All Chapters of Kakaibang Tikim: Chapter 781 - Chapter 789

Sylaila POVNapangiti ako nang makita kong tumatakbo si Isla papunta sa amin.“Mommy!”Sa wakas, nakabalik na rin siya rito sa Amontala.Nakahawak pa siya sa maliit niyang bag habang halos hindi makahinga sa bilis ng pagtakbo.Pagdating niya sa harap namin ni Chusan, agad niya akong niyakap.“Mama, wow, ang ganda na ng bahay natin!”Iyon ang una niyang napansin padating dito sa farm house namin.“Talaga ba?” tanong ko pa para ma-test kung tanda pa niya ang dating bahay namin.“Opo! Hindi na po kasi siya kubo gaya nung dati!”Napatingin ako kay Chusan. Nakangiti rin siya habang pinagmamasdan ang anak namin.“Mas gusto mo na ba ngayon itong bahay dito sa farm?” tanong naman ni Chusan kay Isla.Tumango agad ang anak namin.“Opo! Ang laki na! Tapos, wait, may electric fan na ata rin?”Iyon ang agad niyang napansin. Talaga ngang matatas ang isip ng batang ito. Napakatalino.Kung titignan ay mukhang hindi na takot si Isla dito. Marahil ay wala na kasi si Nardo. Para bang unti-unti na ring n

Sylaila POVKapag kinakasal, dapat ikaw ang makakatanggap ng regalo, pero hindi ganoon ang nangyari. After three days, matapos ang kasal namin ni Chusan, nagpasya kaming regaluhan na rin ng mga TV ang bawat pamilya rito sa Amontala province. Um-order kami sa city ng maraming TV, at ngayong araw, isa-isa kaming nagpunta sa bahay-bahay. Para naman mabilis, tumulong na sina Kuya Keilys, Ate Ilaria, Fabian, Lusing at ang helltrace. Kaya naman wala pang tatlong oras ay tapos na agad kami.Dito kami nagkita-kita sa farm na kung saan, nadatnan naming nagluluto ng tanghalian sina Igme, Miguelito, at Barry. Sila ‘yung mga friend ni Nardo noon na pinakiusapan kong tulungan ako. Pinangako ko sa sarili ko na balang-araw, tutulungan ko sila at ito na ang araw na iyon.Sina Igme, Miguelito, at Barry kasi ay kukunin ng parents ko at dadalhin sa city upang doon bigyan ng magandang trabaho. Ngayon, nagluluto muna sila para sa amin. Sila naman kasi ang nagkusa, saka nagpapakitang gilas kasi ang mga ito

Sylaila POVAfter ng halos tatlong taong pamumuhay namin sa Amontala, tuluyan na itong nabago dahil sa aming dalawa ni Chusan. Ang dating paaralan na maliliit at halos kulang sa kaalaman, ngayon ay may limang school na. School para sa mga day care, kinder, elementary at Highschool. Sa college, kinakasa pa lang pero iyon na ang sunod naming goal ni Chusan para dito na rin namin pag-aaralin si Isla. Nang sa ganoon, palagi na namin siyang kasama rito.Ang dami na ring mabibilhan dito. May cake shop, pizza-han, milktea-han, at kung ano-ano pang bonggang kainan.Kung dati, mga taga-Amontala ang dumadayo sa ibang bayan para kumain ng masarap, ngayon, iba’t ibang taga ibang bayan pa ang dumadayo rito para matikman ang ilan sa mga kainan na kami rin talaga ni Chusan ang nag-isip na magbukas. Oo, sa aming mag-asawa ang mga business na mayroon dito. Marami pa kaming plano, unti-unti naming ilalaban.Habang busy ako rito sa farm, nagulat akong nang sundan ako ni Chusan. “Asawa ko, anong pinagkak

Sylaila POVHindi ko akalaing darating ang araw na magiging ganito kapayapa ang buhay ko.Kung babalikan ko ang lahat ng pinagdaanan ko, minsan ay hindi ko maiwasang mapaluha. Mula sa buhay na puno ng karangyaan, hanggang sa limang taong pagkawala ng aking mga alaala, sa hirap na dinanas ko sa Amontala, at sa mga taong nagtangkang sirain ang buhay ko, lahat ng iyon ay tila isang mahabang bangungot na sa wakas ay natapos na.Pero sa kabila ng lahat, may isang bagay na hindi kailanman nawala sa akin. Ang pagkakataong magmahal muli, at ang lalaking hindi sumuko sa paghahanap sa akin. Si Chusan Kang, ang lalaking minahal ko noon, ang lalaking muling nagpatibok sa puso ko, at ang lalaking pinili kong makasama habang buhay. At ito na nga, sa wakas, natupad din namin ang isa sa mga pangarap naming dalawa. Nagpunta kami sa South Korea upang doon isagawa ang aming ikalawang kasal. Kasal na pang-Korea talaga kasi gusto ni Chusan. Hindi lamang dahil iyon ang gusto namin, kundi dahil may espesya