Phantom Syndicate: Undercover Wife to the Mafia Trillionaire のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

Geraldine's Point of View*Napatingin naman ako kay Mike na wala na talaga sa mood ngayon at napatingin naman ako kay Rafayel at nasa dingding na dumikit doon."Hala, sorry."Lalapitan ko sana nang isang iglap ay nahawakan ako ni Mike at hinila niya ako palapit sa kanya at ayun tumama pa ang mukha ko sa dibdib niya."What are you doing here, Rafayel.""I didn't know na ang lakas ng Asawa mo, Michael. Ah nandidito ako dahil may sasabihin ako sayo pero mukhang bukas ko na lang sasabihin dahil mukhang busy ka atah ngayon.""Mabuti alam mo. Diba sinabi ko na wag mong landiin ang Asawa ko?""I'm not, may sinabi lang naman ako sa kanya, right, Mrs. Muller."Nakangiti siya habang nakatingin sa akin.Napatingin naman ako kay Mike dahil tiningnan niya ako. Nanlalaking matang nakatingin ako pabalik kay Rafayel."Let's keep our little secret, Geraldine," nakangiting ani niya at kumindat siya bago umalis.Eh?! Mas lalo niyang pinapalala ang sitwasyon ko ngayon!Napatingin ako kay Mike at ang lami

3rd person's Point of View* Bumaba nun si Mike sa sala dahil tumawag ang head guard niya para sabihin ang nangyari sa labas ng mansion niya. Nakita niya ang assassin na nawala ng malay sa lupa. "Report." "According po sa nakikita namin sa assassin na ito ay bago lang po siya nawalan ng malay at ang pinag-tataka po namin ay ang parang circle sa noo po nito na parang tinamaan ng isang bato pero perpekto ang pagkacircle na parang bullet ball ang tumama sa noo niya." Dahan-dahan namang napatango si Mike at tiningnan niya iyon. "If it were a bullet ball, his skull would surely have been shattered. The impact on his forehead was controlled, just enough to make him lose consciousness." Napa-isip naman si Mike na normal na magkaroon ng assassin sa mansion niya pero ngayon lang niya nakita ang ganitong sitwasyon na parang may taong gumawa nito. "Find the person who did this and bring them to me. The person who did this is an expert. At dalhin niyo ang isang ito sa kulungan para ma- inte

Geraldine's Point of View*Nagising ako at nagstretching pa ako at napatingin ako sa katabi ko na mahimbing pa ding natutulog. Teka nakatulog ako sa bisig niya kahapon ha at di ko na maalala ang sumunod na nangyayari nun. Mabuti na lang at di ako tinapon kung saan mang planeta.May mabuting puso din pala ang isang ito.Tiningnan ko ang mukha ng Master ko na parang di makabasag pinggan kung titingnan mo ngayon. Ngayon ko lang napansin na ang haba ng pilik mata niya at ang kilay niya parang ang perfect at ang ilong niya ay ang tangos nun at bumaba ang tingin ko sa mapupulang labi niya.Naka lipstick ba toh?Dahan-dahan kong hinawakan ang labi niya at tiningnan ko iyon at wala namang lipstick. Wow ha, natural na natural ang pagkapula ng labi niya.Napatingin ako sa buhok niya na malambot kung tingnan na parang ang sarap hawakan nun.Napatingin ako sa orasan at mukhang kailangan ko ng tumayo at ang susunod kong shift ay sa training room! Ang galing! Doon na naman ako at baka maka training

3rd Person's Point of View*Agad na nilang nilibot ang boung lugar at wala talaga silang nakitang Gerry sa paligid na kinakunot ng noo ni Mike. "Damn, find her!""Yes, Master!"Alam niya sa mansion niya ay may isang lugar na hindi niya pwedeng puntahan dahil delikado ang lugar na yun."Boss, baka nandodoon siya sa lugar na yun. Baka narinig niya ang mga boses na kinapunta niya doon."Napakamao si Mike at napatingin siya sa unahan nung narealize niya ang sinabi ni Joel sa kanya."Ako na ang bahala. Wag kayong tumigil hangga't hindi niyo siya nakikita.""Yes, master."Geraldine's Point of View*Dahan-dahan akong lumakad at kanina pa ako lumalakad dito. Parang may daanan naman kasi na maliit na parang may makikita ka talaga sa unahan.Naririnig ko pa din ang mga boses sa di kalayuan. At dahil sa curiosity ay pupuntahan ko. Alam ko na maraming namamatay sa kuryusidad pero hindi ako makakatulog pag di ko pupuntahan eh."Ano naman kaya ang meron doon?"Naglalakad pa din ako nang mapahinto

3rd Person's Point of View* Napamulat ako nung tapos na akong bihisan ng mga katulong at nandidito ako ngayon sa guest room. Syempre di pa pwedeng sabihin ang tungkol sa pagkatao ko, right? Napaupo ako sa higaan at napatingin ako sa relo ko at alas 11 na pala. Napatingin ako sa bintana umalakas pa din ang ulan at gutom na din ako kasi di pa ako kumakain ng almusal lalo na ngayon. Nanlaki ang mga mata ko na napatingin sa pintuan nang marinig ko na may footsteps doon. Damn! Mukhang kailangan kong humiga ulit! Humiga ako para di ako mahuli na nagtulog tulugan lang ako. Napakagat ako sa labi ko nung narinig ko na bumukas ang pintuan at agad kong naamoy ang mabangong amoy ng perfume ni Mike, kasabay na din ang pagkain na dumating. Mukhang may dala siya. Baka para sa akin yun? Narinig ko na inusog niya ang upuan sa tabi ng higaan ko at narinig ko ang kutsara na tumutunog sa plato. Teka mukhang siya atah ang kumakain ha! Hindi niya ako papakainin? Dahan-dahan akong nagmulat at napa