บททั้งหมดของ THE BILLIONAIRE'S VULNERABLE HEART (GORGEOUS MEN SERIES 27): บทที่ 21 - บทที่ 30

CHAPTER 20 The Billionaire's Vulnerable Heart Wala akong ganang pumasok ngayon sa restaurant pero kailangan. Sayang naman ang kikitain ko mamaya. Di bale na at bukas, wala na akong trabaho at nasa apartment lang ako o di kaya mamasyal kami ng anak ko na si Ian sa mall or parking area or pwede naman sa bahay lang kami at samahan ko siyang maglaro. Ngayon palang ay nag-iisip na ako kung ano ang ihahanda ko sa anak ko, malapit na ang birthday niya kaya ngayon palang ay todo kayod na ako para may pang birthday ako sa kanya. Nangako ako sa kanya na kahit anong mangyari ay gagawa ako ng paraan para maging memorable ang lahat lahat kay Ian. Hindi ko akalain na may big boy na ako. Ang bilis nga ng panahon, hindi ko namalayan na may binata na ako soon. Sana, bigyan pa ako ng mahabang buhay at malakas na pangangatawan. Hindi pa ako handa na iwan ang anak ko kung sakali. Gusto ko pa siyang makasama ng matagal kaya sisikapin ko na pareho kaming healthy sa isa't-isa kahit sa kabila

CHAPTER 22 The Billionaire's Vulnerable Heart Kinalma ko ang sarili. Narito na ako at dapat maging professional pa rin ako. “Go-good morning, Mr del Rego. Uhmmm…pi-pinabigay po sa inyo ng manager.” Tukoy ko sa paper bag na hindi niya pa rin kinukuha sa kamay ko. Kakainis, nauutal pa talaga. At dahil wala pa rin siyang plano na kunin ang bitbit ko kaya humarap na ako sa kanya bago pa lumabas itong pagkatigre na ugali ko. Mahirap na at nakadepende ang gagawin ko kapag ako mainis, pero ang maisip na mawalan ako ng trabaho dahil lang sa personal na buhay naming dalawa noon ay ito ang dahilan ng kamalasan ko ngayon kaya hanggat maaari, pipigilan ko. “Mr del Rego?" "Get in, and put it on my table.” Seryoso ba siya? Bakit hindi niya na lang kunin at siya na mismo ang maglagay sa loob ng makaalis na ako. Wala naman siyang ginagawa o hawak kundi ang maliit na towel na hawak niya habang hindi pa rin natatapos sa kakapunas ng basang buhok niya kung pwede naman yan gamitan ng mahiwag

CHAPTER 24The Billionaire's Vulnerable Heart “Manong, maniwala po kayo sa akin, wala po talaga akong kinuha o magtangka man na kukunin sa loob ng drugstore po. Nakapili na po ako, ito po ang resibo. Kakahiya naman ito." “Pero bakit ganoon po ang kinikilos niyo kanina miss?" Napabuntong hininga na lamang ako. Ang hirap naman sabihin nito. "Marami na rin kasi kaming na encounter na ganyan kaya nag-iingat lang." “Kasi…kasi po may iniiwasan po ako na tao-” sabi ko pero nakikita ko sa guard at manager na hindi kumbinsido, na hindi pa rin sapat ang sinabi ko, kailangan ko bang banggitin ang pangalan na iniiwasan ko para maniwala siya?. "Ganyang mga palusot ang naririnig namin miss kapag nahuli namin pero totoo pala na may kinuha,” aniya kaya mas lalo akong nahiya. "Manong- ma’am! Nasa mukha ko ba ang ganyang gawain? Nagtatrabaho ako ng marangal kaya bakit ako ang ginaganyan niyo, at isa pa may anak po ako, kailangan ako ng anak ko ngayon.” giit ko pa para pakawalan nila ako. "Nagtatag

CHAPTER 26The Billionaire's Vulnerable Heart “Salamat, masarap ang ulam ngayon." Habol niya pa na may ngiti ang mga labi."Masarap naman talaga magluto ang chef namin dito Mr del Rego." tingnan mo at nagsusungit pa ako. "Pasensya na, ngayon ko lang nalaman." Ano raw? Sa bagay, pinabalik ba naman kung ayaw niyang kumain, so, ano pala ang nangyari doon sa binigay ko sa kanya sa hotel niya mismo na pagkain? Hindi ba siya nasasarapan? Nilagay niya kaya sa ref o tinapon?Tsk, mahilig talaga magsayang ng pagkain itong lalaki na ito. Niligpit ko ang mga pinagkainan namin. Pasalamat siya at gutom ako kanina at ngayon ay busog na dahil ako lang yata ang umubos ng pagkain na dala ko. Wala ako sa mood na awayin siya, bukod na masaya ang mga bulate ko ay naging maaliwalas ang mukha niya ngayon. Baka maganda ang kita niya sa kanyang hotel kaya ayokong sirain ang araw niya. Iyan nalang ang iisipin ko para hindi na mag-isip pa ang utak ko. Narinig ko na may tumawag sa cellphone ni Drake at

CHAPTER 28 The Billionaire's Vulnerable Heart Hindi ko inaasahan na sila pala ang tinutukoy sa isa't-isa na narinig ko. Bagay silang dalawa. Model ang babae habang si Drake naman ay isang business owner. Kaya bagay na bagay silang dalawa para sa akin. Sobrang bagay na maging sila. “Hoy! Ano na naman ang nangyayari sa iyo at tulala ka na naman. Kung may problema ka kahit naiihi pa iyan ay sabihin mo lang sa akin o sa amin ni Chacha para matulungan ka.” hindi ko alam kung tatawa ba ako o may kahulugan ang sinasabi ni Kimberly. Nasa comfort room kami ng mga babae para makapagbihis ng bagong damit. Maaga ngayon magsasara ang restaurant kaya maaga din silang uuwi katulad ko. Mamaya pa naman ng gabi magbubukas ang night club na pagmamay-ari rin ng boss namin pero itong restaurant ay hindi na muna magbubukas, iyon ay utos ni boss del Rego. “Sobrang obvious ba ang ginawa ko kanina?" tanong ko rito. “Sa akin…oo. Bakit ba? Ano ba talaga ang nasa isip mo sa mga panahon na iyan ha?" N