All Chapters of ครัวคุณชายไม่ขายอ้อย: Chapter 131 - Chapter 140

ตอนที่ 37: ศิลปะกับอาหาร“คุณไม่คิดว่าเสือดำน่ากินบ้างหรือ?”ชายไม่คิดเลยว่าประโยคสองแง่สองง่ามเช่นนี้จะออกมาจากปากของนีล กว่าเขาจะตั้งตัวได้ใบหน้าก็ร้อนผ่าวจนแทบจะต้มไข่สุกได้ อย่างไรก็ตามสุดท้ายแล้วครอบครัวเมอร์แรงเสือดำกับเสือดาวก็ถูกทำออกมาจนได้ และตอนนี้เด็กๆ ก็กำลังจดจ้องเมอร์แรงในจานอยู่อย่างตื่นเต้น“เป็นไงชอบกันหรือเปล่า?” ชายที่รอลุ้นมานานเอ่ยถาม แล้วเด็กๆ ก็หันมาส่งยิ้มสดใสให้เขา“ชอบมากเลย!”“พี่ชายทำได้ยังไง!”“ถ้ารู้ก่อนก็ไม่สนุกสิ” พ่อครัวหนุ่มหัวเราะ เมื่อเย็นทางรายการติดต่อมาแจ้งแล้วว่าโจทย์ของวันนี้จะเป็นเมอร์แรง ขนมที่เขาตัดสินใจทำขึ้นภายหลัง ไม่ใช่เหล่าตระกูลทองทั้งหลายที่ตั้งใจทำตั้งแต่แรก ตอนแรกที่ทราบเรื่องชายก็ทักท้วงไปด้วยเรื่องเวลาในการอบ แต่ทางรายการมั่นใจในเตาอบรุ่นใหม่ที่เพิ่งได้รับการสนับสนุนมาจากบริษัทผลิตเครื่องครัวชื่อดัง พวกเขาบอกว่า “เตาอบรุ่นนี้ช่วยร่นระยะเวลาได้ถึงสามเท่าจากปกติเลยล่ะ” ดังนั้นชายจึงไม่คัดค้านอะไรอีกและรอดูผลในการถ่ายทอดสด“ก็ผมอยากรู้ก่อนคนอื่นนี่นา” เสือดำน้อยทำหน้ายู่ หางยาวๆ ปัดป่ายไปมาอย่างขัดใจ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังดูน่ารักไม่เ

“พูดให้ถูกคือเราต้องเลือกใช้หัวบีบให้เหมาะสมกับงาน อย่างหูแมวที่มีขนาดเล็กก็ควรตัดปากถุงบีบให้เล็ก ไม่อย่างนั้นก็จะควบคุมขนาดได้ยาก จริงสิ เอาไว้ได้ตัวอย่างสินค้ามาแล้วพวกเรามาลองบีบครีมแต่งหน้าเค้กกับทำเมอร์แรงกันดีไหม?”“ตัวอย่างสินค้า? คุณพ่อจะทำถุงบีบขายเหรอ?” ใบหูเล็กๆ ของเฮคเตอร์ตั้งขึ้นทันที“ถูกต้อง จะทำขายทั้งถุงบีบและหัวบีบเลย”“หัวบีบ?” ออซซี่ขมวดคิ้ว เขาเห็นว่าแค่ตัดปากถุงก็ได้แล้ว ไม่เห็นต้องมีอุปกรณ์ช่วยเลย เด็กชายจึงสงสัยมากว่าบิดาจะทำหัวบีบที่ว่านั่นออกมาอีกทำไม“เป็นอุปกรณ์ที่ทำให้ครีม หรือเมอร์แรงที่บีบออกมากลายเป็นรูปร่างสวยๆ โดยไม่ต้องพยายามอะไรมากน่ะ”“แค่บีบออกมาเฉยๆ ก็เป็นรูปร่างได้เหรอ?” เฮคเตอร์ถามอย่างตื่นเต้น“ใช่ บางหัวแค่บีบออกมาก็กลายเป็นดอกไม้ได้เลยนะ” ชายทำเสียงสูงขึ้นเล็กน้อยเพื่อเพิ่มความน่าตื่นเต้นให้กับเด็กๆ และมันก็ได้ผล“แค่บีบก็กลายเป็นดอกไม้แล้วเหรอพี่ชาย? เหมือนเครื่องพิมพ์สามมิติใช่ไหม?” เสือดาวน้อยถาม ดวงตาเป็นประกายระยับ“คล้ายๆ กัน” ชายพยักหน้าให้กับข้อสันนิษฐานของเฮคเตอร์ จากนั้นก็เปิดโปรแกรมวาดภาพขึ้นมาแล้วอธิบายต่อไปว่า “มันก็คล้ายๆ กับห

อดีตทหารที่ผันตัวมาเป็นคนขายเบอร์ริโตในร้านสะดวกซื้อหยุดชิมสลัดครีมปูสูตรใหม่ของตน เขากำลังจะถามว่าวันนี้พ่อครัวคนเก่งจะสอนทำอะไรก็พอดีกับที่ชายพูดขึ้นมา“วันนี้ไม่เชิงว่าผมจะมาสอนทำเมนูใหม่ จำข้าวปั้นที่ผมเคยทำไปก่อนหน้านี้ได้ไหม? วันนี้ผมจะทำคล้ายๆ กันแต่ปรับเปลี่ยนรูปแบบนิดหน่อย แล้วก็…นี่เป็นการแนะนำสินค้าใหม่ดังนั้นวัตถุดิบบางอย่างอาจจะหายากสักหน่อย”“สินค้าใหม่?” ไดอาน่าขมวดคิ้ว หล่อนรีบติดต่อไปหาน้าของแฟนหนุ่มทันที“หนูไดแอน? มีอะไรหรือ?”“คุณน้าวันนี้มีสินค้าใหม่เข้ามาหรือเปล่า?”“มีสิ” ผู้ดูแลร้านสะดวกซื้อพยักหน้า หล่อนเหลือบมองรายการสินค้าอึดใจหนึ่งก็บอกต่อไปว่า “มีสาหร่ายจากมายซันชายน์กับผงโรยข้าว…”“นั่น! ทั้งสองอย่างเก็บไว้ให้พวกผมด้วย ไม่สิ น้าส่งมาให้หน่อยได้ไหม?” โคฟที่ตั้งใจดูการถ่ายทอดสดของชายพูดแทรกขึ้นมา น้ำเสียงของเขาฟังดูร้อนรนยามกำชับว่า “เร็วหน่อยนะ คนต้องแย่งกันซื้อแล้วแน่ๆ”การคาดการณ์ของโคฟไม่ผิดไปจากความเป็นจริงเลย เพราะทันทีที่ชายแนะนำสินค้าใหม่จบผู้คนก็เริ่มทำการสั่งซื้อทันที แม้ว่าหนึ่งในนั้นจะเป็นแผ่นพืชสีดำที่ดูไม่น่ากินเอาเสียเลยก็ตามขณะที่โลกออนไลน์

ตอนที่ 38: เรื่องของใจข้าวห่อสาหร่ายที่สามารถสร้างสรรค์ลวดลายต่างๆ ได้อย่างไม่มีขีดจำกัดกลายเป็นกระแสใหม่ในสตาร์เน็ตเวิร์กตามคาด รูปภาพข้าวห่อสาหร่ายมากมายถูกเผยแพร่ออกมาประชันกัน ผู้ขายอาหารหลายรายเริ่มทำข้าวห่อสาหร่ายออกจำหน่าย นอกจากนี้หน่วยงานตลอดจนองค์กรต่างๆ เริ่มจัดประกวดการทำข้าวห่อสาหร่ายด้วย ทั้งหมดนี้ทำให้ยอดขายผงโรยข้าวและสาหร่ายพุ่งทะยานอย่างฉุดไม่อยู่แน่นอนว่านีลย่อมไม่พลาดโอกาสที่จะกอบโกยผลประโยชน์จากกระแสในครั้งนี้อดาเนียกรุปไม่ได้ออกผลิตภัณฑ์ใหม่ พวกเขาเพียงจัดสินค้าเดิมเป็นชุดพร้อมด้วยเครื่องมือกับคู่มือประกอบอีกเล็กน้อย เป็นต้นว่าชุดข้าวกล่องคุณหมีก็จะประกอบไปด้วยกล่องถนอมอาหารแบบแบ่งช่อง วัตถุดิบที่ปรุงเสร็จแล้ว และวิดีโอสอนทำข้าวกล่องคุณหมีตั้งแต่ต้นจนจบ อย่างนี้เป็นต้นด้วยความสะดวกและเข้าใจได้ง่ายทำให้ชุดทำข้าวกล่องรูปต่างๆ ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก คนเป็นพ่อแม่หัดทำข้าวกล่องให้ลูกๆ คนเป็นครูจัดกิจกรรมฝึกทักษะให้กับนักเรียน และเหล่าเจ้าของช่องสตาร์เน็ตเวิร์กทั้งหลายก็พยายามอวดฝีไม้ลายมือกันเต็มที่เพื่อกอบโกยผลประโยชน์จากกระแสสังคม“แบบนี้น่าจะซื้อเวลาให้เราไ

ตอนที่ 39: พักร้อน?“คุณว่าอะไรนะ?” ชายที่ถูกปลุกขึ้นมาตั้งแต่เช้ามืดถามทั้งขี้ตา เขาไม่คิดว่านีลจะกลับมาก่อนกำหนดแถมยังพูดเรื่องน่าเหลือเชื่อออกมาด้วย“เราสี่คนจะไปพักร้อน ผมอยากพาเด็กๆ ไปเที่ยวชดเชยเวลาที่มัวยุ่งกับงาน คุณเองก็ยังไม่เคยไปเที่ยวที่ไหน ถือโอกาสไปเปิดหูเปิดตาด้วยกันเถอะ” นีลทวนความประสงค์ของตนอีกครั้ง“ผมว่าคุณกลัวจะไม่มีคนทำอาหารให้มากกว่า” ชายทำทีเป็นไม่เชื่อถือคำพูดของอีกฝ่าย ทั้งๆ ที่ในใจก็ทราบดีว่านีลหมายความตามที่พูดจริงๆ แต่ความกระอักกระอ่วนในใจก็ทำให้ชายเลือกพูดไปแบบนั้น นีลกลับบ้านมาก่อนกำหนดทำให้เขามีเวลาทำใจไม่พอ ดังนั้นชายจึงตั้งใจจะซื้อเวลาให้ตัวเองอีกหน่อย “จริงๆ แล้วผมสอนหุ่นพ่อบ้านให้ทำอาหารได้หลายอย่างแล้วนะ คุณไม่จำเป็นต้องพาผมไปด้วยหรอก” เขากล่าว“ออซกับเฮคคงเสียใจแน่ถ้าคุณไม่ไปด้วย” นีลยังไม่ละความพยายาม “ลองดูดาวตากอากาศของผมก่อนก็ได้ เผื่อว่าจะมีที่ไหนถูกใจคุณบ้าง” พูดจบเขาก็เปิดภาพดาวส่วนตัวขึ้นมาให้ชายดู พร้อมกันนั้นก็พูดแนะนำบ้านแต่ละหลังเหมือนกำลังนำเสนอสินค้า ชายที่ตอนแรกตั้งใจว่าจะไม่สนใจก็ยังเผลอพิจารณาตามดาวดวงแรกเป็นดวงดาวสีน้ำเงินที่ดู