All Chapters of Falling for the Untouchable Billionaire (SPG): Chapter 121 - Chapter 130

Hakuna Miran’s Point of View. "Understandable naman kasi sabi ng doctor mo, nag-cause raw 'yon ng trauma sa'yo. Kaya matagal kang natulog para bumawi ka ng lakas kasi nagkaroon ka rin ng mental exhaustion." Kumunok ako ng walang maintindihan ngunit ganoon ako napangiwi ng sumakit ang puson. "Cr, Ate." Nanlaki ang mata niya at agaran akong inalalayan kasama ang fluid ng IV. Pagkatapos no'n ay pumasok si dad na nakaupo sa wheel chair at si mama na may dalang mga prutas. "Gising ka na anak, kumusta nararamdaman mo?" Kwestyon ni mama at inayos ang buhok ko. Inalis niya ang clip niya sa buhok at inipit ang buhok ko sa likod para hindi humarang sa mukha ko. "Pwede na po 'to alisin?" Tanong ko itinuro ang benda sa ulo. "Aba'y pwede na siguro." Sagot ni mama, dahil doon ay pinaalis na 'yon at bigla hindi ko inaasahan na papasok ang isang gwapong lalake na may dalang black

Hakuna Miran's Point of View.Ilang beses akong napakurap, pinagmasdan ko ang suot niya at halos malunok ko ang sariling dila ng sandaling mamataan ko ang pagmumukha niya. "Ay sheeesh, binabawi ko na yung sinabi ko." Mahinang sabi ng katabi ko.One of his hands were holding a big gray luggage, and his other hand were on his black slacks pocket. Wearing a white longsleeve polo, nang makalapit siya ay inalis niya ang suot na salamin at isinabit sa dibdib niya nakasabit sa polo.Hindi ko maalis ang titig ko sa mga abo niyang mata, ngunit mas natigilan ako ng sulyapan niya ako at tignan na ang iba. "I guess you're my team?" Nang marinig muli ang boses niya ay parang nanghina ang tuhod ko."Yes architect?" Inilahad ng engineer na lalake ang palad niya, "Garcia." Sagot nito at nakipag-kamay."Nice meeting you Architect Garcia, your last name suits you really good." Napaiwas tingin ako ng masyadong mawili ang pagtitig ko

Hakuna Miran’s Point of View.Umidlip muna ako, at nang magising ng kinaumagahan ay naisipan kong mag-jogging dahil 11 AM pa yung meeting namin at pasok. Nag-suot lang ako ng simpleng black leggins at hoodie na puti. Sinimulan kong tumakbo ng 6 AM para hindi masakit sa balat yung araw.Nag-jogging ako hanggang sa madaanan ko ang dati naming bahay na ngayon ay ibang pamilya na ang nakatira, huminga ako ng malalim ng may mga ala-ala na nanumbalik sa akin.Umikot na ako at napatigil ako ng makita sa kung saan kami unang nagkakilala ni Laze, 'yon yung unang beses na kinwestyon ko kung tao ba siya. Gumanda na ngayon dito, kahit na ang mga punong lanta ay nagkaroon ng buhay dahilan para maging silong ito.Nang mapagod ay naupo ako sa harapan ng convenience store upang uminom ng tubig, pinunasan ko rin ang pawis at sandaling nagpahinga. Ngunit natigil ako ng may malakas na tumahol at napatayo pa ako ng tumakbo ito papalapit sa akin ngunit ng makilala ko siya ay umawang ang labi ko.Si Bullet

Hakuna Miran’s Point of View.Huminga ako ng malalim at pumunta sa rest house sa kung saan ako tutuloy, allowed kaming mag-stay rito dahil owner nito yung owner rin ng island. "Ma'am ikot ikot lang po kayo, pwede naman po." Nakangiting sabi ng housekeeper kaya ngumiti ako."Ang ganda naman po ng pagkakagawa ng rest house, bagong gawa lang po ito parang month ago lang po 'no?" Pagbabakasakali ko."Ay opo ma'am, paano niyo po nalaman?" Ngumiti ako sa tanong nito."Architect rin po kasi ako, kaya medyo nasasabi ko kung luma o bago pa ba ang bahay." Namangha ang tingin nito sa akin, "Sobrang ganda naman ang pino ng interior niya." Hinawakan ko ang sulok ng rest house.I am amazed, never seen one of this kind. "Ang ganda po 'no ma'am?" Tumango akong muli."Unang beses ko po makakita ng ganito kagandang rest house, kakaiba ang pagkakagawa at ang mga combination ng materials hindi biro. Kung

Hakuna Miran's Point of View. Matapos maligo ay sinuot ko na ang damit ko, lumabas naman ako dala ang damit na suot ko kanina. "May laundry po?" Tanong ko sa housekeeper. "Ay akin na ma'am, ako na." Inabot ko 'yon sa kaniya. "Salamat po." Dumeretso naman ako sa kusina upang uminom ng tubig ngunit napatigil akong muli ng makita ko si Laze na nasa harapan ng ref at nakatitig lang. "Excuse me," mahinang sabi ko napaatras siya ng abutin ko ang pitsel at pumunta sa sink. "Ano bang ginagawa mo diyan?" Kwestyon ko. "Thinking what should we eat," sagot niya at isinarado ang ref. Naitikom ko ang bibig ko at sumandal sa kabilang sink, "You're still wearing the bracelet I gave you as a gift huh?" Biglang sabi ko ng mapansin ang pulsuhan niya, natigilan siya at nasulyapan ang puso niya bago siya ngumiti. "Gifts are precious," matipid niyang sabi at sumandal rin sa kabilang sink sa kung saan malapit sa ref at stove. "Have you tried removing it?" Kwestyon ko sa pagtataka, imposible na kahi