All Chapters of To Serve And To Protect Your Heart: Chapter 51 - Chapter 60

68 Chapters

Chapter 051: Puzzle

“Pitong oras na ang lumipas simula ng mamatay ang babae, ayon sa result ng aming pagsusuri. Natapos na rin ang imbestigasyon at wala ni isang bakas na iniwan ang suspect kaya walang nakuhang ebidensya ang aming team. Mukhang isang professional killer ang pumatay sa biktima. Halatang planado ang lahat.” Seryosong pahayag ng imbestigador habang pinapasadahan ng tingin ang hawak nitong papel. Tulala habang nakatayo ako sa tabi nang bangkay ng babae, nakatitig sa mukha nito. Ni hindi man lang rumehistro sa utak ko ang mga sinabi ng pulis. Nang mga oras na ‘to ay para akong nawalan ng pag-asa, ni hindi ko alam kung saan muling magsisimula. nag-iisang witness na nga lang ang inaasahan ko upang maresolba ang kaso ni Princess, namatay pa. Isang mabigat na buntong hininga ang aking pinakawalan bago ko hinarap ang pulis na nasa tabi ko. Hindi ko na namalayan na kanina pa pala ito nakatitig sa mukha ko. “Huwag kayong titigil, ipagpatuloy niyo lang ang pag-iimbestiga.” Seryoso kong sagot

Chapter 52: Seduce

Mabigat ang bawat hakbang ng mga paa ni Vincent habang naglalakad papasok sa loob ng mansion., Bagsak ang magkabilang balikat at mababanaag sa kanyang mukha ang matinding pagod. Pagdating sa loob ng bahay ay pasimple niyang inilibot ang mga mata sa paligid na wari moy may hinahanap.“Manang, where’s Tara?” Seryoso ang ekspresyon ng kanyang mukha habang nagtatanong sa isang kasambahay na nakatayo sa gilid ng pasilyo.“Nasa kwarto po n’ya, kararating lang.” kaagad na sagot ng maedad ng kasambahay, bahagya muna itong yumukod bago nagpaalam upang ihatid ang mga gamit niya sa kanyang silid.Salubong ang kilay na tumingin si Vincent sa pambisig niyang relo. Dumilim ang ekspresyon ng kanyang mukha at halos magngalit ang kanyang mga bagâng ng makita niya na pasado ala una na ng gabi. “At saan naman kaya nanggaling ang babaeng ‘yun?” Anya ng matigas na tinig mula sa kanyang isipan. Kasabay nito ang pagsulpot ng ilang imahe mula sa kanyang isipan; Si Conrad habang nakayakap sa balingkinitan n

Chapter 053: malisyosong imahinasyon…

“Damn!” Pagkatapos na magmura ay marahas na ibinaba ni Vincent ang hawak na papel sa ibabaw ng lamesa. Naiinis na tumayo at lumapit siya sa minibar na nasa bahaging sulok ng kanyang opisina. Nagsalin ng matapang na alak sa maliit na baso at saka parang uhaw na tinungga ito. Hindi alintana ang pait na kumapit sa kanyang dila. Nang maramdaman ang pagkalat ng init nito sa kanyang dibdib ay pinakawalan niya ang bigat nito sa pamamagitan ng pagbuga ng hangin. Muli siyang nagsalin at kaagad itong nilagôk. “Mukhang malaki ang problema natin ah?” Anya ng malambing na tinig. Natigilan siya, kasabay nito ang pagsikdo ng kanyang dibdib. Tila bumilis ang tibok ng kanyang puso. Ilang segundo ang lumipas bago siya nagdesisyon na harapin ang taong nakatayo sa kanyang likuran. Lumalim ang gatla sa kanyang noo ng masilayan ang magandang mukha ni Tara. Natigilan siya ng makita ang itsura nito. “Ano ang ginagawa ng babaeng ito dito?” Anya ng irritableng tinig mula sa kanyang isipan. Hindi s

Chapter 054: “Go on, Sweetheart, akitin mo ako,..”

”Sa pagtapak ng mga paa ni Tara sa makinis na marmol ng Gold Mining Corp. ay siyang paglipad ng tingin ng mga tao sa kanyang mukha. Pinasadahan nila ng tingin ang kabuuan ng dalaga mula ulo hanggang paa at paa hanggang ulo. “Sino ang tila modelong babae na ‘to?” Mga tanong na naglalaro sa kanilang isipan. Kasabay nito ang pagsibol ng matinding paghanga.Umawang ang bibig ng mga kalalakihan, ang mga mata nila ay parang may magnet, ni hindi na nila ito matanggal mula sa pagkakatitig sa maamong mukha ng dalaga. Nanatiling tahimik ang buong paligid, at tanging tunog ng takong ang maririnig mula sa tila slow motion na paghakbang ng mga paa ni Tara. Humigpit ang pagkakahawak niya sa laylayan ng kanyang maikling bestida. Nagsisimula ng kumalat ang matinding kabâ sa kanyang dibdib. Sa lakas kasi ng kabôg ng dibdib niya ay para na itong tinatambol. Gustuhin man niyang umatras at huwag ng ipagpatuloy ang balak, ngunit ang puso naman niya ay labis na tumututol.Bakit nga ba siya napunta sa kum

Chapter 55: hagdan…

“Babe, may problema ba? Napansin ko na kanina ka pa d’yan problemado?” Curious na tanong ni Alona habang nakatitig sa mukha ni Vincent. Kanina pa kasi siya nagsasalita ngunit pakiramdam niya parang mag-isa lang siya sa loob ng silid na ito. Nasa harapan nga niya ang nobyo ngunit napaka tahimik nito habang nakatitig sa pader. Halata na malalim ang iniisip nito. Kapansin-pansin din ang madalas na pagpapakawala nito ng malalim na buntong hininga. Nang marinig ang tanong na ito ni Alona ay tila ngayon lang nagising mula sa mahimbing na pagkakatulog ang diwa ni Vincent. Mula sa pader ay lumipat ang tingin ni Vincent sa mukha ni Alona. Sandaling tumitig, wari moy may nais sabihin ang kanyang mga mata subalit makikita doon ang pag-aalinlangan. Guilt, ito ang nakikita ni Alona sa mga mata ni Vicent. Lihim na naikuyom ng mahigpit ni Alona ang kanyang mga kamay. Sa ilang taon na kasama niya ang nobyo ay kabisado na niya ang ugali nito kaya batid niya na merong nangyari ng hindi niy

Chapter 56: “Mananagot ka sa akin…

“Maniwala ka, hindi ko itinulak sa hagdan si Alona, sinadya niya ang lahat!” “Enough, Tara! Kitang-kita ng dalawang mata ko ang lahat ng nangyari! Unbelievable! Talagang hindi ko lubos maisip na kaya mong gawin ito kay Alona! Look at her now, pasalamat ka at hindi namatay si Alona, dahil kung nagkataon, hindi kita mapapatawad.” Matigas at may diin na pahayag ni Vincent. Namumula na ang mukha nito dahil sa matinding galit. Mula sa nanginginig na katawan ay halata ang matinding pagpipigil nito na huwag siyang saktan. Ilang beses na bang nagpaliwanag si Tara? Pero hindi siya pinapakinggan nito. Sarado na ang isip ni Vincent at ngayon ay matindi na ang galit nito sa kanya. Marahas na nagtaas-babâ ang dibdib ni Tara. Nasasaktan siya sa ginagawang pang-aakusa sa kanya ni Vincent. Pero wala siyang magawa, kahit anong paliwanag ang sabihin niya dito ay mukhang hindi na siya paniniwalaan pa nito kaya mas pinili na lang muna niya ang manahimik. “Mananagot ka sa akin kapag hindi nagisi

Chapter 57: “Is this the reason why you leave me?”

“Anong balita?” Pagkatapos ng seryosong tanong ni Vincent sa kanyang tauhan ay sandaling nangibabaw ang katahimikan. Ang lalaking ito ang naatasan niya na magsubaybay at mag-imbestiga kay Tara. Ilang segundo na nanahimik ang lalaki dahilan kung bakit huminto ang mga daliri ni Vincent sa pagtipâ sa keyboard ng kanyang laptop. Pasimpleng nagpakawala ng marahas na buntong hininga si Vincent. Kung nalalaman lang ng lalaki na kanina pa nagpipigil si Vincent na huwag sumabog sa galit. Tinapunan niya ito ng isang blankong tingin. Kita niya sa mukha ng lalaki ang pag-aalinlangan, maging ang kabado nitong awra. Makaldipas ang ilang segundo na pagsulyap ay muli niyang ipinagpatuloy ang pagtipâ sa kanyang laptop. “Sir, wala akong nakuha na anumang impormasyon mula sa ilang taon na pagkawala ni Ms. Parker. At sa pagmama’tyag ko sa bawat galaw niya ay wala rin akong nakita na anumang kahina-hinala sa kanyang mga aktibidad.” Sa wakas, nagawa ring magsalita ng lalaki. Ngunit, sa tingin b

Chapter 58: Rebelasyon…

Natigil sa paghakbang ang mga paa ko ng makita ko na nakatayo sa gilid ng pader si Vincent. Nakasandal ito sa pader habang magkasalikop ang mga braso sa tapat ng kanyang dibdib. Kapansin-pansin na tila kay lalim ng iniisip nito. Madilim din ang ekspresyon ng kanyang mukha.Lumambot ang ekspresyon ng mukha ko ng sandali ko siyang natitigan. Namimiss ko na siya, Iyon bang parang gusto ko siyang yakapin ng mahigpit at aluin, saka sabihin na magiging maayos din ang lahat. Ilang sandali pa ay lumingon siya sa akin, dahilan kung bakit tumigil yata sa pagtibôk ang puso ko. Kay lalim ng kanyang mga mata at makikita ang kuryosidad mula roon.Tingin pa lang niya ay parang natutunaw na ang puso ko. Hindi ko yata kayang magalit sa lalaking ito. Nagpatuloy lang ako sa paghakbang ngunit ramdam ko ang mga titig niya sa akin. Subalit ng matapat ako sa kanya ay kusang tumigil sa paghakbang ang aking mga paa ng bigla siyang magsalita.“Let’s talk.” Seryosong wika ni Vincent, ramdam ko ang kapangyarih

Chapter 59: “You have Alona…”

“Nang mga oras na ito ay nakabibinging katahimikan ang namagitan sa ‘ming dalawa ni Vincent. Ni isa’y walang may lakas ng loob na magsalita, nagpapakiramdaman lang kami. Narinig ko siya na nagpakawala ng isang marahas na buntong hininga, habang ako ay nanatiling tahimik—nakatitig sa lapag. “Is this the reason why you abandoned me.” Hindi ito isang tanong kundi pagdedeklara ng isang tiyak na sagot. Ang tinig niya ay puno ng hinanakit. “No.” Simpleng sagot ko habang nakatitig sa sahig. Pagkatapos nito ay muli akong nanahimik. “Bakit hindi mo sinabi? Uunawain ko. Hindi naman ako nagkulang, lahat binigay ko sayo. Kaya bakit ganun na lang sayo kadali na talikuran ako?” anya pa na halatang walang balak na sumuko. Sa pagkakataong ito ay naglakas loob ako na magtaas ng mukha at tumingin ng diretso sa kanyang mga mata. Panghihinayang, pasusumamo, hinanakit at sakit. Ilan lamang ito sa mga nakita ko mula sa kanyang mga mata, dahilan kung bakit ni minsan ay wala akong lakas ng loo

Chapter 60: Baldado…

Nakapatahimik ng buong silid. Tanging ang malamlam na ilaw ang nagbibigay liwanag sa buong paligid. Mula sa isang bahagi ng silid ay nakaupo si Vincent sa isang kulay puti at mahabang sofa. Habang sa hospital bed ay nakaratay ang wala pa ring malay na si Alona. Ilang sandali pa, gumalaw ang isang daliri ni Alona, kasunod nito ang isang mahinang ungol. “Hmmm…” Napatuwid ng upo si Vincent ng marinig niya na umungol si Alona. “Alona?” Nag-aalala na sambit niya sa pangalan nito. Ilang araw din itong walang malay simula ng mahulog sa hagdan. Nakaramdam siya ng kasiyahan dahil maayos na ang kondisyon nito, pero sa ngayon ay under observation pa rin ang dalaga. Hinihintay kasi na magising ito upang malaman kung may naging pinsala ba ang pagkakabagôk ng ulo nito. Pumikit-sara ang mga mata ni Alona bago ito muling pumikit na wari moy nakikiramdam. Kaagad namang pinindot ng private caregiver nito ang emergency button sa bandang ulunan ng pasyente. “Thank God, you're safe!

1 2 3 4 5 6 7

SCAN CODE TO READ ON APP