《Kakaibang Tikim》全部章節：第 581 章 - 第 590 章

Kuki POVTanghali na nang umalis ako sa mansion. Hindi ako umalis para gumala. Wala pa naman akong gagawin. Ang task pa kasi ni Iliana sa ngayon ay puro exercise na magpapalakas pa sa katawan niya. Nabo-boring na rin ako. Sayang ang araw ko kung tatanga lang ako. Hindi pa naman ako sanay nang walang ginagawa sa isang araw.May mas mahalaga akong gagawin ngayon.Habang nagmamaneho ako ng kotse palabas ng gate ng mansion ay naalala ko ang mukha ni Iliana. ‘Yung hawak niyang espada niyang si Lilix.At ‘yung paraan ng pagtingin niya doon. Parang bata na nakahanap ng paborito niyang laruan.Napangiti ako nang bahagya. Hindi ko akalain na sa lahat ng armas na puwedeng piliin ng isang taong gustong matuto lumaban ay espada pa talaga ang pipiliin niya.Baril ang madalas gamitin ngayon. Mas mabilis makapatay at mas praktikal.Pero ang espada?Iba iyon. Mas mahirap. Mas personal. At kung ako ang tatanungin ay mas delikado.Pero kung iyon ang gusto niya, sige. Iyon ang ihahanda ko para sa kanya.

Iliana POVMaaga kaming umalis ng mansion kinabukasan.Halos kasisimula pa lang sumikat ng araw nang sumakay kami ni Kuki sa kotse ko. Kapag pala umaga ay tahimik lang siya, walang kibo, basta na lang siya nagmamaneho ng sasakyan. Ganoon din naman ako. Tahimik lang at nag-iisip na rin kung ano bang mangyayari.Hindi ako mapakali. Ngayon ko lang pupuntahan ang mismong company ng pamilya ko.Ang company na malamang ay pinapakelaman na ng mga pekeng Veron. Naisip ko nga, sino kaya ang CEO na gumaganap ngayon doon?For sure isa sa mga pekeng Veron. Baka ang Pekeng Lola Daryl ko o ang pekeng Lolo Harvy.“Kabado ka ba?” tanong ni Kuki habang nakatingin sa kalsada. Napatingin ako sa kanya. “Hindi. Aba, dati akong maldita. Sanay akong makipagtarayan. Kung maaari, kaya kong ilabas ang sungay ko noh!”Napangiti siya nang bahagya. “Dapat lang. Ayoko kasi sa duwag. Hindi pa man kita tini-train pero ngayon palang ay sasabihan na kita. Ayoko sa duwag. Gusto ko ay palagi kang matapang sa laaht ng o

Iliana POVMatapos ang nangyari sa company building kahapon, nag-usap kami ni Kuki sa mansion tungkol sa susunod naming gagawin. Hindi na kasi puwedeng padalos-dalos. Hindi puwedeng basta na lang akong pumasok doon at magpakilala bilang tunay na Iliana Veron. Kasi nga, may nagpakilala nang ako. At naunahan ako, kaya lumalabas na ako ang peke. Ang mukha nung lintik na nagpapanggap na ako ang alam nilang Iliana Veron, hindi itong mukha na mayroon ako ngayon. Kaya hindi ko rin masisi kahapon ang security guard na nagpapaalis sa amin. Siyempre, ginagawa nga lang naman niya ang trabaho niya bilang security guard.Ang sakit lang isipin na mayroon pang lintik na impostor sa company namin. Isang babaeng nagpapanggap na ako. At kung gusto kong mabawi ang lahat ng iyon, kailangan ko munang malaman kung sino ang punyetang bruha na iyon.At kung sino ang mga kakampi niya sa loob ng kumpanya. Kaya kagabi, habang nasa study room kami ng mansion, naglatag si Kuki ng isang plano.“Magtiyaga muna tayo

Iliana POVNaka-survive ako sa buong umaga na iyon. Kahit na panay sungit at utos ng buwisit na ito.Nakatayo ako sa gilid ng malaking lamesa sa loob ng CEO office. Hindi ako nakaupo. Hindi ako gumagawa ng report. Hindi ako nag-aayos ng files.Dahil ang trabaho ko ngayon ay makinig.Makinig sa lahat ng ginagawa ng babaeng nakaupo sa upuan na dapat ay akin.Tahimik akong nakatayo habang hawak ang maliit na notebook na ginagamit ko bilang kunwaring pang-take down ng notes. Sa totoo lang, wala naman akong sinusulat. Nakikinig lang ako.Sa harap ko ay nakaupo ang impostor sa malaking swivel chair. Nakataas ang paa sa ilalim ng lamesa.May hawak siyang cellphone habang kausap ang kung sino mang nasa kabilang linya.“Ugh, yes. I know.” Napairap siya. “Just send the files later.”Pinutol niya ang tawag at agad na tumawag ulit sa ibang tao. Halos buong umaga ay ganoon lang ang ginagawa niya.Phone call, phone call, at phone call ulit. Hindi naman niya ginagawa ang trabaho niya bilang CEO. Nag

Iliana POVKung medyo worst na ang naging umaga ko, aba, mas malala pa pala ang hapon na ito. Dahil ngayong hapon, mami-meet ko na pala agad ang mga galamay ng bruhang impostor.Pagbalik ko mula sa lunch break ay tahimik akong pumasok ulit sa CEO office habang hawak ang maliit kong notebook. Tulad kanina, sinubukan kong maging invisible.Assistant lang. Tahimik lang. Pero sa totoo lang, nakamasid ako sa lahat. Hindi ako nandito para lang magtimpla ng kape. Nandito ako para kilalanin ang mga galamay ng impostor at kung sino-sino pang dapat kong makilala.At hindi nagtagal, isa-isa ko silang nakilala.Bandang alas dos ng hapon nang may kumatok sa pinto ng CEO office. “Come in,” sabi ng impostor habang nakasandal sa upuan.Pumasok ang isang babaeng matangkad, maputi, at mahaba ang buhok na kulay chestnut.“Raica,” sabi ng impostor kong si Iliana.Napatingin ako sa kanya.Siya pala ang sinasabi kanina ni Luna na Chief of Staff. Nakasalubong ko kasi sa hallway si Luna. Nakapagkuwentuhan pa