มีคนกำลังเคาะประตูหลินซีเหยากดมือของลู่หนานเฉิงไว้ทันที “เป็นน้าหรง!”ไม่นานเสียงของน้าหรงก็ดังเข้ามาจากด้านนอก “คุณชาย คุณนาย พวกคุณตื่นกันหรือยัง?”ลู่หนานเฉิงยกนิ้วขึ้นแตะที่ริมฝีปาก ทำท่า “ชู่” เป็นสัญญาณให้หลินซีเหยาอย่าส่งเสียงออกมาหลินซีเหยาถามเสียงเบา “คุณจะทำอะไร?”ลู่หนานเฉิงพูดเสียงเบา “อย่าพูด!”หลินซีเหยาพูดเสียงเบา “แต่น้าหรง…”ลู่หนานเฉิงก้มหน้าลงจูบเธอ เสียงแหบพร่าเอ่ยว่า “อย่าสนใจน้าหรงเลย สนใจสามีของเธอก่อนเถอะ”“แต่…”“ถ้าเธอไม่พูด น้าหรงก็จะไม่รู้อะไรเลย”ลู่หนานเฉิงยังคงจูบเธอต่อวินาทีถัดมาเสียงของน้าหรงก็ดังเข้ามา “คุณชาย ฉันรู้ว่าคุณตื่นแล้ว! อย่าคิดว่าแค่คุณไม่พูดแล้วฉันจะไม่รู้อะไรเลย!”ลู่หนานเฉิงทั้งตัวชะงักไปทันที “……”เขาสงสัยอย่างหนักว่าน้าหรงติดตั้งเครื่องดักฟังหรืออุปกรณ์เฝ้าดูอะไรไว้ในห้องหรือเปล่าเสียงเคาะประตู “ก๊อก ก๊อก” ดังต่อเนื่อง “คุณชาย รีบตื่นมาเปิดประตูเร็วเข้า ถ้าคุณยังไม่เปิด ฉันจะโทรหาคุณท่านแล้วนะ คุณท่านต้องสั่งให้คุณไปนอนที่ห้องทำงานแน่!”ลู่หนานเฉิงมีเส้นดำสามเส้นผุดขึ้นบนหน้าผาก เขาถึงกับพูดไม่ออกจริง ๆ “……”เห็นท่า
Read More