Tous les chapitres de : Chapitre 81 - Chapitre 86

ไอ้ขาบพาเชลยสาวของตนเองมาซื้อของที่โลตัสแล้วก็พากลับมาคอนโดหรูของตนเอง เขานั่งมองดูเธอเข้าครัวทำมื้อเย็นแล้วก็รับสายโทรศัพท์ที่สั่นเตือนของตนเอง       “ว่าไง?” ขาบกรอกเสียงเข้มห้วนส่งไปในสาย แต่สายตามองดูการเคลื่อนไหวของร่างน้อยที่กำลังทำมื้อเย็นอยู่และยิ้มไปด้วย       ‘รบกวนเหรอไอ้ขาบ?’ ไอ้ผาดกรอกเสียงเข้มห้วนกลับมาในสาย       “เออ! มีอะไรไอ้ผาด?”       ‘คืนนี้ดูแลชั้นใต้ดินแทนกูด้วย พอดีไปไม่ได้ว่ะ’       “อยากเห็นหน้าผู้หญิงของมึงจริงๆ ไอ้ผาด ผู้หญิงแบบไหนทำให้มึงไม่ไปใช้บริการชั้นใต้ดินได้”       ‘กูก็อยากเห็นผู้หญิงของมึงเหมือนกันว่าผู้หญิงแบบไหนทำให้มึงไม่เรียกสาวๆ ที่ชั้นใต้ดิน’ ไอ้ผาดตอบ

กว่าจะได้กินโครงไก่วุ้นเส้นก็ปาไปสองทุ่มกว่าที่ทั้งสองจะแยกจากกันได้ ไอ้ขาบอุ้มร่างเปลือยเปล่าออกจากห้องน้ำหลังจากอาบน้ำแต่งตัวให้เธอเรียบร้อยแล้วตัวเองก็กลับเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำให้ตัวเองให้เรียบร้อย ส่วนกัลยาแม้จะแข้งขาอ่อนแรงจากการมี ‘เซ็กซ์’ แต่เธอก็ต้องมาเตรียมมื้อเย็นให้เขา และโครงไก่ก็เปื่อยได้ที่พอดี ก็เล่นต้มตุ๋นไปเกือบสองชั่วโมงได้ วันนี้เธอเลิกงานเร็วกว่าปกติเลยได้กลับมาทำมื้อเย็นให้เขาทาน ปกติกลับดึกห้าทุ่มทุกวัน แต่วันนี้มีเพื่อนร่วมงานมาเปลี่ยนเวรกับเธอในช่วงเย็นจึงได้กลับมาเร็ว       กัลยาเตรียมโครงไก่วุ้นเส้นใส่ชามให้กับขาบ เขาไม่กินต้นหอม กระเทียมเจียวและพริกไทย เธอจึงไม่ใส่ให้เขา ส่วนชามของตนเองนั้นใส่จัดเต็มทุกอย่าง พอจัดเตรียมเรียบร้อย คนตัวโตก็เดินนุ่งผ้าเช็ดตัวออกมาจากห้องน้ำ เธอรู้แต่ว่างานของเขาออกไปทำกลางคืนตลอด ไปบ้างไม่ไปบ้าง แต่ไม่รู้ว่าเขาทำงานอะไร อยากรู้แต่ก็ไม่กล้าถาม ได้แต่เก็บความอยากรู้สงสัยไว้ในใจ       “ไม่

กัลยากลับดึกกว่าทุกวัน เพราะวันนี้เงินเดือนออกเลยไปกินหมูกระทะกับเพื่อนร่วมงาน พอกลับมาก็เห็นร่างสูงใหญ่คุ้นเคยยืนพิงประตูห้องเช่าของตนอยู่       “พี่ขาบ” เธอเรียกเขาพร้อมกับเดินเข้าไปใกล้ขึ้น       “ทำไมไม่อยู่ที่คอนโด” เมื่อคนตัวเล็กเดินมาหยุดตรงหน้าตนเองก็เอ่ยถาม       “ที่นั่นไม่ใช่ที่ของหลินนี่คะ ในเมื่อเจ้าของห้องไม่อยู่ ทำไมหลินต้องอยู่ด้วย หลินนึกว่าเรื่องของเรามัน...” เธอยังพูดไม่ทันจบ แต่เสียงเข้มดังแทรกขึ้นมาก่อน       “มันจะไม่มีทางจบแน่นอนคนสวย เข้าห้องกันเถอะ” คนชอบออกคำสั่งก็ยังคงสั่งเหมือนเดิม       “ทำไมมันจะไม่จบคะ ในเมื่อ...”       “พี่บอกว่ามันยังไม่จบก็คือไม่จบไงหลิน เข้าห้องเถอะ แล้วพี่จะบอกทุกอย่างทูนหัว” ท้ายประโยคน้ำเสียงของขาบปรับเป็นโทนนุ่มนวลอ่