Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

“ซี๊ด...อาส์...เอ็มมี่...พระเจ้า...พระเจ้า”เขาดันสะโพกไปข้างหน้า ดำดิ่งโจนจ้วงเข้าสู่ห้วงลึกไร้จุดสิ้นสุดอยู่ในความโอบล้อมรัดแน่นของหล่อน อิงธารยังบริสุทธิ์และความพิสุทธิ์ของหล่อนกำลังรัดรึงเขาแน่น วิคเตอร์กัดฟันแน่นด้วยความทรมาน เขาอดทนต่อความบีบคั้นแต่หญิงสาวผ่าวร้อนต่อแรงโจนจ้วงทะยานลึก ความเป็นหญิงของหล่อนแดงเรื่อ มันถูกรุกล้ำเป็นครั้งแรกซึ่งแน่นอนว่าต้องระบมช้ำเป็นธรรมดา กลีบสาวขยายตัวและโอบรัดรอบความเป็นชายของวิคเตอร์ ร่างกายของเขาระส่ำเพราะร่องชื้นแน่นหนึบบีบรัดตลอดทั้งลำแกร่งที่ครูดถูและชักออกก่อนสอดกลับเข้าไปลึก กล้ามเนื้อหน้าท้องของคนตัวโตเขม็งเกร็งราวกับเชือกเกลียวบิดรอบจนแน่น อิงธารหายใจขัดแต่ไม่ได้รวดร้าวหนักอย่างครั้งแรก หล่อนเผลอเปล่งเสียงครางบทที่ 9               “วิคเตอร์...อาส์....อาส์”เรียวปากอิ่มเผยออ้า สำนึกบอกหล่อนว่าได้สูญเสียความเป็นสาวให้ผู้ชายที่รู้จักกันไม่ถึงสัปดาห์แถมยังมีความโกรธแค้นอัดแน่นเหมือนเกลียดกันมาแต่ปางไหน อิงอร

คำตอบนั้นทำให้อิงธารนิ่งเงียบ ถึงตอนนี้หล่อนคงปกปิดเรื่องที่เกิดขึ้นต่อไปไม่ได้ในเมื่อเอื้อมรักษ์รู้ความเป็นไปทุกอย่างจากปากของพี่สาวหล่อนเอง ตอนนี้ความกลัวแล่นเข้าจับหัวใจของหล่อนที่ปริวิตกมากกว่าคนในครอบครัวหลายเท่า สักครู่อิงธารก็ได้ยินเอื้อมรักษ์ถอนหายใจเบา ๆ ก่อนพูดว่า“แม่คิดไว้แล้วว่าจะต้องมีอะไรผิดปกติแน่ ๆ ที่จู่ ๆ ลูกก็เกิดจะแต่งงานขึ้นมากะทันหัน เขาบังคับอิงให้รับเขาเป็นแฟนใช่ไหมลูก?”“เอ้อ...ค่ะแม่”อิงธารจำต้องยอมรับเมื่อทุกอย่างเป็นดังที่เอื้อมรักษ์กล่าวทุกอย่าง วิคเตอร์เป็นมาเฟียโหดร้าย เขาบีบบังคับหล่อนจริงๆ ขณะที่หญิงสาวสับสนกับความคิดก็ได้ยินเสียงมารดาเอ่ยขึ้น“เท่าที่ฟังมาวิคเตอร์เป็นคนที่น่ากลัวมาก อรบอกว่าเขาเป็นหุ้นส่วนนักธุรกิจที่ร่วมลงทุนเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ด้วยกัน วิคให้อรไปซื้อที่ดินให้ราคาสูงถึงห้าสิบล้าน แต่เขาอ้างว่าเงินยังไม่พร้อม ด้วยความไว้วางใจอรก็เลยออกเงินให้ไปก่อน สุดท้ายเขาเก็บโฉนดที่ดินไว้แถมไม่คืนเงินให้ พอบอกว่าจะฟ้องร้องให้เสียชื่อเขาก็เลยให้คนตามล่าอร”คำบอกเล่านั้นทำ

อิงธารเสียงอ่อนระโหย อย่าว่าแต่เสียงเลย แม้แต่ร่างกายของหล่อนก็ยังอ่อนยวบเมื่อเขาเบียดตัวแนบชิดวิคเตอร์ก้มหน้าลงมาหา เขาถือสิทธิ์เคลียเคล้าปลายจมูกบนโหนกแก้มนวลเนียนไล่ไปถึงปลายคางมน อิงธารขนลุกซู่ก่อนค่อย ๆ เอียงหน้ากลับมาและยินยอมรับปลายลิ้นสากหนาจากปากของชายหนุ่มที่แทรกเข้าไปในปากของหล่อนอีกครั้ง และครั้งนี้มันดูดดื่มมากกว่าครั้งแรกเสียอีกมันเป็นเรื่องบ้าชัด ๆ ทั้งที่หล่อนไม่เคยรู้จักคุ้นเคยกับเขามาก่อนแถมเจอกันครั้งแรกวิคเตอร์ยังทำหน้ายักษ์แสดงความระรานใส่แต่สุดท้ายหล่อนกลับต้องมาอยู่กับเขา ในฐานะ เมีย! คงไม่มีเรื่องอะไรบ้ามากไปกว่านี้แล้ว ทั้งที่ต่อต้านเขาตอนแรกแต่หล่อนกลับต้องมานอนเบียดเนื้อตัวกับเขาจะเรียกความรู้สึกนั้นว่าอะไรดี เกลียดแต่ก็มีความโหยหาลึกๆ หล่อนอยากร้องไห้ ทำไมต้องตกอยู่ในสถานการณ์เหมือนกำลังจมน้ำ กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เมื่อไหร่พี่สาวของหล่อนจะกลับมาสะสางเรื่องบ้าบอพวกนี้เสียทีเช้าวันต่อมาอิงธารต้องรีบตื่นตามเวลาปกติ แต่ครูสาวมีงานเพิ่มขึ้นอีกอย่างนั่นคือต้องเตรียมอาหารเช้าไว้ให้ผู้ชายแปลกหน้าที่กลายมาเป็นส่วนหนึ

 รอแต่ว่ามันจะเป็นยังไงต่อ ที่สำคัญเขาต้องไม่บุ่มบ่าม จับลูกกวางต้องทำตัวเหมือนเสือซุ่ม กระโตกกระตากไปเดี๋ยวจะไม่ได้อะไรสักอย่างเพราะถ้าหากเหยื่อรู้ตัวก็จะหนีเขาไปได้อีกคราวนี้จะจับให้มั่นคั้นให้ตาย จับอิงอรได้เขาจะให้บทเรียนหล่อนเพื่อหลาบจำ แต่ในความคิดจะเอาคืนนั้นวิคเตอร์กลับยังสับสนตัวเองถ้าเจอตัวอิงอรแล้วน้องสาวของหล่อนล่ะ...อิงธาร คุณครูสาวแสนสวยแม้หล่อนดูเหมือนเรียบร้อยแต่เขารู้ดีว่าดื้อเงียบไม่ใช่เล่น เขาจะเอายังไงต่อไป ชายหนุ่มเก็บความคิดนั้นไว้และกลับไปที่ห้องหลังทานอาหารมื้อเช้า จริง ๆ แล้วเขาไม่ได้ปวดหัวไมเกรนอย่างที่บอกกับคนในบ้านแต่ต้องการทำอะไรบางอย่างเพราะสงสัยว่าเอื้อมรักษ์กำลังวางแผนอะไรอยู่หรือไม่ เมื่อเข้าไปในห้องสักพักเขาก็ไม่ได้ล้มตัวลงนอนแต่กลับค่อย ๆ แง้มประตูออกมาชายหนุ่มก้าวเท้าเบาที่สุดเข้าไปหยุดที่ประตูครัวและได้ยินเสียงพูดคุย วิคเตอร์เยี่ยมหน้าเข้าไปเห็นเอื้อมรักษ์ยืนหันหลังให้และคุยโทรศัพท์อยู่ เสียงนั้นเบาแต่ก็ชัดมากเพราะบรรยากาศในบ้านเงียบ“อร...จะให้แม่ทำยังต่อล่ะทีนี้...ไม่ๆ...วิคเตอร์ไม่รู้ระแคะระคายหรอกว่าแ

“วิค...คุณจะฉวยโอกาสมากเกินไปแล้วนะคะ คุณกำลังเอาเปรียบคนที่ไม่ใช่ลูกหนี้ของคุณ”“แล้วมันต่างกันตรงไหน พี่สาวของคุณทำผมแสบ ตราบใดที่ผมยังหาเอ็มม่าไม่เจอคนที่ต้องรับหน้าที่ชดใช้ให้พลาง ๆ ก่อนก็คือคุณ”ไม่พูดเปล่าแต่ยังซุกไซ้ปลายจมูกโด่งไปตามสันกรามเล็กและขบเม้มผิวแก้มของหล่อนด้วยปากร้อนรุ่ม วิคเตอร์ฝังริมฝีปากไปทุกที่บนผิวขาวผ่องตามซอกคอ เม้มติ่งหูทำให้อิงธารเกิดความรู้สึกวาบหวิวขึ้นมาแต่หล่อนก็พยายามแย้งว่า“แล้วถ้าคุณหาพี่อรเจอฉันก็หมดหน้าที่อย่างนั้นสินะคะ”วิคเตอร์หยุดลงชั่วขณะ เขากระตุกรอยยิ้มเจ้าเล่ห์“ยังหรอกเอ็มมี่”“หมายความว่ายังไง”“ผมก็หมายความว่าคุณต้องทำหน้าที่ชดใช้แทนพี่สาวของคุณต่อไปจนกว่าผมจะได้โฉนดที่ดินที่เอ็มมี่โกงผมไปกลับคืนซึ่งมันอาจจะไม่ง่ายนัก”“อือ...วิค...อา...ถ้าเจอพี่อร...อือ...พี่อร...ก็ต้องคืนสิ่งที่คุณต้องการ...อา...กลับไปให้คุณสิคะ...อือ...วิค...”เสียงอิงธารเริ่มไม่มั่นคงเพราะเขาไม่ใช่แค่ฝังจมูกโด่ง