All Chapters of ราคีหนี้สวาท: Chapter 11 - Chapter 20

อิงธารส่งเสียงแหบโหย ถึงพยายามขัดขืนแต่หล่อนไม่กล้าส่งเสียงดังมากไปกว่าพยายามกดมันเสียงลงต่ำเมื่อปากเป็นอิสระ ไม่เคยมีใครทำอย่างนี้กับหล่อนมาก่อน วิคเตอร์ทั้งหยาบร้ายและกักขฬะ มือของหล่อนไม่สามารถจิกข่วนเขาได้เพราะถูกตรึงไว้เหนือศีรษะด้วยมือของเขาเพียงข้างเดียว อิงธารได้ยินเสียงหายใจหอบหนักของเขา ลมหายใจร้อนผ่าวของเขาแทบจะหลอมละลายหล่อนได้ ร่างเล็กแอ่นขึ้นแต่ดันตัวเขาออกไปไม่สำเร็จ ตรงข้ามกลับยิ่งเหนื่อยอ่อนและทำให้หมดแรงเสียเปล่าปลี้ เมื่อไม่สามารถขยับหนีร่างอรชรจึงค่อยผ่อนลงในที่สุด หล่อนได้แต่ร้องไห้อยู่ใต้ร่างหนาใหญ่ที่คุกคาม วิคเตอร์ขบกรามแน่นและจ้องหน้าสวยหยดของหญิงสาวซึ่งตอนนี้ซีดเหมือนกระดาษ หยดน้ำตาไหลลงไปทางขมับขณะที่หล่อนหอบแฮ่ก ปากของอิงธารบวมเจ่อและมีรอยแตกจากการขบกัดของเขาเมื่อครู่ ชายหนุ่มเหยียดปากตึงเครียดออก“ทีหลังอย่าท้าทายผมอีก จำไว้ด้วยเอ็มมี่...ว่าคุณไม่มีวันชนะผม นับแต่นี้ไปสิ่งที่คุณทำได้คือต้องเชื่อฟังและทำตาม อีกอย่าง ถ้าผมจับได้ว่าคุณโกหกเรื่องเอ็มม่า...มันจะไม่มีคำเตือนจากผมเป็นหนที่สอง!”  บทที่ 1

“ยิ้มอะไรคะวิค นี่มันไม่ใช่เรื่องตลกเลยนะคะ”เขายักไหล่ข้างหนึ่ง “แล้วใครว่าเป็นเรื่องตลกกันล่ะ คุณคิดว่าผมไม่เครียดหรือยังไงที่ต้องมาเสียเวลาอยู่แบบนี้”“ถ้าคิดว่ามันเป็นการเสียเวลาคุณก็รีบกลับประเทศของคุณไปซีคะ”“ก็ต่อเมื่อภารกิจของผมเสร็จสิ้นแล้วเท่านั้น”“คุณควรจ้างนักสืบตามหาพี่สาวของฉันไม่ใช่มาอยู่ที่นี่เพื่อบังคับข่มขู่พวกเรา”คราวนี้ร่างสูงขยับลุกขึ้นนั่งและจ้องร่างน้อยที่ไม่น่าเชื่อเลยว่า หน้าสวยหยดของอิงธารจะสะกดสายตาของเขาทุกครั้งยามจ้องมอง หล่อนไม่มีวันรู้ว่าวิคเตอร์พยายามควบคุมสติตัวเองในทุกวินาทีและจูบเมื่อครู่นี้ก็ดูเหมือนจะยังไม่เพียงพอสำหรับเขา เขาอยากจูบหล่อนอีกหลายครั้งเท่าที่โอกาสจะอำนวย บ้าไปแล้วแน่ๆ ! วิคเตอร์นึกโกรธตัวเองที่มัวนึกถึงแต่รอยฉ่ำหวานจากปากนุ่ม ๆ ของผู้หญิงตรงหน้า ใบหน้าคมคร้ามมีร่องรอยความเคร่งเครียดปรากฏขึ้นอีกครั้ง“พวกคุณเต็มใจให้ผมอยู่ต่างหากและผมก็กำลังสงสัยว่าพวกคุณอาจจะเก็บเงื่อนงำอะไรเกี่ยวกับเอ็มม่าเอาไว้”“คุณก็แค่อุปทาน บอกแล้วยังไงล่ะคะว่าฉันกับแม่ไม่ได้เจอพี่อิงมาเกือบปีแล้ว พวกเราจะปิดบังคุณเพื่ออะไร”“ก็อย่าให้ผมรู้แล้วกัน!” เสียงนั้น

วิคเตอร์เสริมขึ้น อิงธารหันมาทำตาเขียวใส่ร่างสูงขณะที่เด็กชายทั้งสองตาวาวและลูกหมูหยุดร้องไห้ในทันใด                “ทำโทษเด็กง่ายนิดเดียว แค่ตีก็เท่านั้น แต่จะให้เขาพูดความจริงออกมาเป็นเรื่องยากมากกว่า”วิคเตอร์เอ่ยขึ้นขณะขับรถพาอิงธารกลับบ้านหลังเลิกงาน ไม่น่าเชื่อว่าเขาสามารถนั่งอยู่ในห้องพักครูได้ตลอดทั้งวันเพื่อพบกับเรื่องวุ่นวายของเด็ก ๆ ที่วิ่งเข้ามาหาคุณครูสาวเพื่อส่งการบ้าน ฟ้องกันทะเลาะกันหรือไม่ก็มาเพื่อฉอเลาะคุณครูซึ่งเขาไม่ค่อยพบเจอเรื่องแบบนี้โดยหลังจากที่เขายื่นข้อเสนอให้เด็กทั้งสามจึงได้รู้ว่าลูกหมูชอบเรียกร้องความสนใจเลยพลอยทำให้กาโม่กับแก๊กเกือบจะโดนดุไปด้วยเพราะแค่กระทบกระทั่งกันนิดเดียว ทั้งเพื่อนร่วมงานของอิงธารที่มองเขาบ้างก็ประหลาดใจ บ้างเขินอายและมีเข้ามาถามไถ่พูดคุยเหมือนอยากรู้หากก็น่าแปลกที่มันทำให้เขารู้สึกว่านี่เป็นสังคมที่อบอุ่น มันเป็นความใกล้ชิดของเพื่อนร่วมงานและเด็ก ๆ กับคุณครูที่แทบไม่มีเวลาว่างจะได้ปลีกเวลาทำเรื่องส่วนตัว

“อ๋อเหรอ” เขาเลิกคิ้วสูงและขบกรามแน่น “หลังจากที่แม่คุณคุยโทรศัพท์กับเอ็มมี่เธอก็ออกไปข้างนอก ผมให้คนของผมติดตามอยู่ตอนนี้”“ยะ...อย่าทำอะไรแม่ฉันนะคะ”“ห่วงแม่แต่ไม่ห่วงตัวเองเลยใช่ไหมเอ็มม่า คุณนั่นล่ะที่รู้ทุกอย่างดี ขนาดนี้แล้วยังจะมาตีหน้าซื่อบอกผมว่าไม่รู้เรื่องอีกอย่างนั้นเหรอ”“ก็...ก็ฉันไม่รู้จริงๆ”“หรือว่าต้องให้ผมเค้นเรื่องทุกอย่างจากปากคุณเอง แต่ขอบอกไว้ก่อนนะว่าวิธีการเค้นความจริงของผมมันรุนแรงกว่าที่คุณคิด...โอ๊ย!”วิคเตอร์คำรามเมื่ออิงธารฉวยจังหวะเผลอกัดไหล่ของเขาเต็มแรงก่อนจะผลักอกกว้างออกห่างและวิ่งหนีกลับเข้าไปในห้อง ร่างสูงวิ่งตามไปติด ๆ โดยไม่สะทกสะท้านแม้แต่นิดกับรอยกัดของหญิงสาวบนต้นแขนที่มีเลือดไหลซิบออกมาเปื้อนเสื้อเชิ้ตราคาแพงลิบและทันผลักบานประตูที่หญิงสาวพยายามดันให้ปิดแต่ไม่สำเร็จ อิงธารเซไปข้างหลังและกรีดร้องลั่นเมื่อเขาปรี่เข้าหาและดึงหล่อนเข้าไปกอดรัดไว้อีกครั้ง“ออกไปนะ!...ไม่...กรี๊ด!!!”“เก่งนักหรือไง...อยากลองด

“วิค...”อิงธารครางเสียงโหย คราวนี้หล่อนหยุดขัดขืน ไม่แอ่นโค้งร่างเปลือยของตัวเองเพื่อดันร่างหนาออกห่างแต่กลับร้อนรุ่มข้างในขึ้นมาแทน“เอ็มมี่...พระเจ้า...ผมจะปล่อยคุณไปได้ยังไง...พระเจ้า...มันเป็นไปไม่ได้เลย”เขาครางกับกลีบปากนุ่ม ไล้ลิ้นตวัดวนรอบริมฝีปากฉ่ำนุ่มก่อนแทรกมันเข้าสู่โพรงปากเล็ก จุ่มจ้วงอย่างหิวกระหาย อิงธารนึกอยากตอบโต้ด้วยการกัดลิ้นหนาที่จ้วงในปากของหล่อนแต่หญิงสาวกลับตอบสนองจูบของวิคเตอร์กลับไปอย่างหิวโหย แผ่นอกกว้างของเขาแนบกับอกนุ่ม เนื้อแนบเนื้อทำให้ความเป็นปฏิปักษ์ระหว่างเขาและหล่อนผ่อนคลายลง ต่างดื่มด่ำกับรสจูบนั้นและอิงธารรู้สึกถึงความตื่นตัวของวิคเตอร์รุกเร้าดุนดันอยู่ใต้ท้องน้อย พอนึกได้และพยายามขืนตัวอีกหนก็ช้าไปเมื่อใบหน้าคมคร้ามเลื่อนลงไปที่ทรวงอกนุ่มและครอบครองยอดถันแข็งเป็นไตด้วยปากร้อนรุ่ม“อ๊า...อือ....อา....อา”หญิงสาวบิดกายเร่า หล่อนไม่เคยพานพบความรู้สึกแบบนี้มาก่อน มันทั้งอับอายและเสียวซ่าน เรือนร่างขาวผ่องเปลี่ยนเป็นสรชมพูเข้ม ปาก ลิ้น และลมหายใจของเขาเป่ารดและครอบครองยอดอกอ่อนไ