All Chapters of ลิขิตปรารถนากากีข้ามภพ: Chapter 21 - Chapter 30

ในเพลานี้ทั่วทั้งกรุงพาราณสี ผู้คนต่างพากันตื่นเต้นยินดีและเฝ้ารองานใหญ่ของเมือง คืองานสมโภชอภิเษกพระมเหสีองค์ใหม่พร้อมกันถึงสองพระองค์ ประกาศจากในพระราชสำนักว่า หลังพิธีแต่งตั้งพระสนมแก้วและพระสนมกากี ผู้ที่ใครต่อใครล่ำลือกันว่างามเลิศล้ำในปฐพี จะมีการจัดงานสมโภชใหญ่ เจ็ดวันเจ็ดคืน มีการแสดง ร่ายรำ ดนตรีมีการเผาเทียนเล่นไฟ มีการละเล่นแบบต่างๆ และมีการจัดเลี้ยงข้าวปลาอาหารทั้งคาวหวาน ให้ไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินทุกคนสามารถเข้ามาร่วมในงานที่น่ายินดีครั้งนี้ได้ ในขณะที่ภายในพระราชวัง กากีสนทนากับพระสนมแก้วถึงตอนหนึ่ง “นางกำนัลไร้นามไงคะ นางคนที่ข้าขอร้องให้เข้าไปเป็นสหายร่วมหอ ในคืนที่ถวายตัวสำเร็จ พระสนมแก้วจำไม่ได้หรือคะ” สีฝุ่นหรือกากีขมวดคิ้วถามอย่างงุนงง นอกจากนางจะหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว ดูเหมือนทุกคนจะจำสิ่งที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับนางกำนัลไม่มีบทคนนั้นไม่ได้เลย “เจ้าพูดกระไร กากี คืนนั้นข้าไปส่งเจ้าด้วยตนเอง ไม่เห็นมีนางกำนัลผู้ใดเข้าไปด้วยเจ้า ถวายตัวครั้งแรกๆ ใครมันจะหาญกล้าขอสหายร่วมหอร่วมเตียง บัดสีน่าอายอยู่ไม่ใช่น้อยสำหรับดรุณีแรกสาวเยี่ยงเจ้า เอ้า อย่ามัวแต

ฝุ่นหรือพระมเหสีกากีศิริพิลาศตามท้องเรื่องนั้น แม้เมื่อสาย ตอนที่ยืนอยู่สูงบนระเบียงบัญชรหลวง ในอกใจก็ไหวหวั่น สายตามองหาแต่บุรุษผู้หนึ่งอยู่เสมอ หญิงสาวรู้ดีว่า นี่ไม่ใช่แค่เพียงความรู้สึกของตัวละครตามท้องเรื่องเท่านั้น เพราะในความเป็นจริง เธอก็ตกหลุมรักชายคนเดียวกันนี้ รักใคร่ใฝ่ปองมานานหลายปี ทั้งที่รู้ตัวดีว่าไม่มีวันสมหวัง ในโลกแห่งความเป็นจริง เขากำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น ไม่เคยชายตามองเธอแม้สักครั้งเดียว และด้วยชะตาลิขิตตามท้องเรื่อง แม้ท่ามกลางฝูงชนมหาศาล โฉมงามกากีก็ยังสามารถมองเห็นบุรุษหนุ่มหนึ่งในดวงใจปรากฏเด่นงามท่ามกลางมหาชน ดั่งมีรัศมีกายสีแดงผ่องพรรณทอดสายตามองมาที่ตัวเธอด้วยความปรารถนาอาลัยรักอย่างไม่มีปิดบัง ทั้งสองทอดสายตามองกันและกันอยู่เช่นนั้น กระทั่งนวลแก้มและใบหน้าของกากีร้อนผ่าวดังอังไฟ ในอกร้อนเหมือนกองไฟกองใหญ่สุมอยู่ โฉมงามหยาดฟ้าหายใจติดขัดอยู่ตรงหน้าบัญชรหลวง ริมฝีปากฉ่ำงามเผยอหายใจถี่ แดงปลั่งดั่งลูกตำลึงสุก ซวดเซจนต้องยึดราวระเบียงไว้แน่น ไฟรักไฟปรารถนามันเป็นเช่นนี้เองหรือ สีฝุ่นคิด ก่อนนี้อ่านพบในหนังสือนิยาย ได้ยินแต่ในล

เราตายแล้วขึ้นสวรรค์ หรือเราฝัน หรือเราเมายากันแน่นะ สีฝุ่นในร่างนางกากีโฉมงามจึงคิดและรู้สึกเช่นนี้ ในชั่วขณะที่ร่างบอบบางของเธอถูกกระชับแนบแน่นเข้ากับหนั่นกล้ามเนื้อหนาที่แผงอกเปลือยเปล่าอุ่นร้อนของท้าวเวนไตยที่รูปร่างหน้าตาเหมือนกับพี่นภทุกประการ ปีกสีน้ำตาลแดงกางกระพืออยู่เหนือเมฆา เบื้องล่างนั้นเป็นทิวทัศน์ทุ่งหญ้าป่าเขา อันงดงามเกินพรรณนา “อึดใจเดียวเท่านั้น กากี ยอดปรารถนาของข้า ผ่านอีกเจ็ดหุบเขา เจ็ดมหาสมุทร ก็จะถึงสถานวิมานฉิมพลี อันจะกลายเป็นรังรักของเราสอง เพียงข้าเห็นเจ้าแวบแรก อกข้าก็ร้อนเหมือนไฟเผาแทบแดดิ้นสิ้นใจอย่างไม่เคยเกิดขึ้นกับหญิงใดมาก่อน เทพแห่งกามแผลงศรเพลิงใส่หัวใจข้าแน่แท้ วาสนาของข้า บุญเราคงสร้างร่วมกันมา เจ้ากับข้าจึงมีจิตปฏิพัทธ์ต่อกันแต่แรกพบเช่นนี้ ฟังเสียงหัวใจข้าสิกากี มันร่ำร้องว่าอย่างไร” ครุฑหนุ่มประคองศีรษะกากีแนบเข้ากับอกซ้ายของตน กลิ่นผิวกายเนื้อบุรุษแห่งหิมพานต์อุ่นฟุ้งหอมอวลอยู่ในโสตประสาทของกากีจนหน้ามืดตามัวไปหมด เสียงหัวใจชายหนุ่มดังหนักแน่นอยู่ข้างหู หัวใจของกากีเองก็เต้นรัวแทบจะโลดออกจากอกเช่นกัน ปากคอแม่งามแห้งปาก

นางสกุณีที่จ้องมองอยู่รีบเติมน้ำสีม่วงจากเหยือกลงในจอกทองคำอีก “พระชายากากี เจ็บท้องใช่ไหมเจ้าคะ เป็นเรื่องปกติเจ้าค่ะ สกุณีพรหมจรรย์ที่ท้าวเวนไตยเคยพามาร่วมอภิรมย์สมสู่ด้วย ล้วนแล้วแต่เป็นเช่นนี้ในครั้งแรกๆ ก็ท่านเป็นถึงเจ้าเวหาแห่งหิมพานต์นี่เจ้าคะ อะไรๆก็ใหญ่โตโอ่โถงไปเสียหมด ข้าไม่เคยเห็นกระจะตานักหรอก แต่ก็ได้ยินบ่นกันทุกนาง ยิ่งถ้าเป็นร่างมนุษย์สตรีบอบบางอย่างพระชายากากีแล้วด้วย คงยิ่งเจ็บยิ่งชอกช้ำมาก ดื่มสมุนไพรโอสถทิพย์นี่เสียสิเจ้าคะ ช่วยให้อาการเจ็บท้องจากการร่วมประเวณีดีขึ้นได้ ข้าผสมเตรียมไว้ประจำ ตายจริง ผ้ารองนอนเปื้อนเลือดเสียด้วย มาเจ้าค่ะ ข้าจะรีบเปลี่ยนให้เดี๋ยวนี้” กากีรู้สึกเขินอายจนหน้าแดงซ่านเมื่อนึกถึงฉากอีโรติกวาบหวามกลางอากาศที่เธอกับพี่นภในร่างพญาครุฑหนุ่มเพิ่งผ่านมาหมาดๆ ความเจ็บระบมที่ส่วนสงวนยังคงแจ่มชัดว่าสิ่งนั้นเกิดขึ้นจริง ทว่าแม่นกสาวบริสุทธิ์นั่นกลับพูดถึงเครื่องเคราของบุรุษหนุ่มผู้เป็นเจ้านายได้อย่างไม่เคอะเขิน ดูท่าท้าวเวนไตยคงอุ้มสาวๆมาที่นี่บ่อยแน่ๆ หลังจากดื่มน้ำสีม่วงนั้น อาการเจ็บปวดหน่วงในท้องค่อยๆดีขึ้นจนรู้สึกได้ บ

“โอว...เจ้าทำกระไร” บุรุษหิมพานต์เสียงสั่น ครางไม่เป็นภาษาต่อจากนั้น เมื่อกากีย้อนทบทวนบทเรียนวิชาปลุกกำหนัด กับท่อนเนื้อจำลองในห้องที่เต็มไปด้วยนางเปลือยเมื่อครั้งอยู่กรุงพารารณสี หญิงสาวกำมือรวบรอบท่อนเนื้อกำเนิดชีวิตไว้กระชับมั่น ครานั้นถุงผ้าจำลองบรรจุน้ำเย็นชืดไร้ชีวิต แต่ครานี้แตกต่างไปนัก ทั้งอุ่นร้อน เต้นตุบ กลิ่นรสของเครื่องเพศชายที่แท้จริงเป็นเช่นนี้เอง ยิ่งคิดก็ยิ่งร้อนผ่าวไปทั้งร่าง เครื่องกำเนิดของนางเองก็ร้อนวูบวาบตามเต็มไปด้วยไฟกาม กลิ่นเรียกรักจากองค์กำเนิดนางหอมฟุ้งกระจายไปทั่วสถานวิมานฉิมพลี ฝูงสัตว์หิมพานต์ที่ได้กลิ่นนั้นต่างนิ่งงันงงงวย นกตกตะลึงแทบลืมบินร่วงหล่นลงจากฟากฟ้า ใบหน้าอ่อนเยาว์เคลื่อนขึ้นลง ลากลิ้นจากส่วนโคนชิดโขดหินคู่ เลียไล่ขึ้นมาถึงปลายยอด สลับไปมาครั้งแล้วครั้งเล่า หน้าท้องขององค์เวนไตยกระตุกสะท้านเป็นจังหวะ สองมือกุมกำไหล่บอบบางไว้แน่น ตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก กระสันซ่านเสียวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ในคอครางฮืออย่างสัตว์ เมื่อริมฝีปากแดงก่ำฉ่ำอวบอิ่มของโฉมงามหยาดฟ้า เผยออ้าโอบรับส่วนปลายดุ้นเนื้อเข้ามาไว้ในความอ