All Chapters of กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ: Chapter 41 - Chapter 50

บังเอิญผมกับพี่สิงห์ใช้ชีวิตอยู่บนดอยกันจนเวลาล่วงเลยถึง 3 เดือนจึงมีโอกาสได้กลับบ้านครั้งหนึ่งก่อนที่เราจะกลับ เพราะผมรู้สึกใจหายมากเมื่อผมต้องจากที่นี่ไปที่ให้ความอบอุ่นกับผมมากขึ้นทำให้ผมได้เรียนรู้และการใช้ชีวิตของผม จากเด็กที่ไม่เคยทำอะไรกลับกลายเป็นว่าได้ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำและยังได้เริ่มต้นอะไรใหม่ๆกับคนที่ผมรัก มากขึ้นก่อนที่ผมจะขึ้นรถทุกคนมอบของขวัญให้แก่ผมก่อนจะไปผมยิ้มตอบรับก่อนจะออกเดอนทาง " ร้องไห้ทำไมคนเก่งเอาไว้ว่างๆแล้วก็มาเที่ยวอีกดีไหม""แค่รู้สึกใจหาย เท่านั้นล่ะครับ ผมอยู่ที่นี่ 3 เดือนรู้สึกว่าที่นี่ดีมากๆเลย""พี่ก็ขอบคุณที่นี่นะที่ทำให้เรากลับมาคืนดีกันแล้วให้พี่ได้พิสูจน์ใจตนเอง""เลิกพูดเลี่ยนๆแล้วเอิญไม่เห็นรู้เรื่องเลย""ไม่รู้ว่ากลับไปแล้วพี่ยิ้มกับพี่พยัคฆ์จะว่ายังไงคงจะไม่เล่นงานพี่หรอกนะ""ก็ไม่แน่พี่ทำร้ายจิตใจลูกชายเขา ตั้งหลายเดือนไม่แปลกที่คุณพ่อกับคุณแม่จะจัดการพี่""ถ้าพวกพี่ยิ้มกับพี่พยายามทำอะไรพี่น้องบังเอิญต้องช่วยพี่นะครับพี่จะเป็นเด็กน้อยๆอยู่ในโอวาทของบังเอิญเลยช่วยเหลือพี่หน่อยนะครับ""พูดไปนั่นมันเป็นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่เคยเห็นพี่สิงห์มาอ้

บังเอิญผมกับปิ๊งวางแผนกับเขาไว้ว่า เราจะจัดการพี่ปุยฝ้ายยังไงดีถ้าไม่ใช่พี่ปุยฝ้ายคนคนนั้นจะเป็นใครเพราะนอกจากพี่ปุยฝ้ายแล้วผมก็มีพี่เขาคนเดียวเท่านั้นที่เป็นศัตรูหัวใจในตอนนี้แม้จะเลิกรากับพี่สิงห์ไปแล้วก็ตาม"เอาจริงหรอ""จริงสิในเมื่อเราดมมือใครไม่ได้ขนาดไปถามแอดมินเพจของมหาลัยแล้ว ยังไม่ได้เรื่องอะไรเลยเพราะคนส่งข้อมูลมาเป็นคนนิรนามอย่างนั้นคนที่เคยกระทำผิดเมื่อถูกจู่โจมด้วยคำพูดเดี๋ยวก็หลุดปากออกมาเอง""แต่มันเป็นการทำร้ายตัวเองหรือเปล่าวันเกิดพี่สิงห์ไม่ใช่หรอจะให้พี่ปุยฝ้ายมางานวันเกิดทำตัวเป็นนางร้ายในละครแบบนี้ไม่ได้นะ บังเอิญ""ละครก็ทำมาจากชีวิตจริงนั่นแหละเดี๋ยวบังเอิญจะทำให้ดู""เด็กดีอย่างบังเอิญกลายเป็นนางร้ายในละครซะแล้ว""มันก็ต้องสวมบทบาทกันบ้าง""แล้วบังเอิญบอกพี่สิงห์หรือยัง""บอกแล้วเตรียมการเรียบร้อยตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว""งั้นก็ดีทำยังไงพี่ปุยฝ้ายก็เป็นแฟนเก่าพี่สิงห์ส่วนบังเอิญก็เป็นแฟนใหม่ระวังตัวด้วยล่ะ""รู้แล้วเราจะระวังตัว"งานวันเกิดของพี่สิงห์ถูกจัดขึ้นแม้ว่าทุกปีพี่สิงห์จะไม่ได้จัดงานวันเกิดให้ตัวเองเลยก็ตามเพราะชอบมาฉลองกับผมกันสองคนทุกปีไม่ใช่เรื่องแปล

(ปิ๊ง)บังเอิญ"ปิ๊งพอแล้วเดี๋ยวน้องจะตาย!""เกิดอะไรขึ้นทำไมมีนักเรียนล้มอยู่ที่พื้น นายบัวบูรพา ทำอะไรน่ะ!""ถีบรุ่นน้องล้มครับ""บัวบูรพา นายก่อเรื่องอีกแล้วนะตัวเล็กแค่นี้ทำไมถึงเกาะเรื่องทำร้ายร่างกายคนบ่อยขนาดนี้นะปีที่แล้วก็ทำปีนี้ยังจะทำอีกหรอ""อาจารย์ผมไม่ได้ผิดนะ จะผิดก็ผิดที่ผมจีบน้องเขา แต่น้องเขามาด่าผมก่อนนะครับไม่ซี น้องเขาแต่งตัวโป๊แล้วน้องเขาก็เดินมาอ่อยแฟนเพื่อนผมพูดจาไม่น่ารักเลยอ่ะ แถมยังด่าผมว่าเป็นอีตุ๊ด ถ้าอาจารย์โดนด่าว่าเป็นอีตุ๊ดเนี่ยอาจารย์จะยืนปรบมือให้หรอครับ""บัวบูรพา! อาจารย์ปวดหัวกับเธอจริงๆ!""ถ้าอาจารย์ไม่พอใจก็โทรบอก คุณพ่อก็ได้นะครับ""อาจารย์ปวดหัวกับเธอจริงๆ ขอโทษน้องเขาซะเรื่องจะได้จบๆไป""อาจารย์คะหนูเจ็บขนาดนี้แล้วคำแค่ขอโทษเนี่ยมันไม่หายหรอกนะคะ""หรืออยากโดนต่อยอีก จะได้เพิ่มโทษเข้าไปพร้อมกันเลย!""อาจารย์ดูสิคะถ้าเป็นรุ่นพี่ภาษาอะไรรังแกรุ่นน้องอย่างพวกหนู""นี่ มหาลัยเนี้ยรู้หรือเปล่า ว่าใครเป็นเจ้าของ""พ่อเป็นเจ้าของหรือไงปวดเก่งชะมัด""เออพ่อเป็นเจ้าของที่นี่มีอะไรไหม""น้องปิ๊งพี่ว่า ขอโทษกันจะได้จบๆนะครับพี่เองก็เป็นตัวต้นเหตุถ้าพี่ไ

สิงห์เหนือ"ตาสิงห์ ลูกทำแบบนี้กับน้องจริงๆหรอ""ครับคุณแม่ผมกับน้องเราคบกันและผมทำน้องท้องผมก็เพิ่งรู้ครับ""แล้วแกจะเอายังไงกับน้อง""ผมยังไม่พร้อมที่จะแต่งงานในช่วงนี้ครับ""พี่สิงห์...""พี่ต้องบอกบังเอิญจริงๆและตรงๆ ในช่วงนี้พี่ไม่พร้อมที่จะแต่งงานจริงๆ พี่ไม่พร้อม เหนื่อยหลายด้าน พี่ต้องขอโทษด้วย""แต่ว่าบังเอิญท้องลูกของพี่นะ ทำไมพี่ถึงพูดแบบนั้นกับบังเอิญได้ขนาดนี้""พี่แค่บอกว่าช่วงนี้พี่แต่งงานไม่ได้จริงๆในอนาคตเราค่อยแต่งงานกันก็ได้""ทำไมถึงแต่งงานตอนนี้ไม่ได้แค่แต่งงานกันเฉยอ่ะยังไงเราก็อยู่ด้วยกันอยู่แล้วอ่ะไม่ได้แต่งงานไม่ได้""พี่ขอโทษนะบังเอิญที่ต้องพูดตรงกับบังเอิญพี่ยังไม่พร้อมที่จะแต่งงานกับใครทั้งสิ้นพี่ไม่ได้มีคนอื่นแต่พี่แค่คิดว่าการแต่งงานไม่ใช่เรื่องที่จะจบปัญหาเรื่องนี้อีกอย่างบังเอิญ ก็เรียนอยู่อ่ะ จะหยุดเรียนเพราะต้องท้องงั้นหรอ มื้ออื่นก็มีชีวิตของคนอื่นพี่ก็จะมีชีวิตของพี่แต่พี่ไม่ใช่ว่าพี่จะไม่รับผิดชอบเมินแต่พี่แค่ยังไม่แต่งงานกับคนอื่นในช่วงนี้เท่านั้นเอง""งั้นพี่ก็ไปเถอะเราเลิกกัน ไปตามทางของพี่ซะ ผมก็จะไปตามทางของผม เราก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก""

สิงห์เหนือผมเดินทางไปทำงานที่ต่างประเทศ เคลียร์งานทุกอย่างเพื่อที่จะได้มีช่วงเวลาก่อนคลอดอยู่กับบังเอิญแต่ผมได้มาทำงานเพียงไม่ถึง 1 อาทิตย์ด้วยซ้ำ คุณแม่ก็บอกมาว่า น้องบังโอ่งคลอดลูกแล้วทำให้ผมตื่นเต้นเป็นอย่างมากที่จะได้เจอกับลูกจึงเคลียร์งานให้เสร็จแล้วจองตั๋วเครื่องบินเพื่อเดินทางกลับ"ไอ้เพลิงมึงขับรถเร็วๆหน่อยได้ไหมกูร้อนใจจะตายห่าอยู่แล้ว""มึงตั้งสตินี่มันกรุงเทพฯนะเว้ยรถติดแม่งตั้งแต่ 6:00 น ถึง 5:00 น วันพรุ่งนี้ รถติดมึงต้องเข้าใจไฟแดงแม่งอยู่ทุกที่""มึงก็เร็วๆหน่อยได้ไหมเมียกูคลอดลูกนะเว้ย""กูเข้าใจแต่มึงต้องเข้าใจด้วยว่าที่นี่มันรถติด อีกอย่างเมียมึงก็คลอดแล้วด้วยมึงไปมึงก็จะเห็นหน้าลูกเลยแหละไม่ต้องไปรอคลอดเป็นเพื่อนเมียมึง""มึงแม่ง!""อย่าด่ากูนะกูพามึงวนรอบกรุงเทพอีก 5 รอบนะมึง""เออๆ มึงรีบไปเร็วๆเหอะ กูอยากเห็นหน้าลูกจะแย่อยู่แล้ว""เออรู้แล้ว""บ่นมากมึงเร็วทำตัวเหมือนคนแก่ไปได้""มึงนี่มันชอบใช้แรงงาน กูจริงๆว่ะ"ไอ้เพลิงพาผมมาส่งที่โรงพยาบาลเมื่อผมมาถึงก็บ่ายกว่าแล้วท่าทางที่ว่าผมนั่งเครื่องบินมาตั้งแต่เมื่อคืนเหนื่อยจริงๆแต่ถึงยังไงกันหน่อยคันนี้ก็คุ้มทุนของผม