บททั้งหมดของ MAFIA BOSS SERIES: THE PRETENDING WIFE [Mr. KING]: บทที่ 71 - บทที่ 80

(Kiray pov) Nilibot ko ang tingin sa paligid, hinahanap ng mata ko si Jigs. Ito kasi ang susundo sa akin ngayon dito sa airport ng Spain. Anniversary kasi namin ni Laxus at gusto kong supresahin ito. Gusto ko rin kasi na makapamasyal kami rito at hindi na ito magmadaling bumalik ng pinas. Sobra ang kaba ng dibdib ko habang hinahanap ng mata ko si Jigs. Ito ang unang beses na pumunta ako ng ibang bansa. Takot na takot pa ako na baka hindi ako makalabas dahil sa aking pagpapanggap. Gano’n kasi ang mga scene na napapanood ko sa tv, nahuhuli ang mga nagpapanggap o kriminal sa airport. ‘Kalma, Kiray. Nasa ibang bansa ka na!’ Impit kong tili sa sobrang saya. Sa saya ko napapatalon pa ako kaya naman napatingin sa akin ang ibang mga taong narito. “Madam!” Kumaway sa akin si Jigs at agad na lumapit para kunin ang mga maleta ko. Lahat ng mga kasamahan nito ay pinalubutan ako, kaya naman napapantastikuhang tumingin sa amin ang mga naro’n. “J-Jigs, nakakahiya… baka mamaya isipin nila galin

(Kiray pov) KANINA pa ako ihi ng ihi. Ewan ko ba, simula ng mabuntis ako ay mayamaya ako naiihi. Ang sabi ni manang at ng doktor ay normal lang daw ‘yon sa buntis. Tatlong buwan na ang tiyan ko. Kumpleto ako sa check ups at mga vitamins. May family doktor naman na pumupunta dito sa bahay kaya hindi ko na kailangan lumabas. Hindi na rin umaalis si Laxus ng bahay simula ng malaman niyang nagdadalantao ako. Gusto kasi nito na nasa tabi niya ako habang pinagbubuntis ko ang anak naming dalawa. Lumunok ako ng laway habang hinihintay si manang. Umalis kasi ito para bilhan ako ng mangga at bagoong. Nang dumating ito ay agad kong kinuha ang mga supot na dala nito. Nadismaya ako ng makitang indian mango ang nasa supot. “Manang, bakit po indian mango ‘to?” “Ha? Bakit ano ba ang gusto mo?” “Carabao mango po… yung hilaw po.” Natampal nito ang noo. “Ay oo nga pala. Tumatanda na talaga ako at nagiging ulyanin na. Hayaan mo’t babalik nalang ako sa store.” “Wag na ho, manang. Sabi ko

‘Hindi! Sigurado ako na namamalikmata lang ako!’ “Queen,” Napapitlag ako ng hawakan ni Laxus ang kamay ko. Kunot ang noo at may pagtataka sa mukha nitong nakatingin sa mukha ko. “You looked pale.” “A-ah, wala lang ‘to… napagod lang ako.” “Then rest. Kung inaalala mo si manang, wag kang mag alala, i will make sure na madadala siya sa ospital at maaalagaan. Kapag nalaman niya na napagod ka at hindi nagpahinga dahil sa kanya, sigurado ako na mapapagalitan ka niya.” “S-sige.” PAGDATING namin sa King Hotel na pag aari ng asawa ko kung saan kami tumutuloy ngayon, agad akong nagkulong sa kwarto namin. Ayaw sana akong iwan ni Laxus kung hindi ko pa sinabi na mapapanatag lang ako kapag kasama siya sa ospital kung sana dadalhin si manang. “I-Imposible. Sigurado ako na namamalikmata lang ako.” Tama. Namamalikmata lang ako sigurado ako. Patay na si Rayana kaya malabo na siya ang nakita ko kanina. Tumingin ako sa kamay ko. Namamawis at nanginginig ito. Nanlalamig ang buong katawan

(Kiray pov) “May naisip ka na bang plano, ma’am?” Umiling ako. “Wala pa, Jayson. Hindi ko rin alam ang gagawin ko sa totoo lang.” “Hmm… ano kaya kung ipadukot natin siya at itapon sa dagat? Joke lang, ma’am, ikaw naman hindi mabiro.” Bawi nito ng tingnan ko ng masama. “Ayoko siyang saktan, Jayson. K-Kaibigan ko kasi siya.” Nag iwas ako ng tingin ng magulat ito sa sinabi ko. “M-mahabang kwento. Alam kong masama ang tingin mo sa akin ngayon. Pero hindi ko naman ginusto na mapunta sa sitwasyong ‘to. Ang mommy niya ang dahilan kaya nandito ako.” Kinuwento ko sa kanya ang lahat. Gulat na gulat ito at hindi makapaniwala. Kahit ako din naman ay magugulat kung ako ang nasa posisyon nito. Para kaming nasa isang movie—hindi makatotohanan at hindi kapani-paniwala. “Mahirap nga ang sitwasyon mo, ma’am. Pero walang ibang paraan para protektahan ang posisyon mo ngayon. Kailangan natin na maging madahas.” Napalunok ako. “Kailangan ba talaga? Wala na bang ibang paraan?“ Umiling ang la

(Kiray pov) “Madam, nasaan ka ngayon? Bumalik na ang asawa mo at kanina pa nag aalala. Umalis siya rito kasama si Jigs at iba pa para hanapin ka.” Bumuntonghininga ako bago sinagot si manang. “Pauwi na rin po ako, manang. Wag ka pong mag alala tatawagan ko po siya para ipaalam na uuwi na po ako.” Pagkatapos ibaba ang tawag ay tumingin ako sa cellphone na hawak ko. Hindi ko magawang tawagan si Laxus para sabihin kung nasaan ako. “Ayos ka lang ba? Kung ayaw mo pang umuwi sabihin mo nalang na namamasyal pa tayong dalawa.” Untag na sabi sa akin ni Mariz. Umiling ako. Kilala ko kasi si Laxus. Sigurado ako na hahanapin ako nito at hindi papayagan na hindi kasamang umuwi. Lalo na’t nabanggit kanina ni manang na nag aalala ito dahil sa death threats na natanggap nito. “Hindi na kailangan, Mariz. Sa tingin ko parating na siya dito. Saka tumakas lang kasi ako sa bantay kaya kailangan ko na rin umuwi.” Tumayo na ako at nakangiting nagpaalam dito. Nag init ang sulok ng mata naming dala