All Chapters of ทัณฑ์เสน่หามาเฟีย: Chapter 31 - Chapter 40

คนพูดเม้มปากเข้าหากันแน่นขณะที่ไฟริษยาคุโชนขึ้นมาจนร้อนไปหมด เธออาจเป็นเพื่อนของมัสมินมาก่อนก็จริง แต่บางครั้งความโดดเด่นที่ เพื่อน มีมากกว่าตนเองทำให้ความอิจฉาเข้าครอบงำจิตใจจนมองอะไรไม่เห็น โดยเฉพาะเรื่องผู้ชาย“แพรก็ว่านะ...ตั้งแต่ลีติดต่อเขามาก็เห็นว่าเรียบร้อย นิ่ม ๆ เหนียมอายเหมือนผ้าพับไว้ ที่ไหนได้กลายเป็นผ้ายับ ๆ ไม่มีราคา แบบนี้ผ้าเช็ดเท้าก็ยังจะดีกว่าเสียอีก”แพรวาพูดจบก็หันไปสนใจอย่างอื่นต่อในขณะที่พัชชุลีเริ่มมีความคิดบางอย่างแล่นเข้ามาในหัว แวบเดียวแต่เห็นแจ้งแทงทะลุไปหมด หญิงสาวทำท่าเหมือนนึกอะไรได้ก่อนล้วงหยิบนามบัตรเจ้าของบริษัทส่งออกอัญมณีรายใหญ่ของเยอรมันออกจากระเป๋าขึ้นมาพินิจ ...คริสโทฟ บลันท์ รอยยิ้มเต็มไปด้วยเลศนัยระบายบนริมฝีปากเหยียดยกเมื่อนึกถึงเศรษฐีวัยกลางคนท่าทางหื่นกามคนนั้น“ไม่นานหรอกนุ่น...เธอจะมีความสุขอีกไม่นาน แล้วเธอจะต้องกลายเป็นพรมเช็ดเท้าของพวกมหาเศรษฐีในที่สุด!”********************เมื่ออีกสนธยามาเยือน มัสมินยังคงใช้เวลาที่ผ่านไปเกือบสามอาทิตย์ในทุกเย็นย่ำขับลำนำบทเพลงจากไวโอลินริมหา

“นุ่นขอโทษนะลี นุ่นมีความจำเป็นต้องออกจากการเล่นดนตรีที่โรงแรมกะทันหัน ลีอย่าโกรธนุ่นเลยนะที่นุ่นไม่ได้บอกให้ใครรู้เลย แม้แต่ลี”“โอเคจ้ะ ช่างมันเถอะ ลีไม่ติดใจอะไรแล้ว แต่นุ่นมีปัญหาอะไรนุ่นต้องบอกลีบ้างนะ ลีเป็นห่วงนุ่นรู้มั้ย อุตส่าห์ไปหาที่อพาร์ตเม้นท์นุ่นก็ไม่อยู่ แล้วตอนนี้นุ่นอยู่ที่ไหนจ๊ะ?”“นุ่น...” หญิงสาวไปต่อแทบไม่ถูกทางเมื่ออีกฝ่ายยิงคำถามเรื่องที่อยู่ ได้แต่อึกอักอยู่พักหนึ่งเลยทีเดียว“ไม่เป็นไรจ้ะ นุ่นคงอยู่ในที่ ๆ นุ่นสบายใจแล้วไม่อยากบอกใครใช่มั้ยจ๊ะ ลีจะไม่ถามเซ้าซี้ล่ะ แต่นุ่นจ๊ะ...”เสียงปลายสายเริ่มสั่นเครือทำให้มัสมินเริ่มเกิดความไม่สบายใจว่าพัชชุลีนั้นเป็นอะไรกันแน่“ลี...ลีเป็นอะไร ลีร้องไห้ทำไม?”“คืองี้จ้ะนุ่น...ลี...ลีมีเรื่องไม่สบายใจ ลีไม่รู้จะปรึกษาใครดี แต่ลีอยากเจอนุ่นมาก นุ่นออกมาพบลีหน่อยได้มั้ย?”มัสมินเงียบไปอีกชั่วครู่ก่อนเสียงอีกฝ่ายจะดังขึ้น“ลีมีเรื่องที่...ลีไม่ค่อยสบายใจ ลีไม่มีใครเป็นที่ปรึกษาได้เลย นุ่นจ๋า

“โอ!...คุณมัสมินคนสวย ตอนแรกผมว่าจะรอให้ถึงที่ ๆ ผมจัดเตรียมไว้สำหรับเราสองคน แต่คิดอีกทีผมว่าในรถก็ไม่เลวสักเท่าไหร่หรอกนะ”“จะบ้ารึไง คุณคริสโทฟ! คณจะทำอะไรบ้า ๆ ที่นี่ไม่ได้นะ ถ้าฉันออกไปจากที่นี่ได้ฉันจะแจ้งตำรวจข้อหาที่คุณล่อลวงฉันมาแบบนี้!”ชายวัยกลางคนแถมตัวโตยิ้มโหดหื่น เขาทำเหมือนคำพูดนั้นเป็นเพียงสายลมพัดผ่านใบหูก่อนจะเลื่อนตัวเองไปนั่งข้าง ๆ ร่างบอบบางและโอบไหล่ของมัสมินไว้ด้วยแขนอันทรงพลัง หญิงสาวเบิกตาโพลงเมื่อเห็นไฟตัณหาคุโชนในดวงตาเจ้าเล่ห์คู่นั้น คนตัวเล็กกว่าพยายามขัดขืนด้วยการปัดแขนปลาหมึกของเขาออกไปทว่าก็ต้านทานเรี่ยวแรงของคนตัวใหญ่ไม่ได้อยู่ดี“อย่าปฏิเสธฉันเลยมัสมิน ฉันชอบเธอนะ ถึงฉันจะอายุขนาดนี้แล้วแต่ฉันก็ยังแข็งแรง และเชื่อเถอะว่าถ้าเธอยอมฉันแต่โดยดี เธอจะสบายไปตลอดชีวิต””ไม่! ไอ้บ้า! ปล่อยฉัน!”มัสมินกรีดร้องเมื่อคริสโทฟฉวยโอกาสฝังใบหน้าลงซุกไซ้ตรงซอกคอขาวเนียนอย่างบ้าคลั่ง เขาพูดถูก....ถึงแม้เขามีอายุเข้าวัยกลางคนแต่ก็ยังแข็งแรงกว่าเธอมากทว่าสัมผัสจาบจ้วงบนเบาะในห้องโดยสารก

ลอวเรนซ์ดึงมือของหญิงสาวมาบีบไว้แน่น เขาไมเคยโกรธอะไรมากมายขนาดนี้ มัสมินทำให้เขาสูญเสียการยับยั้งชั่งใจมาแล้วกี่ครั้งต่อกี่หน ครั้งนี้เขาจะทำให้เธอเจ็บจำและเจ็บปวดจนแทบกระอักเลยทีเดียว“แพศยา! คุณทำอะไรได้บ้างนอกจากปั่นหัวผู้ชายเล่น มิสลีบอกผมว่าคุณนัดไอ้แก่นั่นผ่านเธอ แล้วที่เห็นในรถเมื่อกี๊คุณกำลังจะขึ้นสวรรค์กับมันอยู่แล้ว กอดรัดกับมันขนาดนั้นยังจะมาแก้ตัวว่าไม่ได้คิดอะไร...อยากได้ประสบการณ์แปลกใหม่ในรถทำไมไม่บอกผม ผมสนองความอยากให้คุณตอนนี้ก็ยังได้ ไม่เห็นยากเย็นอะไรเลย!”ฉาด!!มืออีกข้างของหญิงสาวทำงานทันทีที่ชายหนุ่มปรามาสเธอสิ้นประโยคด้วยการตวัดลงไปบนใบหน้าคร้ามคมสุดแรงจากความโกรธสุดระงับ ร่างอรชรหูอื้อตาลายคิดได้อย่างเดียวว่าจะไม่ยอมให้เขาทำร้ายตัวตนของเธออีกต่อไป มัสมินกัดปากจนห้อเลือดในขณะที่ลอวเรนซ์ไล้ปลายนิ้วไปบนคางสากระคายซึ่งใบหน้านั้นจากเดิมสีแทนก็มีสีเข้มจัดขึ้นมาในทันใด“พวกคุณก็เหมือนกันหมด มีเงิน ร่ำรวย และไม่เคยเห็นคุณค่าของผู้หญิง ฉันยอมรับว่าฉันขายตัวเองให้กับเงินของพวกคุณไปแล้วครั้งหนึ่ง แต่จำไว้ว่ามันจะไม่มีครั้ง

“เกลียดผมให้มากเถอะ มิวซีอา! ยิ่งคุณเกลียดผมมากเท่าไหร่ ผมก็จะตอบแทนไปให้คุณมากเท่านั้น และอย่าได้แม้แต่คิดจะหนีจากลอวเรนซ์คนนี้ ร่างกายของคุณเป็นของผม และเชื่อเถอะว่า ผมจะกำหัวใจของคุณไว้ให้มันทุกข์ทรมานแสนสาหัสอย่างที่มันเคยเกิดกับคนที่รักคุณมาแล้ว!”“ปล่อยนุ่นไป ริค ได้โปรดเถอะค่ะ ปล่อยนุ่นไป นุ่นอยากกลับบ้าน”“ไม่! มิวซีอา...ผมไม่ต้องการให้คุณร้องขอแบบนี้ ขอความเมตตาจากผมสิ ร้องขอความเมตตาชีวิตของคุณ...”แต่เธอจะไม่ได้รับอิสรภาพอย่างที่เธอต้องการ...มัสมินรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้น สิ่งที่กำลังจะอุบัติในเบื้องหน้า นั่นคือเพลิงร้อนรุนแรงที่จะผลาญเผาเธอจนมอดไหม้เป็นจุล“นุ่นเกลียดคุณ...ฮื้อ...อา...ริค...นุ่นเกลียดคุณ”ร่างเล็กร้องไห้เสียงโหยแห้งเมื่อเขาไม่ปราณีต่อเรือนร่างบอบบางด้วยการปลดปล่อยตัวเองและชำแรกลงไปตรงใจกลางความเป็นสาวอย่างไม่ต้องเสียเวลาเล้าโลมอีกต่อไป แววตาของซาตานเต็มไปด้วยความหื่นกระหาย ไม่สนรอยกรีดจิกของปลายเล็บงามและรอยหยิกกัดจากเรียวปากอิ่มที่โต้ตอบกลับไปไม่เคยสำเร็จลอวเรนซ์ใช้