All Chapters of บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย): Chapter 71 - Chapter 80

“ครายยยยวะ อย่ามายุ่งงงง กาบบบบกู” ผมปัดมือใครก็ไม่รู้ครับ ที่มันมายุ่มย่ามแถวจั๊กกะแร้ของผม“คิน คิน นี่ เดินดี ๆ ทางนี้” เสียงใครวะคุ้น ๆ” ผมเพ่งสายตามองคนตัวสูง ๆ ที่ยืนค้ำหัวผมอยู่ ฝ่าความสลัวในร้าน ‘อยากเหล้า’“ครายยยย มึงเป็นคราย อย่ามายุ่งกาบบบกูนะ แฟนกูดุนะเว้ยยย มึงถอยไปเลย ถ้าไม่อยากตาย” ผมผลักมันเลยครับ อย่านะอย่ามายุ่งกับผม ถ้าบอสเห็นละก็ ไอ้หน้าหล่อเนี่ย โดนกระทืบแน่“ก็รู้นี่ ว่าแฟนดุ ดื่มหนักขนาดนี้ อยากตายเหรอไง?” แล้วผมก็รู้สึกว่า ร่างของผมลอยขึ้นจากพื้น ผมโดนยกขึ้นพาดบ่า ห้อยหัวลงมาด้านหลัง แล้วไอ้คนที่แบกผม มันก็เดินฉับ ๆ ออกมาท่ามกลางสายตาของคนทั้งร้าน รวมทั้งไอ้เมฆด้วย ผมเห็นราง ๆ ว่ามันแค่ยืนกอดอกมองผม แล้วก็ส่ายหน้าส่วนไอ้นี่มันก็เดินจ้ำ ๆ ไม่หยุดเลยครับ ผมคงเมามาก จนไม่มีแรงจะขัดขืน ได้แต่ปล่อยหัวห้อยลงมา สายตาก็มองเห็นแต่ขอบเข็มขัด กับก้นที่อยู่ถัดลงไป ขยับไปมาตามจังหวะการก้าวขาทำไมขายาวจังวะ? ขายาวเหมือน…บอสสสสสสสสสส!!![อินทัช Part]ไม่รู้น้องงอนอะไรผมครับ อยากไปกินเหล้ากับเพื่อน ผมก็ให้ไป ทั้งที่จริง ๆ ก็ไม่อยากให้ดื่มหรอก แต่เห็นว่าเมฆาเป็นเพื่อนสนิท แล้

บอสหายไปไหน? หรือว่าจะไปทำงานแล้ว? แต่โทรศัพท์มือถือยังอยู่ในห้องนะครับผมเดินออกมา ว่าจะลงไปอาบน้ำที่ห้องตัวเอง แต่ระหว่างที่กำลังเดินผ่านหน้าห้องตรงข้าม เดาจากวันนั้น ห้องนี้น่าจะเป็นห้องของเฮียหนึ่ง บานประตูหน้าห้องมันแง้มอยู่ครับ มันปิดไม่สนิทมีอะไรบางอย่าง ดึงดูดให้ผมเดินเข้าไปใกล้ ไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟัง แต่เพราะเสียงของหนึ่งในนั้น มันเป็นเสียงของบอสผมจึง…ยืนอยู่นิ่ง ๆ แล้วก็…ฟัง อย่างตั้งใจเฮียหนึ่ง “นั่นแม่นะอิน”บอส “ผมรู้ครับ ก็เพราะเป็นแม่ ผมถึงได้รีรอมาจนถึงวันนี้”เฮียหนึ่ง “พี่ไม่อยากให้น้าศรีคิดมาก ช่วงนี้ยิ่งสุขภาพไม่ค่อยดี”บอส “แล้วพี่จะให้ผมรอถึงเมื่อไร ยังไงสักวันแม่ก็ต้องรู้ ผมเก็บน้องไว้ในห้องเงียบ ๆ แบบนี้ตลอดไปไม่ได้หรอกนะครับ แล้วคินจะรู้สึกยังไง นี่ก็เริ่มคิดมากแล้ว” เสียงบอสดังขึ้นเรื่อย ๆ จนผมเริ่มใจคอไม่ดีเฮียสอง “ใจเย็นมึง”เฮียหนึ่ง “พี่เข้าใจนะอิน แล้วก็รู้ดีว่าอินรักอคินมากแค่ไหน แต่รู้อะไรมั้ย เชื่อเถอะว่าน้าศรีรักอินมากกว่า จะทำอะไร ก็คิดถึงจิตใจแม่บ้าง”บอส “…”ผมค่อย ๆ ถอยออกมา รับรู้ได้ถึงความตึงเครียดที่แผ่มาจากด้านใน ไม่มีเสียงของใครเล็ดลอดออกม

“คิน ตื่นหรือยังลูก ลงไปใส่บาตรกับแม่กับป้าปุณมั้ย?” แม่เข้ามาปลุกผมแต่เช้า แต่ผมตื่นได้สักพักแล้วละครับ จริง ๆ คือนอนไม่ค่อยหลับ เพราะมัวแต่คิดถึงเรื่องของผมกับบอส ผมรู้ว่าแม่ของบอส คงไม่ยอมรับเรื่องของเราง่าย ๆ แล้วแม่ของผมล่ะครับ? จะยอมรับได้มั้ย?ผมพยักหน้ารับ ลงไปใส่บาตรก็ดีเหมือนกันครับแต่ระหว่างที่แม่กำลังจะเดินออกจากห้องนอนของผมไป…“แม่ครับ คินถามอะไรแม่หน่อยได้มั้ยครับ” ผมก็รั้งแม่ไว้ด้วยคำถาม“ถามอะไรลูก” แม่เดินกลับมานั่งลงบนเตียง ข้าง ๆ ผม“ถ้าคินไม่ได้เป็นอย่างที่แม่คิด หรืออย่างที่แม่หวังเอาไว้ แม่จะเสียใจมั้ยครับ?” ผมถามแม่มองตาผม แล้วก็ตอบออกมาอย่างจริงจัง“เสียใจสิ”ผมได้ยินอย่างนั้นก็ใจกระตุกวูบ ถึงแม้จะรู้อยู่แล้ว แต่จริง ๆ ก็แอบหวัง ว่าแม่จะไม่ผิดหวังในตัวผมขนาดนั้น แอบหวัง ว่าแม่จะเข้าใจ แต่…มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นผมหลบสายตาของแม่ ซ่อนความกังวลเอาไว้“แล้วคินรู้มั้ยว่าแม่หวังอะไร?” แม่กอดคอผม แล้วดึงเข้าไปใกล้“…” ผมซบหน้าลงกับไหล่ของแม่ รอฟัง สิ่งที่เดาเอาไว้ แม่คนหนึ่งจะหวังอะไรในตัวลูกชายล่ะครับ และคนต่างจังหวัดอย่างแม่ผม ก็คงไม่พ้น หวังให้ผมได้บวชเรียน แม่จะ

ผมพาบอสมานั่งอยู่บริเวณสวนด้านข้างพระตำหนักชาลีมงคลอาสน์ พระราชวังสนามจันทร์ เรานั่งอยู่บริเวณสนามหญ้าร่มรื่น ใต้ต้นไม้ใหญ่ ริมคูน้ำนิ่งสีเขียวขุ่นแดดร่มลมตก บรรยากาศกำลังดีเลยครับ มีหลายคนวิ่งออกกำลังกายอยู่รอบสนาม บางคู่ก็นั่งเล่นกันอยู่ริมน้ำห่างออกไป ผมกับบอสนั่งทอดสายตามองสะพานทางเดินข้ามคูน้ำที่เชื่อมไปยังพระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์“ที่นี่ร่มรื่นเย็นสบายดีจัง” บอสน่าจะชอบมากครับ ถึงกับเอนกายลงไปบนพื้นหญ้า เอาศอกรับน้ำหนักตัวไว้ทั้งสองข้าง“ครับ” ผมหยิบหมูย่างเวลในตำนานออกมาจากถุง แล้วยื่นหมูย่างหอมฉ่ำส่งให้บอส“ทำไมถึงเรียกว่าหมูเวลล่ะ?” บอสมองมาด้วยแววตาสงสัย“เมื่อก่อนมันขายอยู่หลังโรงแรมเวลอะครับ ก็เลยเรียกหมูเวล แต่ตอนนี้ย้ายร้านแล้ว คนก็ยังเรียกติดปากว่าหมูเวล อร่อยมากนะครับ หมูเวลในตำนานของเด็กทับแก้ว ลองชิมดูสิครับ” ผมภูมิใจนำเสนอมากครับบอสรับไป กัดเข้าปากไปหนึ่งคำ “อื้ม อร่อยจริง ๆ ด้วย”ผมยิ้มภูมิใจ “ก็บอกแล้วว่าอร่อย เป็นไงครับ อยากกลับไปซื้ออีกสัก 10 ไม้มั้ย?”“นี่ก็กินให้หมดเถอะ อ้วนเอ๊ย” บอสแย่งอีกไม้ไปจากปากผมเลยครับ“ง่า บอสอ่า แย่งผมไม?” ผมขมวดคิ้วใส่ แล้วก็ดึ

เอาอะไรมาล่อผมอีกล่ะครับ ผมเลิกคิ้วถาม “เลือกอะไรครับ?”บอสวางผมลงบนเตียงพอดี ตอนที่ผมถามออกไป บอสก็เลยเลื่อนตัวขึ้นไปด้านหัวเตียง แล้วก็ดึงลิ้นชักออกมา“ก็เลือกกลิ่นไง” จะกลิ่นอะไรล่ะครับ ก็ในลิ้นชักนั้นมันมีแต่เจลหล่อลื่นกับถุงยาง“บอสสสส!!!” นี่มันตีสองแล้วไม่ใช่เหรอครับ? ได้ข่าว แล้วบอสยังจะ บ้า ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆแต่ผมก็ส่งสายตาไปที่เจลหลอดสีแดงนั่น“บลอสซั่ม” ชื่อมันส่อดีครับ บลอสซั่ม บอสซั่ม งุ้ยยยย อยากโดนบอสซั่ม!!!พรุ่งนี้บอสต้องบินไปสิงคโปร์ครับ ไปเจรจาธุรกิจ บอสบอกว่า“เตรียมตัวไว้นะ กลับมาอาจจะมีข่าวดีก็ได้”“เตรียมตัวอะไรครับ? แล้วข่าวดี หมายถึงเรื่องงานที่ทำให้บอสต้องไปสิงคโปร์น่ะเหรอครับ”“ครับ” ผมเห็นรอยยิ้มที่หายไปจากใบหน้าของบอสนานแล้ว มันเริ่มกลับมาอีกครั้งแล้วละครับ หลังจากที่บอสบอกว่าต้องไปสิงคโปร์“ไม่ว่าบอสกำลังทำอะไรอยู่ก็ตาม ขอให้สำเร็จนะครับ” ผมให้กำลังใจ“มีกำลังใจดีแบบนี้ ต้องสำเร็จอยู่แล้วละครับ ขอบคุณนะ”เราส่งยิ้มให้กัน บอสบอกว่าต้องไป 2 วัน หรือไม่ก็อาจจะ 3 แล้วแต่ว่าทางนั้นจะขอเอกสารอะไรเพิ่มอีกหรือไม่ งานนี้พี่วีวี่เดินทางไปกับบอสด้วยครับ คอยเป็นคนประสานงานใ