All Chapters of เพื่อนพ่อลุงโรมยอดรัก: Chapter 171 - Chapter 180

ทว่าสิ่งที่ได้รู้ในวันนี้… ก็ยืนยันแล้วว่าเขาคือชายคนแรกของเธอ“โอ้ววว… มิดลำเลย… ”อดัมส์สะใจ… ตาเบิกโพลงมองแท่งร้อน ทะลวงแทงเข้าใส่กลีบสาวจนเนื้อบางปริปลิ้น รูดรัดตามท่อนเอ็นที่ชักออกมาแล้วกดลงซ้ำๆ ตอกตำเป็นจังหวะเข้าสุดออกสุดซ่วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ“อ๊า… อ๊า… อ๊า… อ๊า… อ๊า… อ๊า… อ๊า… ”ใบเตยครางไม่หยุด…ร่างกายตื่นตัวตอบสนองรุนแรงขึ้นตามลำดับ ภายในของเธอตอดรัดจนอดัมส์ปวดหน่วงไปทั้งดุ้น“อ่า… มันเอ็นสุดๆ… ฉันจะไม่ยอมให้เธอไปเป็นของผู้ชายคนอื่นอย่างเด็ดขาด… อยู่กับฉันนะ… เป็นเมียฉันนะ… ฉันสาบานว่าจะกระแทกเธอทุกวัน”ในนาทีนี้… อดัมส์ดูหื่นจัดและหยาบคายอย่างที่ใบเตยไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นทว่าก็น่าแปลก… ที่คำพูดดิบเถื่อนหยาบคายที่เขากล่าวออกมาอย่างถูกที่ถูกเวลา ในนาทีที่ความเป็นหญิงชายกำลังเสียดสีเข้าหากัน กลับยิ่งเพิ่มความกระสันที่ใบเตยเพิ่งเคยได้รู้… ว่าการร่วมรักกันมันทำให้รู้สึกเสียวซ่านได้ถึงเพียงนี้“อ่า… เสียวไหม บอกฉัน… ฉันอยากได้ยิน… ร้องครางออกมา… ฉันชอบฟังเสียงเธอคราง”อดัมส์ถามเสียงกระเส่า…ทว่าในนาทีที่คนใต้ร่างกำลังเสียวซ่านแทบขาดใจ จะหายใจก็ยังเหนื่อย ใบเตยจะตอบอะไรได้มีเพีย

“อ่า… อ่า… อ่า… มันเอ็นสุดๆ… ”อดัมส์กระเด้าไม่ยั้ง เห็นสองเต้าของน้องเมียกระเพื่อมส่ายตามแรงกระแทก จึงรีบสอดมือเข้ามาใต้ลำตัวของเธอ ตะล่อมบีบเนื้อหนั่นนุ่มแน่นล้นมือ รั้งเข้ามาให้บั้นท้ายของเธอส่ายร่อน ก้นโด่งเชิดขึ้นรับท่อนเอ็น กระเด้ารัวเข้ามาระหว่างง่ามก้นด้านหลังอย่างเอาเป็นเอาตาย“อูยยย… ไม่ไหวแล้ว… ”ใบเตยกัดริมฝีปากตัวเอง โดนกระแทกอยู่พักใหญ่ๆ จนน้ำหล่อลื่นทะลักไหล ภายในของเธอบีบรัดเขาแรงขึ้นทุกทีตั่บๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ“อ่า… พี่ดำเตยไม่ไหวแล้ว… งือออ… ”เธอเหลียวหลังกลับมาบอกคนข้างหลัง อดัมส์รีบชักลำเอ็นออกจากรูสวาทที่โดนทะลวงจนเป็นรูกลวงโบ๋“ขย่มเอ็นให้ที… ”สั่งพร้อมกับรวบร่างของน้องเมียอุ้มไว้ในอ้อมแขน พามาหน้าโซฟา“งือออ… เตยทำไม่เป็น… ”รู้สึกอับอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี“ไม่ยากสักนิด… ”อดัมส์ทรุดร่างลงนั่งแล้วจับร่างของเธอคร่อมลงกลางลำตัวที่มีลำเอ็นยาวใหญ่ตั้งลำพร้อมสอดใส่“กดลงมา… ”มือใหญ่จับเอวคอด เมื่อเห็นเธอช้ามืออีกข้างจึงเอื้อมมาทางด้านหลัง จับแท่งเอ็นของตัวเองจ่อประชิดติดปากรู ช่วยกดหัวเอ็นสีม่วงถอกบาน ครูดถูกลางร่องกลีบ ปลิ้นอ้าเป็นพูออกมาระหว่างง่ามก้นด้านหลังแล้วกร

ใบเตยพริ้มตาร้องคราง ริมฝีปากเผยออ้ากับอาการออกัสซั่มอย่างรุนแรง ดวงตาหลับพริ้มไปชั่วขณะ หลังจากรู้สึกราวกับว่าร่างถูกเหวี่ยงขึ้นที่สูงแล้วร่วงตกลงมาอย่างเร็วพร้อมกับความร้อนผะผ่าวของสายน้ำ กามระเบิดพุ่ง พรั่งพรูเข้าสู่ภายใน“พี่ดำ… ปล่อยเตยได้แล้ว… ”เมื่อความเสียวซ่านราวกับสาดน้ำมันเข้าใส่ไฟเมื่อครู่ได้ผ่านพ้นไปแล้ว สติที่คืนกลับมา… ทำให้ใบเตยรู้สึกอับอายกับสิ่งที่เกิดขึ้นเธอเอี้ยวตัวกลับมาผลักร่างสูงใหญ่ที่ยังประกบกอดอยู่ทางด้าน รู้สึกได้ถึงลมหายใจร้อนผะผ่าวและหนวดเคราสากกดครูดอยู่ใกล้ต้นคอ เขาจูบไซ้หัวไหล่กลมกลึงของเธออ้อยอิ่งหลงใหล เหมือนจะไม่ยอมแยกจาก“พี่ดำปล่อยเตยนะ… ”เธอออกแรงผลัก… เขาจึงยอมปล่อยเมื่อร่างกายเป็นอิสระจากแรงกอดรัดของคนตัวใหญ่ที่ยอมถอดถอนแก่นกายออกมาจากกลีบสาวอย่างแสนเสียดาย ใบเตยรีบขยับลงจากเตียง ก้มลงคว้าเสื้อผ้าของตัวเองที่ถูกกระชากมากองไว้ข้างเตียงขึ้นมาสวมใส่“เตย… เดี๋ยวสิ… ”อดัมส์ร้องเรียก… มองตามหญิงสาวที่กำลังก้าวอย่างรีบร้อนออกไปจากห้องนอนของเขา“บ้าจริง… นี่เราทำอะไรลงไป”เมื่อสติคืนกลับมา อดัมส์เองก็ไม่คาดคิด กับเรื่องเหลือเชื่อที่เกิดขึ้นในค่ำค

แต่ทว่า… เธอก็เพิ่งเริ่มงานได้ไม่นาน เงินเดือนก้อนแรกในชีวิตของการทำงานก็ยังไม่เคยได้สัมผัสเลยด้วยซ้ำคืนนี้คงไม่ง่ายที่จะข่มตาหลับลงได้…ใบเตยพลิกตัวกระสับกระส่ายต่อมาอีกพักใหญ่ๆ ก่อนที่ตาจะเหลือบไปเห็นสิ่งผิดปกติบนโต๊ะทำงาน เธอลุกขึ้นจากเตียง ก้าวมาที่โต๊ะทำงาน หยิบกระดาษที่โดนขยำขยับเป็นก้อนขึ้นมาคลี่ดู “บ้าจริง… ” นี่มันการ์ดแต่งงานที่ริวแฟนของเธอทำให้ แต่มันไม่ใช่การ์ดที่มีสาระอะไรจริงจังการ์ดแต่งงานใบนี้ริวแค่ทำเล่นๆ ตามประสาคนทำงานด้านคอมพิวเตอร์กราฟิคริวเพิ่งรับงานออกแบบการ์ดวิวาห์มาจากเพื่อนสนิทคนหนึ่ง แค่เปลี่ยนชื่อบ่าวสาวในการ์ดเป็นชื่อเขากับเธอ หยอกเย้ากันเล่นตามประสาคู่รักที่มองอนาคตร่วมกัน ว่าสักวันจะมีโอกาสได้แจกการ์ดแต่งงานบ้างไม่คิดว่ามันจะทำให้ผู้ชายคนหนึ่งโกรธจัดเป็นฟืนเป็นไฟจนกล้าทำเรื่องบ้าๆ ด้วยการย่ำยีเธอ ‘บ้าจริง… เป็นเพราะพี่ดำเข้าใจผิดนี่เอง’ ใบเตยครุ่นคิดในใจ‘ต่อจากนี้ไปเธอต้องเป็นของฉันคนเดียว… ฉันจะไม่ยอมให้ผู้ชายหน้าไหนแย่งเธอ ไปเด็ดขาด… ฉันจะไม่ยอมให้เธอแต่งงานกับใครทั้งนั้น’ประโยคที่อดัมส์ประกาศกร้าวชัดเ

“คือ… เตยเกรงใจพี่ดำ… เตยคิดว่าคงถึงเวลาแล้วที่ควรตอบแทนเขาบ้าง เขามีบุญคุณกับครอบครัวของเตย ที่เตยมีโอกาสเรียนจบมาทุกวันนี้ก็เพราะพี่ดำช่วยเหลือ… ” เหตุผลที่ใบเตยยกมาเป็นข้ออ้าง ถึงกับทำให้ริวอึ้งไปชั่วขณะ พูดอะไรไม่ออก ที่โรงแรมแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ริมชายหาดหัวหิน “ยัยอร… เรื่องหมั้นกับลูกคุณวิไลหนูจะว่ายังไง… ” ‘มยุรี’ หญิงม่ายวัยห้าสิบปีผู้เป็นมารดาของอิงอร ถามลูกสาวที่เดินเข้ามาทรุดร่างลงนั่งบนโซฟาสีครีมภายในห้องรับแขกสุดหรูของโรงแรม “อรไม่อยากหมั้นค่ะคุณแม่… ” อิงอรบอกไปตามตรงไม่อ้อมค้อม เธอได้รับการเลี้ยงดูมาแบบคุณหนูนักเรียนนอก จึงมีความมั่นใจในตัวเองสูง ค่อนไปทางเอาแต่ใจตัวเองด้วยซ้ำ รู้สึกยังไงก็พูดอย่างนั้น “ทำไมล่ะลูก… คุณอดัมส์ทั้งหล่อทั้งรวย” มยุรีเชียร์ลูกสาวจนออกนอกหน้า “ไม่ใช่สเปคของอรค่ะ… คนอะไรไม่รู้ตัวใหญ่ยังกับยักษ์ หน้าตามีแต่หนวดเครา ผิวก็เข้มจนน่ากลัว… ” อิงอรกล่าวตามที่รู้สึก “อุ๊ย… ทำไมจะไม่หล่อ แม่ว่าอดัมส์หล่อมากนะ หน้าตาคมคร้าม ผิวออกเข้มๆ นี่แหละแมนดีผ