جميع فصول : الفصل -الفصل 220

220 فصول

ตอนที่ 211

ในเวลาต่อมาระหว่างที่กำลังขายกาแฟอยู่ในร้านเล็กๆ ใกล้ตีนสะพานทอดข้ามไปอีกฟากของตลาดน้ำ จู่ๆ ใบเตยก็ต้องตกใจ“รับอะไรดีคะ… สักครู่นะคะ… ”ใบเตยถามทั้งที่ยังไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองด้วยซ้ำ ก่อนจะตกใจ เมื่อรู้สึกว่าลูกค้าที่มายืนอยู่หน้าร้านคนนี้รูปร่างสูงใหญ่คุ้นตาครั้นเมื่อเงยหน้าขึ้นมอง… ก็ถึงกับต้องร้องอุทานเสียงดังด้วยความตกใจ“คุณดำ… ”ใบเตยแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง“ใช่… ฉันเอง นึกว่าลืมหน้าฉันแล้ว”“คุณดำมาทำไม… ”จากที่เคยเรียก ‘พี่ดำ’ วันนี้เปลี่ยนสรรพนามมาเรียก ‘คุณดำ’ อย่างจงใจทำให้คนฟังรู้สึกถึงความห่างเหิน วันนี้ต้องไว้ท่าทีกับเขา“มาตามเมีย… ”เขาอ้างสิทธิ์“ใครเป็นเมียคุณคะ… ”ใจแข็งเข้าไว้ บอกตัวเองอยู่ในใจ“โถ… เธอมีอะไรกับฉันตั้งหลายครั้ง… อย่าบอกนะว่าลืมแล้ว… สงสัยวันนี้คงต้องพาไปทบทวนความทรงจำเก่าๆ ว่าเราเคยทำอะไรกันบ้าง… ”เขาตอบเสียงดัง…หารู้ไม่ว่าตอนนั้นมะลิแม่ของใบเตยเดินกลับมาพอดี และได้ยินทุกอย่างที่อดัมส์พูดกับใบเตย“พูดเบาๆ ก็ได้… ขอร้องเถอะ อย่าพูดแบบนี้ให้ใครได้ยินเชียวนะ… ”เธออายสายตาผู้คนที่เริ่มมองมาอย่างให้ความสนใจ“กลัวอะไร… ก็เราเป็นผัวเมียกันจริงๆ นี่นา
اقرأ المزيد

ตอนที่ 212

รีบเดินตามอดัมส์มาที่รถเบนส์สีดำคันใหญ่ราคาหลายล้าน ขึ้นมานั่งประคองลูกสาวที่เบาะหลัง บอกเส้นทางให้อดัมส์ขับรถพาใบเตยมาจนถึงคลินิกคุณหมอใช้เวลาตรวจหาสาเหตุอาการป่วยของใบเตยอยู่พักใหญ่ๆก่อนจะเดินออกมารายงานผลกับอดัมส์และมะลิที่กำลังนั่งรอด้วยท่าทางกระวนกระวายไม่ต่างกัน“ยินดีด้วยนะครับ… ภรรยาคุณตั้งครรภ์ได้สองเดือนแล้วครับ… ”คุณหมอกล่าวกับอดัมส์ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม มะลิไม่ตกใจเท่าไร เพราะว่าแอบสงสัยอยู่“อะไรนะครับ… จริงหรือนี่… นี่ผมกำลังจะมีลูกจริงๆ หรือนี่… ”อดัมส์ดีใจจนออกนอกหน้า…รีบเดินเข้ามาหาใบเตยที่ยังอยู่บนเตียงในห้องตรวจ เพราะหมอสั่งให้เธอนอนพักสักครู่ รอให้หายวิงเวียนแล้วค่อยลุกขึ้นนั่ง หลังจากตรวจปัสสาวะและต้องเจาะเลือดตรวจซ้ำอีกรอบเพื่อให้แน่ใจ“เตย… ”อดัมส์เรียก ใบเตยที่นอนอยู่บนเตียงกำลังขยับลุกขึ้นนั่ง หันมามองสบตาเขา“เตยกำลังจะมีลูก… ”คำพูดที่ได้ยิน…ทำให้คนที่กำลังจะเป็นแม่คน… ถึงกับต้องยกมือขึ้นปิดปาก มันจุกแน่นในอก น้ำตารื้นคลอเช้าตา ก่อนจะไหลพรากออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เมื่อรู้ว่ากำลังมีอีกชีวิตน้อยๆ อยู่ในท้องของเธอ“ร้องไห้ทำไม… ”เขากอดเธอแน่น จูบหน้าผาก“เต
اقرأ المزيد

ตอนที่ 213

ความร่ำรวยของอดัมส์ช่วยกอบกู้วิกฤตของโรงแรมที่กำลังย่ำแย่ลงทุกทีซึ่งอดัมส์ก็รู้ทัน วันนี้ความจริงทุกอย่างได้ถูกเปิดเผยออกมาจนสิ้น“ถ้าเป็นแบบนี้… แม่ก็ละได้อุ้มหลานแล้วสินะ”นางวิไลดีใจจนออกนอกหน้า“ครับ… ก็ผมบอกแล้วไง… ว่าไม่นานแม่จะได้อุ้มหลานแน่ๆ… ”อดัมส์กล่าว…ตัวเองเท่านั้นที่รู้ว่าเพราะเหตุใดตอนมีเซ็กส์กันเขาจึงไม่ป้องกันเลยสักครั้ง นี่แหละคือคำตอบ ก็เพราะอยากให้ใบเตยตั้งท้องลูกของเขา“แม่อยากเห็นหน้าหลานจัง… อยากรู้ว่าหน้าตาจะเป็นยังไง… แล้วผู้หญิงหรือผู้ชายล่ะนี่”นางวิไลกล่าวอย่างใจร้อน…“ผู้หญิงหรือผู้ชายยังไม่รู้ครับแม่… เดี๋ยวเดือนหน้าคุณหมอนัดให้ไปอัลตราซาวน์ซ้ำ คราวนี้จะเห็นชัดครับว่าเด็กในท้องมีจำปีหรือตอปิโด… ”“ผู้หญิงหรือผู้ชายแม่ก็รักทั้งนั้น”วิไลดีใจ ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงโกรธมากและไม่ยอมรับสะใภ้ ถ้ารู้ว่าอดัมส์ได้เมียใหม่ที่เป็นแค่ลูกสาวชาวสวนฐานะธรรมดา ไม่ร่ำรวยเหมือนอย่างที่คาดหวังแต่ทว่าครั้งนี้นางวิไลกลับดีใจ… เพราะรู้ว่าลูกชายกำลังจะมีหลานให้อุ้ม ได้สะใภ้มาพร้อมหลานก็ดีเหมือนกันอีกเหตุผลที่วิไลไม่โกรธ ก็เพราะว่าเธอจะได้ไถ่บาปกับพัชรี… อดีตสะใภ้ที่วิไลไม่ช
اقرأ المزيد

ตอนที่ 214

อดัมส์อ้าวงแขนออกกว้าง รับร่างจ้ำม่ำของลูกสาวสุดรัก วิ่งรี่เข้ามาหาเหมือนเช่นทุกครั้งที่เจอหน้ากัน“คิดถึงป๊ะป๋าจัง… ”อแมนด้าหอมแก้มอดัมส์เสียงดังฟอด เขาจูบตอบอย่างรักใคร่หวงแหน กอดแน่นปานแก้วตาดวงใจ“ไหนคะ… เลโก้ที่ป๊ะป๋าบอกว่าจะซื้อมาให้”อแมนด้าหมายถึงตัวต่อเสริมทักษะที่อดัมส์บอกไว้เมื่อตอนเช้าว่าจะซื้อมาให้“อ๋อ… อยู่ในรถ พ่อลืมเอาออกมา”อดัมส์ตอบลูก แต่ตาเหลือบมองไปยังแม่ของลูกที่กำลังนั่งหวีผมอยู่หน้ากระจก ในสภาพที่มีผ้าขนหนูกระโจมอกเพียงผืนเดียว อวดเรือนร่างสุดเซ็กซี่เย้ายวนจนอดัมส์นึกอยากจะทำน้องให้อแมนด้าอีกคนแทนที่จะออกไปเอาของที่ลืมไว้ในรถมาให้ลูกสาว อดัมส์กลับโทรตามป้าแช่ม“มีอะไรคะนาย… ”เพียงครู่สั้นๆ ป้าแช่มก็มาที่ห้อง“ป้าช่วยไปเอาเลโก้ในรถให้ทีนะ… ”อดัมส์ยื่นกุญแจให้“ยายแช่มคะ… ขออแมนด้าไปด้วยนะคะ”เจ้าตัวเล็กอยากเล่นเลโก้อันใหม่“ป้าช่วยเป็นเพื่อนเล่นให้ลูกสาวผมที… ผมขอเวลาสักพักใหญ่ๆ… ห้ามใครมารบกวน”อดัมส์สั่ง“คุณดำจะทำอะไรคะ… ”ป้าแช่มย่นหน้าผากด้วยความสงสัย“ผมจะทำน้องให้อแมนด้า… ”อดัมส์ตอบพลางมองมายังแม่ของลูก“พี่ดำพูดอะไรก็ไม่รู้… อายป้าแช่มบ้าง… ”ใบเตย
اقرأ المزيد

ตอนที่ 215

เธอสะดุ้งสะท้านทุกครั้งที่ริมฝีปากของอดัมส์ฉกลงมาดูดเลียปลายหัวนม หนวดเคราสากแข็งถากครูดเนื้อเต้านมหยุ่นนุ่ม ทำเอาเธออ่อนระทวย“อู้ว... นมใหญ่มากที่รักจ๋า”อดัมส์ตาวาว เต้านมของใบเตยซึ่งใหญ่เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่หลังจากมีลูกก็ใหญ่ขึ้นอีก อดัมส์เอามือบีบเคล้นชอบใจ ก้มลงดูดไซ้สองเต้ามหึมา กินนมจากเต้าของเมียรักราวกับทารกหิวกระหาย“อ๊า… เสียวมากค่ะ… อ๊า… ”มือของหญิงสาวจิกเกร็งเกาะไหล่สามีเอาไว้แน่น แอ่นหนอกเนินสวาทลอยร่อน กลีบหอยเด้งขึ้นรับฝ่ามือข้างหนึ่ง เอื้อมลงมาเคล้นคลึงกลีบสวาท“ไม่ไหวแล้ว… ขอผัวกินข้างล่างบ้างนะจ๊ะเมียจ๋า… ”เมื่อกินนมจนหนำใจ มือใหญ่ไล้เลื่อนจากสองเต้าลงมารวบเอวคอดรับกับสะโพกตึงเต็มและช่วงขาเซ็กซี่เรียวยาวสะดุดตา“อยากเห็น… ”อดัมส์สุดหื่น เอามือดันเข่าสองข้างของเมียรักแบะอ้าขึ้นมาชิดลำตัว ก้มลงกดลิ้นตวัดรัว เลียกลีบส้มโอแอ่นอ้าขึ้นมาท่ามกลางเส้นไหมดกดำ ทำอยู่พักใหญ่ๆ จนน้ำเสียวทะลักไหลออกมาอาบชุ่มกลีบสาว“อ๊ายยยย… เสียว… ”ใบเตยครางลั่น ปลายลิ้นสากร้อนตวัดเลียเข้าใส่ดอกไม้งามอย่างเร่าร้อน ทั้งดูดทั้งซดราวกับเป็นของเอร็ดอร่อยที่โหยหามานาน“รูสวยมาก… น่าเลียมาก”ค
اقرأ المزيد

ตอนที่ 216

“ก็เมียพี่อยากน่ารักทำไมล่ะ… น่าเอาด้วย… วันนี้พี่จะกระแทกให้รูบาน… พี่หวงเตยนะ”คำพูดหยาบโลนที่เขาเอ่ยออกมาอย่างถูกที่ถูกเวลา ขณะอวัยวะเพศกำลังสอดประสานกันลึกล้ำ เธอจึงไม่ได้รู้สึกว่าหยาบคาย แต่ยิ่งทำให้ใบเตยรู้สึกตื่นเต้นมีอารมณ์ขึ้นมาอย่างประหลาด เพราะมันทำให้เธอรู้ว่าผู้ชายคนนี้รักและหวงแหนเธอแค่ไหน“อูยยย… เตยไม่ไหวแล้ว… ”เธอร้องบอกเขา ส่งสัญญาณด้วยแรงบีบรัดภายในกลีบสาว อดัมส์รู้ รีบก้มลงดูดนมพร้อมกับโก่งเอวอัดดุ้นเอ็นฝังจมเข้าในรูเนื้อฟิตแน่นอย่างหน่วงหนักตั่บๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ“โอ้ว… อ๊า… อ๊า… อ๊า… ”ใบเตยแอ่นสะโพก โยกเอวสู้ “พี่ดำจ๋า… เตยไม่ไหวแล้ว… อ๊า… อ๊า… อ๊า… อ๊า… ”ใบเตยร้องครางตามจังหวะกระเด้า อดัมส์ซอยยิกไม่ยั้ง ก้มลงมองตรงง่ามขา เห็นลำเอ็นสีดำเลื่อม ทะลวงเข้าใส่เต็มรูของเมียรัก “โอ้วววว… แน่นเอ็นสุดๆ เมียจ๋า”อดัมส์ขมกรามกับความฝืดคับ ขยับสะโพกโยกแทง หมุนควงเอวอัดลำเอ็นขยับย้ำๆ“อู้ววว… รูปลิ้นเลย… ”อดัมส์บรรยายภาพที่เห็นด้วยความตื่นเต้น ลำเอ็นเสียบคาอยู่ในรูแคบของเมียรัก กลีบสวาทระบมบวมขึ้นมาเป็นขอบนูน ดูราวกับมีปลอกโอบรัดลำเอ็นตอนสไลด์เข้าออก“อ๊า… ผัวจ๋าเมีย
اقرأ المزيد

ตอนที่ 217

“แล้วทำไมไม่แต่งงานใหม่วะ… จนป่านนี้แล้วมึงรอใครอยู่”เรืองฤทธิ์สงสัย เรวัฒน์เป็นผู้ชายเพียบพร้อมทุกอย่าง มีทั้งฐานะและรูปร่างหน้าตา น่าจะเป็นที่หมายปองของสาวน้อยสาวใหญ่ที่อยากได้ผัวเศรษฐี“นั่นสิ… ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ากูรอใครอยู่?”เรวัฒน์กล่าวติดตลก หลังจากภรรยาตายจากไป เขาก็ไม่เคยคิดจะแต่งงานใหม่ ไม่ใช่ว่าหมดความต้องการ เพียงแต่ในใจมันรู้สึกว่ากำลังรอใครสักคน… ใครที่ยังไม่เจอ… และไม่รู้ว่าอยู่ไหน รู้แค่ความรู้สึกสั่งให้รอ “แล้วไหนลูกสาวมึง”เรวัฒน์ถามถึงคนที่เรืองฤทธิ์ฝากให้มาฝึกงานที่ฟาร์มโคนมของเขา“กำลังเดินตามมา… ”เรืองฤทธิ์กล่าวพลางหันมองมายังลูกสาวที่ยังเพลิดเพลินอยู่กับการเดินชมฟาร์ม ยกโทรศัพท์มือถือขึ้นถ่ายภาพดอกไม้หลากสีสันท่ามกลางสนามหญ้าหน้าบ้าน ดูเหมือนว่าตอนนี้ทุกๆ อย่างรอบตัวของสาวน้อยล้วนน่าตื่นตาตื่นใจไปเสียหมด“ยัยหนู… มาเร็วๆ… ”เสียงเรียกของบิดา ทำให้ผู้เป็นลูกสาวเร่งฝีเท้าตามมาจนทัน“ยัยฝ้าย… นี่ลุงวัฒน์เพื่อนรักของพ่อ” เรืองฤทธิ์แนะนำเจ้าของฟาร์มรูปหล่อ สาวน้อยยกมือไหว้ ตะลึงมองในความหล่อเหลา“สวัสดีค่ะคุณลุง”ปุยฝ้ายกระพุ่มมือไหว้ สิ่งแรกที่เกิดขึ้นเ
اقرأ المزيد

ตอนที่ 218

“ไอ้วัฒน์… กูฝากลูกสาวด้วยนะโว้ย… ” เรืองฤธิ์กล่าวพร้อมกับยกหลังมือขึ้นมองนาฬิกา ท่าทางรีบร้อน “อ้าว… นี่มึงจะไม่ค้างกับกูสักคืนหรือวะไอ้เหี้ย… มึงอย่าบอกนะว่าจะกลับเลย” “ใช่… พรุ่งนี้กูต้องบินแล้ว ขอโทษนะโว้ยที่อยู่ค้างคืนด้วยไม่ได้ อีกเดือนเจอกันตอนกูกลับมารับลูกสาว” เรืองฤทธิ์ทำงานเป็นหัวหน้าฝ่ายขายรถยนต์ญี่ปุ่นแบรนด์ดัง กำลังจะย้ายไปรับตำแหน่งผู้จัดการสาขาที่ประเทศเวียดนาม “เออ… เดินทางปลอดภัยนะเพื่อน… ” “กูฝากลูกสาวด้วยนะ” เรืองฤทธิ์กล่าว สาเหตุที่ต้องพาลูกสาวมาฝากไว้กับเพื่อนรักก็เพราะว่าหลังจากภรรยาหนีตามชายชู้ไปเมื่อเจ็ดปีก่อน เรืองฤทธิ์ก็กลายเป็นคุณพ่อเลี้ยงเดี๋ยวที่ต้องเลี้ยงลูกเองมาตลอด ตอนที่ภรรยาหนีไปปุยฝ้ายเพิ่งอายุได้สิบสองขวบ ถึงตอนนี้ก็สิบเก้าปีบริบูรณ์ “ไม่ต้องห่วง… กูจะดูแลให้อย่างดี” เรวัฒน์เอื้อมมือมาตบไหล่เพื่อนรัก นั่งคุยกันต่อมาอีกครู่สั้นๆ เรืองฤทธิ์ก็ขับรถออกไปจากฟาร์ม ในเวลาต่อมา หลังจากสาวใช้พาปุยฝ้ายเข้ามาชมห้องพักที่เรวัฒน์สั่งให้จัดเตรียมเอาไว้ล่วงหน้า เมื่
اقرأ المزيد

ตอนที่ 219

หญิงสาวรีบออกความเห็น“เอางั้นนะ… ”น่าแปลกที่คำพูดของหล่อนทำให้เรวัฒน์รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างประหลาด เมื่อนึกถึงตอนที่เขากับหล่อนจะต้องลงแหวกว่ายเล่นน้ำตกกันสองต่อสอง“ค่ะ… ไปเลยนะคะ”หญิงสาวตอบอย่างไม่ลังเลในเวลาต่อมา “งั้นไปเลยนะครับ... ชักช้าเดี๋ยวมืด”เรวัฒน์กล่าว ดวงตะวันสีแดงกลมโตกำลังคล้อยต่ำลงทุกขณะร่างสูงใหญ่ก้าวขึ้นมานั่งในตำแหน่งคนขับของรถกอล์ฟคันเล็ก ที่ต้องเลือกใช้รถกอล์ฟก็เพราะว่าสะดวกที่จะวิ่งเข้าไปตามเส้นทางที่เป็นถนนดินสายเล็กๆ รถใหญ่ไม่สามารถเข้าไปถึงจุดที่สวยที่สุดของน้ำตก“เกาะแขนลุงนะคะ… ”หนุ่มใหญ่ยื่นแขนข้างหนึ่งออกมาให้หญิงสาวอายุรุ่นราวคราวลูกเกาะ ปุยฝ้ายชอบที่เรวัฒน์ใช้คำว่า ‘นะคะ’ เพราะว่ามันให้ความรู้สึกอบอุ่น ดูเป็นผู้ใหญ่ใจดี“ค่ะ... ”สายน้อยยิ้มในหน้า รีบเกาะแขนกำยำไม่รู้สิ… ปุยฝ้ายรู้สึกร้อนวูบวาบไปหมด ในตอนที่ได้สัมผัสท่อนแขนซึ่งเต็มไปด้วยเส้นขนสีดำของเรวัฒน์ มีเส้นเลือดผุดนูนอยู่ใต้ผิวหนัง ความหยาบกร้านของมือช่างสมกับวัยที่ผ่านการใช้ชีวิตในฟาร์มมาอย่างโชกโชน ผู้ชายแบบนี้แหละ ที่ปุยฝ้ายใฝ่ฝันว่าจะเจอสักวันในชีวิตจริง“เอ่อ... คุณลุงคะ…จะให้ฝ้าย
اقرأ المزيد

ตอนที่ 220

“อุ๊… อุ๊ย... คุณลุง”หญิงสาวตกใจ ความเป็นชายของเรวัฒน์พองขยายจนรู้สึกได้ หล่อนขยับก้น ก้มลงมองสิ่งที่ตัวเองกำลังนั่งทับแล้วยกมือขึ้นปิดปาก ตอนนี้รู้แล้วอะไรบางอย่างที่มีลักษณะเป็นดุ้นแข็ง เสียดสีอยู่ระหว่างกลีบก้นของหล่อนนั้นคืออะไร?“เอ่อ… ลุง… ”เรวัฒน์อึกอัก นึกตำหนิตัวเองที่ไม่อาจเก็บอาการ ปล่อยให้อารมณ์เพศพลุ่งพล่านจนโชว์หลักฐานให้เห็น“คือ… ”จะแก้ตัวยังไงดี เขาพยายามพยายามตั้งสติ ข่มอารมณ์ความรู้สึกแบบที่ผู้ชายมีต่อผู้หญิง หากไม่ง่ายเลยสักนิดที่จะห้ามตัวเองไม่ให้มีความรู้สึกกับสาวน้อยคนนี้ ด้วยเขาก็ผู้ชายคนหนึ่ง ไม่ใช่อิฐใช่หิน เรวัฒน์รู้ดีกว่าใครว่าตัวเองยังมีความต้องการทางเพศอยู่เต็มเปี่ยม และนับวันยิ่งมากขึ้นคนหื่น… ยังไงก็หื่นอยู่วันยังค่ำ เรวัฒน์เป็นผู้ชายที่มีความต้องการทางเพศสูงมาแต่ไหนแต่ไร แม้เขาจะเพลาความเจ้าชู้ลงมากเมื่ออายุมากขึ้น แต่การได้มาเจอกับสาวน้อยแสนสวยคนนี้ก็เหมือนกับการที่เอาน้ำมันมาวางใกล้ไฟ หล่อนทำให้ความต้องการของเขาคุกรุ่นขึ้นมารุนแรงเรวัฒน์เห็นผู้หญิงมาก็มาก แต่ก็ไม่เคยมีความรู้สึกทางเพศรุนแรงกับใครเหมือนอย่างที่เกิดขึ้นกับลูกสาวเพื่อนคนนี้“ลุงขอโ
اقرأ المزيد
السابق
1
...
171819202122
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status