All Chapters of Forced to Marry the Cold-Hearted Billionaire: Chapter 991 - Chapter 1000

Hindi nagsalita si Paolo. Parang nabibiyak ang puso niya, at unti-unting lumitaw ang bahagyang pamumula sa kanyang mga mata.Matapos ang ilang sandali ng katahimikan, tahimik siyang tumango kay Anri at mababa, matatag na tinig ang naglabas, “Okay. Makikinig si Uncle sa’yo. Mula ngayon, mababait na ako, ‘sige?”Tumango si Anri. “Okay.”“Umakyat ka na sa loob at maupo sandali. Kailangan ni Uncle at Mommy na mag-usap ng kaunti,” malumanay na sabi ni Paolo.Masunurin, sumunod si Anri at pumasok sa kotse.Sa labas ng sasakyan, humarap si Irina kay Paolo. Malamig at matalim ang tingin niya, halatang galit. “Kailan ka dumating dito?”“Mesa-hanggang isang oras na rin akong naghihintay dito. Nakita ko lang si Anri—”“Hinihingi ko, kailan ka palihim na pumasok sa syudad!” putol ni Irina nang matindi.Bahagyang ngumiti si Paolo. “Matapos makatakas sa isla, lumipad ako sa ibang bansa. Ibenta ko ang mga ari-arian ko sa mababang halaga, binili ang kailangan ko sa Middle East, at saka dumating

Nang marinig ni Duke ang tanong ni Irina, natigilan din siya sandali.“Hindi… hindi ikaw?” sabi niya. “Kung gano’n, pinsan ko ba? Pero parang hindi rin tama. Kahit pa gusto ng pinsan ko na maglipat ng isang milyon kay Mia, ipapadaan niya iyon kay Greg o ibibigay sa akin para ako ang mag-abot.”Nanahimik si Irina.Sigurado siyang hindi si Alec ang naglipat ng isang milyong iyon kay Mia.Bigla, may isang alaala ang sumulpot sa isip niya.Mahigit isang oras na ang nakalipas nang maghiwalay sila ni Paolo. Bago siya umalis, sinabi nitong pupuntahan daw niya ang kanyang munting pamangkin.Noon, inakala ni Irina na si Anri ang tinutukoy nito.Ngayon niya lang naintindihan.Mercadejas ang apelyido ni Paolo. Mercadejas din ang apelyido ni Mia. Si Mia ay anak ni Hector.Hindi ba’t pamangkin nga iyon ni Paolo?Mahinang nagsalita si Irina sa telepono. “Hindi iyon ang pinsan mo. At hindi rin ako. Sa tingin ko… alam ko na kung sino.”Matagal na katahimikan ang bumalot sa kabilang linya.Sa wakas,

Hindi na nag-abala si Duke sa kahit anong teknik sa pakikipaglaban. Sa halip, pinakawalan niya ang sunod-sunod at mababangis na suntok kay Paolo.Sa loob ng ilang sandali, napilitan si Paolo na umatras, tinatablan ng walang tigil na pag-atake ni Duke.Sa likuran nila, umiiyak na sumigaw si Mia, “Duke, huwag mong saktan ang Uncle!”“Uncle, Uncle, nakikiusap po ako—tama na! Mabuti po sa akin si Duke. Wala po siyang ginawang masama sa akin. Uncle, tama na po, pakiusap!”Nagpang-abot ang dalawang lalaki ng mararahas at mabibigat na suntok, bawat tama ay puno ng galit at poot.“Putang ina! Kaya kitang durugin na parang langgam! Kapag hindi ka bumitaw, sisipain kita hanggang mamatay ka!” sigaw ni Paolo.“Paolo, lalaki ka ba talaga?!” sigaw pabalik ni Duke. “Sa tingin mo dahil palaboy ka na, puwede ka nang basta sumugod sa syudad at guluhin si Irina? Iyan ba ang tawag mo sa pagmamahal? Alam mo ba ang pinagdaanan niya? Anim na taon siyang tumakas, isinugal ang buhay niya para lang magkaroon

Tumawa si Irina. “Ikaw na pasaway—miss mo na ba si Daddy?”“Oo! Mom, miss mo rin ba si Daddy?” Pang-iyak na nakangisi si Anri. “Hindi ka yata makakatulog ng isang gabi nang hindi ka niya niyayakap.”Kumirot ang puso ni Irina. Ngunit sa ibabaw, ngumiti siya at magaan na sinabi, “Pasaway ka talaga—naiintindihan mo ang lola mo ng sobra.”“Siyempre!” sagot ni Anri na mayabang.“Pero ngayon ay kaarawan ni Grandma,” mahinang sabi ni Irina. “Kaya kahit miss ko si Daddy, kailangan pa rin nating manatili rito kasama si Grandma ngayong gabi.”Napanganga si Anri. “Ha? Kaarawan ni Grandma ngayon?”Tumango si Irina. “Matagal nang nagsumikap ang grandma mo sa buhay niya. Maraming taon siyang naging pulubi at hindi kailanman nagkaroon ng maayos na kaarawan. Ang gusto niya ngayong gabi ay nandito tayo tatlo kasama siya.”Huminto sandali at idinagdag niya nang mahinahon, “Pero sa kasamaang palad, may meeting si Daddy sa trabaho ngayon. Kung uuwi tayo, kailangan muna kitang dalhin pauwi—at mag-iisa ka

Tahimik na pinagmamasdan ni Alec ang babae na kanyang hinanap sa loob ng anim na taon. Walang iba sa mga mata nito kundi malamig at matatag na determinasyon. Matibay siya. Katulad noong pitong taon na ang nakakaraan—nang hatakin niya ang napakalaking bag na gawa sa balat ng ahas, hindi alintana ang kahit ano, pati na ang kanyang sariling buhay, at sumugod sa kasal niya kay Zoey upang pigilan ang seremonya.Noong panahong iyon, walang takot siya sa panganib ng buhay at kamatayan. Tunay na matatag. At ngayon, ganoon pa rin siya, walang takot, matatag. Ngunit sa pagkakataong ito, magkasalungat ang kanilang mga layunin.Noong nakaraan, nais niyang pakasalan siya. Ngayon, gusto niyang makipaghiwalay, walang kahit kaunting pag-aalinlangan. Hindi siya umiyak. Hindi siya umatras. Tanging determinasyon ang namamayani. At kalupitan.Doon lamang tunay na naunawaan ni Alec. Hindi na siya ang parehong babae na nakita niya anim na taon na ang nakalipas. Bagamat kalmado noon, at kalmado rin ngayon,