Tous les chapitres de : Chapitre 41 - Chapitre 50

ไอ้ผาดนอนลืมตาโตในความมืด ผ่านมาเกือบสองชั่วโมง เขาก็นอนไม่หลับด้วยไม่คุ้นชินกับการมีคนอื่นมาอยู่คอนโดส่วนตัวกับตนเอง ปกติเขาไม่เคยพาใครมาค้างที่นี่ขนาดไอ้ขาบก็ยังไม่เคยมานอนค้างด้วย ส่วนสาวๆ เขามีห้องประจำที่ใช้เชือดอยู่แล้ว “แค่คืนเดียวไอ้ผาด พรุ่งนี้ก็ไปส่งเด็กนั่นที่บ้านแล้วก็จบ” ไอ้ผาดบอกตัวเองในความมืดพร้อมดีดตัวลุกขึ้นแล้วลุกลงจากเตียงเดินไปเปิดประตูห้องออกไปเห็นเด็กสาวนอนขดตัวกอดตัวเองบนโซฟาในห้องนั่งเล่นที่เปิดไฟสว่างจ้าอยู่ “แม่งเอ้ย!” เขาสบถออกมาด้วยความหงุดหงิด หงุดหงิดตัวเองที่ทนมองภาพนั้นไม่ได้จนต้องเดินย้อนกลับเข้าไปในห้องนำผ้าห่มของตนเองออกไปห่มให้เด็กสาว ในห้องของเขาไม่มีผ้าห่มสำรอง เขาจึงเอาของเขาให้เด็กน้อยห่ม “มอมแมมขนาดนี้จะขายได้เท่าไหร่กันเชียว” ไอ้ผาดมองใบหน้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบดำๆ เต็มหน้าแล้วก็เดินกลับเข้าห้องตัวเองเพื่อไปข่มตานอนต่อ ไอ้ผาดตื่นมาในตอนเช้าด้วยความเผลอลืมว่าตัวเองรับเด็กสาวมาด้วย เมื่อคืนเขาจึงเดินออกมาจากห้องนอนด้วยกางเกงนอนตัวบางขาสั้นตัวเดียว ท่อนบนเปลือยเปล่า “ตื่นแล้วเหรอคะ หนูไม่รู้คุณชอบกินอะไร หนู

ไอ้ขาบมองเพื่อนรักเพื่อนตายของตัวเองด้วยความสงสัย ปกติไอ้ผาดเพื่อนรักจะมาที่ผับตอนสี่ทุ่ม แต่วันนี้มาตั้งแต่เช้าทั้งๆ ที่เด็กพนักงานยังไม่มา มันเพิ่งจะเก้าโมงเช้า เพื่อนของเขาเข้ามาที่ผับแล้ว “ทำไมมึงมาแต่เช้าจังไอ้ผาด?” ไอ้ขาบถามเพื่อนรัก “แล้วมันแปลกตรงไหนไอ้ขาบ?” ไอ้ผาดถามเพื่อนกลับพร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งยังโซฟาเอนตัวพิงไปกับพนักโซฟา ยกขาขึ้นพาดวางไว้โต๊ะกลางตรงหน้า “ก็มันแปลก ปกติมึงจะไม่มาเวลานี้” “กูอยากมาดูบัญชีก่อนไม่ได้รึไงวะ” “อ้อ...เอาบุหรี่ไหม?” ขาบถามพร้อมกับยื่นบุหรี่ที่ตนเองเพิ่งดูดไปส่งให้เพื่อน “ดีเหมือนกัน อ่า...” ผาดรับมาดูดเป่าควันออกปากแล้วหลับตาลง แต่ภาพใบหน้าจิ้มลิ้มของเด็กสาวก็ลอยเข้ามาในความคิดจนต้องดีดตัวนั่งตรงทิ้งขาลงพื้น “มีอะไรไอ้ผาด คิ้วขมวดเชียว เครียดอะไรวะ หรือว่าเมื่อคืนผู้หญิงที่พาไปด้วยทำไม่ถูกใจวะ” “เสือก!” แล้วผาดก็ดูดบุหรี่ในมือต่อ ก่อนจะส่งกลับคืนให้เจ้าของเดิมมันไป “ทำเป็นอารมณ์เสียใส่กู มึงมีพิรุธนะไอ้ผาด กูกลับละ ยังไม่ทันได้กลับตั้งแต่เมื่อคืน” ขาบรู้ว่าเพื่อนรักมีพิรุธ แต่ไม่อยาก

เมื่อได้รับอนุญาตให้อยู่นี่ได้ เธอจึงทำตัวให้เป็นประโยชน์ช่วยทำความสะอาดเก็บกวาดห้องจนเรียบร้อยแล้วก็อาบน้ำเปลี่ยนชุดด้วยเสื้อยืดของเจ้าของห้องที่เอามาให้ตนเองใส่พร้อมกับกางเกงบ็อกเซอร์ของคนตัวโต แม้จะรู้สึกเขินๆ เพราะเป็นครั้งแรกที่ใส่เสื้อผ้าผู้ชาย แถมไม่ได้ใส่ชุดชั้นในด้วย ส่วนห้องพักของตัวเองเป็นห้องรับแขก ตอนนี้เธอจัดการเก็บกวาดมันเรียบร้อย แต่ยังไม่มีเครื่องนอน เพราะเจ้าของห้องบอกว่าจะซื้อกลับเข้ามาให้ตอนเย็น แอค! นั่งก้นยังไม่ทันร้อน ณดาก็ต้องรีบลุกขึ้นเมื่อได้ยินเสียงเปิดผลักประตูห้องเข้ามาและคนที่เดินผ่านประตูเข้ามาพร้อมเสียงกระแทกปิดประตูเต็มแรงนั้นทำให้เธอตกใจด้วยเดาไม่ถูกว่าเจ้าของห้องนั้นโกรธใครมารึเปล่า “คุณผาดกลับมาแล้วเหรอคะ?” เธอเดินเข้าไปหาคนที่เดินเข้ามาโดยลืมว่าตัวเองนั้นไม่ได้ใส่ยกทรง สองเต้าเล็กที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อยืดของบุรุษนั้นทำให้เขามองเห็นอย่างชัดเจน โดยเฉพาะยอดอกที่ชูชันดุนดันเสื้อ ‘ให้ตายเถอะไอ้ผาด’ เขาเม้มปากเอ่ยกับตัวเองในใจแล้วมองเบือนไปทางอื่น “หิวน้ำไหมคะ เดี๋ยวหนูไปเอาน้ำมาให้นะคะคุณผาด” พูดจบสาวน้อยก็รีบวิ่งไปเปิ

“อะ...เจ็บ หนูเจ็บ ยะ...หยุดเถอะค่ะคุณผาด” สาวน้อยยังคงดิ้นต่อต้านและความไร้เดียงสาทำให้เธอเจ็บจากแรงบีบเคล้นขยุ้มขยำของมือใหญ่ของบุรุษเหนือร่าง น้ำเสียงสั่นกลัวของณดาและเสียงสะอื้นไห้ดังลอดออกมาจากริมฝีปากน้อยไม่ได้ทำให้ไอ้ผาดนึกสงสารกวางน้อยใต้ร่างกลับตรงกันข้ามเสียอีก มันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นไปกับการขัดขืนของเด็กสาว มือหนากอบกุมขยำเต้าหนักหน่วง ปากหนากัดงับยอดอกสีชมพูหวานของเด็กสาวที่ยังไม่เคยผ่านการใช้งาน ความไร้เดียงสาและแรงต่อต้านของณดามีหรือจะต่อต้านแรงปรารถนาของเขาได้ “อ่า...ฉันกำลังให้เธอตอบแทนฉันอยู่ยังไงล่ะหลิน เนี่ยคือสิ่งเดียวที่ฉันต้องการจากเธอเด็กน้อย อื้ม...” ปากหนาดูดกลืนกินยอดอกสีหวานทั้งสองข้างสลับกันพร้อมมือหนาเคล้นคลึงเต้าหนักหน่วง “อึก! คุณผาดใจร้าย ฮือๆๆ” สาวน้อยตัดพ้อทั้งน้ำตา ไร้แรงต่อต้านขัดขืนคนเหนือร่าง “ฉันไม่ใช่คนใจดีและคนดี บอกแล้วไงว่าอย่าไว้ใจ อ่า...อื้ม” แล้วปากหนาก็เคลื่อนผละจากยอดอกสีหวานที่ดูดเม้มมาบดจูบปากน้อยที่เต็มไปด้วยเสียงสะอื้นสั่นเครือ “อะ...อื้อ” เรียวลิ้นอุ่นร้อนของไอ้ผาดดุนดันเข้าไปในปากน้อยอย่างอุกอาจ

“มีแค่เธอเนี่ยแหละที่เรียกฉันว่า ‘คุณผาด’ รู้ไหมใครๆ ก็เรียกฉัน ‘ไอ้ผาด’ แต่เธอเรียกฉันซะเพราะทั้งๆ ที่ฉันไม่เหมาะกับคำนำหน้าว่า ‘คุณ’ ด้วยซ้ำหลิน” เสียงแหบพร่าของไอ้ผาดทำให้เจ้าของน้ำหวานฉ่ำรู้ซึ้งชะตาชีวิตหลังจากนี้ เมื่อไม่อาจต้านทานและหลีกหนีไปจากเงื้อมมือของผาดได้ ก็ได้แต่กัดฟันเม้มปากแน่นจำทนให้เขาเชยชม ความเงียบของณดาทำให้ไอ้ผาดเงยหน้าขึ้นจากความเป็นสาวแหงนเงยมองใบหน้าสวยจิ้มลิ้มของเด็กสาวที่เปียกชื้นไปด้วยเหงื่อและน้ำตาและกำลังมองมาทางตนแล้วยกยิ้มร้ายกาจส่งให้ณดา ก่อนจะก้มลงลากถูไถเรียวลิ้นไปตามกลีบสวาทอวบฉ่ำแฉะแล้วไล้เลื้อยมายังโคนขาเรียวเล็กของสาวน้อย “อือ...หนูเสียใจที่มองคุณผิด อะ...อื้อ” “หึหึ...มองใหม่ตอนนี้ก็ยังไม่สาย บอกแล้วไงอย่าตัดสินฉันทั้งๆ ที่ยังไม่รู้จักฉันหลิน อ่า...หวานเหลือเกิน ให้ตายเถอะ เธอทำให้ฉันอยาก ‘เอา’ แรงๆ อ่า...” แล้วไม่รอช้าที่จะปลดปล่อยตัวเองให้หลุดพ้นจากความทรมาน ร่างใหญ่เปลือยเปล่าเคลื่อนไหวมาคร่อมทับร่างน้อยกดร่างน้อยไปกับเตียงอีกครั้งพร้อมกดแนบบดเบียดท่อนเนื้ออวบใหญ่แข็งแรงของบุรุษที่ผงาดตื่นเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยขดตัวตามลำ