All Chapters of Billionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA!: Chapter 761 - Chapter 770

JILLIAN SANTILLAN POV "MAGPAHINGA ka na muna." wika ni Kuya Ralph sa akin at talagang kinumutan pa talaga ako nito. Hindi naman ako nakaimik habang hindi ko din inaalis ang pagkakatitig dito Sa totoo lang, ang weird nito. Tsaka, ngayun ko lang din lubos na napatunayan na mabait naman pala ito eh Kaya lang bakit kaya wala itong amor sa akin noon pa? I mean, sa tuwing nagku-krus ang landas namin, napapansin kong iniiwasan ako nito. Ngayun ko lang din talaga ito nakakausap ng matagal eh kaya hindi din ako sure kung anong klaseng tao ba itong si Kuya Ralph. "I'm back!" mabilis akong napabangon mula sa pagkakahiga ng kama nang bigla na lang bumukas ang pintuan ng kwarto. Pumasok ang masayang si Moira Kristina habang may dalawa itong kasamang staff na hila-hila ang dalawang maliit ng luggage. Ang isa ay luggage na pag-aari ko at ang isa naman ay kay Moira Kristina. Sa dalawang kamay naman nitong si Moira Kristina, may hawak itong tatlong pirasong paper bag at unang tingin ko pa lan

JILLIAN SANTILLAN POV Gaano ka ka-kalapit sa mga iyun?" seryosong tanong sa akin ni Kuya Ralph. Hindi ko tuloy maiwasan na magtaka. Itong si Kuya Ralph ang magda-drive sa kotse na ito at dito ako nakaupo sa tabi nito. Nasaan na kasi talaga si Moira Kristina? Bakit kaya wala siya dito? "Jillian, I'm asking-- gaano ka ka-kalapit sa dalawang iyun?" muling tanong nito sa akin. Kaagad din namang napabaling ang aking paningin dito at kitang kita ko kung gaano ito ka-seryoso ngayun. "Ahmm, ano ang ibig mong sabihin? I mean, sino ang tinutukoy mo? Sila Kent at Russell ba?" "Sino pa ba ang kausap mo kanina? Hindi ba't sila lang?" pabalang din naman nitong sagot sa akin. Hindi ko tuloy mapigilan ang mapangiwi Ang sungit talaga gayung kung totoosin, siya nga itong malabo kung magtanong eh. "Ah, kung sila Kent at Russell ang ibig mong sabihin, oo naman, closed ako sa kanila. Mga pamangkin ko kaya sila." sagot ko din dito. "Pamangkin daw? Tsk, mga lalaki pa rin sila kaya dapat lang

JILLIAN SANTILLAN POV "Ha, Ah, thank you, Kuya. Ang---ang bait mo naman pala eh." hilaw ang ngiti sa labi na bigkas ko. Ano ba ang nangyayari dito kay Kuya Ralph? Bakit parang bigla yatang naging maalalahanin sa akin ngayun? Hindi naman ito dating ganito eh. May lagnat ba ito or baka naman may nararamdaman na kakaiba sa sarili? "Yeah, mabait talaga ako hindi lang masyadong halata. By the way, give me your phone." Seryosong wika nito. Wala sa sariling napatingin ako sa hawak kong cellphone bago ko ito sinagot "Bakit? " Basta, akin na iyang cellphone mo.".muli nitong wika sabay lahad ng kamay nito sa harap ko. Nag-aalangan man, wala na akong nagawa pa kundi ang ibigay dito ang hawak kong cellphone. Kaya lang nagulat na lang ako sa sunod nitong ginawa. "Selfie, smile, Jillian." Nakangiting wika nito sa akin.. Awtomatiko naman akong napangiti. Hindi lang isang selfie, dalawang selfie or tatlong selfie ang ginawa nito. Gamit ang camera ng phone ko, wala itong ginawa kundi

JILLIAN SANTILLAN POV "Tsk, okay, apology accepted, but next time, mag-ingat ha? Ayaw ko nang maulit ito." serysong bigkas nito at wala sa sariling tumango ako. "Thank you, Kuya. Mabuti na lang talaga nandiyan ka. Sorry, kung--kung pati po kayo, na hassle ko." Nginitian lang din naman ako nito at akmang magsasalita sana ito pero dumating na si Manang. Bitbit nito ang first aide kit na hihihingi dito ni Kuya Ralph. Ginamot na nga ako ni Kuya Ralph. Nilinis nito ang sugat ko bago nito nilagyan ng band aide. Okay naman, hindi naman masakit masyado lalo na at gentle lang naman ang pagamot nitong si Kuya. Na para bang ingat na ingat din ito na masaktan ako. Mabait naman pala talaga sa kung mabait at feeling ko itong si Kuya Ralph na ang favorite kong pinsan. Charr! Ngayun ko lang napatunayan sa sarili ko na masarap pala itong mag-alaga. Istrikto pero maalalahanin naman pala. "It's done. You can rest now. Kung masakit talaga,.sabihin mo sa akin para madala kita sa hospital

Jillian POV " Kuya, ano ang lasa niyan?" nakangiting tanong ko kay Kuya Ralph at walang pagdadalawang isip na naupo ako sa tabi nito Feeling close eh. Sabagay, hindi naman siguro ako nito itataboy eh. Alam ko iyun lalo na at nasubukan ko na ang pagiging gentleman nito sa akin kanina. Napansin ko naman na kaagad na napabaling ang seryosong paningin nito sa akin. "Kumusta ang sugat mo? Masakit pa ba?" Imbes na sagutin nito ang walang kwenta kong tanong, binato naman ako nito ng panibagong tanong kaya naman napatingin na din ako sa daliri ko na may sugat. "Hindi na masyado. Salamat pala kanina, Kuya. Feeling ko, gagaling na kaagad ito kasi ikaw ang gumamot eh" nakangiting sagot ko dito. "Don't mention it! Sa susunod, mag-ingat ka na lang."seryosong sagot nito sa akin sabay tungga sa hawak nitong bote na may lamang beer. Hindi ko naman mapigilan ang mapatitig dito. Sa bawat paglagok nito ng beer, gumagalaw ang adam's apple nito at nakaka-amaze iyun pagmasdan. Nang mareal