All Chapters of Kakaibang Tikim: Chapter 571 - Chapter 580

Iliana POVPagbaba ko ng e-bike na minamaneho ng isa sa mga security guard ko, excited na akong makita ang lalakin giyon. Huminto ang e-bike sa tapat ng malaking bakal na gate.Nakatayo roon ang ilang guard, nakatingin sa labas na parang may hinihintay.“Nandito na si Ma’am Iliana,” sabi ng guard na naghatid sa akin.Kapag nalaman ni Mama Davina at Papa Braxton na tinulong ako ni Tito Sylas, tiyak na magugulat sila. Mainam na rin ito. Na panay na ang tulong sa amin ng Pamilya Merritt, kahit na ang pamilya ko pala ang sobrang daming kasalanan sa kanila. Na kahit ganoon ang history nila, heto at napalabusilat ng puso nila dahil panay pa rin ang tulong nila sa akin.Naglakad ako palapit sa gate. Ngunit nang masilip ko ang lalaking nakatayo sa labas, bigla akong napahinto. Para akong napatigil sa mismong kinatatayuan ko. Ito ‘yung sinasabi nilang parang napako ako sa kinatatayuan ko.Bakit?Hindi agad ako nakagalaw. Hindi dahil sa takot o nakakita ako ng multo.Kundi dahil napaisip ako ku

Kuki POVHindi ko agad sinimulan ang training ni Iliana. Marami kasing nagkakamali sa ganitong bagay. Akala nila kapag assassin training, dapat agad-agad ay laban na, suntukan na, barilan na.Mali.Kung mahina ang katawan mo, kahit gaano ka kagaling sa technique, wala ring silbi.Kaya nang magkita kami sa training area ng mansion kinabukasan, sinabi ko agad sa kanya ang plano ko.“Hindi muna tayo magsisimula ngayon,” sabi ko habang nakatayo sa harap niya.Napakunot ang noo niya. “Bakit?”Nakasuot siya ng simpleng training clothes na black leggings at fitted na shirt. Halatang handa na siyang gumalaw at mag-umpisa. O, excited lang siya kasi araw-araw na niya akong makikita. Aba, sa pogi kong ito, talaga namang sisipagin ka palagi sa training, makita at makasama lang ako.“Pahinga day.”“Pahinga?” pag-uulit pa niya na parang hindi makapaniwala sa sinabi ko. Sa totoo lang ay nahihiya akong sabihin iyon sa kaniya. Gayak na gayak na kasi siya. Talaga namang gusto nang mag-umpisa. Pero kasi

Iliana POVBandang gabi na nang dumating ang doktor na tinawagan ko kanina. Eksaktong alas-sais ng gabi nang ipaalam ng guard sa intercom na nasa gate na siya. Pinapasok ko agad siya sa loob ng mansion. Hindi naman ako nagkamali sa pinili kong tawagan dahil ilang beses na rin siyang naging consultant ng mga atleta at ilang kilalang personalidad na kailangang ihanda ang katawan para sa matinding physical training. Aba, palagi kaya siyang trending sa social media, kaya na-save ko talaga noon ang phone number niya.Pagpasok niya sa living room ay may dala siyang malaking black bag.“Good evening, Miss Iliana,” bati niya.“Good evening, Doc,” sagot ko.Pinaupo ko siya sa sofa at agad niyang inilapag ang bag sa lamesa. Binuksan niya iyon at isa-isang inilabas ang kung anu-anong bote ng vitamins, supplements, at ilang papel.Napakurap ako.“Grabe naman, Doc. Parang pharmacy na yata ‘yan.”Ngumiti lang siya.“Kung sasabak ka sa matinding training, kailangan talagang ihanda ang katawan mo. Hin

Iliana POVOras na para kumilos. Tama na ang pagkakaroon ko ng distract kay Kuki. Dapat ko nang sundin ang sinabi ng doctor ko kagabi.Ang dami kong kailangang gawin. Uminom ng vitamins. Kumain ng mga pampalakas lalo at mag-exercises.Pagbangon ko sa kama ay agad kong kinuha ang maliit na tray sa lamesa kung saan ko inayos kagabi ang lahat ng vitamins at supplements.Tinitigan ko ang mga bote. Vitamin B complex, vitamin C at magnesium.At ilang protein supplements na ibinigay ng doktor.“Okay,” bulong ko sa sarili ko. “Simulan na.”Isa-isa kong ininom ang mga iyon kasama ng isang basong tubig.Habang ginagawa ko iyon ay naaalala ko ang sinabi ni Doc kagabi. Kailangan mong ihanda ang katawan mo. Kung mahina ang katawan mo, hindi mo kakayanin ang training.Napahinga ako nang malalim. Para kay Mama Davina, laban, sisipagin ko ang mga dapat gawin.Pagkatapos kong magbihis ng workout clothes na isang simpleng sports bra at training leggings ay lumabas na ako ng kuwarto at dumiretso sa tra

Iliana POVPagdating namin ni Vandall sa mansion ay halos hindi ko na maitago ang excitement ko.Hawak-hawak ko pa rin ang espada na nakabalot sa tela. Kahit mabigat ito ay hindi ko ito pinabuhat kay Vandall. Gusto ko ako mismo ang may hawak.Pakiramdam ko kasi ay parang espesyal ito. Parang may kakaibang koneksyon na agad ako sa espada.Habang naglalakad kami papasok sa malaking pintuan ng mansion ay hindi ko maiwasang ngumiti.“Miss Iliana,” sabi ni Vandall habang nakatingin sa hawak ko. “Sigurado ka talagang gusto mong gumamit ng espada?”Tumingin ako sa kanya. Kanina pa kami magkasama sa labas pero ngayon lang talaga siya nagtanong.“Oo, Vandall.”“Hindi ito biro,” sabi niya agad. Alam ko naman iyon pero alam ko rin na napagsasanayan naman ang lahat ng bagay. Lalo na ang paggamit ng espada.“Alam ko.” Nginitian ko siya para ipakitang seryoso ako. “Pero gusto ko pa rin talaga.”Hindi na siya nagsalita pa. Tumango na lang siya.Pagpasok namin sa loob ng mansion ay napansin kong tahi