All Chapters of Forced to Marry the Cold-Hearted Billionaire: Chapter 1031 - Chapter 1040

Bahagyang naaninag ang boses ng lalaki sa saradong pinto—magaspang at hindi malinaw.Sinundan ni Irina ang tunog at huminto sa labas ng study. Doon, mas malinaw na niyang narinig ang tinig niya. Lumabas na si Alec ay nasa telepono. Hindi niya marinig ang boses ng kausap—tanging mga maikli at maingat na sagot lamang ang kanyang narinig.“Okay, naiintindihan ko. Kung kulang ang halaga, pag-uusapan natin muli sa Lunes.”“…Hmm?”“Bumili ka para sa kanya? Hindi naman siya kulang sa regalo.”“Okay. Sige, puntahan mo bukas.”“At maging maingat ka sa pinsan mo. Hindi niya ito basta-basta palalampasin, pero huwag kang matakot sa kanya. Ang Beaufort Group ang bahala sa lahat. Mag-focus ka na lang sa trabaho. Pagkatapos ng lahat, pinsan mo lang naman siya.”“…Kung sa tingin mo ay tama na dalhin ang mga magulang mo, dalhin mo na lang.”“Wala nang iba. Ipe-pend ko na ito.”Malamig at halos walang emosyon ang tono niya—pero alam ni Irina na ito ang pinakamalaking kapatawaran na kayang ipakita ni Al

Ngunit pag-iisipin niya ngayon, talagang nakakatakot kung gaano siya naging walang muwang kahapon. Hindi pa niya naayos ang mga bagay-bagay bago umuwi, tapos gumawa pa ng napakalaking eksena sa harap niya.Dumikit siya sa kanyang braso, umiikot at nagkunwaring patay. Kahit anong tawag niya o biro sa kanya, ayaw niyang tumugon, nagpapatuloy sa pagpapanggap na tulog.Sa anumang kaso, hindi naman siya kasing malupit niya—hindi siya gasgasin ng ganoon.Sa simula, nagkukunwari lang siyang natutulog. Kalaunan, tunay siyang nahulog sa malalim at mabigat na antok. Pagkatapos ng buong gabing hindi siya nakatulog, ganap siyang pagod.Gabing iyon, natulog siya ng mahimbing—payapa, at halos matamis pa. Sobrang mahimbing ng tulog niya, na hindi niya alam kung kailan siya bumangon sa umaga, o kung kailan umalis ang kanyang asawa kasama si Anri.Talagang mahimbing ang tulog niya. Walang sinumang nagising sa kanya para mag-almusal.Nang dalhin ni Alec si Anri nang umaga iyon, iniutos niya kay Yaya Ne

Sa wakas ay binitiwan ni Zeus si Yvonne.Agad itong napaatras at muntik pang matumba sa tabi ni Zian. Kasabay nito, nagmamadaling lumapit si Yngrid upang alalayan ang kanyang kapatid. Ang tatlo ay nagsama-samang tumitig nang may matinding galit kina Zeus at Irina.“Talagang ang lalakas ng loob n’yo,” malamig na panunuya ni Yngrid. “Lihim na nagkikita pa kayo rito mismo sa Altamirano Group?”Tinigan siya ni Irina nang walang emosyon. “Teritoryo na ito ng kapatid ko ngayon. Nandito ba kayo para manggulo?”Isang matinis na tawa ang pinakawalan ni Yngrid. “Irina, huwag kang masyadong mang-ipit. Itinulak mo na sa bingit ang kapatid ko at ang bayaw ko—bawal ba kaming maningil?”“Itinulak sa bingit?” kalmadong tugon ni Irina. “Pinasok ko ba ang bahay n’yo?” “O inagaw ko ba ang personal n’yong ari-arian?”Natahimik si Yngrid.Sa sandaling iyon, galit na singhal ni Zian, “Hindi mo nga inagaw ang personal naming ari-arian—pero ninakaw mo ang Altamirano Group ko! Sa isang gabi lang, napunta an

Sinabi ni Zeus, “Matagal nang magkaibigan ang mga Jones sa Kyoto. Noon, balak ni Jiggo na pakasalan ang anak na babae pero nasira ang lahat dahil sa isa sa mga kaibigan ni Irina.”“Ano ang sinabi nila?” tanong ni Alec.“Sinabi nila na ang kaibigan ni Irina ay isang mistres,” ipinagpatuloy ni Zeus. “Sabi nila, pare-pareho lang ang mga ganitong tao—wala nang iba kundi basura.”Pinisil niya ang kanyang panga sa galit. “Noon, nasa sanatorium ako at hindi ko mahanap ang anumang matibay na ebidensya. Pero kung iisipin ko ngayon… ang hipag ko ay mula sa mga Jones sa Kyoto, at pati si Yngrid… parang mabangis na aso.”Doon, biglang napasabi si Irina ng malamig na tawa. “Talagang baliktad ang kanilang prioridad,” wika niya. “Gaano nga ba kalupit ang ginawa kay Sister Shan, para mailarawan siya nang ganito?”Namutla si Zeus. “Sister Shan?”“Oo,” mahinang sagot ni Irina. “Hindi pa rin alam kung nasaan siya…”Bigla, tumunog ang telepono ni Alec. Kinuha niya ito at sumilip sa screen—ang tumat

Pinapalala ng banayad na ambon ang kalungkutan sa libingan ni Amalia.Sa harap ng itim na lapida, nakadapa ang isang lalaki sa gitna ng lasing na stupor—si Paolo.May nakalapag na malaking bouquet ng bulaklak sa harap niya. Nabasa ng banayad na ulan ang mga ito, kaya naman tila mas maliwanag ang mga kulay, ngunit dala ng kanilang malamig na tinig ang napakatinding lungkot.Ang mga bulaklak ay dati mismo sa kamay ni Paolo. Kitang-kita na mahigpit niya itong niyakap, tila ayaw pakawalan, ngunit nang iikot siya ng bodyguard, bumitaw ang kanyang hawak.Ngayon, ang bouquet ay nakalatag sa itim na marmol, mas lalong mukhang malungkot at abandonado.Nakahiga sa ibaba ng hagdan si Alexander, pinapanood ang eksena habang lalong lumulubog ang isip niya sa pagkalito.“Bakit siya pupunta sa libingan ni Amalia? Sino itong lalaki?” Ang puso ni Wendy ay puno na ng kaba.Bilang babae, mas likas sa kanya ang pagiging sensitibo.Bigla niyang naalala—tuwing nagpapahirap si Paolo sa kanya at kay Alexande