บททั้งหมดของ Kakaibang Tikim: บทที่ 581 - บทที่ 583

Kuki POVTanghali na nang umalis ako sa mansion. Hindi ako umalis para gumala. Wala pa naman akong gagawin. Ang task pa kasi ni Iliana sa ngayon ay puro exercise na magpapalakas pa sa katawan niya. Nabo-boring na rin ako. Sayang ang araw ko kung tatanga lang ako. Hindi pa naman ako sanay nang walang ginagawa sa isang araw.May mas mahalaga akong gagawin ngayon.Habang nagmamaneho ako ng kotse palabas ng gate ng mansion ay naalala ko ang mukha ni Iliana. ‘Yung hawak niyang espada niyang si Lilix.At ‘yung paraan ng pagtingin niya doon. Parang bata na nakahanap ng paborito niyang laruan.Napangiti ako nang bahagya. Hindi ko akalain na sa lahat ng armas na puwedeng piliin ng isang taong gustong matuto lumaban ay espada pa talaga ang pipiliin niya.Baril ang madalas gamitin ngayon. Mas mabilis makapatay at mas praktikal.Pero ang espada?Iba iyon. Mas mahirap. Mas personal. At kung ako ang tatanungin ay mas delikado.Pero kung iyon ang gusto niya, sige. Iyon ang ihahanda ko para sa kanya.

Iliana POVMaaga kaming umalis ng mansion kinabukasan.Halos kasisimula pa lang sumikat ng araw nang sumakay kami ni Kuki sa kotse ko. Kapag pala umaga ay tahimik lang siya, walang kibo, basta na lang siya nagmamaneho ng sasakyan. Ganoon din naman ako. Tahimik lang at nag-iisip na rin kung ano bang mangyayari.Hindi ako mapakali. Ngayon ko lang pupuntahan ang mismong company ng pamilya ko.Ang company na malamang ay pinapakelaman na ng mga pekeng Veron. Naisip ko nga, sino kaya ang CEO na gumaganap ngayon doon?For sure isa sa mga pekeng Veron. Baka ang Pekeng Lola Daryl ko o ang pekeng Lolo Harvy.“Kabado ka ba?” tanong ni Kuki habang nakatingin sa kalsada. Napatingin ako sa kanya. “Hindi. Aba, dati akong maldita. Sanay akong makipagtarayan. Kung maaari, kaya kong ilabas ang sungay ko noh!”Napangiti siya nang bahagya. “Dapat lang. Ayoko kasi sa duwag. Hindi pa man kita tini-train pero ngayon palang ay sasabihan na kita. Ayoko sa duwag. Gusto ko ay palagi kang matapang sa laaht ng o