All Chapters of พี่เขยคลั่งรัก: Chapter 151 - Chapter 160

พีรพงษ์สลัดศีรษะแรงๆ อีกหลายครั้ง พยายามนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ จำได้ว่าตัวเองกำลังหาความสำราญกับเรือนร่างของพลอยขวัญอยู่ดีๆ จากนั้นก็จดจำอะไรไม่ได้อีกเลยเมื่อหายจากอาการมึนงง พีรพงษ์ก้าวยาวๆ เข้ามาหาวายุที่ห้องนอน เพราะอยากสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืนนี้“ไอ้วา...”เสียงเข้มเรียกน้องชายต่างมารดาในทันทีที่ผลักประตูเข้ามาเห็นวายุนอนเหยียดยาวกดโทรศัพท์มือถือเล่นอยู่บนเตียง“อะไรพี่พีร์...”วายุสะดุ้ง แกล้งทำไม่รู้ไม่ชี้ ทั้งที่พอจะเดาได้ว่าพี่ชายเข้ามาทำไม“นอนดูคลิปโป๊อยู่ล่ะสิมึง...”พีรพงษ์แซว“แหะๆ...”วายุหัวเราะ เพราะว่ากำลังดูคลิปโป๊ในกลุ่มไลน์“กูถามอะไรหน่อย”พีรพงษ์เดินเข้ามาใกล้“ว่า...”“เมื่อคืน...ขวัญเสร็จกูหรือยังวะ?”“ยัง...ก็พี่พีร์เมาจนฟุบหลับไปก่อนจะได้กินตับยัยขวัญ...ผมสงสารขวัญ...ก็เลยพากลับมาส่งห้อง”วายุบอกตามความจริง แต่ไม่ได้บอกว่าตนเป็นคนใส่ยานอนหลับในแก้ววิสกี้ที่พีรพงษ์ดื่มเข้าไป“มึงห้ามบอกเรื่องนี้ให้ใครรู้นะโว้ย...”พีรพงษ์กำชับเสียงหนัก“เรื่องอะไร?”วายุทำไขสือ“ก็เรื่องที่กูพยายามมอมยายัยขวัญ”พีรพงษ์รู้สึกกลัวว่าเรื่องจะรู้ไปถึงหูผู้ใหญ

“อ้อ...ป้าลืมไป คุณเสือคงกำลังว่ายน้ำอยู่บนดาดฟ้า...รายนี้มีโลกส่วนตัวสูงค่ะ”ป้าชื่นตอบดวงตาของพลอยขวัญวาวขึ้นด้วยความดีใจ ใบหน้าซ่อนยิ้มเอาไว้ไม่มิด เมื่อรู้ว่าวันนี้คนที่หล่อนคิดถึงนั้นอยู่บ้านในเวลาต่อมาที่สระว่ายน้ำซึ่งอยู่บนดาดฟ้าของคฤหาสน์หลังใหญ่ น้ำสีครามใสแจ๋ว หลังคาดาดฟ้าเปิดโล่งรับแสงแดด รอบๆ สระได้รับการตกแต่งเอาไว้ด้วยต้นปาล์มและลีลาวดีออกดอกสีขาวดกสะพรั่งไปทุกกิ่งก้าน ริมสระน้ำขนาดใหญ่มีเตียงอาบแดดเรียงรายเป็นแนว“เฮียคะ...”พลอยขวัญเรียกคนที่กำลังลอยคออยู่เหนือผิวน้ำ เรือนร่างกำยำไปด้วยมัดกล้าม“มีอะไร”กังวานเสียงเข้มจนดุของเฮียเสือ ทำให้พลอยขวัญนึกสงสัยว่าหล่อนอาจจะมาผิดเวลา เฮียเสืออาจจะกำลังอารมณ์ไม่ดี“ขวัญเอาน้ำเสาวรสมาให้ค่ะ”ที่หล่อนรู้ว่าพยัคฆ์ชอบน้ำเสาวรสคั้นสดก็เพราะป้าชื่นเป็นคนบอก ก่อนขึ้นมาก็รีบลงมือคั้นน้ำเสาวรส ตั้งใจจะทำให้เฮียเสือ“เอาวางไว้ตรงนั้นแหละ”พยัคฆ์ตอบโดยไม่หันมามองหน้าหล่อน เขาว่ายน้ำห่างออกไปอีกฝั่ง พลอยขวัญมั่นใจว่าเขาคงโกรธหล่อน แต่ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร?“เฮียอารมณ์ไม่ดีหรือคะ?”พลอยขวัญถาม“เปล่า...”เสียงห้วนตะโกนตอบกลับมาขณะว่ายน้ำ

“อย่านะเฮีย...ปล่อยขวัญนะ” สองมือฟาดรัว ยื้อยันร่างกำยำที่โถมทับลงมาบนตัวหล่อน“อย่าทำเล่นตัวไปหน่อยเลยน่ะ...รับรองว่ามันกว่าเอากับไอ้พีร์แน่ๆ...อย่างเธอต้องเจอใหญ่เท่าแขนถึงจะอิ่ม”พยัคฆ์เบียดลำตัวหนาแทรกเข้าสู่หว่างขาที่ถูกง้างจนอ้ากว้างออกจากกัน เปิดรับลำตัวใหญ่โตของเขา“ยะ อย่า...ไม่นะเฮีย”เสื้อยืดตัวบางถูกเลิกขึ้นไปกองอยู่เหนือทรวงอกอวบใหญ่ บราเซียร์ถูกกระชากออกจากสองเต้าเต่งตึง เผยให้เห็นปทุมคู่งามอะร้าอร่ามจนพยัคฆ์เผลอตวัดลิ้นเลียริมฝีปากตัวเอง สายตาจับจ้องอยู่ที่ปลายถันสีชมพูเป็นทรงสวย“อ๊ะ...”พลอยขวัญสะดุ้งเฮือก ขนลุกไปทั้งร่างเมื่อริมฝีปากของพยัคฆ์ครอบลงมาดูดกระซวกหัวนมอย่างแรง หนวดเคราสากถากทิ่มผิวเนื้ออ่อนๆ จนเป็นรอยแดง ท่าทางของเฮียเสือในวันนี้ดูราวกับพวกซาดิสม์“อย่าเฮีย...อย่าทำขวัญ”พยัคฆ์ไม่ฟังเสียงห้ามปราม ดูดนมแล้วกระหน่ำไซ้ซอกคอหอมกรุ่น“อ๊อย...ขวัญเจ็บ”คนถูกดูดสะดุ้งครางเพราะเฮียเสือกดเคราระคายถากทิ่มทรวงอกอวบลงมาถึงเนินถัน ครอบริมฝีปากเข้ากับหัวนมของหล่อนอย่างโหยหา กระชากดูดแรงๆ จนเม็ดหัวนมยื่นออกมาติดริมฝีปากหญิงสาวไม่อาจดิ้นรนขัดขืน เพราะคว

สบถหยาบพร้อมกับกระชากกางเกงว่ายน้ำลงไปกองอยู่ที่ปลายเท้า ดวงตาวาวโรจน์ไปด้วยความต้องการ ดุ้นเนื้ออลังการถูกช้อนขึ้นมาจดจ่อเข้ากับกลีบสวาทที่แอ่นอ้าจนอูมทะลักออกมาจากง่ามขาทางด้านหลัง“ฮึก...”ร่างของหญิงสาวกระตุกเฮือก ก่อนจะร้องครางเสียงสั่น เมื่อดุ้นเนื้อสีเข้มคล้ำยาวใหญ่เหมือนดุ้นมะระจีนถูกกดให้ส่วนปลายเปียกเยิ้มส่ายเสียดลงในกลีบสีชมพูแบะอ้า มือใหญ่ขยำสะโพกแล้วกระชากเข้ามารับความแข็งแกร่ง เสียบแทงเข้ามาล้ำลึกสุดโคนพวงสวรรค์พั่บ...เสียงเนื้อกับเนื้อบดแน่นเข้าด้วยกัน น้ำเสียวทะลักซ่าน สาดสวนออกมาอาบท่อนเนื้อขนาดเท่าแขน เสียบคาอยู่ในรูเนื้อฟิตแน่นของหล่อนอั้ก...เสียงเนื้อกับเนื้อกระทบเข้าหากันดังสนั่น ร่างน้อยๆ ของพลอยขวัญผวาเกร็ง มือทั้งสองข้างเกาะขอบเตียงอีกฟากเอาไว้แน่น ลำตัวแอ่นโย้ โยกถลำไปข้างหน้าเพราะพยัคฆ์กระเด้าเข้ามาแรงมาก“ฮึก...”ริมฝีปากของพลอยขวัญเม้มแน่น สะโพกโดนมือหนาของคนข้างหลังรวบกระชากเข้ามารับแรงกระแทกล้ำลึกรุนแรง ดุ้นเนื้อของเฮียเสือเสียบแทงเข้ามาด้วยอารมณ์ทั้งรักทั้งเกลียดระคนกันอย่างสับสน ไม่เพียงแค่จู่โจมร่องสวาทจากทางด้านหลัง แต่ยังสอดสองมือเข้ามาใต

ตอนใกล้ค่ำของวันหนึ่ง ที่เรือนไม้หลังใหญ่ของปู่พจน์ พยัคฆ์เอนหลังอยู่ในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเก้าอี้ไม้ ภายใต้ร่มประดู่ ข้างกายมีขวดบรั่นดีตั้งเอาไว้บนโต๊ะเล็กๆ ดวงตาเหม่อลอยทอดมองเวิ้งฟ้าสีแดงหม่น‘นี่ฉันกำลังหลงเสน่ห์เธอใช่ไหม...พลอยขวัญ’พยัคฆ์พึมพำ...ถามตัวเองอยู่ในใจ ยกบรั่นดีขึ้นดื่มราวกับต้องการข่มความเจ็บปวดใจที่ผุดวาบเข้ามารบกวนสมาธิอยู่ตลอดเวลาก่อนจะหลับตาลงช้าๆ ราวกับต้องการสำรวจลึกลงในจิตใจของตัวเอง กระทั่งค้นพบว่าความรู้สึกคิดถึงที่กำลังก่อตัวอยู่เงียบเชียบ รุมรึงรุนแรงอยู่ภายในใจของเขานั้น...เป็นเพราะรู้ว่าตัวเองหลงรักพลอยขวัญเข้าแล้ว‘พอกันที...ขวัญ’ภาพของพลอยขวัญกับพีรพงษ์ที่นอนอยู่บนเตียงเดียวกัน ทำให้พยัคฆ์โกรธจนต้องกัดกรามกรอดตอนนี้คงถึงเวลาแล้ว...ที่เขาต้องสลัดพลอยขวัญออกไปจากความทรงจำ ตัดใจจากผู้หญิงร่านสวาทรักสนุกกับผู้ชายไม่เลือกหน้าคนนี้เสียทีทั้งที่ก็รู้ซึ้งอยู่แก่ใจตัวเอง ว่าติดอกติดใจผู้หญิงที่ชื่อพลอยขวัญคนนี้แค่ไหน“เป็นไรวะไอ้เสือ”ปู่พจน์ถามหลังจากบอกให้พยาบาลพิเศษช่วยเข็นรถออกมาใต้ร่มไม้ที่หลานชายกำลังนอนถอนใจอยู่เพียงลำพัง หลังจากแอบนั่งมองอยู่น