บททั้งหมดของ ท่านประธานหยุดเถอะ! ชาตินี้ ฉันขอไม่แต่ง!: บทที่ 61 - บทที่ 70

ถังหว่านหนิงนี่ชักจะยโสเกินไปแล้ว! เธอคิดว่าตัวเองเป็นคนสำคัญขนาดไหนกัน? หลิวจินกุ้ยไม่เชื่อหรอกว่า ถ้าปราศจากลี่เป่ยยวนแล้ว เธอจะหาทางแก้ปัญหาทางการเงินของบริษัทได้! ขณะเดียวกัน ที่ตระกูลลี่ ลี่เป่ยยวนจ้องมองข่าวที่พุ่งขึ้นเป็นอันดับหนึ่งบนโลกออนไลน์ในวันนี้ หัวข้อข่าวคือผู้นำตระกูลลี่และคุณหนูตระกูลถังคืนดีกัน เลขาหวังเหลือบมองเอกสารในมือก่อนจะกล่าวว่า “ประธานลี่ ตอนนี้ทุกคนรู้กันหมดแล้วว่าตระกูลลี่กับตระกูลถังกลับมาผูกสัมพันธ์กันอีกครั้ง แล้วเรื่องการถอนทุนก่อนหน้านี้…” “ไม่ใช่ว่าเราถอนทุนไปหมดแล้วหรือไง?” น้ำเสียงของลี่เป่ยยวนเย็นชา เลขาหวังชะงักไปชั่วขณะ ลี่เป่ยยวนกล่าวต่อ “ในเมื่อถอนทุนไปแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลที่จะลงทุนอีก” “แต่ถ้าตระกูลถังขาดเงินทุน ไม่เกินสามวัน ระบบเศรษฐกิจของพวกเขาต้องพังแน่นอน! ถึงตอนนั้น ถ้าประธานลี่แต่งงานกับคุณหนูถังไปก็คงไม่มีความหมายอะไรแล้ว” ลี่เป่ยยวนเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ หัวเราะเย็นก่อนจะกล่าว “ถ้าไม่รอให้ถึงเวลานั้น แล้วจะทำให้ถังหว่านหนิงมาง้อฉันได้ยังไง?” “แต่ว่า…” “นายก็เห็นแล้วไม่ใช่หรือว่า อาเหยียนต้องทนทุกข์แค่

ในดวงตาของถังหว่านหนิงมีรอยยิ้ม และน้ำเสียงของเธอก็เต็มไปด้วยความมั่นใจ เมื่อได้ยินถังหว่านหนิงพูดเช่นนั้น สีหน้าของเจียงเหยียนยิ่งดูแย่ลงกว่าเดิม “ซินซิน เหมิงเหมิง พวกเราไปกันเถอะ!” “หยุดก่อน” น้ำเสียงของถังหว่านหนิงเย็นเยียบ เธอจ้องพวกเขาก่อนจะกล่าวว่า “เหมือนว่าฉันไม่ได้บอกให้พวกเธอไปนี่” “ถังหว่านหนิง! เจียงเหยียนเขายังไม่คิดจะเอาเรื่องเธอเลย เธอยังต้องการอะไรอีก?” ถังหว่านหนิงก้มมองข้าวที่กระจัดกระจายเต็มพื้น ก่อนจะกล่าวว่า “พวกเธอไม่เคยได้ยินคำว่าทุกเมล็ดข้าวล้วนมีค่า หรือไง? พ่อแม่พวกเธอสอนให้พวกเธอทิ้งขว้างอาหารแบบนี้หรือ?” จ้าวเหมิงก้าวขึ้นมาข้างหน้า แล้วกล่าวเย้ยหยัน “เธออย่าคิดว่าพวกเราไม่รู้ ตระกูลถังของเธอไม่มีเงินเหลือแล้ว ถ้าไม่แต่งกับตระกูลลี่ เธอก็เป็นแค่คนไร้ค่า เป็นคุณหนูตกอับที่ต้องพึ่งพาประธานลี่เพื่อเอาตัวรอด เธอจะมาทำท่าเย่อหยิ่งอะไร?” จ้าวเหมิงมองไปรอบๆ โรงอาหารราวกับตั้งใจจะเรียกร้องความสนใจจากคนอื่นๆ ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงท้าทาย “หรือว่า… คุณหนูใหญ่ตระกูลถังจนขนาดไม่มีเงินกินข้าวแล้ว? ฉันได้ยินมาว่า ตอนที่คุณหนูถังตามจีบประธานลี่ เธอต้อง

ขณะนั้นเอง เสียงหนึ่งดังขึ้นจากฝูงชน “นั่นประธานลี่หรือเปล่า? ทำไมประธานลี่ถึงมาที่นี่?” “จริงด้วย! ประธานลี่มาพร้อมกับบอดี้การ์ดเลยนะ!” ... ผู้คนที่อยู่ด้านนอกโรงอาหารต่างพากันวิ่งไปมุงดู เพียงเห็นลี่เป่ยยวนก้าวลงมาจากรถหรู โดยมีบอดี้การ์ดในชุดสูทสีดำหกคนติดตามอยู่ด้านหลัง ลี่เป่ยยวนสวมสูทเรียบหรู บนหน้าอกมีเข็มกลัดสลักตราตระกูลลี่ ใบหน้าหล่อเหลาสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ ดวงตาคู่นั้นเรียวยาวลึกซึ้งจนเพียงแค่มองก็เหมือนจะถูกดึงให้จมดิ่งลงไป ขณะที่รอบตัวของเขาแผ่พลังอำนาจที่ทำให้ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ เมื่อเห็นลี่เป่ยยวนมาถึง สายตาของหลิวซินซินกับจ้าวเหมิงก็เปล่งประกายขึ้นมาทันที “เป็นประธานลี่จริงๆ! ประธานลี่ต้องมาหาเจียงเหยียนแน่ๆ เลย!” “จะเป็นใครไปได้อีก! แน่นอนว่าต้องมาหาเจียงเหยียนสิ! คงไม่มาหาถังหว่านหนิงหรอกใช่ไหม?” ใครๆ ก็รู้ว่าลี่เป่ยยวนไม่เคยชอบถังหว่านหนิง ปกติแม้แต่เหลือบตามองยังไม่อยากจะทำ แล้วเขาจะมาโรงเรียนเพื่อหาเธอได้ยังไง? เจียงเหยียนกล่าวว่า “ตรงนี้คนเยอะ ฉันไปดูหน่อย” หลิวซินซินกับจ้าวเหมิงก็รีบตามไปทันที เพียงเห็นเจียงเหยียนเดินไปหาล

“ครับ!” เหล่าบอดี้การ์ดก้าวตามหลังลี่เป่ยยวน มุ่งหน้าตรงไปยังร้านอาหารบลูเวล ทันใดนั้น หน้าประตูมหาวิทยาลัยก็เต็มไปด้วยนักศึกษาที่มุงดูเหตุการณ์ “ทำไมคนเยอะขนาดนี้เนี่ย?” “ยังจะถามอีก? ประธานลี่มาจับตัวคู่หมั้นของเขาน่ะสิ! ได้ข่าวว่าคุณหนูตระกูลถังไปออกเดตกับศาสตราจารย์กู้!” “จริงเหรอ? ตระกูลลี่เคร่งครัดเรื่องกฎระเบียบขนาดนั้น คราวนี้คุณหนูถังคงไม่รอดแน่ๆ!” … ภายในร้านอาหารบลูเวลถังหว่านหนิงเพิ่งจะยกแก้วน้ำอัดลมขึ้นดื่ม แต่ไม่นานนัก บอดี้การ์ดกลุ่มหนึ่งก็กรูกันเข้ามา แขกคนอื่นๆ ในร้านถูกเชิญให้ออกไปหมด ถังหว่านหนิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ขณะที่ลี่เป่ยยวนก้าวเข้ามาพร้อมบอดี้การ์ดหกคน ถังหว่านหนิงอดไม่ได้ที่จะคิดว่า โชคดีที่ร้านอาหารบลูเวลมีพื้นที่กว้าง ไม่อย่างนั้นคนมากขนาดนี้คงไม่มีที่ยืนแน่ๆ ลี่เป่ยยวนเหลือบมองกู้เหยียนหลี่ จากนั้นสายตาก็ตวัดไปที่ถังหว่านหนิงซึ่งเอนพิงพนักเก้าอี้อย่างสบายใจ สุดท้าย ดวงตาของเขาหยุดอยู่ที่ขนมหวานรูปหัวใจบนโต๊ะ ของหวานนั้นยังไม่ถูกแตะต้อง แต่ที่แปะอยู่ข้างๆ เป็นโฆษณาของร้านอาหาร บนกระดาษนั้นเขียนอย่างชัดเจน ‘ของหวานสูตรพ

“เธอ…!”สีหน้าของลี่เป่ยยวนมืดครึ้มถังหว่านหนิงนั่งลงอย่างสบายใจ ก่อนจะมองเขาแล้วพูดเสียงเรียบ “ประธานลี่ เชิญออกไปเถอะค่ะ”“ถังหว่านหนิง เธอคิดให้ดีก่อนพูด!”“ประธานลี่ ฉันคิดดีแล้วค่ะ”ถังหว่านหนิงยิ้มบางๆ ให้ลี่เป่ยยวนก่อนจะกล่าวว่า “ประธานลี่ก็พูดเองว่าวันนี้เป็นวันวาเลนไทน์ เป็นวันที่คู่รักควรใช้เวลาร่วมกัน ประธานลี่ควรไปอยู่กับคุณหนูเจียง ไม่ใช่มารับฉันกลับบ้าน ถ้าคุณหนูเจียงมาเห็นเข้าแล้วเข้าใจผิด มันจะไม่ดีนะ” “ดี! ถังหว่านหนิง จำคำพูดของเธอไว้ให้ดี!” พูดจบ ลี่เป่ยยวนก็หมุนตัวเดินออกจากร้าน ด้านนอกร้านอาหาร เลขาหวังเอ่ยถามด้วยความกังวล “ประธานลี่ คุณหนูถังไม่ยอมกลับ แบบนี้จะทำยังไงดีครับ? ถ้าคุณนายใหญ่ถามขึ้นมา…” “ไปสืบให้แน่ชัดว่า รอยที่หน้าของถังหว่านหนิงเกิดจากอะไรกันแน่” ลี่เป่ยยวนขมวดคิ้ว“ประธานลี่สงสัยว่าผู้หญิงสองคนนั้นใส่ร้ายคุณหนูถังเหรอครับ? แต่สองคนนั้นเป็นเพื่อนสนิทของคุณหนูเจียง ถ้าผมไปถาม อาจไม่เหมาะสม…” “งั้นก็ไปถามนักศึกษาคนอื่นๆ ที่อยู่ในโรงอาหาร” ลี่เป่ยยวนกล่าวเสียงเย็น “เรื่องแค่นี้ต้องให้ฉันสอนด้วยเหรอ?” “……รับทราบครับ ประธานลี่