Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

“อาส์...ซี๊ด...วิคคะ...อูววว...อูววว...ซี๊ดดดด”เสียงนั้นทำให้วิคเตอร์แทบบ้า หล่อนไม่มีทางรู้เลยว่าตอนนี้เขาเครียดไปหมดทุกส่วนสัด ชายหนุ่มเริ่มทรมานและต้องการคลายความอัดอั้นและวินาทีนั้นที่เขานึกขึ้นได้ว่าไม่ควรเริ่มเกมเอาคืนแบบนี้เลย มันอาจจะทำให้เขาเสียศูนย์ บ้าฉิบ! วิคเตอร์คิดและคำรามในลำคอ“โอววว...เอ็มมี่...เป็นของผม...คุณต้องเป็นของผม...พระเจ้า...ผมอยากได้คุณ...ซี๊ด...อาส์”ชายหนุ่มร้องครางออกมาอย่างคลั่งไคล้ ใช่...เขากำลังคลั่งไคล้เรือนร่างอวบนุ่มที่เวลาไม่คิดอะไรก็จะมีภาพของอิงธารตอนหล่อนเปลือยเปล่าแวบเข้ามาในหัว ทำให้เขาตื่นตัวและความรู้สึกแบบนี้มันไม่เกิดขึ้นมานานเท่าไหร่แล้วและยิ่งรู้ว่าคุณครูสาวแสนสวยไม่เคยผ่านมือใครทั้งเวลาที่หล่อนแสดงออกอย่างเอียงอายราวกับเด็กน้อยที่พึ่งพบประสบการณ์ตื่นเต้นมันก็ยิ่งปลุกเร้าความร้อนเร่าในกายของเขาให้ตื่นตัวมากขึ้นเท่านั้นความต้องการของเขากำลังทะยานขึ้นสูง มันเกิดขึ้นรวดเร็วมากราวกับว่าเวลาเห็นหน้าอิงธารยิ่งกว่ากินยาปลุกเซ็กส์เข้าไป ไม่น่าเชื่อว่าผู้หญิงเรียบร้อยอย่างผ้าพับไว้จ

“แม่แน่ใจนะคะว่าที่นี่?”อิงธารโทรศัพท์ถามเอื้อมรักษ์ซึ่งอยู่ที่บ้านอีกครั้งเมื่อมาถึงหน้าร้านอาหารซึ่งเป็นตึกสามชั้นตั้งใจกลางตัวเมืองและมีลักษณะเป็นร้านอาหารหรูหรา“ร้านนั้นล่ะ...ไนน์ สแควร์ อรบอกแม่อย่างนั้น”ผู้เป็นมารดาตอบกลับมาขณะอิงธารมีท่าทีลุกลี้ลุกลน หล่อนเหลียวซ้ายแลขวาเหมือนกลัวว่าจะมีใครตามมา รู้สึกกลัวจริง ๆ เหมือนกำลังทำผิดกฎหมายทั้งที่มาร้านอาหารเหมือนคนอื่น ๆ ทั่วไปแต่ที่เป็นกังวลก็เพราะกลัวว่าวิคเตอร์จะตามมาหรือไม่ สักครู่หล่อนก็ได้ยินเสียงมารดาดังกลับมาตามสายอีกว่า“แน่ใจจริง ๆ นะว่าวันนี้วิคเตอร์ไปโรงพยาบาล”“เขาไม่สบายนะคะ แม่ก็เห็น ท่าทางเขาคงไม่ได้โกหกหรอกนะคะ”“เฮ้อ!” เอื้อมรักษ์ระบายลมหายใจดังพรืด “โชคดีเป็นของเรา วิคเตอร์ไม่สบายประจวบเหมาะกับที่อรเขานัดให้อิงมาพบเขาที่นี่ ตอนแรกแม่ล่ะกลัว ทำอะไรไม่ถูก กลัวว่าจะไม่ได้ออกมาพบอร กลัวสารพัดเลยนะลูก”“วิคเขาไปโรงพยาบาลไม่รู้จะกลับตอนไหน ก็ดีแล้วนะคะแม่ ไม่อย่างนั้นหนูคงไม่ได้ลางานมาพบพี่

“มันเป็นจริงอย่างที่พี่คิด”“พี่อรคิดอะไร”“ก็พี่คิดว่าเธอกำลังถูกวิคเตอร์หลอกใช้ หรือไม่เธอก็คงตกหลุมเสน่ห์ของเขาจริง ๆ วิคเตอร์ทั้งหล่อทั้งมีอำนาจขนาดนั้น!”อิงอรตะเบ็งเสียงและทำให้อิงธารหน้าถอดสี ครูสาวน้ำกบเบ้าตาไม่คิดว่าจะถูกพี่สาวเข้าใจผิดขนาดนี้ หล่อนกำลังจะอธิบายแต่ดูเหมือนเวลางวดเข้ามาทุกขณะ อิงอรเหลือบเห็นวิคเตอร์เดินตามเข้ามาจึงตัดสินใจฉับพลันว่าต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อไม่ให้วิคเตอร์ตามจับหล่อนได้ก่อนผลักน้องสาวให้ล้มลงแล้ววิ่งหนีไปอย่างไม่คิดชีวิต“พี่อร!...พี่อร!...โอ๊ย!”อิงธารตะโกนเรียกแต่พอจะลุกขึ้นกลับทรุดลงอีกและร้องด้วยความเจ็บปวดเพราะอิงอรผลักหล่อนล้มลงทำให้สะโพกกระแทกพื้นอย่างแรงแถมขาข้างหนึ่งครูดกับริมฟุตบาทจนเลือดไหลซิบ“พี่อร...พี่อรทำไมทำแบบนี้”“เอ็มม่าก็เป็นคนแบบนี้และคุณเท่านั้นที่น่าจะรู้ดีกว่าใครเพื่อน!”เสียงห้าวที่ลั่นขึ้นทำให้อิงธารถึงกับผงะ หล่อนค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นและใจหายวาบ“วิค!”เสียงแหบเบาลอดจาก

“ฉันอยากโทรไปหาแม่...ให้ฉันได้บอกท่านสักหน่อย”“ไม่จำเป็น! ผมคิดว่าเอ็มม่าคงจะบอกแม่ของคุณหลังจากนี้”“แล้วบอกได้หรือยังว่าจะพาฉันไปไหน”“ไปในที่ที่คุณไม่รู้จักใคร ผมแค่กักตัวคุณไว้สักพัก!”พูดจบก็ผลักร่างน้อยออกห่าง อิงธารขยับจนหลังชนคานประตูรถอีกด้านและแทบไม่กล้าส่งเสียงร้องแม้แต่สะอื้น วิคเตอร์เลื่อนสายตาไปทางอื่นทั้งที่เห็นหล่อนนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวดตลอดเวลาเหมือนไม่อยากรับรู้ว่าอิงธารเจ็บปวดจากการถูกพี่สาวผลักล้มจริงๆ  รถเก๋งคันหรูแล่นไปบนถนนมุ่งสู่ชานเมือง ทิ้งทุกอย่างไว้เบื้องหลังขณะอิงธารหลับตาลงเหมือนไม่อยากรับรู้ชะตาชีวิตข้างหน้า บทที่ 1 “เอ็มมี่...เอ็มมี่...ตื่นเดี๋ยวนี้”เสียงเรียกที่ดังขึ้นพร้อมกันกับที่ร่างเล็กซึ่งหลับไหลไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ได้บนเบาะหลังภายในรถเก๋งถูกเขย่าจนเนื้อตัวสั่นคลอนทำให้อิงธารเริ่มรู้สึกตัวและลืมตาตื่นก็เห็นหน้าของวิคเตอร์อยู่ใกล้มากเสียจนหล่อนตกใจสะดุ้งแต่ก็ต้องส่งเสียงร้องออกมาว่า“โอ๊ย!&rd

“แม่คุณรู้ทุกอย่าง เอ็มมี่” เขาขยับเข้าไปใกล้ร่างนุ่มแล้วจับใบหน้าสวยจัดให้หันทางเขา หล่อนยังหลับตาพริ้ม ริมฝีปากเป็นกระจับสวยเผยออ้าเล็กน้อยและทำให้ชายหนุ่มชักเกิดความรู้สึกบางอย่างขึ้นมา ความรู้สึกที่เรียกร้องตัวเขาตลอดเวลา นั่นคือให้ก้มลงแล้วนาบปากตัวเองกับกลีบปากสวย วิคเตอร์เผลอจูบอิงธารตอนไม่ได้สติ ดูเหมือนเอาเปรียบและเขาคงเป็นโรคจิตอย่างหล่อนว่า ไม่หรอก...อิงธารเป็นเมียเขาแล้วทุกตารางนิ้วบนตัวหล่อนเขาก็เห็นจนหมดทุกซอกทุกมุม แล้วยังจะคิดว่าเป็นการเอาเปรียบอย่างนั้นเหรอ เขาจูบหล่อน บดเบียดริมฝีปากเหมือนตกในภวังค์ก่อนความคิดหนึ่งจะวาบเข้ามาในสมอง“คุณมันเป็นพวกมาเฟียอย่างที่พี่อรว่าจริงๆ ด้วย!”วิคเตอร์มีอาการกระตุก แล้วเขาจึงหยุดตัวเอง ถอนปากออกแต่ก็อดใจไม่ไหวที่จะเคล้าเคลียปลายจมูกโด่งบนแก้มนุ่ม เขาเริ่มเกิดความหวั่นไหวบางอย่างทั้งที่บางครั้งแทบอยากจะบีบคอหล่อนให้หักคามือ อย่างตอนที่พบหล่อนอยู่กับพี่สาวทั้งที่บอกเขาตลอดเวลาว่าไม่รู้เรื่องแต่อิงธารกลับเอาเงินนับแสนให้อิงอร แต่เมื่อคิดถึงตรงนี้เขาก็ต้องนึกเอะใจขึ้นมาอีกคร