บททั้งหมดของ THE BILLIONAIRE'S VULNERABLE HEART (GORGEOUS MEN SERIES 27): บทที่ 41 - บทที่ 50

CHAPTER 41The Billionaire's Vulnerable Heart “Hi! Ikaw! Narito ka rin?" Nakangiti kong tanong sa kanya.“Yeah, I have work." Nakita ko nga ang pang-uniporme niya na suot. Nakasuot ito ng black suit at itim ba panloob at black pants. At nakita ko sa kanyang kabilang tenga ang isang earpiece, oh, I know kung ano ang trabaho niya. Gusto kong itanong sa kanya kung sino ang binabantayan niya rito pero wala yata akong karapatan para itanong ito lalo at baka bawal sa field ng trabaho nila kaya tumahimik na lang ako sa bahay na uya at tanungin siya ng ilang bagay. “I see…” bagkos ito lamang ang naisagot ko sa kanya habang nakangiti .“Saan ka pupunta?" Tinuro ko ang restroom na nasa likuran niya lang pala.“Restroom lang, excuse me." Paalam ko sa kanya na siya naman ang pagbigay saan sa akin. Kaya pala hindi ko na siya nakikita sa apartment ni Manang Sidra dahil may trabaho pala siya.Kanina, nakausap niya ang anak ko. My baby Ian , namimiss ko na siya. Sana maaga matapos ang event or m

CHAPTER 43The Billionaire's Vulnerable Heart “Hindi naman at saka pa tingnan mo oh, may mga tao pa nga ang naghihintay ng masasakyan sa waiting area." Turo ko rin sa tinutukoy naming dalawa. Pero magdilim lang lalo ang kanyang mga mata na nakatitig sa waiting area at kitang-kita ko ang panga niya na umiigting. At nang mapansin niya na nakatitig ako sa kanya ay biglang lumambot ang expression ng mukha niya. Pareho kaming huminga ng malalim. “Okay na? Bababa na ako, maraming salamat sir at ingatan mo yang award or thropy para maibigay natin yan sa boss natin ay boss ko pala.” Paliwanag ko sa kanya. "Ako na ang bahala diyan,” tumango ako sa sinabi niya at akmang bubuksan ko na sana ang pinto para makalabas sa kotse ay pinigilan na naman niya ako. “Ihahatid na lang kita, malapit na ba ang bahay mo rito?" “O-opo…malapit lang. Huwag kang mag-alala, makarating din naman ako. Lalakarin ko na lang” "Na ganyan ang damit mo?” Sinilip ko naman ang suot ko na dress at doon ko lang nais

CHAPTER 45 The Billionaire's Vulnerable Heart Kinabukasan, pagkarating ko sa restaurant ay halos pinagtitinginan ako sa mga kasamahan ko, lalo na itong si Kimberly, kanina pa nakangiti na animo gusto na akong puntahan at yakapin na ewan. Tinaasan ko siya ng kilay habang patungo ako sa counter. “What?" Tanong ko pero bigla na lang akong nagulat dahil bigla ba naman akong niyakap. Talagang hindi na makapagpigil. “Congrats! Ang ganda mo doon sa awarding." Natawa naman ako, akala ko kung ano na. "At bakit ka sa akin nagsasabi ng ganyan? Dapat sa boss natin, iyong original boss ha, dahil sa kanya naman dapat ang award na ito, napag-utusan lang ako na tumanggap.” Paliwanag ko pero tinampal ba naman ang likod ko malapit sa puwetan. Ang babae na ito talaga. “Kahit na, eh sa wala siya rito, look oh, wait kukunin ko sa bulsa ang cellphone ko. Ito oh, look at yourself Ashera, look at your face, look at your make-up, look at the way you smile,look at the way you walk, you're so pretty

Akmang kakatok na sana ako sa p***o ng office ng amo ko na bigla itong bumukas. I stepped back at buti na lang hindi ko nabitawan itong dala ko na paper bag pero kamuntikan na dahil sa gulat na nakabandera na ang mukha niya sa p***o. Tiningnan niya ang dala ko at binalik sa mga mata ko ang tingin niya. I awkwardly smile at him pero langya, hindi man lang binalik ang ngiti ko kahit peke man lang, bagkos matalim itong nakatingin na akala mo naman may nagawa akong kasalanan. Hala? Meron ba? Mukhang masaya naman itong tao na ito pagpasok kanina ah, pero bakit ngayon? Parang, binagsakan ng langit o di kaya asteroid. May kausap siguro ito kanina kaya ito siya ngayon, hindi na ma drawing ang mukha. Pero nang maisip ko ang pagkain niya ay doon ko natanto na baka galit siya dahil baka lang, matagal akong pumunta sa office niya. Hmmm, mukhang hindi naman ako late. Or talagang gutom na siya kaya ito at hindi na naman maliwanag ang kanyang gwapong mukha. Gwapo? Naisingit ko pa talaga. “Uhmm,

Umiwas ako ng tingin at ng kumalma ay nagpatuloy ako sa pagkuha ng pagkain at ng makita ko si Drake ay parang nahihirapan siyang pumili ng gusto niya. Ayoko bigyan ng kung anong malisya ang lahat na ito. He's my boss at kailangan ko rin siyang pagsilbihan. Kumuha ako ng serving spoon at kumuha ng chicken adobo at nilagay iyon sa pinggan niya. Tumingin siya sa akin na agad kong pinagsisihan kung bakit ko rin ginawa ang ginawa niya. Iniwasan ko na nakatitig sa mga mata niya dahil nakikita ko ang gulat at pagkamangha niya. Pero nanlamig ang kamay ko na makita si Cha-cha na nakatitig sa direction namin. “Bukod sa shrimp na sobrang sarap at favorite ko ay isa po ito sa special menu natin sa restaurant sir.” Nakangiti kong paliwanag sa kanya habang tinuturo ang spicy adobo sa dish at binigay ko sa kanya at kahit hindi ako lumingon sa mga kasamahan ko ay alam ko na iba sa kanila ay napabaling kung saan tumaas ang boses ko. Kailangan ko itong gawin para hindi sila mag-isip ng kung ano