บททั้งหมดของ Forced to Marry the Cold-Hearted Billionaire: บทที่ 331 - บทที่ 340

Sabay na tumingala sina Irina at Duke. Nakatayo sa harapan nila si Alec, ang ekspresyon ay madilim at nakakatakot.“Pinsan… Kapatid,” stammer ni Duke.Kitang-kita ang pagkabahala sa mukha niya—parang noong anim na taon na ang nakalipas. Noong panahon na iyon, kahit pa siya isang walang inaalalang playboy, takot na takot siya kay Alec. At hindi nawala ang takot na iyon—nagmumula pa rin ito sa kaibuturan ng kanyang puso.Ngunit hindi man lang tiningnan ni Alec si Duke. Ang tingin niya ay nakatuon lamang kay Irina. Manatiling kalmado si Irina, ang mukha ay hindi mabasa.Anong masama kung nakaupo siya sa isang café kasama ang iba? Hindi ito isang krimen. Kung gusto siyang sisihin ni Alec, makakahanap siya ng dahilan kahit saan siya naroroon—kahit na tahimik lang siya sa bahay.Kahit na may kasabihan: Kung may gustong magparusa sa’yo, laging may dahilan. Ngunit pagkatapos ay lumi-soft ang mga mata ni Alec, at ang boses niya ay nagbago—mabait, puno ng alalahanin.“Masakit ba ang tiyan mo?”

Itinutok ni Claire ang nanginginig na daliri sa mukha ni Duke, ang kanyang boses matalim at puno ng galit.“Duke! Hiniling ko sa’yo na manatili sa Kyoto at tulungan akong alagaan si lolo, pero parang pinakamabigat na pasanin sa mundo ang ginawa mo! At ngayon—ngayon, malalaman ko pa na hindi ka bumalik para sa pamilya, hindi man lang para kay Lolo—bumalik ka para sa kanya! Yung walang kwentang babae, si Irina! Yung parehong pinapahirapan ni Alec! Diyos ko, Duke, anong tingin mo sa akin?! Anong nakikita mo sa akin, ha?!”Lumalawak ang mata ni Duke.“Sinundan mo ako?”Ang boses ni Claire ay nabiyak sa emosyon.“Hindi ko gusto. Pero alam ko. Alam ko na hindi mo pa rin siya tinatanggal sa isip mo. Gusto ko lang kumpirmahin. At ngayon, napatunayan ko na. Bumalik ka sa syudada para sa kanya… yung babae!”PLOK!Itinaas ni Duke ang kamay at tinamaan siya sa pisngi. Ang boses niya ay malamig na parang yelo.“Sabihin mo ang pangalan niya ng ganyan, at babaguhin ko ang magandang mukha mo.”Nakata

Nagbigay si Claire ng isang banayad na pag-ngisi bago nagpatuloy."Zoey, hindi ko sana gustong sabihin ito, pero kailangan mong malaman ang katotohanan. Ang babaeng iyon, si Irina, ay pinahirapan at inabuso ng iyong kasintahan, si Mr. Beaufort. Pagkatapos noon, inilabas niya ang galit niya sa akin. Hindi lang siya lihim na sumubok sa kasintahan ko—sinubukan pa niyang magpaloko sa pinsan ko, si Marco.”“At may narinig pa ako: ngayon ay kasangkot siya kay Juancho. Aaminin ko, hindi naging ayon sa plano ko ang lahat. Nawala na ang pagkakataon kong makasama ang pamilya Allegre, at hindi ko na matatawag ang aking sarili na isa sa mga kagalang-galang na dalaga ng South City. Ngayon, ang tanging magagawa ko na lang ay manood habang ginagamit ni Irina, ang walang hiya at naghahanap ng yaman, ang lahat ng maruruming paraan para mapasaya ang mga lalaking mula sa mataas na lipunan.”“Ako'y isang sugatang babae, na helpless na nanonood habang kinukuha niya ang aking kasintahan, at wala akong maga

Nakahiga sa mga bisig ni Alec, hindi makagalaw si Irina. Tahimik siyang nakahiga, pinapakinggan ang pag-uusap nito sa telepono."Alam ko. Maglalaan ako ng oras para dalhin siya para subukan iyon.""Kung may dumating na magagandang rubi, itabi mo na rin.""Manipis ang mga daliri niya. Dadalhin ko siya para sukatin ng maayos."Bawat salita niya ay tungkol sa "siya."Pero sino itong "siya"?Pwede bang… siya? Si Irina?Pumasok sa isip niya ang ideya, at tahimik siyang ngumiti ng may pang-iinsulto sa sarili. "Ang dami mong iniisip."Pagkatapos magtapos ng tawag, ibinalik ni Alec ang telepono sa tabi ng kama at ibinaba ang mga mata patungo sa babae na nakahiga sa kanyang mga bisig.Ang malambot na buhok ng babae ay nakalatag sa kanyang dibdib, at ang delicadong mukha—halos kasing laki ng kanyang palad—ay halos natatago.Bagamat mahigpit ang pagkakasara ng mga mata nito, bahagyang kumurap ang mahahabang pilikmata. Alam niyang hindi ito natutulog.Ngunit ganoon pa man, napaka-tahimik niya.Ta

Nag-ikot si Irina at Mari at nakita nila si Queenie, isang tao na hindi nila nakita ng matagal.Galit na galit si Queenie.“Ay, anong bait-bait mo, nagsasabi ka pang wala kang kinakatakutan. Ang asawa ng pinsan ko, dumiretso sa’yo pagdating niya, at hindi pa niya itinago sa harap ng mga tao. Tapos ikaw, nagsasalita ka tungkol sa pagiging matuwid at wala kang kinakatakutan. Irina, akala mo ba may maniniwala sa’yo?”Nagmumukhang nauubos na ang pasensya ni Irina: “Bakit ko kailangang magpaliwanag sa mga multo?”“Tama! Bakit nga ba kailangang magpaliwanag si Irina sa mga multo?” Tumalon si Mari upang ipagtanggol si Irina, parang isang masugid na tagahanga, at galit na pinagsabihan si Queenie.Noon, natatakot pa si Mari kay Queenie, pero ngayon, habang nakikita niyang hindi apektado si Irina sa presensya ni Queenie, tila may naramdaman siyang pride.“Ano bang meron kay Queenie?” naiisip ni Mari. “Pumasok lang siya dahil sa koneksyon ng pinsan niya! Anak siya ng may kaya, pero hindi karapat