All Chapters of Falling for the Untouchable Billionaire (SPG): Chapter 101 - Chapter 110

Hakuna Miran’s Point of View. Tinatamad akong naupo sa dati pero napansin ko na lumapit yung lalake kanina, tinitigan ko siya pero nangunot ang noo ko ng ilayo niya sa akin ang kupita. "You're still a minor, I am not allowing you to drink a lot." Umawang ang labi ko dahil may pagkakaparehas sila ng sinabi ni Yuno. Wait? "Minor, so you already know me?" Gulat na tanong ko at dahil sa sinabi ko ay naitikom niya ang bibig. Mahina siyang tumawa at nanatiling nakatitig. "You caught me," pabulong niyang sabi at uminom na sa alak na hawak niya kaya tumaas ang kilay ko. "Reveal yourself—" "If I revealed myself then it's not a masquerade party." Nakangising sabi niya, "How come you can't recognize me? Our path always crosses." Ngumisi siyang muli at halos mapasandal ako ng abutin niya ang mukha ko ngunit para igilid lang pala ang buhok ko. "Yuno?" Kwestyon ko, nanatili siyang nakangisi at umiwas tingin. "It's better off this way, Hakuna Miran." Nang sambitin niya ang pangalan ko ay doon

Hakuna Miran's Point of View. Naalimpungatan ako nang marinig ang tunog sa kusina, naningkit ang mga mata ko nang mahirapan pa akong imulat ito dahil sa liwanag. "Crizel," inaantok na tawag ko ngunit halos magising ang buong diwa ko ng makita ang tao na magkakrus ang braso sa harapan ko habang nakasandal ang balikat sa book shelves. "L-Laze." Gulat na sabi ko. "You're a pain in my head. Don't you ever drink again, damn." Blangko ang tingin niya sa akin kaya mabilis akong namula at pinakiramdaman ang paligid. "B-Bakit ka nandito? S-Saan ka natulog?" Hindi makapaniwalang tanong ko, hanggang sa sumilip si Bullet at Yamato. "Ate, nakakahiya ka. Sobra." Hiyang hiya na sabi ni Yamato kaya natignan ko ang sariling katawan. "Oh, huwag ka assuming ate. Asa ka namang papatulan ka ni Kuya Laze." Nanlaki ang mata ko at galit na binato si Yamato ng unan ko. "Bwisit ka!" Singhal ko. "Hehe, slight." Nag-peace sign ito at bumalik sa sofa. "B-Bakit kayo magkasama?" Tanong ko, nahihiya ako ka

Hakuna Miran’s Point of View.Hindi niya na ako sinundan at makalipas ang isang linggo ay hindi ako pumasok sa school, pinanindigan ko ang desisyon ko hanggang sa isang araw ay bumisita si Crizel. "Mag-usap nga tayo, Hakuna Miran." Gigil na sabi niya at tinangay ako sa gilid sa papuntang banyo."Ano?""Ano't hindi ka pumapasok? Gusto mo bang mawala yung scholarship mo? Teh sasabak na tayo sa trimester. Nagagalit na si prof kasi absent ka na ng isang linggo." Sermon niya kaya ngumiwi ako."Para saan pa ba," bulong ko."Miran!" Sita niya sa akin."Pag-aaral 'yon, doon naka-depende yung future mo anong inisiip mo?" Kwestyon ni Crizel."Ayoko na mag-aral." Mahinang sabi ko."Gago naman, anong ayaw? Ang swerte mo kasi napag-bigyan ka mag-aral tapos sasayangin mo? Para kanino? Para sa dalawa? Para kay Janella at Laze?! Hayaan mo na sila, huwag mong gawin na sila yung dahilan para masira yung buhay mo." Galit na sabi niya, natigilan ako ng i-abot niya sa akin ang isang pirasong papel."Gawin

[Hakuna Miran’s Point of View.]Buong klase ay ni hindi siya nagsasalita. Habang tahimik ako ay nagtaka ako ng tumayo bigla si Crizel matapos may mabasa sa cellphone niya. "S-Sir, e-excuse me po muna. Emergency lang," nang sabihin niya 'yon ay nag-alala ako."Crizel, ano meron?" Aburido siya at pansin ko 'yon, "Si Janella kasi mare, mamaya ko na ieexplain okay?" Sinuot niya ang bag kaya naman kinuha ko ang wallet at cellphone ko tapos ay sumunod sa kaniya."Sasamahan na kita," mabilis na sabi ko.Nang palabas na ay nagtatanong ako, "Ikwento mo kung ano nangyari." Mabilis na sabi ko habang sinasabayan ang lakad takbo na ginagawa niya."Nakita ng daddy niya yung iniwan niyang note sa kwarto niya, medyo off yung note pero ayoko ng umabot sa punto na ganoon na naman ang gagawin niya. Nag-away na naman kasi sila ng daddy niya eh alam mo naman na may pinagdadaanan pa si Janella." Nang marinig ang kwento ay parang pati ako nasaktan para sa kaniya."A-Ano, h-hanapin natin siya. Maghiwalay tay

[Hakuna Miran's Point of View.] Nalilito kaming nagkatinginan ni Yamato ngunit nanatiling nakatingin si Laze sa ibang bagay na para bang hindi niya gustong makinig ngunit wala siyang magawa marinig ang mga usapan nila. "Jusko Alejandro! Hindi ako makapaniwalang pinabayaan mo siya—" "Hindi ko siya pinabayaan, Janine. S-Sinubukan ko ang lahat upang maging ama niya ng walang kulang. But it's not enough because she needs a mom." Naguguluhan ko silang tinitigan, umatras ako ngunit nagulat ako ng masagi ko ang vase dahilan para mabasag ko 'yon at tignan nila ako. "M-Miran anak," nag-aalala na tawag ni mama ngunit umatras ako dahilan para hindi ko sinasadyang makaapak ng bubog ngunit mariin lang akong pumikit ng bumaon 'yon. "A-Ate yung paa mo," lumapit si Yamato at sumunod kaagad si Laze. "This is dangerous, let's get you to the hospital to remove the glass." Napakurap