All Chapters of คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ: Chapter 1131 - Chapter 1140

ลู่หนานเฉิงเอ่ยขึ้นว่า “เธอคิดว่าฉันกำลังโกรธเรื่องอะไรอยู่?”หลินซีเหยาเอ่ยขึ้นว่า “ฉันรู้แล้วว่าคุณโกรธเรื่องอะไร! ฉันเข้าใจคุณผิด คิดว่าคุณมีผู้หญิงอื่นอยู่ข้างนอก แต่จุดสำคัญไม่ใช่ตรงนั้น จุดสำคัญคือฉันไม่ได้หึง คุณเลยคิดว่าฉันไม่ให้ความสำคัญกับคุณ ไม่ใส่ใจคุณ ใช่ไหม?”ลู่หนานเฉิงหัวเราะออกมาทั้งที่ยังโกรธ เดิมทีเขานึกว่าเธอไม่รู้เรื่องอะไรเลย ที่แท้เธอรู้ทุกอย่างอยู่แล้วก็จริง คนฉลาดเฉลียวอย่างเธอ ย่อมต้องคิดออกอยู่แล้วลู่หนานเฉิงกล่าว “หลินซีเหยา ตอนนี้เธอหมายความว่ายังไงกัน หรือจะบอกว่าไม่ใช่เธอที่ผิด แต่กลับเป็นฉันที่ผิดงั้นเหรอ?”หลินซีเหยาเอ่ยขึ้นว่า “เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องว่าใครถูกใครผิด แต่ลู่หนานเฉิง…คุณแปลกมากจริง ๆ!”ลู่หนานเฉิงชะงักไปชั่วขณะ “อะไรนะ?”หลินซีเหยาพูดขึ้นว่า “ทำไมคุณถึงต้องการให้ฉันให้ความสำคัญกับคุณ ต้องการให้ฉันใส่ใจคุณล่ะ? ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่น อาจเป็นเพราะศักดิ์ศรีทำงาน ต่อให้ไม่รัก ก็ยังอยากให้ภรรยาของตัวเองยกย่องเหมือนเป็นของล้ำค่า แต่คุณคือลู่หนานเฉิง ฉันรู้ดีว่า ผู้หญิงที่คุณไม่ชอบ คุณไม่เคยแยแสแม้แต่น้อย ดังนั้น…ที่คุณโกรธขนาดนี้ เป็นเพราะคุ

เช้าวันรุ่งขึ้นหลินซีเหยาลืมตาขึ้น และพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงเธอลุกขึ้นนั่ง เธอจำได้ว่าเมื่อคืนทำงานดึกเกินไป เผลอหลับคาโต๊ะไป แล้วเธอจะมาลืมตาตื่นอยู่บนมีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว คือลู่หนานเฉิงเป็นคนอุ้มเธอขึ้นมานอนบนเตียงข้างเตียงว่างเปล่าแล้ว ลู่หนานเฉิงน่าจะไปบริษัทแล้วหลินซีเหยาหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมา ไม่ดูก็ไม่รู้ พอดูเข้าเท่านั้นก็ถึงกับตกใจ ตอนนี้แปดโมงแล้ว!เธอหลับยาวมาจนถึงแปดโมงเช้าเลย!ปกติแล้วเธอจะตื่นตั้งแต่ราว ๆ หกโมงกว่า ๆ ออกไปวิ่งตอนเช้า จากนั้นก็ดื่มกาแฟ กินอาหารเช้า แล้วเริ่มทำงานแต่วันนี้เธอกลับหลับยาวมาจนถึงแปดโมงเช้าเธอเป็นอะไรไปกันนะหรือว่าเธอเริ่มอาการง่วงซึมผิดปกติแล้วกันแน่?ในตอนนั้นโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น เป็นสายที่ผู้ช่วยตัวโทรเข้ามาหลินซีเหยากดรับสาย “ฮัลโหล”“พี่ซีเหยา ทำไมยังไม่มาสตูดิโออีกล่ะ แบบนี้ไม่เหมือนพี่เลยนะ บอกมาสิ เมื่อคืนไปสนุกกับประธานลู่จนดึกใช่ไหมล่ะ?” ผู้ช่วยตัวพูดอย่างมีนัยแฝงหลินซีเหยา “……” เมื่อคืนเธอกับลู่หนานเฉิงไม่ได้เกิดอะไรขึ้นเลย แถมลู่หนานเฉิงโกรธอยู่ด้วยเธอจำเป็นต้องซ่อมแซมความสัมพันธ์

หลินซีเหยา “……” เธอไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ แน่นอน!แต่ตอนนี้ต่อให้จะไม่ตั้งใจ เธอก็พูดไม่ได้แล้ว เธอรู้ดีถึงภารกิจที่ตัวเองมาที่นี่ นั่นก็คือการมาง้อเขาหลินซีเหยามองใบหน้าหล่อคมสันของเขา แล้วพูดว่า “ฉันตั้งใจเอง ไม่ได้หรือไง? คุณเป็นสามีของฉันนะ ตักของคุณ ฉันอยากนั่งเมื่อไรก็นั่งได้!”ลู่หนานเฉิงยกมุมริมฝีปากบางขึ้นเล็กน้อย “เมื่อวานฉันบอกว่ากลางวันเธอไม่ค่อยรุกเท่าไร วันนี้เธอก็เลยรุกเข้ามาหาฉันเหรอ?”“ใช่สิคะ คำติของคุณฉันรับไว้ทั้งหมด แถมยังแก้ไขด้วยนะคะ ฉันคิดว่าชีวิตคู่ระหว่างสามีภรรยาต้องมีการปรับตัวเข้าหากัน ต้องคอยโอบอ้อมอารีและเข้าใจกันและกัน แบบนี้พวกเราถึงจะอยู่ด้วยกันไปได้ตลอดชีวิต”ลู่หนานเฉิงมองท่าทางแสนเรียบร้อยของเธอ แล้วเลิกคิ้วคมขึ้นเล็กน้อย โดยไม่ได้พูดอะไรหลินซีเหยากล่าวว่า “เดี๋ยวซุปก็จะเย็นแล้ว ต้องกินตอนยังร้อน ๆ !”หลินซีเหยาตักซุปไก่ใส่ถ้วยหนึ่ง แล้วถือช้อนป้อนถึงริมปากของเขาด้วยตัวเอง “อ้า~ อ้าปากสิคะที่รัก~”ลู่หนานเฉิงพูดว่า “ในซุปนี่ไม่ได้ใส่ยาพิษมาหรอกใช่ไหม?”หลินซีเหยา “……” เขานี่เอาตัวเองไปเทียบกับอู่ต้าหลาง แล้วเอาเธอไปเทียบกับพานจินเหลียนงั้นเหร

หลินซีเหยารู้สึกได้ว่าเขาจูบเธอแรงเป็นพิเศษ สมกับที่ว่าผู้ชายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ขับเคลื่อนด้วยสายตาจริง ๆ เมื่อคืนเขายังไม่ยอมกลับเข้าห้องเลยด้วยซ้ำมือของลู่หนานเฉิงวางลงบนต้นขาของเธอ ก่อนจะเอื้อมมือไปถอดเสื้อผ้าของเธอหลินซีเหยาห้ามเขาไว้ทันที “ลู่หนานเฉิง เดี๋ยวก่อน!”ลู่หนานเฉิงเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่า “เป็นอะไรเหรอ?”หลินซีเหยาพูดขึ้นว่า “คุณก็พูดเองไม่ใช่เหรอว่านี่มันอยู่ในห้องทำงานของคุณ!”ลู่หนานเฉิงบีบแก้มเล็ก ๆ ของเธอ “ทำมาเป็นแกล้งใสซื่ออะไร เธอไม่ได้กำลังยั่วยวนฉันอยู่ในห้องทำงานของฉันหรอกเหรอ!”หลินซีเหยา “……” เอาเถอะ สุดท้ายก็หลอกเขาไม่ได้จริง ๆลู่หนานเฉิงยังจะถอดเสื้อผ้าของเธอต่อ หลินซีเหยากดมือเขาไว้ “ไม่ได้! คุณจะดึงถุงน่องสีดำของฉันขาดเอา!”ลู่หนานเฉิงพูดว่า “เดี๋ยวฉันซื้อให้ใหม่ก็ได้!”“ไม่เอา!”เมื่อเห็นความเด็ดเดี่ยวในน้ำเสียงของเธอ ลูกกระเดือกของลู่หนานเฉิงขยับขึ้นลง เขาหัวเราะอย่างอัดอั้น “คิดจะยั่วแล้วแขวนฉันไว้แบบนี้ใช่ไหม?”หลินซีเหยากอดคอเขาไว้ “อยากได้ก็ได้นะ แต่คุณต้องไปดูหนัง เดินช้อปปิ้ง แล้วก็กินข้าวกับฉัน!”ลู่หนานเฉิงตอบว่า “ได้สิ เราไปกันตอนนี

หลินซีเหยายังไม่เคยดูอะไรแบบนี้มาก่อน เธอถึงกับตกตะลึง แล้วถามว่า “ลู่หนานเฉิง นี่มันเป็นหนังอะไรกัน?”ลู่หนานเฉิงถึงกับพูดไม่ออก เขาให้ผู้ช่วยเลือกหนังรักมาก็จริง แต่ดูเหมือนว่าผู้ช่วยจะคิดอะไรเกินไปเอง เลยเลือกหนังแนวนี้มาลู่หนานเฉิงพูดว่า “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับฉันนะ ผู้ช่วยเป็นคนจอง!”หลินซีเหยามองเขาแวบหนึ่งแล้วพูดว่า “ใครจะไปเชื่อคุณกันล่ะ!”ลู่หนานเฉิงรู้สึกเหมือนต่อให้กระโดดลงแม่น้ำฮวงโหก็ล้างมลทินไม่ออก เขายังอยากอธิบายเพิ่มอีกสองประโยคว่า “อันนี้ฉันไม่ได้เป็นคนจองจริง ๆ นะ!”หลินซีเหยามองจอภาพแล้วพูดว่า “คุณจะรีบร้อนอธิบายไปทำไมกัน ฉันก็ไม่ได้โทษคุณสักหน่อย! มาดูด้วยกันเถอะ!”ลู่หนานเฉิงเห็นว่าเธอมองจอภาพตลอด ดวงตาเป็นประกายวาววับ ราวกับได้ดูเป็นครั้งแรก เต็มไปด้วยแววค้นหาและความอยากรู้อยากเห็น ยิ่งขับให้เธอดูใสบริสุทธิ์มากขึ้นหลินซีเหยาถามว่า “พระเอกคนนี้ชื่ออะไรเหรอ?”ลู่หนานเฉิงตอบว่า “ไม่รู้สิ เธอถามทำไมเหรอ?”หลินซีเหยาพูดว่า “ถามไปงั้นแหละ ฉันว่าพระเอกคนนี้ก็ดูหล่อดีนะ!”แววตาของลู่หนานเฉิงหม่นลง เขายื่นมือโอบรอบเอวอ่อนนุ่มของหลินซีเหยา ดึงเธอเข้ามาในอ้อมอก แ