บททั้งหมดของ Phantom Syndicate: Undercover Wife to the Mafia Trillionaire: บทที่ 81 - บทที่ 90

Geraldine's Point of View* Nakahawak ako sa balikat ko habang nag-ehersisyo ako ngayon dito sa balcony habang naliligo pa ang isa sa banyo. "Grabe same position pa din hanggang nag-umaga? Di na ako nagulat na nagkakaganito ang katawan ko. Ang sakit ng balikat ko!" Bumawi atah ang ehersisyo ko kahapon! Sumilip ako sa baba at nakita ko na nagising na yung assassin na tinali ko sa may garden. May mga bodyguards na ding nakabantay sa kanya doon. At iniimbestigahan na nila ang lalaking nakasabit doon. Napatingin ako sa poison na nakuha ko kahapon sa lalaking iyon. Same poison sa mga nakuha ko noon. Mabagsik ang lasong ito dahil isang tikim mo nito ay patay ka agad na segundo lang kaya delikado ang bagay na ito. Kailangan ko itong itago baka magamit ko ito sa hinaharap. Tinago ko iyon sa pitaka ko at napatingin sa punuan ng apple dahil may bunga doon. Napangiti ako at agad akong pumunta sa kabilang side ng balcony at dahil maaabot lang yun ng kamay kaya inaabot ko iyon at success k

Geraldine's Point of View* Nagulat ako habang nakatingin kay Mike. Baka nagseselos siya kay Justine! Inosente lang si Justine at di ko hahayaan na pagtripan siya nito! Timing din noh badtrip din ako sa kanya dahil sinabihan pa niya ako ng stupid kanina. "Bakit ka nandidito?" Agad akong napatayo at agad kong nilapitan si Mike na walang emosyon ang mukha nang napansin niya ang kamay ko na may bandage kaya agad kong tinago ang kamay ko sa likod ko. "What happened to your hand? Bakit nakahawak siya sa kamay mo?" Napatingin naman siya doon at mukhang nakita niya na may first aid kit doon. Patay... Hinawakan niya ang kamay ko at napakunot ang noo niya habang nakatingin sa kamay ko at hindi niya pinuksan ang nakabenda sa kamay ko. May dugo pa kasi doon pero maliit na lang. "What happened?" "Uhmm... Wala lang i---" Napatingin siya kay Justine at hindi sa akin. Jusko! Wala namang kasalanan si Justine! "Hinawakan po ni Madame ang Rosas po. Pasensya na po at hindi ko naprotektahan si

Geraldine's Point of View* Nagulat ako sa ginawa ni Mike nung niyakap niya ako ng mahigpit na parang wala ng umaga at nakatago lang ang mukha niya sa leeg ko habang mahigpit pa ding niyayakap ang katawan ko. "Okay, bro, mauna na ako at ako na ang magmamaneho ng sasakyan mo." Lumakad na si Rafayel papunta sa sasakyan na ginamit ni Mike at nakatingin na lang ako sa kanya hanggang sa umalis na siya. Bakit may payakap yakap pa ang lalaking ito? "Mike..." "I'm so sorry, wife." Natigilan ako nung humingi siya ng tawad sa akin at dahan-dahan siyang napatingin sa akin at nagtitigan kami ngayon sa mga mata niya. Napa-iwas naman ako ng tingin. "B-Bakit ka naman nagso-sorry, ano ba ang ginawa mo." Dahan-dahan niyang hinawakan ang kamay ko at napatingin naman ako doon. "For calling you stupid at hindi ko na pinagigiba ang garden. Hindi ko alam na special yun sayo." Napa-ikot ko ang mga mata ko. "Bakit mo naman ginawa yun? Sayo naman ang garden na yun at isa pa wala naman akong karapa

3rd Person's Point of View* Flashback... Nanlalaki ang mga mata ni Asher nung pinaharurut ni Geraldine ang sasakyan kasama si Rafayel at agad niyang tinawagan si Rafayel. At mabuti sinagot nito ang tawag pero hindi siya maririnig nito at i-non lang nito ang call at agad siyang sumakay sa sasakyan niya at mabilis na pinaharurut at tiningnan niya ang gps ni Rafayel kung saan sila ngayon. At naririnig niya ang lahat ng pinag-usapan nilang dalawa habang nagmamaneho. 'Bakit di na lang siya naging katulad ko na mabait? Bakit parang sinapian siya parati ni Satanas?' Natigilan siya sa sinabi nito habang nagmamaneho at kumirot din ang puso niya. 'Kung ayaw mong tuluyang mawala sayo ang Asawa mo ay magbago ka. You're old enough na kaya mo ng i-handle ang company ninyo at isipin mo naman ang sarili mo wag ang sinasabi ng ibang tao, Asher,' naalala niya ang sinabi ni Rafayel sa kanya at doon na niya narealize ang lahat. Hindi na normal ang nararamdaman niya ngayon. Grabe na siya mag-aala

Geraldine's Point of View* Naningkit ang mga mata ko habang naglalakad kami ngayon sa pabalik sa sasakyan. Mabuti wala na ang mga assassins dahil inubos na siguro ni Sky ang mga iyon. Nahawak ang kamay ko sa braso niya habang naglalakad pero napansin ko na may lumapit na mga bodyguards niya at napayuko ang mga ito sa harapan namin. "Bakit sila nandidito?" mahinang sabi ko kay Mike. Napatingin naman siya sa akin na parang in love na in love sa akin. Ang weird talaga ng lalaking ito. "May pinagawa lang ako sa kanila, wife." Napatingin ako sa mga gwardya nang maalala ko yung isa ay siya yung pinunasan ko ng abs. "Ehem... Let's go? Saan mo gusto pumunta? May bibilhin ka ba?" Nang may naisip ako. "Let's go shopping." Napatingin naman siya sa mga gwardya at tumango siya doon at yumuko naman ang mga ito bago umalis at bumalik ang tingin niya sa akin. "Let's go, let's go shopping." Napa-yes naman ako na may fight hand pang gestures at natawa na lang siya. Pinagbuksan niya ako n