All Chapters of Forced to Marry the Cold-Hearted Billionaire: Chapter 981 - Chapter 990

Lumiko si Irina upang harapin ang lalaking may hawak sa kanya sa kanyang mga braso.Luma ang kanyang suit, at ang hairstyle niya ay sabay na rustic at flashy. Mukhang dalawampu’t pito o dalawampu’t walo siya, pero may namumukod-tanging beer belly na agad nakakatawag-pansin.Nakita na ni Irina ang mga lalaking katulad niya—libong milya ang layo sa probinsya. Mga lokal na tycoon, medyo maimpluwensya, pero lubhang walang urbanidad. Hindi talaga sila tunay na mayaman—marahil ay may sampu o daang milyong halaga lamang—pero nagpapakita ng aura na para bang sila ang nagmamay-ari ng mundo.Kung hindi siya nagkakamali, kabilang ang lalaking ito sa ganitong uri.Hindi lang iyon—may kabilugan ang kilos niya, medyo oily at bahagyang effeminate ang dating.Diyos ko! Iba ang pakiramdam ni Irina; parang susuka na siya sa tindi ng pagkasuklam.“Sino ka ba?! Paano mo nalaman na nandito ako?!”Naghalo ang takot at galit sa kanyang dibdib. Bigla niyang na-realize na tuluyan na siyang nahulog sa bitag.S

Hindi pa niya naranasan sa buong buhay niya ang ganitong kabiguan at kawalang-pag-asa.Mahigit isang taon na ang lumipas mula nang bumalik siya sa syudad kasama sina Anri at Alec, at naging payapa at walang-alalang ang kanyang mga araw, malayo sa anumang banta.Hindi lang iyon—nakabuo pa siya ng ilang kaibigan.Sa kanyang libreng oras, tahimik niyang iniimbestigahan ang kapalaran ni Dahlia—buhay pa ba o patay.Matagal na rin siyang hindi nakaramdam ng anino ng krisis.Ngunit sa sandaling ito, isang malakas na pakiramdam ng panganib ang dumaloy sa buong katawan ni Irina.Dahan-dahang lumamig ang kanyang puso.Ngunit, kung ihahambing sa kanyang sarili anim na taon na ang nakalipas—o kahit isang taon na ang nakalipas—mas kalmado na si Irina ngayon.Pagkatapos ng lahat, asawa siya ni Alec.Ang disiplina at tiyagang natutunan mula sa kanya ay sapat na upang harapin ang sitwasyon.Kahit na matalo siya sa laban, hindi niya kailanman maaalis ang kanyang dangal.Bagaman naguguluhan ang kanyang

Lubos na kaguluhan ang bumalot sa paligid.Hindi napigilan ni Irina na mapangisi nang malamig.“Irina… a-anak, anong… anong nangyayari?” tanong ni Irene habang tinitingnan ang anak niyang nakakabahalang kalmado.Isang bakas ng lumbay na hindi naitago ang sumilay sa mukha ni Irina. “Ma, ayos lang ako. May mga bagay talagang nakatakda nang mangyari—hindi natin sila maiiwasan. Sa mundong ito, may mga taong naniniwalang ako at ang anak ko ay isinilang para lang magdusa.”“May mga taong ni minsan ay hindi naging lehitimo, pero sila pa ang naniniwalang kami ang dapat itapon. Pilit nilang inaangkin ang mga bagay na hindi naman kailanman naging kanila.”“Kung gano’n…” bahagyang kumurba ang mga labi ni Irina. “Hayaan mo na silang magbanggaan.”“Pinakamasama na ang mangyari—mawawala lang sa akin ang lahat… muli.”Hindi lubos na naunawaan ni Irene ang sinasabi ng kanyang anak, ngunit may isang bagay siyang tiyak na alam: palaging matatag si Irina.Noong labindalawang taong gulang pa lamang ito

Matibay ang paniniwala ng mga pulis sa nangyari.Ngunit wala silang nahanap na ebidensya na ikinakabit si Irina sa lalaking nakaitim bilang kasabwat.Kinuwestiyon nila ang lahat sa lobby, ngunit walang makapagbigay ng malinaw na sagot.May ilang batang babae na nag-aatubili, nauutal sandali, at pagkatapos ay umiling na lang.Sa totoo lang, may ilan na gustong magsalita. Ramdam nila na inosente si Irina. Pero kulang sila sa tapang. Malabo pa rin ang sitwasyon, at kahit subukan nilang linawin ang nangyari, maaari pa rin silang maging target ng batikos ng publiko.Mas ligtas ang manahimik.Dahil walang matibay na ebidensya, wala nang magagawa ang mga pulis kundi dalhin ang nasugatang lalaki sa ospital at ilunsad ang paghahanap sa suspek na nakaitim.Tungkol naman kay Irina, natural lang na hindi nila siya inaresto.Nang makita ang kanyang anak na nakatayo nang ligtas, agad na napaiyak si Irene sa ginhawa.“Irina, sobrang nag-alala ang Mama!”Umiling nang dahan-dahan si Irina.“Ayos lang,

Karapat-dapat siyang tawaging hari na sumakop sa buong South City.Hindi nakapagtaka na mula sa pagiging isang itinatakas na anak na hindi lehitimo, siya’y nakabangon, nagbago ang lahat ng hierarchy sa isang iglap, at ngayon ay nakatayo sa itaas ng lahat.Isang lalaking ganito ay milyong beses na mas mahusay kaysa sa matabang, luma, at walang kwentang probinsyanong simp.Hindi—isang daang libong beses na mas mahusay.Kahit ibigay pa kay Gia ang dalawang daang milyong yuan, hindi pa rin niya pipiliin ang ganoong walang kwentang simp.Kung siya—Gia—ay kailanman magpapakasal, pipiliin niya ang isang lalaking ganito.Isang tunay na dragon sa gitna ng mga lalaki.At ngayon, ang lalaking ito ay nakaupo sa parehong pribadong silid sa kanya.Sobrang lapit nila na maririnig niya ang sariling tibok ng puso.Hindi pa isang buwan mula nang bumalik sa bansa, at sa wakas ay nakaupo na siya sa parehong mesa kay Alec.Napakaganda.Ha.Marahil ngayong araw, maaari rin niyang mapasok ang kama ni Alec.