Semua Bab Forced to Marry the Cold-Hearted Billionaire: Bab 1021 - Bab 1030

Agad na nagsalita si Alexander, “Tama! Lolo! Kahit pa inupahan ni Gia ang lalaking iyon para ibintang si Irina, paano naman ang lalaking naka-itim pagkatapos? Paulit-ulit kaming ginulo ng lalaking iyon, at dahil kay Irina, nasaktan pa si Wendy!”Bago pa makapagsalita ang iba, biglang umalingawngaw ang malinaw at galit na boses ng isang bata.“Walang kinalaman ang pagkakabugbog niya sa nanay ko! Bakit hindi mo sisihin ang sarili mo, Alexander! Kapag sinaktan mo ang nanay ko, tatapakan talaga kita hanggang mamatay!”Si Anri iyon.Ang anim na taong gulang na batang babae na nanahimik sa buong oras ay sa wakas nagsalita.Bagama’t bata pa, sanay na siyang magbasa ng ekspresyon ng mga tao. Hindi siya sumingit kanina dahil ramdam niyang totoong ipinagtatanggol ni Don Pablo ang kanyang ina at lola.Ngunit ngayon, nang makita niyang sinusubukan ng sarili niyang lolo na dungisan ang pangalan ng kanyang ina, hindi na niya kayang manahimik.Napatigil si Alexander sa gulat. “Anri, anak ka ng tata

Tumingin si Don Pablo sa sarili niyang anak, ang mga mata’y nababalutan ng luha.“Irene…”“Pakiusap, huwag mo akong tawagin niyan,” malamig na sabi ni Irene. “Nakakadiri pakinggan.”“Limampung taong gulang na ako ngayong taon. At alam mo ba kung kailan ako unang tinawag na Irene? Habang hinahabol ako na parang pulubi—at mas masahol pa, sinipa palabas ng bahay ng sarili mong tauhan.”“Hinding-hindi ko na kailangan ang palayaw noong bata pa ako,” patuloy niya, walang emosyon. “Sa ngayon, nasusuka lang ako kapag naririnig ko ’yan.”“Tita…” maingat na tawag ni Marco. “Lolo…”“Marco,” marahang putol ni Irene sa kanya.Nanatiling kalmado ang kanyang mukha.“Hindi ko kailanman itinanggi na pamangkin kita,” sabi niya. “Iyon ay dahil hindi mo ako kailanman sinaktan—at dahil tunay tayong magkadugo. Pero iba ang lolo mo. Alam ko kung ano ang gusto mong sabihin,” dugtong niya.“Na pumunta siya rito ngayon para sa akin at kay Irina.”“Pero naisip mo na ba ito?” deretsong tumingin si Irene kay Marc

Tumingin si Alec kay Anri muli.“Anri, kanina ka lang ba tumatawag kay Greg, hinahanap siya para dakpin ang mga tao?”Tumalikod si Anri ng matigas ang ulo.“Hindi ko gustong kausapin ang salbaheng iyan!”Hindi nagalit si Alec. Kinuha lang niya ang kanyang telepono at tumawag sa isang numero. Halos agad na sumagot ang kabilang linya.Malinaw na dumating ang boses ni Greg.“Pang-apat na Ginoo.”“Pumasok ka,” mahinahong wika ni Alec. “Dalhin ang lahat ng dokumento.”“Opo, Pang-apat na Ginoo.”Hindi nagtagal, dumating si Greg. Halos kaagad na pumasok sa loob ng restawran. Nang makita ang eksena—ang iba ay napatitig, ang iba’y kalmado, may ilan na determinado, at ang iba nama’y parang mga talunang preso—walang kinis na sorpresa si Greg. Parang alam na niya kung paano aabutin ng pangyayari ang ganitong kinalabasan.Diretso siyang lumapit kay Alec at iniabot ang isang briefcase.“Pang-apat na Ginoo, nandito na lahat.”“Mm.”Binuksan ni Alec ang briefcase at maingat na sinuri ang laman nito.

Tahimik na nanatili si Alexander.Pito na taon nang patay si Amalia. Sa pitong taon na iyon, hindi niya kailanman binisita ang puntod nito. Una, dahil malinaw na ipinagbawal sa kanya ni Alec ang pumunta. Pangalawa, dahil kung bibisita siya sa puntod ni Amalia, hindi ito ikatutuwa ni Wendy.Nagkaroon lamang ng isang pagkakataon—sa ikasandaan araw mula nang ilibing si Amalia—nang maingat na imungkahi ni Alexander na bisitahin siya.Agad na humagulgol si Wendy. “Patay na siya, at iniisip mo pa rin siya? Talaga bang nagmahal ka sa kanya?”“Patay man si Amalia, tinalo niya ako! Ang imperyong pinagpaguran nating buuin ay napunta sa anak niya! At kami naman? Patay na ang lahat ng aming anak! Ngayon, isa na lang akong nag-iisang matandang babae. Iiwan mo ba ang buhay para magluksa sa patay?”“Alexander, alam mo ba kung gaano karami ang isinakripisyo ko para sa iyo?! Noong mga araw sa isla, pinayagan kitang gamitan ng iyong alindog kay Amalia para mailigtas ang sarili mo! Alam mo ba kung gaano

Naantig din si Zeus.“Duke… ang tagal na. Ang dami mong pagbabago.”Tatlong buwan na ang nakalipas mula nang makausap ni Duke si Zeus sa telepono, pero hindi pa sila nagkita nang harapan. Ito ang unang pagkakataon sa loob ng pitong taon na nagkaharap sila.“Galit ka ba sa akin?” tanong ni Zeus nang mahina.Ngumiti si Duke. “Galit sa’yo? Bakit naman?”Lumihis ang tingin ni Zeus kay Irina.Sa sandaling iyon, nakaupo sina Irina, Anri, at Alec sa sofa, magkatabi. Maamo at kalmado ang ekspresyon ni Irina. Si Anri, sa kabilang banda, nakatingin nang malapad ang mga mata sa tatlong lalaking nakatayo sa pintuan.Kilala niya silang lahat. Lahat sila’y tila malapit sa kanyang ina. Bukod pa rito, sa pribadong kuwartong ito, tanging siya at ang kanyang ina lamang ang kababaihan. Ang natitirang apat na tao ay mga lalaki.Nandoon ang kanyang tiyo. Nandoon ang kanyang pinsan. May isa ring tila labis ang paghanga sa kanyang ina. At nandoon rin ang kanyang ama…Ah!Tahimik na sumulyap si Anri sa kanya