All Chapters of Forced to Marry the Cold-Hearted Billionaire: Chapter 1011 - Chapter 1020

“Tita Wendy, hello,” magalang na bati si Gia mula sa likuran.“Oh, anak ko,” mainit na tugon ni Wendy. “Narinig ko mula sa Beaufort Group na kakapirma mo lang ng kontrata kay Alec. Ngayon, kayo dalawa ay may kooperatibong pakikipagtulungan—napakaganda.”Halos tuwiran ang kanyang mga salita kay Irina.Dumaan ang isang alon ng kahihiyan sa dibdib nina Irina at ng kanyang ina, si Irene.Ngunit nanatiling composed si Irina. Ang kanyang puso ay sira na nang tuluyan. Alam niya eksakto kung bakit siya narito ngayon—upang tiisin ang isa pang kahihiyan.Kaya ano kung siya’y pinahihirapan? Dati na niyang naranasan ang ganito. Wala na itong kabuluhan ngayon. Basta’t ligtas si Anri, at ligtas ang kanyang ina, sapat na iyon.Nang bumaba ang kanyang inaasahan, tuluyan na siyang nakapagpahinga. Nakapagsalita pa siya kay Alec na halos tila magaan at casual ang tono.“Alec,” banayad niyang wika, “talaga, wala akong pakialam kung hahawakan mo ang kamay ni Gia ngayon. Talaga, wala.”“Kung hindi mo

Sa wakas, nagsalita siya.Muling tumingin si Alec kay Irina. Nanatili siyang kalmado, ang mukha’y payapa, walang bakas ng pagyanig o takot.Inilibot niya ang tingin sa lahat ng naroon, sinusuri ang sari-saring reaksiyon sa silid.Si Alexander at Wendy ay may mga mukhang puno ng kumpiyansa, wari bang hawak na nila ang lahat—parang tapos na ang laban bago pa man ito magsimula.Sa tabi nila, sina Jenina at Gia—mag-ina—halos hindi na maitago ang kanilang kasabikan, tuwa, at lantad na pagmamataas. Kahit gaano pa nila pigilan, malinaw pa ring halata.Nakaupo naman sa kabilang panig si Marco. Lubos siyang natigilan.“Ito… paano nangyari ito?” nauutal niyang sabi, nanginginig ang tinig. “Sa ugali ni Irina, paanong magkakaroon siya ng mga lalaki sa labas? Imposible iyon.”“Sa loob ng anim na taon na siya’y nagtatago, kasama niya si Zeus, pero parang magkapatid lang sila. Hindi sila lumagpas sa hangganan—kahit minsan.”“Ngayong sa wakas ay maayos na at masaya na ang buhay niya, paanong bigla s

“Pagkatapos ng lahat,” patuloy ni Gia nang mahinahon, “ang ina ni Mrs. Beaufort ay matagal nang nakatali kay aking lolo mula pagkabata—kahit na inialay niya mismo ang kanyang apelyido sa kanya.”“Sa tingin ko, kahit malapit kami ng aking ina at ng aking lolo, kahit papaano… hindi namin pinagsasaluhan ang apelyidong iyon.”“Pero ang isang… ganitong babae, para talagang—”Sinadyang hindi tinapos ni Gia ang pangungusap.Nanatiling kalmado ang kanyang mukha, maingat ang bawat salita—matino, ngunit may nakalilinlang na inosenteng anyo. Parang ganap siyang nakahiwalay sa sitwasyon, isang tagamasid na nakarating lang sa mga pangyayaring ito sa pamamagitan ng pagkakataon.Bahagya siyang umiling, saka tumingin kay Don Pablo nang may inosenteng paningin.“Hayaan nating magsalita ang aking lolo tungkol dito.”“Lolo?” mahinahong tawag ni Gia.Itinaas ni Don Pablo ang kanyang mga talukap at tumingin sa kanya.Agad na lumapit si Gia nang may katiyakan at pag-aalalay.“Lolo, huwag kang matakot. Nand

Si Marco, nakatayo sa tabi niya, ay mahinang murmura, “Lolo…”Tumahimik si Gia.Nagpalitan ng tingin sina Irina at ang kanyang ina. Wala silang ideya kung ano talaga ang balak ng matanda.Muling nagsalita si Jenina, puno ng pag-aalala ang tinig. “Uncle, ano po ang sinabi ninyo kanina? Kayo—”“Sinabi ko,” pumasok sa usapan ang Don Pablo, matatag ang tinig, “na ang anak kong si Irene ay hindi kailanman nagnais na kilalanin ako. Hindi niya kailanman akong tinawag na ‘Ama.’”“Mahigit isang buwan na ang lumipas, at sa wakas ay napadpad siya sa pintuan ng mga Allegre—at itinaboy mo siya!”Parang nahulog sa yelong kailaliman ang puso ni Jenina. Kahit ganoon, hindi pa rin siya makapaniwala. Mula pagkabata hanggang sa pagtanda, sa loob ng dekada, palaging pinapalad ng matanda—ang kanyang tiyuhin—ang kanyang pamangkin, habang halos walang anumang pagtingin o pagmamahal para sa sariling anak.Ano ba talaga ang balak ng tiyuhin niya ngayon?“Hindi mo lang itinaboy si Irene mula sa pintuan ko,”

Napatigil si Jenina, tila tinamaan ng kidlat. Ganoon din si Gia, nanigas sa kinatatayuan.“Magsalita ka!” biglang sigaw ni Marco. “Paano ninyong binalangkas ang tiyahin ko at ang pinsan ko? Ilabas ninyo ang buong katotohanan!”Ang masigawan nang ganoon ng isang nakababata ay isang matinding kahihiyan para kay Jenina. Hindi niya namalayang napatingin siya kina Alexander at sa asawa nito.Si Wendy ay nakatayo roon, lubos na nabigla, samantalang bakas sa mukha ni Alexander ang matinding pag-aalala.Agad na naunawaan ni Jenina—sa araw na ito, sa ilalim ng matinding presyon ng Don Pablo, wala siyang maaasahan. Kahit pa nais siyang tulungan ni Alexander dahil sa dating samahan, hinding-hindi iyon pahihintulutan ng matriarka ng mga Beaufort.Sa sandaling ito, wala nang ibang pagpipilian si Jenina kundi harapin ang realidad.Nanginginig ang tinig niya nang tanungin niya ang Don Pablo, “Uncle… kayo… nitong mga nakaraang araw ay parang lutang, walang pakialam sa mga bagay sa mundo, mahina ang k