All Chapters of บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย): Chapter 61 - Chapter 70

“ไม่ต้องโทร”“ทำไมอะเฮีย จะได้ช่วยกันหาไง ไอ้บีมมันก็สนิทกับน้องไม่ใช่เหรอ ถ้ามันรู้มันคงอยากช่วยอะ”เหนือเทพสนิทกับบีมมากครับ สองคนนี้อายุเท่ากัน เรียนที่เดียวกันช่วงมัธยม เพิ่งมาแยกกันตอนเรียนมหาวิทยาลัย แล้วก็กลับมาสนิทกันอีกครั้งหลังจากกลับมาจากต่างประเทศและที่สำคัญ เหนือเทพไม่เคยรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อปีก่อนตอนงาน OUTING มีเพียงเฮียหนึ่งและไอ้สองที่อยู่ในเหตุการณ์เท่านั้นเราไม่ได้เล่าเรื่องนั้นให้เจ้าสามฟัง เพราะไม่อยากให้เสียความรู้สึกกับคนที่เป็นทั้งเพื่อนรักและนับเป็นญาติ“พี่บอกไม่ต้อง ก็ไม่ต้องไง” ไอ้สองไม่ยอมคืนมือถือให้ เจ้าสามก็ไม่เข้าใจ“พวกพี่มีอะไรปิดผม” และมันก็เป็นคนฉลาดผมกับขั้นเทพสบตากันอีกครั้ง ถ้าไม่บอกเรื่องไม่จบแน่ และผมกับไอ้สองจะไม่มีทางได้ออกไปตามหาน้องแน่นอน“สาม บีมมัน…” ผมปล่อยให้เป็นหน้าที่ของขั้นเทพครับที่จะอธิบายให้น้องชายฟัง ส่วนผม ก็สั่งให้คนที่ไว้ใจได้ ตามไปทุกที่ที่บีมน่าจะพาน้องไป[จบ Part อินทัช]ผมกะพริบตามองฝ้าเพดานในห้องที่ไม่คุ้นตา เปลือกตาของผมหนักอึ้งแทบจะลืมไม่ขึ้น ปวดหัวจนร้าวไปหมด“เกิดอะไรขึ้นวะ?”ผมพยายามคิดถึงเหตุการณ์ที่ผ่านม

[อินทัช Part]ผมแกะรอยมาทั้งคืน จนในที่สุด ก็รู้ว่าบีมพาน้องไปไว้ที่ไหน ผมไม่ได้แจ้งตำรวจ และสั่งให้คนของผมปิดปากให้สนิท ห้ามแพร่งพรายเรื่องนี้เด็ดขาดผม ขั้นเทพ และเหนือเทพ กำลังจะออกจากคอนโด มุ่งหน้าไปสู่จุดหมายปลายทางเพื่อสะสางปัญหาที่เกิดขึ้นกับคนที่รักแต่ยังไม่ทันจะพ้นคอนโด ผมก็เจออีกตัวปัญหา“ผมมาหาคิน” ดรุพงษ์ ผมคิดว่ามันจมบ่อน้ำมันตายไปแล้ว มันยังจะเสนอหน้ามาหาน้องถึงที่คอนโด“ไม่อยู่” ผมตอบเสียงห้วน พร้อมกับเดินหนี“ไม่เชื่อ แล้วนี่จะแห่ไปไหนกัน” มันใช้คำว่าแห่ กับผู้ชายสามคน“อย่ามายุ่ง” ผมไม่ได้หันกลับไปมองด้วยซ้ำ แต่มันกลับวิ่งตามผมมา“เกี่ยวกับคินใช่มั้ย คินเป็นอะไร ผมโทรหาตั้งแต่เมื่อคืนแล้วก็ไม่รับสาย ตอนเช้าก็ยังติดต่อไม่ได้ เกิดเรื่องกับคินใช่มั้ย?”ไอ้นี่มันหมอดูหรือไงครับ ผมชักเริ่มรำคาญ และที่สำคัญ มันจะโทรหาเมียชาวบ้านทำไม“อิน กูว่า ถ้ามีคนช่วยอีกแรงก็ดีนะ ยังไงไอ้หน้าจืดนี่มันก็รักคิน ถ้าเกิดอะไรขึ้น เราน่าจะฝากคินไว้กับมันได้” มึงเอาสมองส่วนไหนคิดวะ ไอ้ขั้นเทพ มึงไม่เทพสมชื่อมึงเลยนะ“นั่นไงมีเรื่องกับคินจริง ๆ ด้วย เกิดอะไรขึ้น ถ้าไม่บอก ผมจะแจ้งตำรวจ”งานเข้

พี่บีม “พี่อิน รักผมมั้ย?”บอส “รัก”พี่บีม “รักแบบไหน?”บอส “น้อง”ตุ๊บ!พี่บีม “พี่อิน รักผมมั้ย?”บอส “รัก”พี่บีม “รักแบบไหน?”บอส “น้อง”อั่ก!“พี่บีม…พอแล้ว ฮึก” ผมอ้อนวอน น้ำตานองหน้าพี่บีม “พี่อิน รักผมมั้ย?”บอส “รัก”พี่บีม “รักแบบไหน?”บอส “น้อง”ผลัวะ!“พอแล้ว หยุดเถอะ ผมขอร้อง อย่า” ผมคลานเข้าไปหาบอส กอดร่างบอบช้ำของบอสเอาไว้“ถอยออกไปคิน อย่าเข้ามา” แต่บอสก็พยายามเอาตัวมาบังผมไว้อย่างทุลักทุเลพี่บีมมองมาที่เราทั้งคู่ น้ำตาเริ่มไหลพี่บีม “พี่อิน รักบีมมั้ย? ฮึก ฮึก” เสียงอ่อนลง และเริ่มสะอื้นไห้บอส “รัก”พี่บีม “รักบีมแบบไหน?” ถามเหมือนเด็ก ที่กำลังต้อนให้พี่ชายตอบสิ่งที่ตัวเองหวังบอส “น้อง”พี่บีม “…” ทรุดลงคุกเข่ากับพื้น“พี่อิน รักบีมมั้ย” เด็กชายวัยแปดขวบนั่งอยู่บนตักพี่ชายวัยแรกรุ่น ชายหนุ่มวัยสิบห้าก้มมองน้องชายต่างพ่อต่างแม่ด้วยสายตาเอ็นดู“รักสิ” เสียงแหบในวัยแตกเนื้อหนุ่ม พูดกับน้องชายพร้อมก้มลงหอมแก้มยุ้ยของเด็กตัวอ้วนในอ้อมแขน“รักแบบไหน?” เด็กน้อยตาโตถามอย่างเร่งเร้า “พี่อินรักบีมแบบไหน?”ชายหนุ่มขยี้ศีรษะน้องชาย “ก็รักแบบน้องไง ไอ้เด็กอ้วน นี่แน่ะ นี่แน่

“เป็นไงบ้างเราน่ะ บอกกี่ครั้งแล้วว่าให้ระวัง คนสมัยนี้น่ะมันเลือดร้อนกันจะตาย แค่ขับรถปาดหน้ากัน ก็ถึงขั้นต้องลงไม้ลงมือกันขนาดนี้เลยเหรอ เรานี่ก็นะ จะไปต่อกรกับเค้าทำไม ปล่อยผ่านไปก็สิ้นเรื่อง จะได้ไม่ต้องมาเจ็บตัวแบบนี้”ผมนอนฟังเสียงแม่ของบอสบ่นชุดใหญ่“แล้วนี่เคลียร์กับตำรวจไปเรียบร้อยหรือยัง”“ผมจัดการเรียบร้อยแล้วครับคุณน้า” เฮียสองเป็นคนตอบ“แล้วคู่กรณีล่ะ”“ไม่มีปัญหาครับ จัดการปรับทัศนคติไปเรียบร้อยแล้วครับ” เฮียสามตอบ“แล้วนี่ ห้องเดี่ยวไม่มีหรือไง ทำไมเอาน้องมาพักห้องเตียงคู่ล่ะหนึ่ง”“เอ่อ…” คราวนี้อึ้งกิมกี่กันทั้งสามเฮียเลยครับ“ผมอยากพักห้องเดียวกับคินน่ะครับแม่” ผมนี่ตัวชา ขนหัวลุกเลยครับแล้วสองเฮียก็ค่อย ๆ ขยับ แหวกทางให้แม่ของบอสได้เห็นว่าผมนอนอยู่อีกเตียง“คิน?” คุณสกุลศรีจ้องหน้าผมสายตาคมกริบเลยครับ ผมรู้แล้วว่าบอสตาเหมือนใคร “อ๋อ นี่น่ะหรือ เลขาที่นั่งรถไปกับอินน่ะ เห็นมั้ย เพราะความเลือดร้อนของเราถึงทำให้คนอื่นต้องเจ็บตัวไปด้วย เป็นอะไรมากหรือเปล่าลูก”คุณสกุลศรีลูบต้นแขนผมอย่างห่วงใย“เอ่อ มะ ไม่เป็นไรมากครับ” ผมตอบออกไปด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก“อืม ไม่เป็นไรก็ดี

เรื่องซุบซิบระหว่างผมกับบอส มันไม่ได้อยู่ในกรอบแคบ ๆ แค่ฝ่าย Admin แล้วละครับ อย่างว่า ห้ามอะไรก็ห้ามได้ แต่หากจะห้ามการนินทานั้นไซร้ ห้ามให้ตายห่าเหอะ นั่งอยู่บนดาวอังคารยังได้ยินเลยครับ…ช่างแม่งงงงวันนี้ ประชุมไตรมาสครับ ผมจะได้เข้าประชุมเป็นครั้งแรก…เย่! จะดีใจทำไมไม่รู้ครับ ไม่ได้มีหน้าที่อะไรเลย แค่นั่ง Observe เฉย ๆ“คิน Observe ไปก่อนแล้วกันนะ พี่จะค่อย ๆ สอน” พี่วีวี่คอยบอกคอยสอนเป็นระยะ ตั้งแต่เตรียมเอกสาร รวบรวมรายงานจากแต่ละแผนกเข้าไฟล์เตรียมไว้ให้บอส แต่ในรูปแบบ e-Document นะครับ เราไม่ใช้ Hard copy กันแล้วคุณธนัต คุณพ่อของบอสก็เข้ามาฟังรายงานสรุปผลประกอบการไตรมาสนี้ด้วยครับ ผมได้เรียนรู้อีกอย่าง ว่าท่านเป็นคนใจดีมากตัวแทนจากฝ่ายต่าง ๆ นำเสนอผลงานของตัวเองผ่าน Power BI ผมนั่งมองกราฟแท่ง กราฟเส้น วงกลม แผนที่โลกสีสันสดใสละลานตา โอ้โห! ทันสมัยสุด ๆ ผมนั่งมองเพลินเลยครับ แต่ไม่เข้าใจอะไรเลยสุดท้าย เป็นการสรุปจากบอสโห…เท่สัส! งือออออ บอสน่าร้ากกกกอ่าผลประกอบการไตรมาสนี้ทะลุเป้า เกินไปหลายเปอร์เซ็นต์เลยครับ เหลือกำไรเป็น margin ให้ไตรมาสสุดท้ายได้อีกเยอะเลย ผมจับใจความได้