ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / After One Wild Night With the Billionaire (Tagalog-English) / บทที่ 21 - บทที่ 30

บททั้งหมดของ After One Wild Night With the Billionaire (Tagalog-English): บทที่ 21 - บทที่ 30

122

CHAPTER 21

NEW“Fine. I get it. But don’t say I didn’t try, Amalia.” Sabay nginitian akong may kaunting pangungutya bago siya naglakad palayo.Habang pinagmamasdan ko siya, napansin kong hindi ko na kailangang patagilid o magbigay ng paliwanag. Hindi na ako magpapadala sa mga manipulative na salita ni Adrian. Tumango ako sa sarili ko at nagpatuloy sa paglalakad, mas determinado at mas handa sa mga susunod na hakbang na tatahakin ko.Sa kabila ng mga alok at panghihikayat ng iba, alam kong ang tanging paraan upang makamit ang tagumpay ay hindi sa pamamagitan ng iba, kundi sa sarili ko.Habang si Adrian ay naglalakad palayo, naramdaman ko ang bigat na unti-unting nawawala sa aking mga balikat. Hindi ko na kailangan pang manguna sa mga pakikipag-ayos na hindi ko naman kayang ipagpatuloy. Bawat hakbang ko ay parang isang pagtakas mula sa mga nakaraan at mga tao na ang layunin lang ay magtakda ng mga hadlang sa aking pag-abot ng mga pangarap.Habang ako’y patuloy na naglalakad, naisip ko na hindi mad
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 22

WE MEET AGAINMatapos iyon ay agad din naman akong bumalik sa opisina. I stayed inside the office of Mr. Cojuanco Hapon na nang makita ko si Dylan Cojuangco sa unang pagkakataon nang malinaw. Nasa loob ako ng opisina ni Sir Alexander, naghahatid ng file, nang tumambad siya sa entrance ng executive floor. Matangkad, naka-dark suit na parang masyadong casual para sa estado niya, pero bagay na bagay sa kanya. Magulo ang buhok niya, at may bahagyang balbas sa mukha na nagbigay sa kanya ng rugged charm. Ang expression niya? Isang malinaw na kawalang interes, na para bang wala siyang pakialam sa mundo.Pero kahit ganito ang itsura niya, hindi maikakaila ang dating niya. Parang may sariling gravity ang presensya niya, at kahit hindi ko gusto, pakiramdam ko ay nahahatak ako papunta sa kanya. May halong yabang ang kumpiyansang dala niya, at hindi ko maikakaila na ito ang dahilan kung bakit biglang kumulo ang sikmura ko. Ang malamig na aura niya ay parang nagsasabing hindi siya madaling lapita
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 23

NAIINISNapalunok ako. "Yes, sir. Coming."Dahan-dahan akong tumayo, dala ang mga papel na dapat kong iabot, at tumungo sa pinto ng opisina. Nang binuksan ko ito, nandoon si Dylan, nakaupo sa isang leather chair, mukhang relaxed pero may halong bahagyang iritasyon sa mukha. Ang presensya niya ay tila nagpapabigat sa hangin sa loob ng silid."Here are the documents, sir," sabi ko, iniabot ang mga ito kay Sir Alexander, pilit na hindi tumitingin kay Dylan. Pero alam kong nararamdaman ko ang mga mata niyang nakatuon sa akin, sinusuri ako."Thank you, Amalia. Could you also get us some coffee?" tanong ni Sir Alexander, na tila wala namang alam sa tensyon sa pagitan naming dalawa ni Dylan."Yes, sir," sagot ko, halos hindi mahanap ang lakas ng loob na umalis agad. Nang lumabas ako sa opisina, halos takbuhin ko na ang pantry, hinahabol ang hininga ko.Habang naghahanda ng kape, hindi ko mapigilan ang sarili kong mag-isip. Anong gagawin ko kung malaman ni Sir Alexander? Paano kung magsalita
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 24

RUDE WHO?Dylan Cojuangco. Ang lalaking ito... Hindi siya titigil hanggang hindi niya makuha ang sagot na gusto niya. Pero anong gagawin ko kung siya mismo ang magwasak sa buhay na pilit kong binubuo?Habang nakatayo sa harap ng mesa ni Sir Alexander, pilit kong pinapakalma ang sariling isip.Focus, Amalia. Work. This is what you’re here for. Pero kahit anong pilit kong ibaling ang atensyon ko sa trabaho, hindi maalis sa isip ko ang matalim na tingin at mapanuksong ngiti ni Dylan. Para bang sinasadya niyang guluhin ang buong sistema ko—at tila nag-eenjoy pa siya."Amalia," tawag ni Sir Alexander, at agad akong napatingin sa kanya. "Are you alright? You seem... distracted."Napakurap ako at pilit na ngumiti. "I’m fine, sir. Just a bit tired, I guess."Tumango siya, pero halata sa mukha niya ang pag-aalala. "Alright. Take a break if you need to. I can manage for now."Nagpasalamat ako at mabilis na tumalikod. Kailangan kong makalayo. Kailangan kong mag-isip.Pagdating ko sa maliit na br
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 25

HAY NAKOKung si Dylan ang nagdala ng kaguluhan sa buhay ko, paano ko ito haharapin? Paano ko mapoprotektahan ang trabaho ko, ang pangalan ko—at higit sa lahat, ang sarili ko?Kinuha ko ang aking bag at umalis ng opisina, pilit na pinapakalma ang sarili habang binabaybay ang madilim na pasilyo. Ang tunog ng aking takong sa sahig ay parang nakikiisa sa pagkabog ng puso ko. Walang tao sa paligid, kaya’t mas nararamdaman ko ang bawat pintig ng kaba. Tapusin na ito, Amalia. Isa lang itong araw. Bukas, magiging maayos din ang lahat.Pero habang papalapit ako sa elevator, biglang may narinig akong tunog ng sapatos mula sa likuran ko. Napahinto ako at dahan-dahang lumingon. Ang mga mata ko’y nanlaki nang makita ko siya muli—si Dylan, nakasandal sa pader, nakapamulsa, at ang mga mata niya ay nakatuon lang sa akin."Ano na naman?" tanong ko, pilit na pinapalakas ang boses ko kahit na ramdam kong nanginginig ito. "Hindi pa ba tayo tapos?"Lumapit siya, ang mga hakbang niya ay mabagal ngunit pun
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 26

HELL NA BA ITO?Nang magbukas ang pintuan, unang lumabas si Dylan, ang panga niya ay nakakagat at ang mga kamay ay nakapulupot sa mga kamao. Hindi niya ako tiningnan habang mabilis siyang dumaan sa harap ko, ngunit ang presensya niya ay nag-iwan ng hindi maikakailang tensyon sa hangin.Isang bagay na nagdulot sa akin ng lungkot—pumayag si Alexander na magtrabaho si Dylan dito. At sa bawat araw, makikita ko siya. Hindi ko na yata kayang maging masaya pa sa sitwasyong ito. Paano ko ngayon haharapin ang araw-araw na pagnanais ko na magpatuloy nang tahimik at walang gulo?I have this feeling that I want to tell this situation I am in right now to Claire that the man I spend the night with was my boss son. I feel like I need her right now, her opinion into this matter. Pero naisip ko rin na huwag na at sarilihin na lamang dahil ayaw kong maka abala pa sa iba.Gaya ng dati ay gabi na ako nakakauwi sa apartment. Mabuti na lamang at isang jeep lang ang sasakyan ko at hihinto sa gilid ng daan
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 27

RIVALRY EVERY DAY! Ang tono niya ay puno ng pang-iinsulto. “I’m sure you’ve got it all figured out.”Ang kapal talaga ng mukha ng lalaking ito!Ipinagpigil ko ang sarili ko na sumagot ng matalim. “I’ve been managing projects, Dylan. I know what I’m doing.”Tinitigan ako ni Dylan, parang binibigyan niya ng pagsusuri ang bawat salita ko. “Managing projects? How adorable. Ano pa? Ikaw na ba ang magtuturo sa amin kung paano patakbuhin ang kumpanya?”Nakaramdam ako ng init sa aking katawan, pero nagpakalman ako. “I’m just doing my job,” sagot ko ng malamig, “Something I’m sure you know little about.”Ramdam ko ang irritasyon sa mga mata ni Dylan. “Watch your tone, woman. You’re not on the same level as me, no matter how much you want to pretend you are.” Ang tingin niya sa akin ay may kasamang matinding hamon, at hindi ko maiwasang makaramdam ng takot sa ilalim ng matalim niyang mga mata.Tumayo ako at naglakad papalapit sa kanya. Tinapatan ko siya ng tingin, nanatiling matatag sa harap n
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 28

DYLAN’S POV CONTINUATIONShe held her ground, pero nakita ko ang saglit na pag-aalinlangan sa mga mata niya. “I’m here because I’m good at my job, Dylan. Alam mo ‘yan.”Good at her job. Alam ko iyon. I’ve watched her excel in ways I didn’t expect. Nalaman ko rin na siya ay studyante pa lamang at pinagsasabay ang pag aaral sa pagtatrabaho. In her age, she already exceled it. Pero mas alam ko ang ibang bagay tungkol sa kanya—ang mga sikreto na kami lang dalawa ang may alam. Gabi-gabing bumabalik sa isip ko ang pakiramdam ng labi niya, ang init ng katawan niya laban sa akin. At ngayon, narito siya, acting like nothing happened. Acting like that night was just another passing moment.“Good at your job?” Tumawa ako ng mapait. “Or just good at pretending? Ano bang pinapakita mo rito? That you belong in a world you don’t understand?”Hindi ko alam kung bakit ko siya sinasaktan ng ganito. Siguro dahil ayaw kong ipakita kung gaano kalakas ang epekto niya sa akin. Pero sa halip na magpatalo, tu
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 29

FUNNYMeeting later, 4 PM. Don’t be late. -Dylan Napairap ako, pero napangiti rin. Napaka-bossy talaga ng lalaking iyon. Akala mo naman, siya ang CEO. “Hoy, Amalia!” singit ni Sittie nang pumunta siya sa desk ko upang ihatid ang mga pending reports at may hawak na tasa ng kape. “Ba’t parang blooming ka ngayon? New skincare ba o something else?” Napatingin ako sa kanya, namula bigla ang pisngi ko. “Ano ka ba, Sittie? Wala!” sagot ko, mabilis na isinalansan ang mga papeles sa desk ko para magmukhang abala. “Ohhh…” Sittie’s eyes narrowed mischievously. “Wala daw, pero namumula! Spill, sino 'yan?” “Walang ‘yan,’ Sittie. Work lang ‘to,” sagot ko, kunwari seryoso, pero alam kong halata niyang may kung ano. “Sige na nga, pero kung ako sa’yo, magdala ka ng payong mamaya sa meeting mo.” “Payong? Bakit naman?” tanong ko, sabay taas ng kilay. “Kasi parang may thunderstorm brewing sa pagitan niyo ni Sir Dylan.” Sittie winked, sabay tawa, habang ako naman ay napabuntong-hininga na lang.A
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 30

ANNOYING?Naka-slouch sa kanyang upuan, pero ngumiti siya nang makita akong pumasok. "You came. I was starting to think you’d chicken out.""In your dreams," sagot ko, sabay abot ng kape sa kanya. "Here’s your precious coffee. Enjoy."Kinuha niya ito, at bago pa siya makapagpasalamat o mang-asar, tumalikod na ako para umalis. Pero bigla siyang nagsalita, at napahinto ako sa pintuan."By the way," sabi niya, seryoso ang tono pero may halong saya, "this might be the best coffee I’ve ever had. Thanks."Napalingon ako sa kanya, nagtataka kung seryoso ba siya o niloloko lang ako. Pero maliwanag at magaan ang tingin niya, isang tunay na bihirang lumabas sa kanya. At sa kabila ng inis ko, hindi ko maiwasang gumaan rin—kahit konti.Maybe working with Dylan Cojuangco wasn’t all bad. But still, God help me."But that doesn't mean I forget your dark motive to my father. Now get out," pahabol niya sa madilim na boses.Natigilan ako at napahinga ng malalim. I don't have any dark motives, Dylan but
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
...
13
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status