All Chapters of คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ: Chapter 1161 - Chapter 1170

หัวใจของหลินซีเหยาชะงักวูบ ถ้าเธอบอกเขา เขาจะมาจริง ๆ เหรอ?เมื่อเห็นเธอนิ่งเงียบ ลู่หนานเฉิงก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะพูดว่า “น้าหรงเป็นคนบอกให้ฉันมา ถ้าฉันยังไม่มาอีก เขาคงบ่นอยู่ข้างหูฉันทั้งวันแน่!”แสดงว่าน้าหรงเป็นคนบีบบังคับให้เขามาใช่ไหม?หลินซีเหยาเข้าใจขึ้นมาในใจ ที่แท้เขาไม่ได้อยากมาเอง แต่เป็นน้าหรงที่บังคับให้เขามา ไม่แปลกเลยที่เขาถึงได้ปรากฏตัวอยู่ที่นี่หลินซีเหยาพูดว่า “ฉันจะอธิบายกับน้าหรงเองนะคะ คุณลู่ ถ้าอย่างนั้นคุณไปทำงานต่อเถอะค่ะ”ผู้ช่วยพูดขึ้นทันทีว่า “คุณลู่คะ วันนี้เป็นวันตรวจครรภ์ครั้งแรกของพี่ซีเหยา เดี๋ยวต้องไปทำอัลตราซาวด์ดูพัฒนาการของตัวอ่อนด้วย คุณอย่าเพิ่งไปเลยค่ะ อยู่เป็นเพื่อนพี่ซีเหยาก่อนเถอะ! ดูสิ คนอื่น ๆ ในโรงพยาบาลก็ล้วนมาเป็นสามีภรรยากันทั้งนั้น ต่อให้บริษัทงานยุ่งแค่ไหน ก็ไม่น่าจะสำคัญไปกว่าพี่ซีเหยานะคะ”หลินซีเหยารีบพูดขัดผู้ช่วยทันทีว่า “ไม่ต้องพูดแล้ว!”ผู้ช่วยแลบลิ้นแหย่เล็กน้อยลู่หนานเฉิงพูดว่า “วันนี้บริษัทฉันไม่ยุ่ง ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนเธอเอง”พูดจบ ลู่หนานเฉิงก็หยิบใบนัดตรวจออกจากมือของหลินซีเหยา แล้วพูดว่า “ไปกันเถอะ”หลิน

หลินซีเหยาปฏิเสธว่า “เปล่า”ลู่หนานเฉิงพูดว่า “กลัวว่าฉันจะกินเธอหรือไง?”หลินซีเหยาพูดว่า “……ไม่ใช่”ลู่หนานเฉิงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ขออย่าให้เป็นแบบนั้นเลย! เมื่อก่อนมีแต่เธอที่ ‘กิน’ ฉัน แล้วฉันเคย ‘กิน’ เธอตอนไหนกัน?”ถ้อยคำกำกวมของเขาทำให้ขนตาของหลินซีเหยาสั่นไหวเล็กน้อยลู่หนานเฉิงยื่นมือไปบีบแก้มนุ่มของเธอเบา ๆ แล้วพูดว่า “ทำไม ตอนนี้จะมาทำเป็นไม่สนิทกับฉันแล้วเหรอ?”ขณะที่เขาพูด ปลายนิ้วก็ไล้ผ่านผิวอ่อนนุ่มของเธออย่างกำกวม แล้วเอ่ยขึ้นว่า “หรือจะทำเป็นใสซื่อ เล่นเกมตีตัวออกห่างเพื่อให้ฉันตามง้อ?”ใบหน้าของหลินซีเหยาขึ้นสีแดงระเรื่อไปจนถึงปลายหูที่ขาวผ่อง เธอเอ่ยว่า “ลู่หนานเฉิง ฉันรู้ว่าคุณยังโกรธอยู่”ลู่หนานเฉิงหัวเราะเย็นออกมาเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ฉันนึกว่าเธอไม่รู้เสียอีก”หลินซีเหยาพูดว่า “ฉันรู้”“ในเมื่อเธอรู้ว่าฉันกำลังโกรธอยู่ แล้วที่ผ่านมาเธอทำอะไรบ้างล่ะ?”“ฉันก็ถอยออกไปอยู่ห่าง ๆ จากคุณ พยายามไม่ไปรบกวนคุณ ไม่ให้คุณต้องเห็นหน้าฉัน แบบนี้ยังไม่พออีกเหรอ?”ลู่หนานเฉิงถึงกับพูดไม่ออกอยู่ชั่วขณะหลินซีเหยามองสีหน้าที่ดูไม่พอใจของเขาแล้วพูดว่า “ถ้าค

หลินซีเหยาเอื้อมมือไปเคาะเบา ๆ ที่หน้าผากของผู้ช่วย แล้วพูดว่า “ฉันว่าช่วงนี้เธอเริ่มไม่ฟังคำพูดฉันแล้วนะ”ผู้ช่วยพูดว่า “พี่ซีเหยา ฉันก็แค่อยากช่วยสร้างพื้นที่ส่วนตัวให้พี่กับคุณลู่มากขึ้นเท่านั้นเองนะคะ”หลินซีเหยาพูดว่า “ฉันกับเขา ไม่จำเป็นต้องมีพื้นที่ส่วนตัวอะไรทั้งนั้น!”ผู้ช่วยเอามือเท้าคางแล้วพูดว่า “พี่ซีเหยา ช่วงก่อนหน้านี้พี่กับคุณลู่ตัวติดกันตลอดแท้ ๆ แต่ตอนนี้เกิดอะไรขึ้นคะ ฉันยังรู้สึกได้เลยว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกพี่มันแปลกไป”มันชัดขนาดนั้นเลยเหรอ?ผู้ช่วยพูดว่า “พี่ซีเหยา ฉันคิดว่าคุณลู่ชอบพี่มากจริง ๆ นะ”ลู่หนานเฉิงชอบเธอ…?ล้อเล่นอะไรกัน?เขาไม่ได้ชอบเธอสักหน่อย!“ฉันกับลู่หนานเฉิงเป็นการแต่งงานทางธุรกิจของตระกูลใหญ่ ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องชอบหรือไม่ชอบอะไรทั้งนั้น!”“พี่ซีเหยา ถ้าคุณลู่ไม่ได้ชอบพี่ แล้วพวกพี่มีลูกกันได้ยังไง?”เอ่อ…เธอกับลู่หนานเฉิงมีความสุขมากเวลาที่อยู่บนเตียงด้วยกันผู้ช่วยพูดว่า “พี่ซีเหยา ฉันว่าพี่กับคุณลู่กลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อนได้เลยนะ พี่แค่ตัวติดกับคุณลู่ ออดอ้อนคุณลู่สักหน่อย เขาก็จะดีใจมากแล้ว พี่ไม่เห็นเหรอว่าคุณลู่แพ้ทาง

สายจากคุณปู่หลินโทรเข้ามาทันทีหลินซีเหยาวางสายพ่อหลิน แล้วกดรับสายของคุณปู่หลิน “ฮัลโหลค่ะ คุณปู่”คุณปู่หลินถามด้วยน้ำเสียงอบอุ่น “ซีเหยา หลับหรือยัง?”หลินซีเหยาตอบว่า “ยังเลยค่ะคุณปู่ เพิ่งอาบน้ำเสร็จเองค่ะ”“ซีเหยา ตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์นะ เด็กคนนี้สำคัญมากทั้งต่อตระกูลลู่และตระกูลหลิน ให้ปู่ส่งคนไปดูแลเธอดีไหม?”“ไม่ต้องหรอกค่ะคุณปู่ คุณปู่ลู่ได้ให้น้าหรงมาดูแลหนูแล้วค่ะ”“ดีมาก คุณปู่ลู่ให้ความสำคัญกับลูกในท้องของเธอมากจริง ๆ! ซีเหยา อีกสองวันก็จะถึงวันฉลองอายุครบ 70 ปีของปู่แล้ว เธอกับหนานเฉิงกลับมาทานข้าวด้วยกันนะ”สุดท้ายก็วกกลับมาที่เรื่องนี้จนได้ให้เธอพาลู่หนานเฉิงกลับไปกินข้าวที่บ้านเธอไม่รู้ว่าลู่หนานเฉิงจะยอมตกลงหรือเปล่า“คุณปู่ ช่วงนี้หนานเฉิงค่อนข้างยุ่งมากเลยค่ะ”“ยุ่งจนไม่มีเวลามางานวันเกิดของปู่เลยเหรอ?”หลินซีเหยาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนตอบว่า “หนูจะไปคุยกับหนานเฉิงดูค่ะ”“แบบนั้นแหละถึงจะถูก! งานฉลองอายุครบ 70 ปีของปู่ ถ้าเธอพาหนานเฉิงมาร่วมงาน ก็เท่ากับประกาศความสัมพันธ์ของพวกเธอและเรื่องที่เธอตั้งครรภ์ต่อหน้าคนในแวดวงทั้งหมด แบบนี้จะยิ่งทำให้ตระกูลห

ลู่หนานเฉิงตอบเบา ๆ ว่า “หืม?”หลินซีเหยาฝังใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอไว้ในอ้อมอกของเขา แล้วพูดเสียงเบาว่า “ลู่หนานเฉิง ขอโทษ!”เธอกำลังพูดกับเขาในความฝันว่า ขอโทษเธอรู้สึกเสียใจจริง ๆลู่หนานเฉิงยกมุมปากบางขึ้นเล็กน้อยอย่างจนใจ แล้วตอบเธอเบา ๆ ว่า “ช่างเถอะ!”สองคำสั้น ๆ ง่าย ๆ — ช่างเถอะเธอโกหกเขาเธอใช้ประโยชน์จากเขาเธอไม่ได้ชอบเขาเลยเธอแค่อยากให้เขามีลูกกับเธอเท่านั้นเรื่องทั้งหมดนี้ ก็ช่างมันเถอะลู่หนานเฉิงค่อย ๆ จูบหน้าผากของหลินซีเหยาเบา ๆ “ราตรีสวัสดิ์”เขาหลับตาลง…………เช้าวันรุ่งขึ้นแสงอรุณอันอบอุ่นส่องผ่านผ้าม่านเป็นชั้น ๆ เข้ามา ขนตายาวของหลินซีเหยาสั่นไหวเล็กน้อย เธอกำลังจะตื่นการนอนครั้งนี้ทำให้เธอพักผ่อนได้ดีเป็นพิเศษ ทั้งตัวของหลินซีเหยาจึงรู้สึกขี้เกียจอ่อน ๆ และผ่อนคลายเธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังนอนอยู่ในเตาอุ่น ๆ อุณหภูมิร่างกายนี้ทำให้เธอรู้สึกสบายมากมือของเธอตกลงบนชุดนอนของลู่หนานเฉิง แล้วสอดเข้าไป ลูบไล้หน้าอกของเขา ก่อนจะเลื่อนลงไปด้านล่างไม่นาน มือใหญ่ที่นิ้วเรียวยาวชัดเจนก็จับมือของเธอไว้ จากเหนือศีรษะมีเสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังขึ้นว่า “จั