บททั้งหมดของ THE BILLIONAIRE'S VULNERABLE HEART (GORGEOUS MEN SERIES 27): บทที่ 11 - บทที่ 20

CHAPTER 11 The Billionaire's Vulnerable Heart Kinalma ko ang sarili ko at iniisip na wala siya rito kasama ng ibang mga businessman. Kung alam ko lang na pupunta siya ay pumalit nalang sana kami ni Kimberly ng area. For sure matutuwa ang babae na iyon kapag siya ang inutusan ng manager namin dito. Walang arte iyon at wala pa sa isang segundo ang sagot ay talaga naman magpapalit agad kami at dahil ako ang inatasan ay wala na akong magawa unless kung kung hahanap ako ng idadahilan ko. Ngunit napatigil ako sa mga iniisip ko. Bakit ko ba siya iiwasan? Ex na nga kami di ba? Magalit man siya dahil wala kaming closure na naganap ngunit matagal na iyon. Alam ko naman na nakamove na siya at malamang may girlfriend na rin ito. Dahil na rin doon sa nakita ko noong isang araw. At isa pa, baka ang dami na ng ex na dumaan sa buhay niya kaya bakit kinakabahan ako. Kung nasabi niya man ang bagay sa restroom no'ng nakaaraan ay bahala s'ya na maniwala kung ano man ang narinig n'ya tungkol sa

CHAPTER 13 THE Billionaire's Vulnerable Heart D-drake-” nakita ko ang pag-igting ng kanyang panga habang nakalagay ang kanyang dalawang kamay sa magkabilaang bulsa ng kanyang khaki short na hanggang tuhod na bumagay sa pangtaas n'ya na suot na white polo shirt. "I said…get in the car and I take you home," ulit nito sa malamig na boses kaya doon palang ako natauhan. Tumikhim ako dahil bigla na naman akong nawalan ng sasabihin. Umiling agad ako sa sinabi niya na makacompose na ng salita. “Huwag na po, marami pong jeep, doon nalang po ako sasakay -" sabi ko at naglakad papunta sa kabilang side na kung saan pwede maghintay ng jeep. Pero bago pa ako makalayo ay may sinabi siya kaya napatigil ako. “Sorry? Ano?" Dahan-dahan itong lumapit sa kinaroroonan ko habang masama ng tingin sa akin, at gustuhin ko man na umatras pa lalo ay hindi ko magawa na para bang gumawa siya ng spell para hindi ako gumalaw at lumayo sa kinaroroonan ko. “Ayaw mong ihatid kita dahil natatakot ka na m

CHAPTER 15 p.1 The Billionaire's Vulnerable Heart Pigil hininga ang ginawa ko na huminto ito sa tapat mismo kung saan ako nakatayo. Pwede naman siyang tumingin sa kabila pero sa akin pa talaga siya nakatanaw. Titig na titig like hello, ilang beses niya na akong nakita sa restaurant na ito o hindi siya makapaniwala na narito ako at nagbigay galang sa kanya. Kaya ba, narito siya sa tapat ko? Palipat-lipat ang tingin ko sa kanya at sa ibang kasamahan at sa manager, bakit hindi pa siya umalis? Tumikhim ako at agad yumuko. “We-welcome si…sir Drak…..I mean del Rego.” Shit, kamuntikan ko na masabi ang pangalan niya at baka magtaka sila kung bakit alam ko na wala pa silang binanggit kanina kahit pwede namang idadahilan ko ay narinig ko lang noong kumakain sila sa vip pero hindi ko na tinapos na sa sabihin ang pangalan at baka mapatunayan na nakichismiss nga ako noong mga panahon na iyan. Bumaling si Drake sa manager at may sinabi. “Black coffee sir?" “Yes-" tipid nitong sagot.

CHAPTER 16The Billionaire's Vulnerable Heart “Yes...Ikaw nga-" aniya sa malamig na boses.“Ako? A—ano…ano naman ang kailangan mo sa akin?" Nauutal ko na tanong ko sa kanya. Anong kailangan niya sa akin? Aawayin niya ba ako? Sasaktan dahil sa nangyari sa amin noon? Ngayon ba siya maghihiganti? At bakit siya maghihiganti, naiwan din naman ako sa ere ah. Natawa ito dahil sa nakita siguro sa aking mukha na natatakot. Anong nakakatawa sa reaksyon ko, this is a normal reaction kung hindi niya alam. tsked."Relax, Sarmiento, I won't bite you." umiwas ako na makita ang mapanglaro niya na ngisi sa akin. Hindi na ako nagsalita at baka mauutal pa ako. “Anyway, wala pa akong tanghalian kaya ikaw ang inataasan ko na kumuha ng pagkain.” aniya kaya binalik ko ang tingin sa kanya. “Sige po…ano pong gusto niyong kainin?” "Ikaw—” natigil na naman ako sa mabilisan niyang sagot. "Hindi po ako pagkain!” Halos malakas ang boses ko na sabi pero siya? Tingnan mo at tumawa pa.“Ikaw… ikaw na ang ba

Chapter 18TBVH Isinandal niya ang kanyang likod sa sofa at mariin na nakatitig sa akin habang nakacross ang mga braso sa kanyang dibdib, nakaigting ang mga panga, nakikita ko na ang galit sa kanyang mga mata na kanina ay mapaglaro pa, bigla akong kinabahan na hindi ko maipaliwanag. Katamtaman ang lamig ng aircon sa loob ng opisina pero sa katagalan ay parang naging yelo na sa paligid dahil lang sa salitang nabitawan ko. “Do you want to talk about our past Sarmieto?" Ang lakas ng dibdib ko dahil sa tanong niya. Bigla atang nanigas ang katawan ko at hindi ako nakagalaw ngunit ng makita ko itong tumawa ay kahit papano ay bumalik ako sa katinuan. “Hindi- hindi po sa ganoon Mr del Rego, iba po ang ibig kong sabihin," nakayuko kong sabi. “Sa tingin ko, hindi ka pa handa na sabihin sa akin ang totoo, don't you? Now leave….” aniya ngunit hindi pa rin ako gumalaw. "I said…. leave and find someone to come over here!" halos napalukso ako sa gulat na tumaas ang boses niya, ibang-iba sa ma