All Chapters of ท่านประธานหยุดเถอะ! ชาตินี้ ฉันขอไม่แต่ง!: Chapter 41 - Chapter 50

ถังหว่านหนิงยื่นมือออกไปแล้วถามว่า “มือถืออยู่ไหน?”คุณชายเจิ้นยกมือขึ้น ข้างในมือของเขากำมือถือของโจวเยว่ไว้แน่น “มือถืออยู่ตรงนี้ ถังหว่านหนิง ฉันได้ยินมาว่าก่อนหน้านี้เธอไปล่วงเกินคุณหนูเจียง ถ้าเธอคุกเข่าขอโทษคุณหนูเจียง ฉันจะคืนมือถือให้เธอ”“หนิงหนิง! ฉันไม่เอามือถือแล้ว เราไปกันเถอะ!”โจวเยว่รีบก้าวเข้ามาเพื่อจะพาถังหว่านหนิงออกไป แต่ถังหว่านหนิงกลับไม่ขยับ เธอก้าวเข้าไปใกล้คุณชายเจิ้นหนึ่งก้าว กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่แผ่ออกมาจากตัวเธอทำให้เขาเผลอเคลิ้มไปชั่วขณะ แต่ไม่นานนัก ถังหว่านหนิงก็ยกขาขึ้นสูง แล้วเตะเข้าใส่จุดสำคัญของคุณชายเจิ้นเข้าเต็มแรง!ได้ยินเพียง “อ้าก” เสียงร้องโหยหวนของคุณชายเจิ้นดังขึ้น คุณชายเจิ้นทรุดลงไปนอนกุมท้องอยู่บนพื้น มือที่กำมือถือไว้แน่นก็เผลอปล่อยออกมาถังหว่านหนิงคว้ามือถือมาได้อย่างรวดเร็ว เธอปรายตามองคุณชายเจิ้นที่นอนอยู่บนพื้นอย่างเย็นชา ก่อนจะส่งมือถือคืนให้โจวเยว่แล้วพูดว่า “ตระกูลเจิ้งของพวกนายก็ไม่ใช่บริษัทมหาชนไม่ใช่เหรอ? แล้วเข้ามาอยู่ในวงการนี้ได้ยังไง? ฉันจำได้ว่าเมื่อสองสามปีก่อน ตอนที่พ่อฉันยังอยู่ ตระกูลเจิ้งของพวกนายไม่มีปัญญาจะเข้าประตู

“เป่ยยวน!”เจียงเหยียนพยายามจะวิ่งตามลี่เป่ยยวนออกไปแต่เสิ่นจือเยี่ยนรีบเข้ามาขวางทางเธอไว้แล้วพูดว่า “เจียงเหยียน! ทุกคนกำลังฉลองวันเกิดให้เธอนะ! เร็วเข้า! เป่าเทียนสิ!”เจียงเหยียนอยากจะวิ่งตามไป แต่กลับถูกเสิ่นจือเยี่ยนขวางไว้อย่างแน่นหนา สีหน้าของเจียงเหยียนเริ่มดูไม่ดีขึ้นมาลี่เป่ยยวนเป็นคนที่ไม่เคยแสดงอารมณ์ออกมาง่ายๆ แต่ทำไมเขาถึงถูกถังหว่านหนิงกระตุ้นอารมณ์ได้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า?หรือว่า… เป่ยยวนจะมีใจให้ถังหว่านหนิงจริงๆ ?ที่หน้าคลับ โจวเยว่หน้าตาตื่นอย่างเห็นได้ชัด “หนิงหนิง! ถ้าเธอทำให้ลี่เป่ยยวนโกรธขึ้นมาจริงๆ จะทำยังไงดี? เมื่อกี้ฉันเห็นสีหน้าเขาดำคล้ำเชียว! หรือว่า…”“ขึ้นรถก่อน”ถังหว่านหนิงดันตัวโจวเยว่ให้ขึ้นรถไปก่อน แต่ยังไม่ทันที่โจวเยว่จะพูดจบ จู่ๆ ก็มีแรงมหาศาลกระชากถังหว่านหนิงไปด้านข้าง“ลี่เป่ยยวน! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!”ถังหว่านหนิงพยายามดิ้น แต่ข้อมือของเธอกลับถูกลี่เป่ยยวนกดแน่น โจวเยว่เห็นเข้าก็หน้าถอดสี รีบวิ่งตามไปทันที “หนิงหนิง!”แต่ยังไม่ทันที่โจวเยว่จะไล่ตามไปถึงตัวถังหว่านหนิง การ์ดรักษาความปลอดภัยก็เข้ามาขวางเธอไว้ “ขอโทษด้วยครับคุณหนู ตอนนี้

“ฉันเป็นคนที่คิดมากและชอบหวาดระแวง เวลาจะออกไปไหนเลยชอบพาคนไปด้วยเยอะหน่อย” กู้เหยียนหลี่พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ดังนั้น วันนี้ใครกันแน่ที่จะไม่ได้ออกจากที่นี่ ยังบอกไม่ได้หรอก”บรรยากาศในห้องอึดอัดราวกับคมดาบกำลังปะทะกัน เสียงเอะอะจากห้องของลี่เป่ยยวนและกู้เหยียนหลี่ดึงดูดความสนใจของแขกที่มาฉลองวันเกิดให้เจียงเหยียน ทุกคนพากันเดินตรงมาทางนี้เจียงเหยียนแหวกฝูงชนเข้ามา ก่อนจะพบกับภาพของทั้งสามคนที่เผชิญหน้ากันสีหน้าของเธอแย่ลงอย่างเห็นได้ชัด ทุกคนที่อยู่ในที่นี้ต่างก็เข้าใจดีว่าเกิดอะไรขึ้นลี่เป่ยยวนกับกู้เหยียนหลี่ กำลังแย่งถังหว่านหนิง“เป่ยยวน นี่มันอะไรกัน?”เจียงเหยียนพยายามระงับความสงสัยในใจแล้วถามออกไป “คุณหนูถังไม่ใช่ว่า…กลับไปแล้วเหรอ? แล้วประธานกู้…”ที่จริงสิ่งที่ทุกคนอยากรู้มากกว่าคือความสัมพันธ์ระหว่างกู้เหยียนหลี่กับถังหว่านหนิงเพราะกู้เหยียนหลี่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนที่ไม่สนใจผู้หญิง และถังหว่านหนิงเองก็เคยพูดจาว่าร้ายเขาต่อหน้าคนอื่นมาก่อน จนถึงขั้นมีข่าวลือว่าเขาเป็นเกย์ และข่าวลือนั้นก็ถูกปล่อยออกมาจากถังหว่านหนิงเองตามเหตุผลแล้ว กู้เหยียนหลี่กับถังหว่านหนิงค

“ได้”ถังหว่านหนิงมองตามหลังโจวเยว่จนลับสายตา เธอถึงได้วางใจและกลับขึ้นรถผ่านไปสักพัก คนขับรถของตระกูลถังก็มาถึงเมื่อเห็นว่าคนที่มาเป็นลุงหลิว ถังหว่านหนิงจึงเอ่ยถามว่า “วันนี้ไม่ใช่กะของเสี่ยวจางเหรอ?”“เสี่ยวจางไม่สบาย ผมเลยมารับช่วงแทนครับ” ลุงหลิวยิ้มก่อนจะถาม “คุณหนูใหญ่ จะกลับบ้านเลยไหมครับ?”“อืม”ถังหว่านหนิงพยักหน้า “ขับไปเถอะ”“ครับ”ลุงหลิวขับรถเคลื่อนตัวออกไป ถังหว่านหนิงรู้สึกเหนื่อยจนเอนศีรษะพิงกระจกหน้าต่างภายในรถเปิดแอร์เย็นฉ่ำ แต่เพราะเป็นพื้นที่ปิดสนิท ไม่นานถังหว่านหนิงก็รู้สึกแน่นหน้าอก เธอพูดขึ้นว่า “ลุงหลิว เปิดกระจกหน่อย ฉันเวียนหัว”ลุงหลิวพูดเสียงเรียบ “คุณหนูใหญ่ อีกไม่นานก็จะถึงแล้ว อดทนหน่อยเถอะครับ”ถังหว่านหนิงรู้สึกพะอืดพะอม มือเอื้อมไปกดปุ่มเปิดกระจก แต่กลับพบว่ากระจกถูกล็อกไว้หมดแล้วเธอเบิกตากว้างขึ้น เมื่อสังเกตเห็นว่าลุงหลิวที่ขับรถอยู่ด้านหน้า ตอนนี้กลับสวมหน้ากากปิดจมูกปิดปากเอาไว้สัญชาตญาณบอกว่าอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง ถังหว่านหนิงพยายามจะยกมือสั่งให้หยุดรถ แต่ร่างกายกลับอ่อนแรงลงเรื่อยๆไม่สิ…นี่มัน…ยาสลบ?“คุณหนูใหญ่ ผมก็แค่ทำ

‘แอ๊ด…’ถังหว่านหนิงได้ยินเสียงประตูถูกเปิดออก ทันใดนั้น เฮ่อหย่วนปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์และร้ายกาจ“เฮอะๆ ประธานลี่นี่มันไม่รู้จักใช้ชีวิตให้เป็นสุขเลยจริงๆ มีสาวงามร้อนแรงขนาดนี้อยู่ตรงหน้าแท้ๆ แต่กลับไปเลือกเจียงเหยียนที่เย็นชาไร้อารมณ์ ถ้าเป็นฉันนะ ไม่มีทางปล่อยให้เธอถูกหยามหน้าแบบนั้นหรอก ฉันคงได้แต่ทะนุถนอมเธอ!”เฮ่อหย่วนถูมือด้วยความตื่นเต้นแล้วก้าวเข้าใกล้ถังหว่านหนิง ถังหว่านหนิงพยายามกลั้นความขยะแขยง ตอนนี้เธอคิดเพียงแค่ว่าจะหนีไปได้อย่างไรที่นี่ไม่น่าจะใช่โรงแรมปกติ แต่จากความหรูหราของอุปกรณ์ภายใน ก็บ่งบอกได้ชัดว่ามันถูกใช้เป็นสถานที่สำหรับความบันเทิงของพวกคุณชายและสถานที่แบบนี้ โดยปกติแล้ว ระบบรักษาความปลอดภัยจะเข้มงวดมากคิดจะหนีออกไป… ไม่มีทางเป็นไปได้!“เฮ่อหย่วน ถ้านายกล้าแตะต้องฉัน…”“แล้วถ้าฉันแตะล่ะ จะทำไม?” เฮ่อหย่วนยื่นมือไปแตะแก้มของถังหว่านหนิง ผิวของเธอนุ่มนวลราวกับกำมะหยี่ ทำให้เขารู้สึกเร่าร้อนขึ้นมาทันที “ตอนนี้เธอถูกประธานลี่ทิ้งแล้ว! ฉันถามประธานลี่มาแล้ว เขาอนุญาตให้ฉัน ‘จัดการ’ เธอเอง ต่อให้ฉันทำเธอพัง ประธานลี่ก็