Todos os capítulos de DANGEROUSLY YOURS (EL FRIO QUADRO): Capítulo 121 - Capítulo 130

BLYTHE JULIANNA…“Who is Leon?” tanong niya rito na ikinatulos ni Pickles sa kinatatayuan habang unti-unti na namumutla ang buong mukha.“Pickles!” tawag niya sa pangalan ng kaibigan ng hindi ito sumagot. Nilingon nito ang kaniyang nanay at nagkatinginan ang dalawa na parang nag-uusap gamit ang mga mata.“May itinatago ba kayo sa akin?” inis na tanong niya sa dalawang babae ng mapansin na parang may inililihim ang mga ito.“Itinatago? Meron! Pero hindi naman naming itatago sayo, Ace. Nagkataon lang talaga na tulog ka ng ilang taon kaya hind imo alam na nanganak na ang alaga mo at Leon ang ipinangalan namin sa kaniya. Hindi ba ninang Trina?” sagot ni Pickles sa kaniyang tanong. Hindi muna siya nakahuma ng ilang segundo at pilit na pinag-aaralan ang mukha ni Pickles.At nang makumbinsi siya nito na nagsasabi ito ng totoo ay hindi na siya nagtanong pa ng tungkol sa pangalan na Leon. Nag-usap sila ng kaibigan at nagkamustahan ngunit napapansin niya na hindi binabanggit ni Pickles ang tungk

BLYTHE JULIANNA…Wala siyang nakuhang sagot mula sa kaniyang mga bisita hanggang sa umuwi ang mga ito. Nagugulohan siya sa mga tanong sa kaniyang isip ngunit ipinagsawalang bahala niya na muna ang lahat.Ilang buwan ang nakalipas at tuloyan na siyang bumalik sa dati. Maayos na rin ang kaniyang pakiramdam at nagagawa niya na ang kaniyang mga dating ginagawa. Hindi nga lang ganon ka extreme katulad ng mga exercise na ginagawa niya.Dahil sa disiplina at determinasyon ay mabilis na bumalik sa dati ang hubog ng kaniyang katawan. Sino ang mag-aakala na dumaan siya sa tatlong taon na pagka comatose? Hindi kita sa kaniyang katawan at hitsura ngayon ang naratay sa hospital ng ilang taon. Ginawa niya ang lahat para maibalik sa dati ang buhay niya. She can't move forward kung patuloy pa rin siyang mamuhay sa nakaraan.Gusto niya ng kalimutan at alisin sa kaniyang isip ang lahat ng masaklap at masasakit na pangyayari sa kaniyang buhay lalo na ang nangyari sa pagitan nilang dalawa ni Luke. Magpaha

BLYTHE JULIANNA…Umuwi siyang mag-isa sa syudad. Nagpasundo siya sa isang taohan ng kaniyang ama. Dumiretso siya sa bahay ng kaniyang mga magulang at naabutan ang kaniyang kapatid na si Uno na kausap ng kanilang mga magulang. Natigil ang mga ito sap ag-uusap ng makita siya.“Ace. Mabuti naman at nandito ka na. May mahalaga tayong pag-uusapan,” ang kaniyang kuya ang unang nagsalita. Mahina siyang natawa ngunit tunog pang-uuyam iyon na ikinasalubong ng mga kilay ng kanilang panganay.“Really kuya? Ako nga din ay may mahalagang sasabihin sa inyo eh. Ay, hindi pala mahalagang sasabihin kundi mahalagang sumbatan. Why? Why kuya, nay, tay? Bakit?” puno ng pait na tanong niya sa mga ito. Kalmado lang ang mga ito at hindi niya nakitaan ng gulat sa mga mukha na mas lalong ikinabugso ng kaniyang galit. Lahat ng mga mahal niya sa buhay ay niloko siya.“Alam mo na?” kalmado ang boses na tanong ng kaniyang kuya Uno.“Kita mo ‘to. Kailangan ko pa palang malaman sa iba na buhay si Muller na kung tutuu

BLYTHE JULIANNA…Pagdating niya sa bahay ay agad siyang sinalubong ni nanay Jossie para ipaalam sa kaniya na handa na ang haponan ngunit nagpaalam muna siya rito na aakyat muna para maligo saglit.Mabilis lang naman ang kaniyang ginawang paliligo at agad ding bumaba. Dumeritso siya sa dining at naabutan si nanay Jossie na may kausap na isang babae.“Nanay Jossie?” tawag niya sa pangalan ng ginang. Natigil ang mga ito sa pag-uusap at nabaling sa kaniya ang atensyon ng mga ito. Nang humarap ang babae sa kaniya ay nagsalubong ang kaniyang kilay dahil pamilyar sa kaniya ang pigura ng babaeng kasama ni nanay Jossie.“Ay nandito ka na pala, senyorita. Halika at kumain ka na anak,” nakangiti na aya sa kaniya ng ginang.“Salamat nanay Jossie,” pasasalamat niya rito at naglakad palapit sa dining table.“Oo nga pala iha, ito pala si Susan, pamangkin ko, iha. Dito din siya nakatira at siya ang in-charge sa mga bulaklak ng mommyla mo lalo na ang mga mahal niyang orchids. Susan, si senyorita Ace, i

BLYTHE JULIANNA…“Sino kaya ang ina ng bata? Nasaan siya? Bakit pinabayaan nito ang anak kay Luke?” lihim na tanong niya sa sarili habang palabas ng sasakyan.“Senyorita, dito tayo,” aya sa kaniya ni Susan. Hindi na naman siya bago sa lugar na ito eh. Sa pagkakatanda niya ay dito siya nanirahan noong nagbakasyon silang dalawa ni Luke sa trabaho. Kaya naman kahit papaano ay kabisado niya ang bahay ni Luke.Tahimik siyang sumunod kay Susan papasok sa loob ng mansion ni Luke. Malakas ang loob niya dahil ayon sa babae ay wala dito ngayon ang may-ari. Nagpalinga-linga siya sa paligid at napansin na walang nagbago sa bahay ng lalaki. Ganon pa rin ang hitsura nito since the last time she’s here.“Susan! Mabuti naman at napadalaw ka. Pwede mo bang padedein ulit si baby? Wala pa kasi ang gatas na ipinadala ni sir,” natigil lang siya sa ginagawang pagsiyasat sa paligid ng marinig ang boses ng isang babae. Napaharap siya sa kinaroonan nito na naabutan niya na may kinukuha itong bata sa loob ng st