Falling for the Untouchable Billionaire (SPG)의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 10

PROLOGUE:Tahimik at mapayapa akong naghuhugas ng mga plato sa kusina namin na hindi ganoon kalaki. Ang sementong pader na walang pintura ay aking tinititigan. Kailangan ko nga talagang mag-aral nang mabuti para mai-angat ang buhay namin nila Mama at ng bunsong kapatid ko.Habang naghuhugas, nalingon ko si Mama na mukhang aalis. “Saan ka pupunta, Mama? Aalis kayo ni Bunso?” tanong ko at sandaling tumigil.“May ipabibili ka bang gamit mo ngayong 4th grading niyo na sa high school?” tanong ni Mama kaya ngumiti ako at pasimpleng lumapit sa kaniya.“Bagong ballpen sana, Mama. Paubos na kasi ’yung gamit-gamit ko pa noong third grading eh,” paglalambing ko pa.“Osya, sige, aalis muna kami. Babalik rin kami kaagad.” Ngumiti ako at tumango-tango na para bang masunuring bata.Nang umalis sila, binelatan ako ng kapatid kong lalaki kaya gumanti rin ako. Tapos ay bumalik na sa paghuhugas ng mga pinagkainan namin. Ewan ko ba, kung nandito siguro si Papa, baka hindi ganito ang buhay namin. Hindi ko

Kinaumagahan, masaya kaming bumiyahe ni Yamato, dala-dala ang mga requirements na kailangang dalhin. Nang malapit na kami, kinailangan naming maglakad papunta sa malaking unibersidad dahil sa traffic.“Ang laki ng school, Ate!” Napangiti ako at minadali si Yamato na pumasok sa loob.Pinapasok naman kami ng guard at tsaka binigyan kami ng mapa, ngunit hindi ko ito maunawaan kaya lumapit ako sa isa sa mga nandoon. “Miss, saan po yung daan papuntang gym?” Nangunot ang noo niya at pinasadahan ng tingin ang suot ko.“Doon, kumanan ka matapos mong deretsuhin ang hallway na ’yan.” Nagpasalamat ako at sinunod siya.Habang naglalakad, pinagtitinginan si Yamato. Feeling cute naman ang loko! Gwapo naman kasi talaga ang kapatid ko, at mas matangkad siya sa akin kahit na mas bata. Siguro ay nakuha niya kay Papa ang tangkad na ’yon.Nang marating ang gym, dahan-dahan kaming pumasok. Karamihan ng naroon ay mga magulang, kaya naupo kami ni Yamato sa gilid. Maya-maya lang, pumasok na ang may-ari ng sc

Nang matapos ko ang 8 hours ko, nagpaalam na ako sa kanilang lahat. May mga kasabay rin ako, kaya sumakay na lang ako ng bus papauwi sa amin dahil mahirap humanap ng jeep sa lugar na ’to—halos bus at taxi lang ang dumadaan.“Miss, suhestyon ko lang, sa susunod gumamit ka na lang ng e-load card para may discount,” ngumiti ako at nagpasalamat sa driver ng bus at naupo na sa hindi kalayuan.Kinuha ko ang cellphone ko at nag-search kung paano gumagana ’yung sinasabi ni manong driver na e-load card. Nang malaman ko kung paano, tama nga siya—may bawas na 5 pesos sa pamasahe. Ang regular na pamasahe papauwi ay 20 pesos dahil halos lahat ng bus ay air-conditioned.Meron palang mabibiling e-load card sa convenience store na hindi kalayuan sa pinagtatrabahuhan ko at sa kanto namin. Bago ako pumasok papasok sa amin, dumaan muna ako sa convenience store at bumili ng e-load card.“Magkano po?” tanong ko.“Mamili na lang kayo ng pipiliin niyo, ma’am. May package po diyan kung saan mas makakatipid k

Nang mabili ko ang mga kailangan, binilisan ko ring hanapin ang iba. Magaling kasi kaming magkapatid sa pagdo-drawing, kaya’t balak ko ring maging architect. “Wait lang po,” kinakabahan kong sabi habang nagbabayad ng pinamili ko.Yung pera na naipon ni Yamato ay iniutos niyang ibili ko na lang ng mga kailangan niya. Pagkatapos no’n ay umalis na rin kami ng mall at muling sumakay ng bus. Ginawa ulit ni Sir Laz— Laze ang pag-tap kaya pasimple akong napangiti.“Ano po pala yung sadya niyo papunta sa amin?” tanong ko.“Comic bookstore,” sagot niya, kaya napalunok ako.“Ah, madalas po doon yung kapatid ko. Sinusubukan niya rin po kasing gumawa ng comics,” nakangiting sabi ko.“Okay,” sagot niya, kaya napalunok ako at pasimpleng sinulyapan siya, tinitingnan kung naiirita na ba siya. Pero wala siyang reaksyon, kaya nagpatuloy ako.“May magaling raw po kasi na gumagawa ng comics doon, kaya madalas siya doon,” kwento ko pa.“Can I see his drawings?” tanong niya, kaya napalunok ako at alanganin

Hakuna Miran's Point of View.Damang dama ko ang sakit ng katawan lalo na ang bigat nito ngayon habang nagtatrabaho ako. "Miran ayos ka lang?" Pilit kong nginitian si Jem at tsaka ako naghatid ng mga order."Miran," wala sa sarili kong nilingon ang tumawag sa akin at doon ko napagtanto na si Laze ito kaya naman matipid akong ngumiti. "What's your order sir?" Tanong ko, sinuri niya ang hitsura ko."Can I have some buttered shrimp, and an iced red tea." Ang blangko niyang mata ay tinitigan ko."Miran." Napailing iling ako dahil pakiramdam ko ay lutang na lutang ako ngayon, isinulat ko 'yon at tsaka ako yumuko."Anything else sir?" "I'm good." Ngumiti ako at umalis na, nang makabalik sa counter ay inabot ko ang piraso ng papel sa kanila."Miran if you're not well get some rest," ngumiti ako kay Ma'am Miyu at umiling. "Ayos lang po ako ma'am, ayos na ayos!" Pinilit kong siglahan ang boses hanggang sa ihahatid ko na ang dalawang order ay nauna yung sa iba bago kay Laze.Nang papalapit na