Semua Bab Forced to Marry the Cold-Hearted Billionaire: Bab 91 - Bab 100

Hindi kailanman nagsusuot si Greg ng guwantes, kahit sa pinakamalamig na panahon. Hindi naman siya tutol dito; ang totoo, walang nag-isip na maghanda ng simpleng pampatanggal lamig para sa kanya, para maibsan ang ginaw.Ngunit sa pagkakataong iyon, ang galanteng alok ng babae—ang pag-aalok ng init—ay may kakaibang epekto sa kanya.Isang tanong ang bumasag sa isip niya: Paano kaya nagkaganoon ang babaeng ito, na nagdadalang-tao habang nakakulong? Anong hirap ang tinamo niya?Tahimik na nagpatibay ang kanyang desisyon. Nangako siya sa sarili na aalamin agad kung sino ang may kagagawan ng ganitong malupit na kapalaran para sa kanya.Walang alinlangan, binuksan niya ang pinto ng sasakyan at, sa isang magalang ngunit matibay na tono, tinawag si Alec at Irina."Sir, Madam, sakay na po."Pumula ang mga pisngi ni Irina sa kanyang sinabi, ngunit mabilis din itong nakabawi at ngumiti nang maayos."Salamat."Habang nagmamaneho, napansin ni Irina na abala si Alec sa kanyang trabaho, abala sa pag-

Tumingin si Irina sa limang putahe na nasa harap niya, at ang kanyang ngiti ay lalong lumawak habang pinapaliguan siya ng hindi makapaniwalang saya."Grabe, ang bongga naman ng pagkain na 'to... paano ko mauubos lahat ito?" naisip niya, ngunit ang puso niya ay puno ng init.Ang malasakit sa likod ng pagkain ay nagbigay sa kanya ng pakiramdam na siya ay pinahahalagahan sa isang paraang hindi niya inaasahan.Habang bitbit ang takeout, hindi mapigilan ni Irina ang mapangiti habang papunta siya sa staff restaurant. Pagdating sa pinto, aksidenteng nabangga siya kay Duke at sa hindi kailanman nawawala niyang kasama, si Zeus."Aha! May bago ka na bang mayamang manliligaw, Irina?" pabirong tanong ni Duke, sabay akbay sa balikat ni Irina.Tumingin si Irina kay Duke at sumulyap sa kanya ng isang maliwanag na ngiti. Ang ngiti niyang iyon ay kasing liwanag ng araw, puno ng init, at nagbigay ng sorpresa kay Duke.Ito na ang pangalawang pagkakataon na nasilayan ni Duke ang ngiting iyon ni Irina. An

Agad na bumagsak si Zoey sa mga braso ni Alec, ang mga mata niyang puno ng luha ay tumingin sa kanya. "Young Master..." ang iyak niya, ang boses ay halos isang bulong.Nakatayo si Irina, hindi makapagsalita, hindi makapaniwala sa nangyayari sa harap niya.Ang titig ni Alec ay malamig, parang matalim na talim ng pangil, habang pinagmumulan ng matinding galit ang kanyang mga mata kay Irina.Sa likod ni Alec ay ang mga nakatatandang miyembro ng mga Beaufort—ang matandang patriarch at matriarch ng pamilya, kasama ang iba pang mga tao na hindi kilala ni Irina. Ngunit may isa siyang pamilyar na mukha sa kanilang kalagitnaan.Si Duke."B-Beaufort... Mr. Beaufort," paika-ika si Irina, halatang nahirapan at kinakabahan. "I... hindi ko sinasadya... Inutusan ako ni Zoey na pumunta sa silid ni auntie. Akala ko... gusto niyang manggulo kay auntie…” ang mga salita niya ay magulo at puno ng pagkalito at takot.Tahimik ang boses ni Alec, ngunit may malamig na tono na hindi pwedeng palampasin. "Inutus

Nararamdaman ni Zoey ang matinding pagkakababa sa sarili, at halos maglaho siya sa bisig ni Alec. Bahagya pang nanginginig ang kanyang mga kamay at hindi niya magawang itaas ang kanyang tingin.Samantalang si Alec ay nanatiling kalmado at matatag. Isang bahagyang ngiti ang bumalot sa kanyang mukha habang kaharap ang kanyang lolo, ngunit ang kanyang mga salita ay may halong diin.“Grandpa, buntis si Zoey. Tigilan mo na ang paninigaw sa kanya. Kung magpapatuloy ka, baka matakot ang apo mong nasa sinapupunan niya.”Nanatili lamang si Don Hugo na nakatikom ang labi.Nagpatuloy si Alec, ang kanyang boses ay nanatiling matatag ngunit puno ng determinasyon.“Ang dahilan kung bakit ko siya dinala sa harap ng ospital upang makilala mo ay simple lamang: upang ipaalam sa'yo at bigyan ka ng oras para maghanda. Ang babaeng pinili kong pakasalan sa buhay na ito ay siya.” Hinigpitan niya ang hawak kay Zoey at madiing idineklarang, “Si Zoey.”Ang bigat ng kanyang pananalita ay hindi na iniwan ng puwa

Lumapit si Mrs. Beaufort upang aliwin si Amalia. "Manugang, si Alexander ay nasa ibang bansa pa. Kapag natapos na ang kanyang mga gawain, babalik siya at pakakasalan ka. Pagkatapos ng kasal, magiging opisyal kang manugang namin. Maaari mo bang tawagin akong mom?"Tumingin si Amalia sa matandang babae ng may mga luhang pumapatak sa kanyang mga mata at mahina nitong sinabi, "Mom...""Good," sagot ni Mrs. Beaufort, ang tinig ay malambot at puno ng pagmamahal. "Ingatan mo ang iyong sarili, at gaganda ang iyong kalusugan. Alam kong gagaling ka, tiyak." Hinagkan niya si Amalia ng mahigpit, ibinibigay ang kaunting aliw na kaya niya.Mula sa kanyang kinalalagyan sa labas ng bintana, si Irina, na lihim na naninilip sa loob ng kwarto, ay nakaramdam ng matinding lungkot habang pinapanood ang tagpong iyon.Napakahirap ng pinagdaanan ni Amalia. Noong kabataan niya, pinaniwala siya at ginamit ng iba, kaya napilitan siyang sundan si Alexander, ang panganay na anak ng pamilya Beaufort. Noong una, hin