All Chapters of คุณหมอ...อย่าใจร้าย: Chapter 121 - Chapter 130

Chapter 122“คุณแม่ คุณแม่...ฮือ” พลอยพัตรากอดมารดาที่ชุ่มไปด้วยเลือดทั้งน้ำตา เธอไม่คิดเหตุการณ์จะออกมาในรูปนี้ เธอตั้งใจฆ่าปราโมทย์ก่อน จากนั้นจึงจัดการชมพลอยกับลูกสาว เสี้ยนหนามตำใจ ทว่าเวลานี้กลับมีผู้เสียชีวิตที่นอกเหนือแผนการ พลอยพัตราเสียใจมาก ไม่คิดว่ามารดาจะรักปราโมทย์มากถึงเพียงนี้ “คุณแม่อย่าทิ้งแพทไป คุณแม่...ฮือ”ขณะที่พลอยพัตรากำลังเสียใจกับการจากไปของมารดา สันขยับตัวมาใกล้ชมพลอยมากขึ้นและจัดการแก้มัดให้เธอ ดึงเทปปิดปากออก ตั้งใจจะพาชมพลอยออกไปจากบ้านหลังนี้ เพราะเขาคิดว่า เพียงแค่นี้ก็มัดตัวพลอยพัตราได้แล้ว ส่วนสมบูรณ์เดินไปยังห้องที่อลิสสาหลับอยู่ เพื่ออุ้มเด็กน้อยหลบหนีออกไปจากบ้านทางด้านหลังช่วงเวลาเดียวกันภาคินทร์กับเพื่อนและตำรวจที่สุ่มดูเหตุการณ์ พากันเดินเข้ามาในบ้านเพื่อปิดงาน ภาคินทร์ไม่ทนรอให้ถึงเวลาตามแผน เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันอยู่นอกเหนือแผนที่ตระเตรียมไว้ อีกทั้งด้วยหลักฐานภาพที่เห็นพลอยพัตราฆ่าปราโมทย์ แล้วพลั้งมือฆ่าจิรวรรณก็มากพอจัดการเธอให้รับโทษตามกฎหมาย ทุกคนจึงกรูเข้าไปในบ้านเพื่อจับกุมฆาตกร“หยุดนะอย่าขยับ...ตอนนี้คุณถูกจับกุมแล้ว”เสียงนายตำรวจยศ

Chapter 124หนึ่งเดือนที่ผ่านมาน้ำฟ้าเหนื่อยทั้งกายและใจ เหนื่อยกายมาจากต้องวิ่งทำงานสองบ้าน บ้านแรกคือบ้านของกฤตย์ เธอต้องทำหน้าที่พี่เลี้ยงแทนธรรม ดูแลวิชชุดา ในวันธรรดาหลังมื้อเช้าเสร็จ น้ำฟ้าก็ต้องไปส่งวิชชุดากับแทนธรรมที่โรงเรียน จากนั้นเธอขับรถไปบ้านบิดา เพื่อดูแลอาการป่วยของคนเป็นพ่อ เธอใช้ช่วงเวลาที่บิดาหลับ ศึกษาดูงานของบริษัทโดยมีพจน์คอยแนะนำและสอนงานช่วงบ่ายสองน้ำฟ้าก็ต้องขับรถไปรับแทนธรรมที่โรงเรียน ก่อนจะไปรับวิชชุดาเป็นคนต่อไป เมื่อกลับมาถึงบ้านกฤตย์ หน้าที่ของน้ำฟ้าคือจัดหาอาหารเย็น สอนการบ้านแทนธรรม ทบทวนบทเรียนให้วิชชุดาที่บางวันสอนถึงสามทุ่มก็มี ไม่เพียงแค่ดูแลเด็กๆ เธอยังต้องเอาใจใส่กฤตย์ที่มักเข้ามาหาหลังเที่ยงคืน เวลานอนของน้ำฟ้าคือหนึ่งนาฬิกาสามสิบนาที บางคืนล่วงไปถึงตีสามก็มี ในวันเสาร์อาทิตย์น้ำฟ้าจะดูแลสองพี่น้องในช่วงเช้า ช่วงสายถึงสี่โมงเย็นเธอจะอยู่บ้านฉัตรเทพ ชีวิตประจำวันของน้ำฟ้าวนเวียนอยู่แบบนี้ เธอเหนื่อยมากแต่ก็มีความสุขที่ได้ดูแลคนที่ตัวเองรักส่วนเรื่องเหนื่อยใจมาจากฤทธิ์เดชประกายแก้วกับจักรินทร์ ครั้งแรกที่สองแม่ลูกเห็นน้ำฟ้าในบ้าน ทั้งสองตกใจมากร

Chapter 126พจน์บอกความจริงให้กฤตย์รับรู้ บอกทุกอย่างตั้งแต่น้ำฟ้าหนีออกจากบ้าน และเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างที่น้ำฟ้าไม่อยู่บ้าน จนกระทั่งวันที่พจน์ได้เจอกับน้ำฟ้า เรื่อยมาจนถึงวันนี้ รวมทั้งเหตุผลที่เขากับเพื่อนและน้ำฟ้ามาห้องนี้ด้วยกฤตย์ไม่คิดว่า น้ำฟ้าจะเป็นลูกสาวฉัตรเทพ นักธุรกิจด้านยานยนต์และคอมพิวเตอร์ แม้ว่าเขาไม่รู้จักฉัตรเทพเป็นการส่วนตัว แต่ก็พอได้ยินชื่อเสียงของฉัตรเทพบ้าง เรื่องเล่าที่ได้ยินทำให้กฤตย์สงสารน้ำฟ้ามาก ชีวิตเธอสดใสสวยงามตามประสาลูกคนรวย หากไม่มีสองแม่ลูกเข้ามาชีวิต ป่านนี้เธอคงไม่ต้องลำบากลำบน เป็นลูกจ้างในบ้านเขา แต่เขาก็ยอมรับว่าน้ำฟ้าเข้มแข็งและมีความอดทนสูง เธอไม่เปิดปากบอกเขาสักคำ น้ำฟ้าอยากลืมอดีตแล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่บ้านของเขานายแพทย์กฤตย์รู้สึกผิดกับความวู่วามที่เข้าชกต่อยกับพจน์และเพื่อนโดยไม่ถามไถ่ หน้ามืดตาลายจากความหึงหวงพล่านในอก เขาเดินเข้ามาใกล้น้ำฟ้าแล้วดึงข้อมือเล็กเบาๆ เพื่อให้เธอยืนข้างตน“ผมขอโทษที่ทำร้ายคุณสองคน” กฤตย์ยอมรับผิดในเรื่องที่ทำลงไป“ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจว่าคุณหึง” แม้เจ็บตัว พจน์ก็ไม่ถือสา เข้าใจว่าคนกำลังหึงมักควบคุมอารม

Chapter 128“ใบมอบอำนาจที่คุณได้ มาจากความเต็มใจของคุณลุงเทพหรือเปล่า คุณอย่าลืมสิว่าตอนที่คุณได้ลายเซ็นคุณลุงเทพมา คุณลุงเทพเป็นอัมพาตอยู่แล้วอย่างนี้จะเซ็นชื่อได้ยังไง คนอื่นอาจไม่สงสัย แต่ผมเป็นหมอสงสัยเต็มๆ” ประกายแก้วกับจักรินทร์มองหน้ากันเลิกลั่ก ราวกับคนถูกจับผิดได้ “พรุ่งนี้ผมจะให้ทนายจัดการเรื่องเอกสารยื่นเรื่องต่อศาลให้ฟ้าเป็นผู้จัดการทรัพย์สินทั้งหมดของคุณลุงเทพ ผมอยากรู้นักว่า ศาลจะเลือกใครให้เป็นคนดูแลสมบัติระหว่างลูกในไส้กับเมียนอกไส้ที่ปลอมแปลงเอกสาร ผมว่าฟ้าชนะเห็นๆ แล้วเมื่อฟ้าชนะ ผมจะให้ฟ้าแจ้งความคุณกับลูกในข้อหายักยอกทรัพย์ ปลอมแปลงเอกสารด้วย”คนไม่รู้กฎหมายมากนักอย่างสองแม่ลูกตกใจกับคำพูดเชิงขู่ของกฤตย์ เพราะหากศาลมีคำสั่งว่าน้ำฟ้าชนะ ทั้งสองก็ต้องเข้าไปอยู่ในคุกข้อหายักยอกทรัพย์แน่นอน“จะเอายังไงคุณนาย จะให้ทำต่อไหมเนี่ย พวกผมไม่ได้มีเวลาทั้งวันนะ” ชายตัวโตสุดที่ประกายแก้วพามาถามอย่างหัวเสียเล็กน้อย“พวกคุณกลับไปได้เลย ถ้าไม่กลับผมจะโทรแจ้งตำรวจในข้อหาบุกรุกและทำลายทรัพย์สิน” คนพูดคือกฤตย์“เอาไงคุณนาย ถ้าวันนี้ไม่ได้เงิน คุณนายกับลูกเจ็บตัวแน่” ชายคนเดิมถามประกา

Chapter 130นั่นแหละที่กฤตย์ต้องการ อยากให้เธอคลั่งเหมือนเขา คลั่งในอารมณ์ให้มากที่สุด เพื่อเกมรักเกมสวาทจะได้เข้มข้นถึงใจกฤตย์รู้จุดอ่อนน้ำฟ้าดี เขารู้ว่าต้องทำอย่างไรเพื่อส่งร่างสาวไปเยือนสวรรค์ชั้นแรก ประเดิมความสุข ขณะที่ปากยังคงเย้ายั่วเม็ดทับทิม ดูดบ้าง เม้มบ้าง ใช้ลิ้นตวัดไล้บ้าง นิ้วมือใหญ่สอดลึกเข้าไปในกายสาว ขยับเคลื่อนเข้าและออก มืออีกข้างเลื่อนสูงกอบกุมดอกอุบลพอดีมือ เคล้นคลึงเบาและหนักสลับกัน บางจังหวะใช้ปลายนิ้วมือหมุนยอดถัน ความเสียวกระสันห่าใหญ่ โหมเข้าร่างงดงาม จนเกิดเสียงครางไม่หยุดปาก“อา...คุณหมอ...คุณหมอขา...ฟ้าใจจะขาดแล้ว...อืม”เธอนอนบิดตัวบนที่นอน ระบายความเสียวซ่านผ่านริมฝีปากตลอดเวลา อุณหภูมิในกายคล้ายกับว่ากำลังอยู่ใกล้จุดเดือด ผิวเนื้อร้อนระอุ อวัยวะในกายปั่นป่วน ช่องท้องเสมือนมีมวลคลื่นมหาศาลก่อตัว ซัดสาดตามแรงลมของพายุในส่วนความรู้สึกกฤตย์ เขาพอใจกับกลิ่นหอมและรสชาติของกรรณิการ์ช่อนี้มาก ดอมดมครั้งใด รู้สึกสดชื่นไม่ต่างกับเขากำลังเดินอยู่ในสวนดอกไม้บานสะพรั่ง กายกระปรี้กระเปร่า รสชาติของน้ำหวานจากกายสาวทำให้เขารู้สึกถึงความเป็นหนุ่ม เกิดความกระชุ่มกระชว