Tous les chapitres de : Chapitre 191 - Chapitre 200

อดัมส์รีบหลบข้างเหลี่ยมเสา รอดูจังหวะและฟังว่าเพราะอะไรที่ทำให้ริวโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ “พี่ริว… เตยขอโทษ… เตยคิดว่าระหว่างเราคงไปด้วยกันไม่ได้… ” ใบเตยสุดจะหาเหตุผลมาเอ่ยอ้าง… เธอไม่โทษที่ริวโกรธมากอย่างที่เห็น เพราะเข้าใจความรู้สึกของริวที่รับรู้ได้ในอาการเหินห่างเย็นชาที่เธอแสดงกับเขา หลังจากโดนพี่เขยสั่งห้าม ยื่นคำขาดให้เธอเลิกคบกับริวจนต้องหักดิบในความสัมพันธ์อย่างใจร้ายกับเขา ในระยะหลังๆ มานี้… ใบเตยจึงต้องวางระยะห่างและระมัดระวังในความสัมพันธ์อย่างเห็นได้ชัด เธอไม่ยอมไปไหนลำพังสองคนกับริว และไม่ยอมให้เขากอดจูบเหมือนที่ผ่านๆ มา “เป็นเพราะไอ้พี่เขยสั่งห้ามใช่ไหม… ” ริวโพล่งออกมาอย่างเหลืออด ใบเตยไม่ได้ตอบอะไร ริวไม่ยอมหยุด… “ที่ผ่านมาพี่อุตส่าห์ไม่แตะต้องเตย… ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้พี่คงฟันไปแล้ว… ” ความโกรธเมื่อบวกเข้ากับความเมา ทำให้ริวแสดงความหยาบคายออกมาอย่างเหลืออด “พี่ริวเมาใช่ไหม… ไว้วันหลังเราค่อยคุยกันนะ” ตอนนั่งอยู่ในร้านอาหาร ใบเตยเห็นว่าริวดื่มเบียร์ไปเกือบสองขวด เสีย

มือซุกซนของอดัมส์ลูบล้วงเข้ามาที่ง่ามขา โอบเคล้นกลีบสวาทแอ่นอ้าเป็นยวงขึ้นมาท่ามกลางเส้นไหมดกดำ “พี่ดำ… เดี๋ยวสิใจเย็นๆ… ” เขาจู่โจมเร็วโดยที่เธอยังไม่ทันตั้งตัว รู้สึกว่ามันเร็วไปจึงขยับหนีคว่ำหน้า แต่คนหื่นไม่ยอม รีบกระเสือกกายตามขึ้นมาทาบทับจากทางด้านหลัง จูบไซ้แผ่นหลังเปล่าเปลือยอย่างโหยหา “อ๊ะ… อ๊ายยย… ” ใบเตยโดนจูบไซ้จนตัวอ่อนตัวงอราวกับขี้ผึ้งถูกไฟลน ยิ่งในตอนที่เขาแนบเน้นลำตัวให้กึ่งกลางกายที่มีลำเอ็นยาวใหญ่เป็นดุ้นคัดแข็ง เสียดสีกับร่องก้นของเธอ ไชชอนเพื่อจะหาทางเข้าไปข้างใน ยิ่งทำให้ใบเตยหวามไหว สุดท้ายก็ยอมให้เขาจับร่างพลิกขึ้นมานอนหงายเผชิญหน้า มองตากันอย่างท้าทาย “ว้าว… นมใหญ่มาก… ฉันชอบ… ” อดัมส์ที่แทรกลำตัวอยู่กลางหว่างขาอ้ากว้าง จ้องมองปทุมถันคัพดีใหญ่มหึมา เอื้อมมือขึ้นมาบีบเคล้นอย่างนึกกลัดมันในอารมณ์ บีบบี้ปลายหัวนมสีชมพูจนแข็งโด่ ก่อนจะก้มลงดูดสลับไปมาทั้งสองเต้า “ซี้ดดดด… อ่า… ” เจ้าของเต้านมเสียวซ่านจนไม่อาจกลั้นเสียงครวญครางเอาไว้ได้ ทรวงอกบิดส่าย เต้ากระเ

อดัมส์กระเสือกกายขึ้นมาหาจูบไซ้เนินทรวง ดูดนมสองเต้าอีกรอบแล้วเอื้อมมือขึ้นมาโอบใบหน้ากำลังบิดเบ้ รั้งขึ้นมาเผชิญหน้า ตาสบตากันเขากับเธอจ้องมองกันอย่างท้าทาย ก้มลงบดเคล้าริมฝีปากเข้าหากัน จูบปากแลกลิ้นกันอย่างเร่าร้อนดูดดื่ม ก่อนที่อดัมส์จะขยับมานอนหงาย โอบร่างของน้องเมียตามขึ้นมาคร่อมอยู่กลางลำตัว“อุ๊ย… ”ใบเตยสะดุ้ง พยายามจะขยับสะโพก เพราะรู้สึกได้ว่าเธอคร่อมทับความเป็นชายของเขา ดันดุนอยู่ระหว่างง่ามขาอดัมส์เอามือโอบเอวเธอ ดันให้เลื่อนตัวต่ำลงมา กระทั่งหญิงสาวนั่งคุกเข่าอยู่ตรงง่ามขา ใบหน้าอยู่ในตำแหน่งใกล้เป้าหมายที่เขาอยากให้เธอจัดการ“จับให้หน่อย… ” เขาดึงมือข้างหนึ่งของเธอเข้ามาสัมผัสแก่นกายยาวใหญ่ราวกับท่อนแขนเด็ก “ใหญ่… ” ใบเตยเผลออุทานออกมา ก่อนจะยกมือขึ้นปิดปาก แต่ไม่ทันแล้ว “ก็ชอบไม่ใช่รึ… ” อดัมส์จ้องตาไม่ลดละ ทำเอาหญิงสาวเขินอาย หลบสายตาวูบ “ไม่ต้องอาย… ดูดให้หน่อย… ” คำพูดที่ได้ยินทำเอาใบเตยตกใจ “เตยทำไม่เป็น… ” เธอส่ายหน้า “ไม่ยากสักนิด… เหมือนกินไอติมนั่นแหละ ดูดแล้วก็เลีย… เลี

คนใจร้อนเร่งเสียงกระเส่า ในวินาทีกำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็ม“งืออออ… ”ใบเตยกล้าๆ กลัวๆ ยังไม่ยอมกดกลีบครอบรัดแก่นกาย คนใจร้อนจึงเอื้อมมือข้างหนึ่งมาทางด้านหลัง จับความเป็นชายยาวใหญ่ กดหัวเอ็นสีม่วงถอกบานเหมือนดอกเห็ดใหญ่ๆ แหวกกลีบแอ่นอ้าเป็นร่องออกมาระหว่างง่ามก้นด้านหลัง“อ๊ะ… อ๊ายยยย… ”ใบเตยร้องคราง ท่อนเอ็นคัดแข็งแทงเข้ามามิดสุดโคนไข่ น้ำหล่อลื่นไหลทะลักสวนออกมาอาบชุ่มพุ่มขนรอบโคนอวัยวะเพศเสียบแน่นเป็นเนื้อเดียวกัน “โอ้ววว… รูแน่นมาก”อดัมส์ชอบใจ…กลีบสาวของใบเตยหนีบแน่น รัดน้องชายเขาจนปวดหนึบ รีบเอามือรวบเอวคอด จับกดกระแทกแลกน้ำแลกเนื้อกันอย่างเร่าร้อน“อ่า… มันมาก… ควบแรงๆ… ”อดัมส์สั่งราวกับว่าตัวเองเป็นม้า แม้ใบเตยจะเป็นฝ่ายอยู่ข้างบน ควบคุมจังหวะเอง แต่มือใหญ่ของเขาก็รวบเอวเธอล็อกเอาไว้ โก่งเองกระเด้าเสยขึ้นมาจากด้านล่าง ทำให้ใบเตยต้องสู้ด้วยการขยับก้น อดทนให้เขากระแทกเข้าสุดออกสุดตั่บๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆเสียงง่ามตูดโขลกสับลงมารัวๆ ทำให้ช่วงล่างของเธอกับเขาสอดรัดกันล้ำลึก“โอ้ว… มันมาก… แรงอีก… อีก… ”อดัมส์ชอบใจ…สองมือจับเอวล็อก กดให้กลีบสาวกระแทกลงมารัดแท่งร้อน อัดเข้าใส่แ

ใบเตยกดอ่านข้อความซ้ำแล้วซ้ำอีก ตอนที่ยังทำงานบริษัท ทุกเช้าริวจะมาพร้อมกับน้ำเต้าหู้ เธอยังไม่ลืมที่เขาแกะถุงน้ำเต้าหู้แล้วเทลงแก้วเอามาวางให้ถึงโต๊ะทำงานริวไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร…ใบเตยรู้สึกผิดกับต่อเขา ผิดที่เธอต้องตีตัวออกห่างจากเขาเพราะอดัมส์สั่งเอาไว้ และเพราะใจของเธอเอง… ที่โน้มเอียงมาให้พี่เขย หลงสวาทที่เขาปรนเปรอให้จนยากจะถอนตัว…วันรุ่งขึ้นด้วยความรู้สึกผิดต่อแฟนหนุ่ม… หลังจากได้เห็นข้อความที่ริวส่งมาเมื่อคืน ใบเตยตัดสินใจฝืนคำสั่งของอดัมส์ เธอขับรถออกจากบ้าน แวะไปที่คอนโดของริวที่อยู่หลังห้างสรรพสินค้ามาร์เกตวิลเลจหัวหินทั้งที่ก็ไม่แน่ใจ…ว่าจะมองหน้าริวได้สนิทใจเหมือนก่อน เพราะเธอรู้สึกละอายกับสิ่งที่ตัวเองทำกับอดัมส์ในระหว่างที่กำลังขับรถ ใบเตยโทรหาริว ตั้งใจจะบอกเขาว่าเธอกำลังขับรถไปหาทว่ามือถือของริวก็ปิดเครื่องเอาไว้จึงติดต่อกันไม่ได้ แต่ไม่เป็นไร คิดว่าวันนี้มาเซอร์ไพรส์ริวก็แล้วกัน เขาน่าจะตกใจ… ที่ได้เห็นเธอมาแต่เช้าใบเตยขับรถมาจนถึงปากซอยทางเข้าคอนโด เหลือบไปเห็นร้านขายน้ำเต้าหู้เจ้าประจำที่ริวเคยซื้อให้วาบหนึ่งในความคิด…ทำให้ภาพเก่าๆ ของความผูกพันผุดเข้ามาใน