผ้าถุงออกจากเอวของหล่อน ร่นลงมากองรุ่ยร่ายอยู่ปลายข้อเท้า จากนั้นร่างสูงใหญ่ของธนนท์ก็แทรกเข้าไปอยู่ตรงกลางระหว่างง่ามขาเบียดแน่น“คุณนวลสวยเหลือเกิน” ชายหนุ่มพูดพร่ำพลางกดจมูกซุกไซ้ซอกคอขาวสะอ้าน ทำเอานวลพรรณร้อนผะผ่าวไปทั่วสรรพางค์กาย ธนนท์สังเกตเห็นท่าทางอ่อนระทวยจึงรีบฟอนฟัดไปที่พวงแก้มและทรวงอกหนักๆ มืออีกข้างสอดล้วงเข้าใต้ชายเสื้อบางๆ เพื่อบีบคลำปทุมถันอวบใหญ่ ขณะมือข้างที่เหลือลูบล้วงพูเนื้ออูมแน่นที่เบียดอัดกันอยู่ตรงซอกหว่างขาของกระดังงาลนไฟ“โอว…”ธนนท์คราง เมื่อฝ่ามือรับรู้ถึงความเปล่าเปลือยของเนินเนื้อรูปสามเหลี่ยมเบียดแน่นที่ค้นพบ ไม่มีแม้กางเกงชั้นในสักชิ้นเดียวจะมาขวางกั้นให้รำคาญใจ“อ๊อย... ”นวลพรรณเริ่มหวามไหวไปกับลีลาการปลุกเร้าของชายหนุ่ม ในวินาทีที่จุดอ่อนไหวในร่างกายของหล่อนถูกรุกเร้ารุนแรงทั้งบนและล่าง ก่อนจะเปล่งเสียงร้องครางพร้อมอาการสะดุ้งเฮือกตามมาเมื่อลำนิ้วกลางของธนนท์กรีดชำแรกเข้ามาในร่องเนื้อแฉะฉ่ำไปด้วยน้ำคาวสวาทที่คัด