“น่าเสียดายที่พี่สาวเธออายุสั้นหนีไปก่อน… ”อดัมส์กล่าวถึงภรรยาผู้ล่วงลับ แม้ปีกว่าแล้วที่พัชรีจากไป… แต่ไม่มีวันไหน… ที่เขาไม่คิดถึงเธอ“พี่พัชร์คงกำลังมองลงมาจากสวรรค์… ”ใบเตยเงยหน้ามองปุเมฆสีขาวล่องลอยอยู่ไกลๆ บางส่วนกระจายอยู่ท่ามกลางผืนฟ้าสีน้ำเงินเข้มของเดือนธันวาคม“ที่นี่น่าอยู่มากค่ะ อากาศดีผิดกับกรุงเทพฯ ที่มีแต่ฝุ่นควัน… ”ใบเตยสูดเอาความสดชื่นของอากาศไว้เต็มปอด ทรวงอกคัพดีอวบใหญ่สะท้อนขึ้นลงตามจังหวะหายใจ ทำเอาพี่เขยเผลอเหลือบมองมาอย่างไม่ตั้งใจนัก“ที่นี่อากาศดีมาก มีทั้งภูเขาและทะเล ฉันเชื่อว่าพออยู่ไปสักพัก เธอจะหลงรักที่นี่เหมือนพี่สาวเธอ” อดัมส์หวังไว้เช่นนั้น…น่าแปลก… ที่เขารู้สึกอยากให้น้องเมียอยู่ที่นี่กับเขาตลอดไป “ขอบคุณพี่ดำค่ะ ที่ดูแลพี่พัชร์เป็นอย่างดีตอนยังมีชีวิตอยู่… ” ใบเตยมองหน้าพี่เขย…คำพูดที่ได้ยินสะกิดหัวใจของอดัมส์เข้าอย่างจัง เพราะเท่าที่ผ่านมาอดัมส์กลับรู้สึกว่าเขายังดูแลพัชรีได้ไม่ดีพอด้วยซ้ำ…ไม่งั้นเขาคงทำให้นางวิไลผู้เป็นมารดายอมรับพัชรีได้… แต่ก็ไม่อดัมส์ยังไม่ลืมเหตุการณ์วันนั้นในห้องรับแขกของบ้าน วันที่ตัดสินใ
Last Updated : 2026-01-07 Read more