Semua Bab บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย): Bab 101 - Bab 106

นั่งรถรางชมเมืองเป็นทริปที่สองที่จาคอบนำเสนอในวันนี้ บอสนั่งกุมมือผมตลอดเวลาที่นั่งชมเมืองอยู่ในกล่องที่มีลักษณะคล้ายตู้รถไฟสั้น ๆ แต่ฝ่ามืออุ่นและร่องนิ้วที่ถูไถอยู่ตลอดเวลาเล่นเอาผม…“บอส…” ต้องส่งเสียงครางและส่งสายตาห้ามปราม “อย่าบิลด์สิครับ”คนตัวใหญ่หัวเราะหึ ๆ ในลำคอ ผมยิ่งจุดติดง่าย ๆ อยู่อย่ามาป้ายยาเหอะ ขอร้องแค่ฝ่ามือร้อนถูไปมาก็ปลุกอารมณ์ผมได้แล้วครับ ยิ่งสายตาฉ่ำเยิ้มที่มองมานั่นอีกยิ่งทำให้ผม…“ถามจาคอบให้หน่อยได้มั้ยครับว่าแถวนี้มีโรงแรมมั้ย” คนข้าง ๆ กลั้นขำจนตัวโยน ก่อนจะคลายฝ่ามือร้อนที่เฝ้าลูบไล้นั้นออกเปลี่ยนมาเป็นโอบไหล่ของผมไว้หลวม ๆ“ไม่อยากเที่ยวแล้วหรือไง ยังไปไม่ถึงครึ่งที่ลิสต์ไว้เลยนะ” กระเซ้าเสียงกระเส่า“ก็ใครล่ะครับ มาปลุกผมทำไม?” ผมเอียงหน้าซบไหล่กว้าง สองมือล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ต แล้วไขว้กันไว้เพื่อปกปิดสิ่งที่กำลังบวมปูด“ไม่ได้ตั้งใจ บรรยากาศมันพาไปน่ะ”อย่ามาแก้ตัว รู้หรอกน่าว่าแกล้งผม สาเหตุคงมาจากเมื่อเช้าสินะผมตื่นตั้งแต่ตี่สี่ครึ่ง เพราะนัดจาคอบไว้ตอนตีห้า แต่ตอนที่งัวเงียขึ้นมา คนข้าง ๆ กำลังคลอเคลียอยู่แถวหัวไหล่เปลือยของผม“ขออีกรอบนะ”

“ซี้ด อ่าส์ อื้ม ตรงนั้น” บอสรู้จุดกระสันทุกมุมของผม และผมก็รู้ครับว่าบอสชอบแบบไหนผมหยัดกายจากนอนคว่ำหน้าเป็นคุกเข่า มือข้างหนึ่งยกขึ้นโอบต้นคอของคนด้านหลัง“ซี้ด คิน อื้อ ชอบท่านี้” บอสครางอย่างพอใจ เพราะองศาที่คับแน่น ก่อนจะขบกัดใบหูของผมอย่างกระสันเบื้องล่างก็กระแทกกระทั้นมาไม่ยั้ง ผมหุบขาทั้งสองข้างเข้ามาชิดกัน บีบรัดท่อนเอ็นแกร่งด้านหลังจนเจ้าของมันร้องคราง“อ๊ะ นะ แน่นไป แต่ดี อื้ม ซี้ด”ความคับแน่นและการเต้นตุบตับของท่อนเอ็นที่อยู่ในร่าง ทำให้ผมคิดว่าบอสเข้าใกล้จุดหมาย แต่มันไม่ใช่ครับคนตัวใหญ่คงยังไม่พอใจ อยากยืดเวลาออกไปอีกสักพักอึดเหลือเกินพ่อคู้ณ พ่อทูนหัวผมเอนกายลงไปนั่งบนตักอย่างว่าง่าย เมื่อคนตัวใหญ่ทิ้งก้นลงบนเตียง ก่อนจะรั้งเอวของผมตามลงไป“หายปวดเอวหรือยังครับ? ใช้การได้หรือยัง?”ต่อให้ยังปวดผมก็ไม่หวั่นหรอกครับ ผมโชว์สปิริตด้วยการโยกแรง“ซี้ด เอวดี อื้ม!” ผมชอบเวลาที่บอสชมด้วยน้ำเสียงกระเส่าอยู่ข้างหูแบบนี้จังครับ มีแรงเท่าไหร่ผมก็เลยใส่ไม่ยั้ง “อย่างนั้น อ่าส์ ซี้ดส์”ผมกดฝ่ามือทั้งสองข้างลงบนเข่าของคนใต้ร่าง โยกตัวขึ้นลงแรงเป็นจังหวะบอสก็ช่วยอีกแรงด้วยการเท้า

หลังจากเคลียร์ใจกับพี่ลิลลี่ ผมก็ปล่อยให้สองเพื่อนซี้เขาคุยกันตามลำพังครับ ส่วนผมแยกตัวออกมาหาซื้อช็อกโกแลตไปฝากปลายฝัน รายนั้นไลน์มาสั่งยิก ๆ ตั้งแต่เช้า จนผมรำคาญต้องฝากโทรศัพท์มือถือไว้กับบอสแต่ผมไม่ได้ออกมาคนเดียวนะครับ จาคอบอาสาพามาครับ คงกลัวผมหลงมั้งครับออกมาได้ไม่ถึงสิบนาที ก็เห็นบอสวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในร้าน“อ้าว! บอส” ผมยังไม่ทันพูดต่อ บอสก็โผเข้ามากอดผมแน่น“ฟังกันก่อนนะ มันไม่มีอะไรเลย” บอสละล่ำละลักอธิบายจนลิ้นพันกันไปหมด ผมขมวดคิ้วมุ่นส่งสายตางุนงง แต่ยังไม่ทันถามอะไร บอสก็รีบพูดออกมาอีก “คบกันตอนที่เรียนอยู่บอสตัน แต่ก็เลิกกันไปนานแล้ว ลิลลี่เรียนจบก็แต่งงานกับคริส ตอนนี้มีลูกสาวน่ารักมากชื่อคาเรน” ผมยังขมวดคิ้วมุ่น บอสจะมาบอกผมอีกทำไมครับ เมื่อกี้นี้พี่ลิลลี่เล่าให้ผมฟังหมดแล้วครับ “อย่างอนเลยนะ ที่ไม่เคยเล่าให้ฟังเพราะเห็นว่าไม่สำคัญ แล้วก็ไม่คิดว่าจะได้เจอลิลลี่อีกด้วยเพราะเธอมาตั้งหลักปักฐานอยู่นิวยอร์ก ไม่คิดจะกลับเมืองไทยอีก”ผมส่ายหน้า พยายามจะบอกว่า ผมก็ไม่ได้ว่าและไม่ได้คิดอะไรเลยครับ พี่ลิลลี่น่ารักออก คุยสนุกด้วยนะ เห็นบอกว่ามีเรื่องจะคุยกับบอสต่อ ผมก็เล