جميع فصول : الفصل -الفصل 20

Nang marinig ang balita, isang matinding kalungkutan ang bumalot kay Irina.Mag-asawa sila ni Alec sa pangalan lamang, ngunit ang kanilang relasyon ay higit pa sa pagiging magkasama—mas mailalarawan pa ito bilang dalawang estranghero na nagkatawang magkalapit. At ngayon, ang fiance ni Alec ay walang iba kundi ang kanyang mortal na kaaway.Oo, kaaway.Hanggang ngayon, hindi pa rin niya alam ang tunay na pangyayari sa pagkamatay ng kanyang ina. Tinutok niyang tuklasin ang katotohanan, ngunit wala siyang sapat na pera upang makabalik sa kanilang tahanan—at mas lalala pa ang sitwasyon, siya ay buntis.Wala siyang magagawa sa mga sandaling iyon. Ang tanging magagawa lamang niya ay magtiis.Si Cassandra ay mabilis na sumampa sa hagdan, kinuha ang kamay ni Nicholas at nagsimulang magtanong nang may kasabikan."Hon, seryoso ka ba? Talaga bang magpapagawa ng engagement party si Mr. Beaufort? Hindi ba’t kailangan muna nilang magtagpo ang mga pamilya? Totoo bang aprubado ng lolo at ng ama ni Ale

Irina was taken aback.She suddenly remembered—it was the engagement party of Alec and Zoey. Dalawang araw na ang nakalipas nang bisitahin ni Irina ang pamilya Jin upang magbayad ng utang, at narinig niyang binanggit ni Cassandra ito. Ngayon, narito siya, nakatayo at nakatingin kay Zoey. Nakasuot ng isang napakagandang gown pangkasal, may kumikislap na kwintas na diyamante, mga hikaw na ka-match at isang malupit na korona ng mga bulaklak, si Zoey ay mukhang isang diwata. Hindi maikakaila, siya ang sentro ng lahat ng pansin sa okasyong ito.Pero paano siya? Anong ginagawa niya rito?Dumako ang mata ni Irina sa suot niyang damit. Ang puting shirt niya ay madungis ng alikabok ng ladrilyo, at ang itim na palda niya ay sira-sira na at magaspang. Para siyang bagong dating mula sa kalsada.Nandito ba siya para magmakaawa ng mga tirang pagkain?Anong iniisip ni Alec? Bakit siya nito inimbitahan dito—ang engagement party nila ni Zoey? Para lang ba ipahiya siya?Tumaas ang galit sa kanyang di

Ang babae na nakatayo sa harap niya ay inalis ang kanyang lumang one-piece na palda at puting kamiseta, at pinalitan ito ng isang wedding dress at crystal heels. Si Irina, na matangkad at payat na may taas na 1.7 metro, ay mukhang mas matangkad pa sa 10-centimeter na takong. Ang kanyang mahahabang binti ay tila walang kapintasan. Katatapos lang niyang magbihis, at walang kahit anong makeup sa mukha. Ngunit kahit wala ito, sapat na ang kanyang natural na ganda para magpahinto kay Alec sa ilang sandali. May isang tahimik na lamig sa kanya, isang hindi sinasadyang pagkahiwalay, na parang wala siyang pakialam sa mundo at sa mga problema nito. Ang kakaibang paggawa ng wedding dress ay lalo pang nagpatingkad sa kanyang mistikal na aura, at tila hindi niya alam ang matinding impresyon na ibinubunga nito. Ang kanyang mga mata, sabay na inosente at malamig, ay nakatuon sa kanya nang walang sinasabi. Isang kakaibang apoy ang sumiksik sa dibdib ni Alec, hindi inaasahan at bago sa kanya.

Ang lalaki sa kabilang linya ng telepono, si Henry, ay kilala bilang isa sa mga wanted criminal sa kanilang lugar. Siya ang nasa likod ng lahat ng problema na nagpapalayo sa reputasyon ni Irina bago at pagkatapos ng kanyang pagkakakulong. Ang mga Jin ay nakipagtulungan kay Henry nang hindi bababa sa isang pagkakataon. Pero ngayon, nagdesisyon si Zoey na tapusin na ito. Noong una, bago ang kanyang kasal kay Alec, hindi balak ng pamilya nila na tanggalin si Irina. Una, nag-aalangan silang magdulot ng malaking gulo na maaaring makasira sa kasal. Pangalawa, si Zoey ay matagal nang nagnanais na harapin si Irina at sabihin sa kanya nang personal na ang bawat bahagi ng kanyang kaligayahan ay nakatayo sa paghihirap ni Irina. Gusto niyang makita ang paghihinagpis sa mata ni Irina—gusto niyang magalit ito hanggang sa mamatay. Ngunit ngayon, hindi na inintindi ni Zoey ang pagiging maingat. Ang gusto na lang niya, mamatay na si Irina. Agad-agad. Sa telepono, hindi nag-aksaya ng oras si Henr

"Makinig kang mabuti!" sabi ng lalaki sa malamig at nakakatakot na tono. "Kapag pumasok ka ulit sa kwarto ko nang patago, papatayin kita!"Napatigil si Irina, nanlaki ang mga mata na parang takot na usa na nawalan ng direksyon. Kumakabog ang kanyang dibdib habang mabilis siyang tumango, halatang kinakabahan.Walang ibang sinabi ang lalaki. Tahimik siyang bumaling, kinuha ang isang emerald green na pulseras mula sa tabi ng kanyang kama, at walang kahirap-hirap na binuhat si Irina. Dinala niya ito pabalik sa kwarto nito, at maingat na ibinaba. Sinuot niya ulit ang pulseras sa braso nito. "Suotin mo ito bukas kapag bumisita ka kay mom. Mapapasaya siya niyan.""Na...naiintindihan ko," pautal na sagot ni Irina, halos pabulong ang boses, nanginginig pa. Tinitigan siya ng lalaki sa huling pagkakataon bago tumalikod at lumabas ng kwarto.Pagkasara ng pinto, agad na ni-lock ni Irina ang pinto, sumandal dito, at dahan-dahang dumulas pababa sa sahig. Parang biglang nawala ang lakas ng kanyang m