All Chapters of Falling for the Untouchable Billionaire (SPG): Chapter 111 - Chapter 120

[Hakuna Miran’s Point of View] Pagkatapos no'n ay isinakay ako sa wheel chair upang makauwi na. "Pwede ko na ba itapak yung paa ko?" Mahinang tanong ko, parehas kasi itong may benda. "Ah wait," tumigil si Laze at bumalik sa loob. Matapos ang tatlong minuto ay bumalik na siya sa amin. "You can, as long as it doesn't worsen or hurt your feet." Tumango ako at huminga ng malalim, wala nga ako gaanong maramdaman na sakit dahil yata sa isinaksak nilang gamot. "Get in my car—" "It's better if I'll take them home sir, let them rest even for a moment just to think. I hope you won't take it wrong." Laze stated confidently, hands were on the handle of a wheel chair pushing me near his car. "Alright, take care." Matipid na sabi ng daddy ni Janella, inalalayan ako nila Yamato at Laze na sumakay sa likuran ng sasakyan. Tapos ay sumakay sila sa harap, sinindi ni Laze ang makina at bahagyang pinainit ang makina bago pa man niya binuksan ang aircon ng sasakyan. Habang bumabyahe ay nagtaka ako ng

[Hakuna Miran’s Point of View] "Ano't kailangang may suhol?" Sumbat ni mama kaya medyo nagkatinginan kami ni Yamato at pinanlakihan ng mata ang isa't isa, nagchichismisan sa mga tingin. "S-Suhol? It's clearly not suhol." Sinundan ko ng tingin yung daddy ni Janella. "Mag-uusap dahil kailangang maunawaan ng mga bata, hindi kailangan ng ano mang ganyan—" "Mama sabi mo masama tumanggi sa grasya, ikaw naman eh. Akin na po hehehe," halos umawang ang labi ko ng tulungan ni Yamato yung daddy ni Janella at ilagay sa mesa. "Yamato," sita ni mama. "Mama, bisita po siya kaya proper etiquette na po 'yon sa kanilang mayayaman ang magdala ng kahit anong pagkain." Explain pa ni Yamato at tumikim ng ubas, halos masipa ko siya ng subuan pa niya ako. Naupo kami sa dining at maya-maya ay bumaba si Janella at naupo sa tabi ni Yamato, bahagya pang namumutla ang mukha at labi niya ngunit mukhang maayos naman siya. "Paniguradong hindi pa lubusang alam ni Miran, ngunit walang alam ang bunso ko." Matipi

[Hakuna Miran’s Point of View] "K-Kapatid kita?" Gulat kong sabi. "I'll give you privacy." Tumayo si dad at iniwan kaming dalawa. "Jem, ano 'to?" Gulat kong sabi. "Your father adopted me, 8 years ago. My parents was his best friend," kahit papaano sa narinig ay nakahinga ako ng maluwag. "So we're not blood related?" "Yes," sagot niya ngunit mas nagtaka ako. "I was ten that time, I am an orphan since I don't have any family left. Your father adopted me and treat me like his own son. I was with Janella since we were ten and I was watching you with them from afar." Napatitig ako sa kaniyang sinabi. "To give back the favor even though your father said it was okay not to do anything and let's me focus on studying engineering, I did something. So I can look out for you, I entered the school and the part time job you have." Huminga ako ng malalim at napatitig sa mga kamay ko. "We worked hard to find your family, Laze brought us here." Tumango ako sa explanation niya. "It was them

[Janella's Point Of View.] Huminga ako ng malalim habang tinititigan ang kapatid kong si Miran na, nakangiting pinanonood si Yamato at si dad na naglalaro ngayon. Napangiti ako ng bigla siyang akbayan ni Jem, ang dalawa ay parang magkapatid na nag-aasaran. Ngunit nalingon ko si Laze na deretso at blangko ang tingin sa kapatid ko, is he jealous? Sabagay hindi niya nga naman pala talaga alam ang tungkol doon. "Laze," tawag ko sa kaniya. "Tara?" Anyaya ko, nalingon niya ako at tsaka siya tumango at sumunod sa akin na lumabas na ng bahay. Sinabayan niya ako sa paglalakad habang nakapamulsa. "Are you really leaving?" Tanong ko, nalingon niya ako at tsaka siya tumango. "Bakit Laze?" Kwestyon ko. "You're somehow a special friend to me, Janella. I care for you as my sister," mapait akong ngumiti sa sinabi niya. "If you're gonna leave because you're hesitating that I might get depressed again, I am okay Laze. If it's for me, I can't stand still and let you." Natigil kami sa gitna ng

Third Person's Point Of View. Mula sa party ni Hakuna Miran ay kumpleto rin ang mga bisita rito, nandito si Miyu, Vince, at si Jami nakikihalubilo sa siyahan. Hanggang sa magkabangga si Yamato at si Jami ay agaran nilang nakilala ang isa't isa. "K-Kahit kailan talaga ay harang ka 'no?" Asar ni Yamato kay Jami ngunit ngumuso si Jami. "Kuya Yamato, tigilan mo po ako." Naiirita na sabi ni Jami kaya naman napangisi si Yamato. Ngunit agaran na natigilan si Jami ng makita ang isang pamilyar na naglalakad na paalis pa lang, nagtaka siya ngunit nakilala niya kaagad ito dahil lubusan itong malapit sa kaniya. "Oppa!" Humawak si Jami sa siko nito at dahil doon ay natigilan ang lalakeng naka-puti't maskara. Ang blangko nitong mata ay tumitig sa kapatid. "You caught me." Matipid na sabi nito. "But why are you here oppa? I thought you're